EP.08 ความจริงคืออะไร

            “ได้สิคะ ถ้าพี่ภพไม่มีเจ้าสาว อะไรก็เกิดขึ้นได้ทั้งนั้นแหละค่ะ น้ำจะแก้ปัญหาทางน้ำเอง ส่วนทางพี่ภพ คงรู้นะคะว่าจะต้องแก้ไขยังไง น้ำจะรอคำตอบของพี่ แต่ถ้ามันนานเกินไป น้ำก็จะไม่รอ หรือหากพี่ภพจะหาเจ้าสาวคนใหม่มาแทนน้ำ เพราะไม่อยากให้งานต้องเสียเปล่า ก็ตามสะดวกค่ะ”

            คำพูดไม่ต่างจากแล่เนื้อหัวใจตัวเองถูกส่งออกไป ความเจ็บนั้นธารธาราระลึกได้ทั้งในหัวใจและในฝ่ามือที่ขณะนี้กำเข้าหากันแน่น เพื่อสะกดเอาก้อนสะอื้นนั้นไว้ให้ได้ อาการเจ็บแปลบจากเสี้ยนไม้ตำมือถูกกดให้ยิ่งลงลึก คือสิ่งที่จะเตือนให้ธารธาราได้รู้ว่า ทั้งหมดที่เกิดขึ้นนี้คือความจริง เพราะทุกคำพูดที่ส่งออกไป เธอรับรู้ได้ถึงความเจ็บอยู่ทุกขณะ ไม่ใช่ภาพฝันที่ยามตื่นขึ้นมาแล้วทุกอย่างจะหายไป

            “น้ำไม่รักพี่แล้วเหรอ”

            “นั่นน่าจะเป็นคำพูดของน้ำนะคะ”

            แผ่นภพยืนกำมือนิ่ง ดวงตาคมเข้มทอดมองตามร่างระหงที่เดินลัดเลาะข้ามสะพานไม้จากไป ทั้งเสียใจที่ธารธาราเดินจากไปอย่างที่เขาไม่สามารถรั้งเธอไว้ได้ และแค้นใจว่าเกิดอะไรขึ้นกับเขากันแน่

            ความอยากความใคร่น่ะเขามีอย่างมากล้น แต่ก็ไม่เคยสักครั้งที่จะควบคุมตัวเองไม่ได้ เพราะแม้กระทั่งกับธารธารา เขาก็คุมตัวเองได้เป็นอย่างดี แล้วเมื่อคืนคืออะไร ทำไมเขาปล่อยให้สิ่งนั้นเกิดขึ้น ทำไมเขาถึงไม่รู้ตัวเลยว่า ‘ทำ’ สิ่งมากมายนั้นออกไปตั้งแต่เมื่อไร ใครกันจะให้คำตอบได้

            “อิงฟ้า...”

            เสียงรอดไรฟันบ่งบอกถึงคนที่เขาต้องไปสะสาง และเขาต้องรู้ความจริงให้ได้ กิจกรรมที่ทำร่วมกัน ถ้าเขาไม่รู้ก็มีเพียงเธอเท่านั้นที่ต้องรู้

.

.

            แผ่นภพที่อาบน้ำแต่งตัวใหม่เรียบร้อยแล้วมองตรงไปยังร่างที่ยังคงสั่นสะอื้นแม้เจ้าตัวจะหลับลึกไปด้วยฤทธิ์ของยาแก้ปวดและยาแก้อักเสบที่จันทร์หามาให้กินก็ตาม ดวงตาคมเข้มมีรอยกร้าวอย่างไม่เคยเห็นมาก่อนมองสำรวจไปตามเนื้อตัวของอิงฟ้าที่โผล่พ้นผ้าห่มออกมา สภาพของเธอก็ถือว่าสาหัสจริงๆ และเขาก็ต้องยอมรับว่าทั้งหมดนั้นมาจากฝีมือของเขาเอง

            เดิมทีเขาอยากจะคุยกับอิงฟ้าและจันทร์ให้รู้เรื่องกันไปเลย เพราะสิ่งที่เกิดขึ้นกับเขาไม่ปกติอย่างที่สุด ความเป็นผู้ชายทำให้รู้ได้ว่านั่นไม่ใช่ธรรมชาติที่เขาจะกระทำกับใครได้ หรือหากเป็นอย่างนั้นจริงทำไมเขาไม่มีสติ ทำไมเขายั้งใจไม่ได้ แล้วทำไมอิงฟ้าไม่กรีดร้องเรียกคนมาช่วย แต่กลับปล่อยให้เขากระทำกับเรือนร่างของเธออย่างมากมายขนาดนั้น

            แต่เป็นเพราะสภาพอ่อนล้าของอิงฟ้าที่ไม่พร้อมให้เขาซักไซ้ไล่เลียงอะไรทั้งนั้น จึงจำต้องปล่อยให้จันทร์พาอิงฟ้าไปดูแล แล้วตอนนี้ก็คงถึงเวลาจะชำระความกันสักที แม้ว่าอิงฟ้าจะไม่พร้อม แต่จันทร์ต้องให้คำตอบเขาได้แน่ คำตอบนั้นต้องทำให้เขาได้ธารธารากลับคืนมา งานแต่งอีก 2 สัปดาห์ข้างหน้า จะต้องไม่ถูกยกเลิก

            “มันเกิดอะไรขึ้นพี่จันทร์”

            ถามพลางตวัดสายตาคมวาบไปที่แม่บ้านสาวใหญ่ที่อายุมากกว่าเขา 5 ปี จันทร์ยังคงนั่งก้มหน้านิ่งอยู่ข้างเตียงนอนของหลานสาว ความสนิทสนมคุ้นเคยของเขากับจันทร์เริ่มจากเมื่อ 15 ปีก่อน ตั้งแต่แม่และแด๊ดของเขายังอยู่ที่เมืองไทย เพราะจันทร์เป็นคนสะอาดเรียบร้อย จัดการงานบ้านงานเรือนได้ถูกใจแม่เขามาก และเมื่อแม่กับแด๊ดย้ายไปอังกฤษ จันทร์ก็ยังทำงานกับเขาเรื่อยมา

            จนเมื่อ 5 ปีก่อนที่จันทร์ขออนุญาตนำหลานสาวกำพร้าพ่อแม่มาอาศัยอยู่ด้วย ซึ่งเขาก็เต็มใจ ทั้งยังช่วยส่งเสียให้อิงฟ้าเรียนจนจบระดับอนุปริญญาตรี และเมื่ออิงฟ้าเรียนจบ เธอก็มาช่วยงานในด้านบัญชีและช่วยบริหารงานในส่วนของโฮมสเตย์อีกด้วย

            อิงฟ้าเป็นเด็กเรียบร้อย ฉลาด และมีใจในการบริการลูกค้า ซึ่งถือว่าเป็นปัจจัยหลักที่สำคัญสำหรับงานบริการ ทำให้ตั้งแต่ได้อิงฟ้ามาช่วยงานเต็มตัว โฮมสเตย์ของเขาก็ได้รับความนิยมและสร้างความประทับใจให้กับลูกค้ามากขึ้น

            ความสัมพันธ์ของเขากับอิงฟ้าและจันทร์ก็เป็นไปด้วยดี ไม่ใช่ญาติก็เหมือนญาติ จากที่ต้องอยู่บ้านในสวน เขาก็สั่งต่อเติมด้านหลังของเรือนใหญ่ เป็นบ้านไม้หลังเล็กไม่ต่างจากโฮมสเตย์หลังอื่นๆ เพื่อให้อิงฟ้าและจันทร์ได้พักอาศัย จะได้สะดวกต่อการทำงานของทั้งสองคน

            และในส่วนของธุรกิจหลักที่สร้างรายได้ให้กับเขาอย่างมหาศาล ซึ่งก็คือ ธุรกิจในโซเชียลเน็ตเวิร์ค ทั้งร้านค้าบน ‘ไลน์ชอป’ ไม่ว่าจะเป็นสินค้านำเข้าจากต่างประเทศ การบริหารร้านค้าฝากขาย จนถึงธุรกิจสติกเกอร์ไลน์ ซึ่งอิงฟ้าก็ช่างสรรหาไอเดียมาแนะนำเขาอยู่ตลอด จึงถือว่าอิงฟ้าเป็นผู้ช่วยที่ดีที่สุดสำหรับเขาไปแล้ว แม้เธอจะอายุยังน้อยแต่ก็มีใจในการทำงานที่สูงกว่าอีกหลายๆ คนที่เขาเคยเจอมา

            โดยเฉพาะธารธารานั้นก็ยิ่งเอ็นดูอิงฟ้าเป็นพิเศษ ถึงขนาดมีเสื้อผ้าและเครื่องสำอางมาฝากกันเสมอ แล้วทั้งหมดนั้น อะไรคือสาเหตุให้เกิดเรื่องแบบนี้ขึ้นมาล่ะ ในเมื่อไม่มีอะไรจูงใจให้เขาทำเรื่องเหล่านั้นได้เลย เขาก็ยิ่งมั่นใจว่าถูกกระทำ แต่ใครล่ะที่ทำ