LOGIN"รอวันที่ 'รุ้งอ้วน' จะเชื่อมแผ่นดินและผืนฟ้าไว้ด้วยรัก" ‘แผ่นภพ เคลย์ วิลคินสัน’ ฝันว่าได้ร่วมรักกับผู้หญิงคนหนึ่งอย่างถึงพริกถึงขิง เมื่อตื่นก็พบว่าฝันเป็นจริง เธอคือ ‘อิงฟ้า’ เด็กในปกครองของเขาเอง ไฟโกรธโชนแสงพร้อมกับไฟราคะโลดแล่น เมื่ออิงฟ้าทำงานแต่งของเขาล่มไม่เป็นท่า วางแผนให้คู่หมั้นของเขามาเห็นฉากร่วมรักอัปยศ เธอต้องชดใช้อย่างสาสม! อยากเป็นเมียฉันนักใช่มั้ย! ได้!! ‘เมียเก็บ’ เท่านั้นที่เธอจะได้เป็น อิงฟ้าจะได้รู้ว่าอย่าคิดมาเล่นกับไฟ คนอย่างเขา ดีมาดีตอบ แต่ถ้าร้ายมา เขาจะร้ายกลับไปเป็นร้อยเท่า “ปล่อยฟ้านะ! ปล่อย!” “ทำไม! ทีอยู่กับผัวทำสะดีดสะดิ้ง ทีอยู่กับชู้ สั่นสู้ไม่ถอย ร่าน!” “ใช่! ฟ้าร่าน! รู้อย่างนี้แล้วอาภพจะมายุ่งกับฟ้าทำไม ปล่อยฟ้า! อย่ามายุ่งกับฟ้าอีก ปล่อย! อยากมากก็ไปหาผู้หญิงไม่ร่านของอาภพ อย่ามายุ่งกับผู้หญิงร่านๆ อย่างฟ้า ปล่อยนะ! ปล่อย! ปล่อยฟ้า!”
View Moreแสงสีส้มจางๆ เริ่มจะโผล่พ้นขอบฟ้าขึ้นมาอย่างรางเลือนเป็นสัญญาณว่าทุกชีวิตที่หลับใหลบนโลกใบนี้ควรจะตื่นตัวและเริ่มต้นวันใหม่ ทว่าคู่บ่าวสาวหมาดๆ กลับยังไม่ได้หลับได้นอนเลยสักนิด ความรักจากริมฝีปาก ฝ่ามือ ร่างกาย และความยิ่งใหญ่ของแผ่นภพยังคงพร่ำบอกให้อิงฟ้าได้รับรู้ ทุกครั้งที่เสียงครวญครางดังออกจากปากกระจับน้อยๆ แผ่นภพก็จะยิ้มรับก่อนจะตอกย้ำความรักด้วยการกระแทกกระทั้นให้ยิ่งหนักมากขึ้น “โอว... อาภพขา... โอว... อื้อ... ฟ้าเสียว... อาภพขา... โอว...” “ไม่อาภพ ผัว เรียกผัวขา อื้อ... ผัวก็เสียว เมียจ๋า... โอว... ผัวเสียวที่สุด โอว... เมียจ๋า...” แผ่นภพกระซิบที่ข้างใบหู ส่งอัดตัวตนของเขาใส่บั้นท้ายของอิงฟ้าแนบแน่นและรุนแรง เพราะตอนนี้เขาอยู่ในท่วงท่าคลานเข่าซ้อนแผ่นหลังของเธอเอาไว้ ความยิ่งใหญ่สอดแทรกเข้าออกล้ำลึกตามเสียงร้องของอิงฟ้า “อื้อ... ผัวขา... โอว... แรงอีกค่ะผัวขา... แรงอีก โอว... ฟ้าชอบ เมียชอบ ผัวขา... โอว...” ฝ่ามืออ้อมมาด้านหน้าเพื่อบีบเคล้นเต้าอวบอัดที่ขยายใหญ่ขึ้นกว่าเดิม ริมฝีปากกับจมูกก็ซุก
แสงไฟจากห้องหอของบ่าวสาวที่เขามีส่วนร่วมให้คนทั้งคู่สมหวังยังคงเปิดอยู่ ทำให้เอเดนต้องยิ้มออกมาด้วยความสุขใจเป็นครั้งแรกนับจากวันที่เขาพาอิงฟ้าหนีมา สุดท้ายเขาก็ทำให้เธอมีความสุขจนได้ แม้จะไม่ใช่ในฐานะคนรัก แต่เป็นในฐานะเพื่อนหรือฐานะของพี่ชายก็เพียงพอแล้ว ดวงตาคมเข้มสะท้อนลูกแก้วสีฟ้าเจิดจ้าละจากม่านหน้าต่างที่ไหววูบเพราะแรงลม ทอดมองไปยังลำน้ำโขงยามค่ำคืนเพราะอยากจดจำภาพความสุขเหล่านี้เอาไว้ ต่อจากนี้เขาคงต้องปล่อยให้อิงฟ้ามีชีวิตที่มีความสุขอยู่กับสามีและลูก เพราะมั่นใจว่าแผ่นภพจะสามารถดูแลหัวใจทั้ง 2 ดวงของเขาได้แน่ ทว่า ณ จุดโฟกัสของสายตา เอเดนกลับเห็นใครคนหนึ่งยืนอยู่ที่ระเบียงไม้ริมแม่น้ำ รอยยิ้มปรากฏขึ้นบนใบหน้า เพราะอย่างน้อยเขาก็ไม่ได้อกหักรักคุดอยู่คนเดียว ยังมีอีกคนเป็นเพื่อน “ลมเย็นนะครับ” ธารธาราสะดุ้งเล็กๆ เมื่อเสียงทักจากชายต่างชาติดังอยู่ด้านข้าง ดวงตาสวยหวานชำเลืองมองฝรั่งหล่ออย่างเอือมระอา เพราะตลอดทั้งวันที่ผ่านมานี้ ชายต่างชาติทั้งหนุ่มทั้งแก่ต่างเข้ามาขายขนมจีบให้เธอไม่หยุด จนเธออยากจะถามให้ชั
แผ่นภพส่งความรักผ่านปลายลิ้นเซาะแซะสัมผัสกลีบดอกไม้งดงามเพียงแผ่วเบา ก่อนจะแทรกลึกเข้าไปในโพรงฉ่ำหวาน เพื่อบอกให้อิงฟ้าได้รู้ว่าเขารักเธออย่างลึกซึ้งเท่าที่ความรักจะนำพาเข้าไปได้ และอิงฟ้าก็ตอบรับความรักนั้นด้วยการบีบรัดปลายลิ้นของเขาจนแนบแน่น เธอกรีดร้องครั้งแล้วครั้งเล่าด้วยความสุขจากรักที่เขามอบให้ และไม่ว่าเขาจะแทรกแซงซอกซอนความรักให้ลึกมากเท่าไร อิงฟ้าก็พร้อมจะโอบรัดรักร้อนๆ จากปลายลิ้นของเขาให้ยิ่งลึกมากขึ้นมากขึ้น แต่ยังไม่สิ้นสุด รักของเขายังแทรกสู่ร่างกายของเธอได้ลึกมากกว่านี้ ทว่าไม่ใช่ด้วยปลายลิ้นแต่เป็น... “โอ๊ะ! อาภพ... อื้อ... อาภพขา... อื้อ... เบาๆ อื้อ... เบาค่ะ อื้อ...” “จ้ะเบาๆ อืม... อาจะทำเบาๆ อืม... แน่น... อืม... ฟ้าจ๋า... เยี่ยมสุดๆ ฟ้าจ๋า... โอว... เยี่ยม... อืม...” “อื้อ... อาภพขา... อาภพ... อื้อ...” “ฟ้าจ๋า... อาภพทำเบาๆ แล้วนะจ๊ะ อืม... ฟ้าจ๋า... อาภพทำเบาๆ แล้ว อืม... เบาแล้ว... โอว...” เขาที่ตอบรับคำร้องขอของเธอพร้อมครางเสียงต่ำทำให้อิงฟ้ายิ้มทั้งน้ำตา ความสุขที่ร้างลากลับคืนอย่างสมบูร
เกือบ 5 ทุ่ม กว่าที่อิงฟ้าจะปลีกตัวขึ้นมาบนบ้านได้ แม้จะห่วงว่าคุณพ่อจ๋ากับคุณลูกจ๋าจะรอนาน แต่เธอก็ต้องอยู่ขอบคุณบรรดาพ่อค้าแม่ค้าและเพื่อนบ้านที่ต่างเข้ามาร่วมแสดงความยินดีกับเธอเสียก่อน และที่ทำให้เธอต้องอายจนถึงตอนนี้ก็คือ ‘น้องฟ้าคะ ขอน้องผู้ชายให้น้องรุ้งสักคนนะคะ ลูกชายต้องหล่อเหมือนคุณพ่อจ๋าแน่ๆ เลยค่ะ’ นั่นคือคำสัพยอกของบรรดาเพื่อนบ้านที่คุ้นเคยกันเป็นอย่างดี เมื่อได้รู้จากป้าอี๊ดว่าเจ้าบ่าวของเธอก็คือพ่อที่แท้จริงของน้องรุ้งนั่นเอง และยิ่งเดินถึงหน้าประตูห้อง เธอก็ยิ่งร้อนวูบวาบที่ใบหน้ามากขึ้น ทั้งๆ ที่นี่ก็เป็นห้องนอนของเธอเองด้วยซ้ำ แต่วันนี้ในห้องนอนนั้นจะไม่ได้มีแค่ ‘แม่กับลูก’ อีกแล้ว แต่ยังมี ‘พ่อของลูก’ อยู่อีกคน อิงฟ้าค่อยๆ เปิดประตูเข้าไปเพราะจากที่เงี่ยหูฟังจากด้านนอกนั้นไม่ได้ยินเสียงพ่อลูกเจี้ยวจ้าวเล่นสนุกกันอย่างที่เคยไปแอบฟังที่โฮมสเตย์ข้างเคียงเมื่อคืนก่อน เสียงที่เงียบไปนั้นอาจเป็นได้ว่าทั้งคู่คงจะหลับไปด้วยกันอีกตามเคย แต่ผิดคาด เพราะในห้องนอนของเธอนั้นไม่มีเขากับลูกอยู่ หัวใจอิงฟ้าไหววูบเพราะคิดว