All Chapters of สวาทรักสลักใจ: Chapter 1 - Chapter 10

“กรี๊ดดดดด... อาภพขา...” สุขเกินสุข เสียวเกินเสียว เร่าร้อน รุมเร้า และร่อนร่าน จนเกินกว่าทุกสิ่งที่เธอเคยได้รับ มันคือความสุขเหมือนกับหัวสมองลอยคว้างอยู่กลางอากาศ คือหลุมดำอันมืดมิดที่มีแสงสว่างเป็นจุดเล็กสีขาวที่ปลายทาง และเธอต้องไปให้ถึง เพราะคนที่ควบขี่เธออยู่นี้กำลังเร่ง ทุกจังหวะแห่งการกดกระหน่ำลงลึก พร้อมๆ กับหน้าท้องที่ถูกช้อนให้สูง เพื่อให้หัวเข่าเป็นจุดที่สัมผัสกับที่นอนนุ่มแทนร่างกายท่อนล่าง นั่นยิ่งทำให้เธอต้องบีบรัดความยิ่งใหญ่ของเขาเอาไว้แน่น เพราะความเสียวพุ่งริ้วสูงสุดจนถึงโสตประสาท ความล้ำลึกทำให้ขนอ่อนทั่วทั้งกายลุกพึ่บอย่างหยุดไม่ได้ สิ่งที่ทำได้คือผ่อนปรนระบายความเสียวของลมหายใจผ่านริมฝีปาก แต่ยิ่งซู้ด มันก็ยิ่งซี้ด ยิ่งเธอซี้ด เขาก็ยิ่งกดกระแทกไม่ยั้ง “โอว... อูย... โอว... เยี่ยม... โอว... เยี่ยมที่สุด... โอว...” รอยยิ้มเกิดขึ้นโดยอัตโนมัติเมื่อได้ยินเสียงแหบพร่าแสดงความสุขสมของเขา เพราะเธอก็สุขไม่แพ้กัน ทั้งสุขทั้งเสียวสุดๆ จนต้องระบายความซาบซ่านนั้นลงไปหาสิ่งที่ใกล้มือ ปลายเล็บจิกทึ้งลงไปที่

“พี่จันทร์!” ธารธาราสะบัดให้พ้นจากการดุนหลังของจันทร์ พร้อมส่งเสียงแข็งอย่างหมดความอดทน นี่เกิดอะไรขึ้น จันทร์ถึงได้ตั้งใจให้เธอไปจากที่นี่ ความพยายามจะผลักดันเธอให้ออกไปด้านนอกนั้น ก็เพื่อไม่ต้องการให้เธอขึ้นในข้างบนอย่างนั้นเหรอ บนชั้น 2 มีอะไรอยู่ หรือในห้องของเขามีอะไรที่เป็นสิ่งร้ายแรงมาก จนจันทร์ให้เธอเห็นไม่ได้ “คุณน้ำคะ...” “พี่จันทร์ไม่ต้องพูดอีกแล้วค่ะ น้ำไม่ใช่เด็กเล็กๆ แล้วนะคะ ถึงจะมาใช้แผนหลอกล่อน้ำแบบนี้ บอกมาเถอะค่ะว่าพี่ภพอยู่ไหน หรือว่าพี่ภพซ่อนใครไว้ในห้อง พี่จันทร์...” “ไม่... ไม่มี คุณภพไม่ได้ซ่อนใครทั้งนั้น ไม่มีจริงๆ ค่ะ คุณน้ำกลับบ้านก่อนนะคะ เดี๋ยวคุณภพตื่น พี่จะรีบให้โทรหาค่ะ นะคะ พี่ขอร้องล่ะค่ะ กลับบ้านนะคะ” “พี่จันทร์นี่พูดไม่รู้เรื่อง น้ำไม่กลับค่ะ น้ำมีธุระกับพี่ภพ และน้ำก็จะขึ้นไปหาพี่ภพที่ห้องนอนด้วย หลีกค่ะ” น้ำเสียงขาดห้วนพูดได้ไม่เต็มปากนัก เพราะธุระของเธอกับเขานั้นไม่มีหรอก มีแต่เธอต้องการจะมาเซอร์ไพรส์วันเกิดของคู่หมั้นต่างหาก แต่ตอนนี้เหมือนว่าเธอกำลังจะถูกเซอร์ไพ

แรกที่หุนหันขึ้นมาบนห้องนอนของแผ่นภพ เพราะเธออยากรู้ว่าอะไรทำให้จันทร์พยายามกีดกันไม่ได้เธอขึ้นมาบนนี้ อะไรที่ทำให้จันทร์ร้องไห้อ้ำอึ้งเหมือนมีความลับที่อัดอั้นและบอกใครไม่ได้ แต่ตอนนี้เธอรู้แล้ว รู้ในสิ่งที่ไม่แน่ใจเลยว่าเธอควรจะมาเห็นหรือไม่ หรือเธอควรยอมกลับไปตามที่จันทร์ร้องขอ ไม่ควรดึงดันเพื่อมาเห็นสิ่งที่กรีดแทงเข้าไปในหัวใจ สิ่งที่คือความจริงอันแสนจะโหดร้ายกับว่าที่เจ้าสาวเช่นเธอ ร่างเปล่าเปลือยของ ‘แผ่นภพ’ คู่หมั้นของเธอ กับ ‘อิงฟ้า’ เด็กในปกครองของเขา ซึ่งเป็นหลานสาวของจันทร์ คนทั้งคู่นอนกอดกันหลับใหลอยู่บนเตียงที่มีสภาพไม่ต่างจากสมรภูมิรบ คง ‘เหน็ดเหนื่อย’ กันมาทั้งคืน เพราะขนาดที่เธอกับจันทร์เดินเข้ามาในห้อง ทั้งคู่ก็ยังคงหลับนิ่งไม่ได้ยินเสียงอะไรทั้งนั้น แต่เป็นเธอที่ได้ยินเสียงกรีดร้องในหัวใจของตัวเอง เพราะมันถูกกรีดออกและแทงซ้ำจนขาดใจตาย ไม่มีสิ่งใดจะหักล้างภาพที่เห็นได้ เสื้อผ้าของคนทั้งคู่ที่มองก็รู้ว่าถูกเหวี่ยงกระจัดกระจายไปทั้งห้อง ไม่สนใจว่ามันจะไปตกอยู่ตรงไหนบ้าง จะอยู่บนโต๊ะ ตู้ หรือว่าหัวเตียง รวมทั้งหมอนขนเป็ดที่ถูกฉีกทึ้งจนขาด ปลดปล่อย

“ได้สิคะ ถ้าพี่ภพไม่มีเจ้าสาว อะไรก็เกิดขึ้นได้ทั้งนั้นแหละค่ะ น้ำจะแก้ปัญหาทางน้ำเอง ส่วนทางพี่ภพ คงรู้นะคะว่าจะต้องแก้ไขยังไง น้ำจะรอคำตอบของพี่ แต่ถ้ามันนานเกินไป น้ำก็จะไม่รอ หรือหากพี่ภพจะหาเจ้าสาวคนใหม่มาแทนน้ำ เพราะไม่อยากให้งานต้องเสียเปล่า ก็ตามสะดวกค่ะ” คำพูดไม่ต่างจากแล่เนื้อหัวใจตัวเองถูกส่งออกไป ความเจ็บนั้นธารธาราระลึกได้ทั้งในหัวใจและในฝ่ามือที่ขณะนี้กำเข้าหากันแน่น เพื่อสะกดเอาก้อนสะอื้นนั้นไว้ให้ได้ อาการเจ็บแปลบจากเสี้ยนไม้ตำมือถูกกดให้ยิ่งลงลึก คือสิ่งที่จะเตือนให้ธารธาราได้รู้ว่า ทั้งหมดที่เกิดขึ้นนี้คือความจริง เพราะทุกคำพูดที่ส่งออกไป เธอรับรู้ได้ถึงความเจ็บอยู่ทุกขณะ ไม่ใช่ภาพฝันที่ยามตื่นขึ้นมาแล้วทุกอย่างจะหายไป “น้ำไม่รักพี่แล้วเหรอ” “นั่นน่าจะเป็นคำพูดของน้ำนะคะ” แผ่นภพยืนกำมือนิ่ง ดวงตาคมเข้มทอดมองตามร่างระหงที่เดินลัดเลาะข้ามสะพานไม้จากไป ทั้งเสียใจที่ธารธาราเดินจากไปอย่างที่เขาไม่สามารถรั้งเธอไว้ได้ และแค้นใจว่าเกิดอะไรขึ้นกับเขากันแน่ ความอยากความใคร่น่ะเขามีอย่างมากล้น แต่ก็ไม่เคยสั

“ยั้งใจเหรอ ฉันไม่มีโอกาสยั้งเลยมากกว่า เรื่องรับผิดชอบ ฉันรับแน่ แต่แค่ครึ่งเดียวนะ” “หมายความว่ายังไงคะ ครึ่งเดียว จันทร์ไม่เข้าใจ คุณภพได้ฟ้ามันแล้ว คุณภพจะมาต่อรองอะไรอีก สิ่งที่ฟ้ามันเสียไปมันเรียกคืนมาได้มั้ยคะ หรือที่จริงคุณภพตั้งใจจะไม่รับผิดชอบตั้งแต่แรก คุณภพจะไม่รับมันเป็นเมียใช่มั้ย” คำพูดและท่าทางที่ร้อนรนของจันทร์ ยิ่งทำให้แผ่นภพต้องระงับอารมณ์ให้เย็นลงอีก เพราะนั่นคือเจตนาที่แท้จริงของจันทร์ เธอต้องการให้อิงฟ้าเป็นเมียเขา “พี่จันทร์ ฉันพูดตรงๆ ฉันเป็นผู้ชาย เรื่องผู้หญิงน่ะผ่านมาเยอะ พี่จันทร์เป็นคนโสดอาจจะไม่เข้าใจ ‘ความอยาก’ น่ะไม่ใช่สิ่งที่ระงับไม่ได้หรอกนะ และถ้าอยากมากๆ ที่ระบายก็มีเยอะ ฉันไม่จำเป็นต้องระบายออกกับคนในบ้านหรอก โดยเฉพาะกับเด็กในปกครองของตัวเอง ฉันยิ่งไม่เคยคิด แต่เมื่อคืน มันไม่ใช่ความอยาก พี่จันทร์รับมาเถอะ พี่จันทร์ใส่ยาในกาแฟให้ฉันดื่มใช่มั้ย” “ยาอะไรกันคะคุณภพ จันทร์ไม่รู้เรื่องนะ ทำไมคุณภพมาว่าจันทร์แบบนี้ คุณภพเองนั่นแหละที่ต้องรับผิดชอบฟ้ามัน ไม่ใช่มาโทษจันทร์ คุณภพจงใจจะไม่รับผิดชอบ