LOGINบทที่9
สายฟ้า | ความรู้สึก NC
หลังจากจดทะเบียนสมรสเสร็จผมก็ขอขึ้นมาพักบนห้องแต่ที่นอนของผมมันมีกลิ่นแปลกปลอม กลิ่นตัวเธอมันติดหมอน ผ้าห่มจนทำให้ผมนอนไม่หลับ ผมลุกไปหยิบน้ำหอมมาฉีดก็ไม่มีประโยชน์เหมือนกลิ่นมันฝังอยู่ในโซนประสาท
ผมได้ยินเสียงหัวเราะร่าอยู่ชั้นล่างบ้านผมติดซีรีส์มากครับ แม่ผมท่านเป็นดาราเก่า ตอนนี้มีหุ้นส่วนกับป้าซินเปิดบริษัทปั้นดาราและดูแลนักแสดงกว่า10ชีวิต ค่ายเล็กๆที่ใครๆก็อยากเข้ามามีส่วนร่วมแต่ป้าผมท่านค่อนข้างเลือกไม่ใช่ใครก็จะเข้ามาง่ายๆ เดินลงมาชั้นล่างทุกคนอยู่กันครบเลย คุณย่า คุณแม่ ดาวเหนือ ลิลินไหนจะแม่บ้านอีก ผมเดินกลับขึ้นมาชั้นบนแล้วกลับลงไปใหม่จนน้องสาวผมเอ่ยปากถาม ผมจึงต้องเฉไฉว่าไม่สบาย
ยังดีที่ลิลินรู้จักหน้าที่รีบจัดการเอายากับน้ำแร่ขึ้นมาให้ผม แต่ผมไม่ได้ป่วยผมแค่รำคาญตัวเอง จึงให้เธอนวดแรงก็ไม่มี นวดทีไม่ได้รู้สึกอะไรเลย
"คุณสามีขาาาา พอยัง -_-"
"มันไม่หายปวดสงสัยต้องเหนื่อยอีกสักรอบแล้วล่ะ"
"อะ อะไรคะ?"
"ทำหน้าที่เมียไง-_-"
"อะไรนะคะ คุณจะมีเซ็กส์บ่อยแบบนี้ไม่ได้นะคะคุณหมอ ฉันอยากพักผ่อนบ้างเมื่อคืนก็ทั้งคืนแล้วนะ"
-_-"
ให้ตายเถอะผมไม่เคยรู้สึกเสียอาการแบบนี้มาก่อนเลย เป็นเมียผมก็ต้องทำหน้าที่ของตัวเองสิวะ
"อืม งั้นเธอไปเถอะฉันจะกินยานอนแล้ว"
"ค่ะ"
เฮ้ย! บ้าชะมัดเธอรีบวิ่งออกไปจากห้องไม่สนใจผมเลย เออดียังไงผมก็ต้องหย่ากับเธออยู่แล้วรอแค่เรื่องมันเงียบเท่านั้น ชิ!
2ชั่วโมงผ่านไป
ผมเผลอหลับไปตอนไหนไม่รู้ตื่นมาก็เห็นลิลินกำลังเตรียมชุดให้ผมไปอาบน้ำและข้างๆชุดผมมันคือชุดพยาบาลตัวจิ๋ว แค่เห็นก็ปวดไข่เลย
"ทำอะไร"
"ตื่นแล้วเหรอคะ กำลังเตรียมชุดนอนให้คุณสามีไงคะ ส่วนนี่ชุดนอนของฉัน คืนนี้ฉันจะรับบทเป็นพยาบาลที่ถูกคุณหมอทารุณ"
"หึ!" คงอยากโดนของจริงสินะ ผมลุกไปอาบน้ำเพื่อลงมาทานข้าวกับทุกคน ผมเป็นคนช่างสังเกตเห็นเดือนหนาวดูอารมณ์ตึงๆทานข้าวเสร็จผมเลยต้องเรียกมาคุยสักหน่อย
"เดือนหนาวมีอะไรจะคุยกับพี่ไหม" ที่ผมต้องเรียกมาคุยเพราะเดือนหนาวไว้ใจผมที่สุด มีอะไรจะคุยกับผมทุกเรื่องแม้แต่เรื่องแฟนที่เคยมีตอนสมัยเรียนมัธยม แต่ก็คบกันได้ไม่นาน เดือนหนาวไม่เหมือนคนอื่นเธอไม่ค่อยพูด ไม่ค่อยยิ้ม ไม่ค่อยออกไปไหน ชีวิตในวัยเรียนมีแค่บ้าน โรงเรียน พอทำงานก็มีโรงพยาบาลเพิ่มเข้ามา
"พี่สายฟ้านาวินมันเป็นคนยังไงเหรอ"
"เหี้ย เลว ระยำ"
"ทำไมพี่ยังคบกันอะ-_-"
"มันไม่เคยเหี้ยกับพี่ ทำไมเหรอมันตามจีบเราหรือไง"
"ใช่"
"เวร! พี่อุตส่าห์บอกไปแล้วว่าห้ามยุ่งกับน้องพี่ทั้งสองคนแท้ๆ เดี๋ยวพี่คุยกับมันเอง"
"พี่.... เมื่อวันงานแต่งพี่เพื่อนพี่ที่เป็นหมอ หมออาร์เขามาทักหนูด้วย พอวันนี้เขาไม่กล้ามองหน้าหนูเลย หนูคิดว่านาวินคงทำอะไรพี่เขาแน่ หนูรู้สึกไม่ดีที่เป็นต้นเหตุของเรื่องนี้"
"อืม อาร์มันชอบเรามาตั้งนานแล้วแต่ไม่กล้าเพราะเกรงใจพี่ เดี๋ยวพี่จัดการมันสองคนเอง ถ้าให้พี่เลือกพี่บอกเลยว่าคบกับไอ้อาร์ไม่ต้องมาปวดหัวเหมือนไอ้นาวิน"
"หนูอยากทำงาน อยากทุ่มเวลาให้งานเดือนหน้าหนูจะไปจิตอาสากับโรงพยาบาลพี่ไปไหม"
"พี่คงไม่ว่างเราไปเถอะไอ้อาร์ก็ไป"
"พี่ติดเมียหรือเปล่าเนี่ย"
"บ้าหรือไง พี่บอกแล้วพี่ไม่ได้คิดอะไรกับลิลิน ที่อยู่ก็เพราะคุณย่า"
"จะรอดูแล้วกัน หนูไปก่อนนะพรุ่งนี้ต้องเจอศึกหนักอีก"
"โอเค ฝันดีน้องรัก"
กลับขึ้นมาบนห้องสิ่งแรกที่ผมมองหาก็คือชุดพยาบาลไม่รู้ลิลินใส่หรือยังแต่พอเห็นความว่างเปล่าผมก็รีบล็อกกลอนประตูจนประตูห้องน้ำเปิดออก ขาเล็กๆค่อยๆก้าวออกมา อืมม อันนี้ให้ผ่าน
"ได้ข่าวว่าคุณหมอป่วยต้องการพยาบาลดูแลไหมคะ"
"ไม่ แต่ถ้าอยากดูแลก็เรื่องของเธอ -_-"
"แหม.... อยากให้ลิลินดูแลก็บอกมาเถอะคุณสามี"
ผมมองลีลาการเดินเข้าหาผมแล้วพาให้อารมณ์ผมขึ้น มือเล็กๆโอบแก้มทั้งสองข้างลูบไล้ลงมาถึงคอเลื่อนมาที่แผงอกจนนิ้วชี้เกี่ยวอยู่ตรงขอบกางเกง
"รู้ไหมทำแบบนี้เธอจะโดนอะไร"
"โดนอะไรคะคุณสามีขา"
"โดนเย็ตจนเช้าไงล่ะ" ผมมองแววตาซุกซนของเธอแล้วนึกมันเขี้ยว เธอยั่วเก่งมาก
"แต่คุณสามีไม่สบายอยู่นะคะ เดี๋ยวคืนนี้พยาบาลลิลินจะดูแลเองโอเคไหมคะ"
หัวใจผมแทบหยุดเต้นตอนนี้เธอลงไปนั่งคุกเข่าสายตามองผมอย่างเจ้าเล่ห์ ให้ตายเถอะเธอกำลังเล่นกับลูกชายผมผ่านผ้าบางๆ
"คนไข้มีอาการอะไรบ้างคะ ^^"
"อ่า~ เธอนี่มันจริงๆเลย"
"คนไข้อย่าดื้อสิคะ พยาบาลขอซักประวัติก่อน"
"อ่า~ ลิลิน~~"
"พูดสิคะ คนไข้เป็นอะไร มีอาการอะไรบ้าง ^^"
ผมก้มมองเธอเล่นกับลูกชายผม เธอดูดตรงหัว ดูดปล่อย ดูดปล่อย สายตาก็ยั่วยวนชวนให้ผมอยากกระแทกเธอเหลือเกิน
"ละ ลิลิน~ ฉันเสียว ~ อืออ~"
"แล้วคนไข้ชอบไหมคะ"
"พอเถอะฉันอยากเย็ตพยาบาลลิลินจะแย่อยู่แล้ว อ่าา~"
_
บทที่46ความสุขและความวุ่นวายตอนจบหลายปีผ่านไป บ้านปิติภัทรไพศาล โต๊ะอาหารใหม่ไฉไลกว่าเดิมยิ่งกว่าภัตตาคารอาหารหรู เด็กๆทั้งเก้าคนนั่งคุยกันจนผู้ใหญ่ทั้งหลายเดินตามมานั่งประจำที่ของตัวเองวันนี้ลีน่า ลีอา นาวา นาโน ไอดิน อิงดาว เรียนจบมอปลายทุกคนเลือกเรียนตามความฝันของตัวเองแถมทุกคนยังเรียนได้เกรดเฉลี่ยที่น่าพึงพอใจด้วย ลีน่า เรียนต่อคณะแพทยศาสตร์ ลีอา เรียนต่อคณะบริหารธุรกิจนาวา เรียนต่อคณะบริหารธุรกิจนาโน เรียนต่อคณะบริหารธุรกิจไอดิน เรียนต่อคณะแพทยศาสตร์อิงดาว เรียนต่อคณะแพทยศาสตร์ ส่วนสมาชิกที่เพิ่มเข้ามายังเรียนมัธยมกันอยู่ ทั้งสามคนก็มีความฝันของตัวเองเหมือนกัน ศรัณย์ ลูกชายคนเล็กของสายฟ้า+ลิลิน อนาคตคงไม่พ้นว่าที่คุณหมอศรัณย์ นารา ลูกสาวคนเล็กของนาวิน+เดือนหนาว คนนี้ยืนกรานว่ายังไงก็จะเรียนหมอตามรอยคุณแม่ของเธอ อิงฟ้า ลูกสาวคนเล็กของหมออาร์+ดาวเหนือ คนนี้ยังไม่มีจุดหมายยังตัดสินใจไม่ได้เธอบอกถึงเวลาค่อยจับฉลากอีกที "วันนี้คุณตาเท่ระเบิดเลยค่ะ^^" อิงฟ้ายกนิ้วโป้งให้คุณตาตะวันที่นั่งหัวโต๊ะ "พูดดีเดี๋ยวโอนค่าขนมให้ยี่สิบ^^" "คิกๆๆ" "วันนี้เป็นวันที่ครอบครัวของเรา
บทที่45เกิด แก่ เจ็บ ตาย เป็นเรื่องธรรมดางานปาร์ตี้บาร์บีคิว "พี่ไอดินน้ำค่ะ^^" อิงดาวเดินถือน้ำหวานไปหาพี่ชายแต่กว่าจะถึงก็เหลือไม่ถึงครึ่งแก้ว หกบ้างอยู่ในท้องเธอบ้าง "เดี๋ยวพี่ไปหยิบเองครับ อิงดาวไม่ต้องเอามาให้พี่ก็ได้^^" "เป็นพี่น้องกันต้องรักกันแบ่งปันกันค่ะ^^" "น่ารักอะ ดาวเหนือลูกเธอน่ารักมาก" ฉันหันไปยกนิ้วให้ดาวเหนือ นี่สินะลูกสาวเจ้าแม่คอนเทนต์ "ตัดมาที่ลูกฉันสิ-_-" นาวากับนาโนต่างฝ่ายต่างหัวปูดนั่งจ้องหน้าเขม่นกันไม่ลดละ ส่วนลีน่านั่งตักคุณพ่อของเธอรอให้บาร์บีคิวในเตาสุก "จุนพ่อสุกแล้วค่ะ^^" ลีอาถือจานบาร์บีคิวขึ้นมานั่งตักหมอสายฟ้าอีกข้าง สองพี่น้องหยิบบาร์บีคิวไปถือกันคนละหนึ่งไม้ "เป่าก่อนนะครับลูก" คุณหญิงสายธารมองครอบครัวที่คนเฝ้าดูแลมาจนถึงวาระสุดท้าย แค่นี้เธอก็ปลื้มปีติได้เห็นหน้าเหลนตัวน้อยๆถึงหกคน "ฉันมีความสุขจริงๆค่ะคุณ" เสียงแหบแห้งของคุณหญิงสายธารเปล่งออกมาจนอดีตหมอเมฆ สามีของเธอรีบกุมมือไว้แล้วออกแรงบีบเบาๆ "ผมรักคุณนะคุณสายธาร^^" "ฉันก็รักคุณค่ะ" หมอตะวันพาจันทร์เจ้าภรรยาสาวมากราบผู้เป็นแม่มือเหี่ยวย่นลูบหัวทั้งสองคนพร้อมรอยยิ้ม เธอไม่ได้ร้อง
บทที่44ครอบครัวสุขสันต์3ปีผ่านไป...รีสอร์ตจันทบุรีฉันตื่นขึ้นมาในเช้าวันหยุดยาวฉันเดินทางมาถึงเมื่อคืนกลางดึก แม่ฉันก่อเรื่องลื่นล้มในห้องน้ำคุณสามีรู้เข้าจึงสั่งให้เด็กๆเตรียมตัวออกเดินทางมาเลย แม่ฉันเจ็บสะโพกดีที่หัวไม่ฟาดพื้นหรือกระดูกหัก "จุนแม่จ๋าจุนพ่อเรียกค่ะ^^"ลีอาวิ่งหน้าตาสดใสมาเรียกฉันถึงบ้านพัก ไม่รู้ว่าพ่อลูกเขาทำอะไรกันยามเช้า ออกมาเจออากาศสดชื่นดอกไม้ที่ปลูกไว้เริ่มเบ่งบานรอต้อนรับนักท่องเที่ยว คุณสามีฉันกำลังคุยกับเพื่อนฉันที่เป็นผู้จัดการอยู่ที่นี่ "ไงมึงมีปัญหาอะไรหรือเปล่า" "ไม่มีๆ กูพึ่งให้คนงานเคลียร์ต้นไม้ด้านหลังไปมันเริ่มรกแล้ว เด็กๆคะน้าไปก่อนนะน้าจะเข้าเมืองไปซื้อของ" "ค่ะ^^" "อย่าลืมขนมจีบของลีอานะคะ^^" "ซื้อมาเลี้ยงคนงานด้วยก็แล้วกันนี่เงินซื้อมาให้ครบล่ะ" "ได้ค่ะคุณหมอ" คุณสามีพาฉันกับลูกเดินสำรวจรอบรีสอร์ตช่วงนี้ใกล้ถึงเทศกาลสงกรานต์ยอดจองบ้านพักก็เริ่มขยับขึ้นเรื่อยๆ บางครอบครัวไม่ได้อยากออกไปไหนเลยนัดแนะกันมาเที่ยวพักผ่อนเล่นน้ำกันที่นี่ "ดอกไม้สวย-_-" ลีน่าถูกคุณพ่อของเธออุ้มแต่หน้าไม่ยิ้มเลย แอบคล้ายเดือนหนาวเหมือนกันนะแถมเดือนหนาวยังรัก
บทที่43ไอดิน+อิงดาวหมออาร์.... ผมเข้าร่วมการผ่าตัดตามีคำสั่งของพ่อตา ลูกชายผมได้ลืมตาดูโลกเป็นคนแรกตามด้วยลูกสาวที่เหมือนดาวเหนืออย่างกับถอดกันมา คุณแม่ลูกแฝดร้องไห้ตาบวมยิ่งได้เห็นผมอุ้มลูกๆมาเธอยิ่งร้องไห้หนักจนพ่อเธอส่ายหัว "เก่งมากค่ะตัวเล็ก นอนพักนะลูกแข็งแรงปลอดภัยดี^^" เธอค่อยๆหลับตาลงเพราะความเหนื่อยผมจึงส่งลูกๆให้พยาบาลจัดการต่อ ตอนนี้ผมมีชื่อในใจที่ผมคิดไว้แล้ว ผู้ชายผมอยากให้ชื่อไอดินเพราะพ่อผมชื่อดิน อยากให้ไอดินคือตัวแทนของพ่อผม ส่วนลูกสาวคงชื่ออิงดาวเพราะแม่ของเธอชื่อดาวเหนือ "ชื่อน่ารักดี" สายฟ้าเดินมายืนมองหลานแฝดชายหญิงนอนอยู่ในตู้กระจก "กูพึ่งรู้ว่าความสุขมันเป็นยังไงก็วันที่กูได้อุ้มลูกเป็นคนแรกนี่แหละ""ทีนี้ก็บันเทิงแล้วเด็กหกคน หึหึ" "ไม่อยากนึกตอนไปเที่ยวกันเลยวะ พี่เลี้ยงคงเอาไม่อยู่^^"ผมจินตนาการถึงเด็กๆในวัยเดินเตาะแตะ เด็กหกคนจะวุ่นวายขนาดไหนแต่ผมเดาว่าลูกของคุณนาวินคงแสบกว่าใคร ดูจากสถานการณ์ตอนนี้ลูกไอ้สายฟ้าไม่ได้หลับไม่ได้นอนเลยลูกคุณนาวินสลับกันร้องไม่มีใครยอมใคร หลังจากที่ทุกคนกลับไปแล้วผมกับดาวเหนือก็วุ่นวายช่วยกันเลี้ยงลูก ไม่น่าให้แม่ผมกลั
บทที่42นาวา+นาโนนาวิน.... สุดท้ายก็คลอดก่อนกำหนด ผมนั่งมองลูกชายที่นอนอยู่ในตู้อบด้วยความเป็นห่วง ถ้าเดือนหนาวหลับผมจะมานั่งเฝ้าลูกทุกครั้ง กลัวลูกตื่นแล้วร้องไห้ พ่อกับแม่ผมรวมทั้งคุณปู่แทบจะมาอยู่ที่โรงพยาบาลกันเลย "นาวินครับแม่ว่านาวินนอนสักงีบเถอะ คืนนี้จะได้มีแรงเลี้ยงลูก" "ไม่อยากไปไหนเลยครับ" "นาวินไปพักเถอะเดี๋ยวฉันดูลูกให้เอง" ผมมองหน้าพี่สาวตัวเองก่อนจะพยักหน้าแต่ผมเป็นห่วงลูกจังไม่อยากไปไหนแต่ร่างกายผมก็จะไม่ไหวเอา ผมเดินกลับมานอนที่โซฟาหัวถึงหมอนผมก็หลับเป็นตาย ตื่นมาอีกทีก็ตอนเสียงลูกๆร้องแข่งกัน ดาวเหนือป้อนนมลูกสลับกันโดยมีแม่ผมช่วยดูแล ดูวุ่นวายแต่กลับทำให้ทุกคนมีรอยยิ้ม นี่เหรอวะความสุขที่พ่อผมเคยบอก 'สักวันแกจะเข้าใจว่าพ่อรักและเป็นห่วงแกกับพี่มากแค่ไหน' พ่อผมเดินเข้ามาพร้อมพี่สาวผมจึงเลือกที่จะเดินเข้าไปสวมกอดพ่อ น้ำตาแม่งก็ไหลเฉยเลย "เป็นอะไรเมียแกไล่ใช่ไหม พ่อเข้าใจแม่แกก็เคยไล่พ่อ" "เปล่าครับ ผมแค่อยากขอบคุณที่พ่อรักและหวังดีกับผมมาตลอด วันนี้ผมเข้าใจแล้วที่ผ่านมาผมคงดื้อมากเลยใช่ไหม" "แต่พ่อก็รู้ทันแกหมดทุกอย่างอะไรที่ไม่ดีพ่อก็รีบปราม เข้าใจก็ดีแล้
บทที่41ลีน่า+ลีอาก่อนวันคลอด ฉันถูกคุณสามีอัญเชิญมาอยู่ที่โรงพยาบาล ชั้นนี้เป็นเพนท์เฮ้าส์ที่คุณป้าคลอดคุณสามี ชั้นนี้มีอุปกรณ์ครบครันแถมยังเป็นส่วนตัวขนาดคนใหญ่คนโตจะขอมารักษาที่ชั้นนี้คุณลุงยังไม่อนุญาตเลย "พยายามอย่าลุกเดินให้มันมากนักนะนอนนิ่งๆอยากได้อะไรก็บอก" "คุณสามีฉันกลัวค่ะ" "ไม่ต้องกลัวฉันจะอยู่กับเธอทุกวินาที" "ใช่ รู้ไหมตอนที่ป้าคลอดสายฟ้าเหมือนป้ากำลังจะตาย จู่ๆที่โรงพยาบาลก็ถูกฟ้าผ่าลงมาจนไฟดับ โชคดีที่มีไฟสำรองคุณลุงขึ้นมาหาป้าพอดีคุณลุงเลยตั้งชื่อว่าสายฟ้านี่แหละ" "โรแมนติกจังเลยค่ะ^^" "สายฟ้าแล้วน้องเราจะมาหรือเปล่า หรือตาขาวไม่กล้ามา^^""เดือนน่าจะได้อยู่ที่นี่เลยครับ รายนั้นอันตรายส่วนดาวเหนือยังสนุกกับการทำคอนเทนต์อวดสามีอยู่-_-" "เอาเถอะหมออาร์น่ารัก ตามใจน้องเราทุกอย่างทำคอนเทนต์ก็มีรายได้เข้าตลอด เล็กๆน้อยๆก็ยังดี""รู้งี้ผมบังคับให้เรียนบริหารดีกว่าจบมายังมาช่วยผมได้บ้าง เดือนถนัดถือมีดผ่าตัดมากกว่าดูตัวเลข ไหนจะงานไหนจะลูกแฝด-_-" "คุณสามีอย่าพูดแบบนี้สิคะ ไม่น่ารักเลยยังไงดาวเหนือก็มีคุณหมออาร์ดูแล คุณหมออาร์ก็สัญญาไม่ใช่เหรอว่าจะมาช่วยงานคุณนาวินก







