เข้าสู่ระบบบทที่8
หน้าที่เมีย NC
ร่างบางถูกจับลากเข้ามาในห้องทำงาน เธอดิ้นพล่านให้หลุดแต่กลับถูกเขาชี้หน้าจนเธอชะงักไป เขาเองก็เพลียและเหนื่อยกับงานยังต้องมาเหนื่อยกับเธออีกคน
"หยุดเดี๋ยวนี้ที่นี่โรงพยาบาลไม่ใช่สวนสัตว์!"
"โรงพยาบาลของคุณทำอะไรเสืออย่างฉันไม่ได้หรอกค่ะ!"
"ฉันหมายถึงแรด-_-"
"หยาบคายมาก!"
"เลิกวุ่นวายสักทีเถอะ คราวหลังถ้าจะมาก็โทรหาฉันก่อน บางทีฉันติดเคสจะได้ให้พยาบาลพามารอที่ห้องนี้"
"โทรยังไงเบอร์ก็ไม่มี"
สายฟ้าแทบจะประสาทกินเขาหยิบโทรศัพท์ของเธอขึ้นมากดเบอร์โทรของเขาพร้อมเมมชื่อเอาไว้ให้เสร็จศัพท์ คนตัวเล็กยิ้มหวานเป็นการขอบคุณในที่สุดก็มีเบอร์สามีแล้วไม่ใช่แค่เบอร์ตอนนี้ไลน์ของเขาก็เด้งขึ้นมาด้วย
"ขอบคุณค่ะคุณสามี"
"ไปกลับกันได้แล้ว"
"ค่ะ"
ลิลินได้ทีเอาใหญ่เธอควงแขนเจ้าบ่าวสุดหล่อออกมาจากห้องทำงาน ทั้งคนไข้และพยาบาลต่างมองมาที่ข้าวใหม่ปลามันไม่ละสายตา บางคนก็กล่าวหาว่าไม่เหมาะสม บางคนก็หาว่าเธอเหมือนม้าดีดกะโหลกไม่คู่ควรจะเป็นสะใภ้ของโรงพยาบาลปิติภัทรไพศาล
"เดี๋ยวค่ะลืมดาวเหนือไปเลยค่ะ"
"ฉันไลน์บอกให้กลับไปแล้วล่ะ"
"อุต๊ะ อยากกลับกับฉันขนาดนี้เลยเหรอคะคุณสามี ไม่ต้องห่วงนะคะคืนนี้จะจัดให้สาสมเลย"
สายฟ้าส่ายหน้าอย่างเหนื่อยใจ ระหว่างทางเธอก็ยุกยิกเปิดนั่นเปิดนี่ไม่หยุดด้วยความรำคาญเขาจึงจับเธอกดลงมาที่ตัก
"ว๊ายย! อะไรของคุณเนี่ย!"
"รำคาญอยู่เฉยๆไม่ได้ก็หาอะไรทำไป"
"ด้วยการอมของคุณเหรอคะ 0_0"
เขาไม่ตอบแต่คนหัวไวเรื่อยอย่างว่าไม่รอช้ารีบปลดซิปกางเกงของเขาออกก่อนจะควักลำยาวออกมา ลิ้นเรียวตวัดเลียส่วนหัวลากมาถึงโคนแล้ววนเลียขึ้นไปขยี้ปลายลิ้นตรงส่วนหัว
"อ่าา~" สายฟ้าแทบไม่อยากละสายตาไปจากเธอเลย เธอบอกกับเขาว่าศึกษามาจากคลิปในกลุ่มVIP ไม่น่าเชื่อว่าเธอจะทำให้เขาแทบคลั่งได้ขนาดนี้
"ลิลิน~ อืออ~ โอ้วว"
บ๊วบ!
อ๊อก!
อึก! อึก!
สายฟ้ากัดฟันกรอดเขาเสียวมากทั้งเสียวทั้งตื่นเต้นจนสติแทบหลุด สัญญาณไฟเขียวปุ๊บเขาก็ออกตัวด้วยความเร็ว เขาอยากเร่งทำเวลาอยากแตกใส่ปากเธอ
"อีก5นาทีถึงบ้าน เร็ว!"
"อื๊ออ~"
คนตัวเล็กหัวสั่นหัวคลอนดูดดึงส่วนหัวอีกมือชักรูดช่วยเร่งเร้าอารมณ์ อีกมือบีบหน้าขาของเขาไว้เป็นหลักไม่ให้เคลื่อนไปตามแรงรถ
"ใกล้แล้วลิลิน อ่าาา อย่าหยุดนะ"
อึก!
บ๊วบ!
บ๊วบ~
"อีก1นาที อ่าาา~ เร็วอีกดูแรงๆ~"
เสนอมาก็สนองให้เธอดูดลำยาวจนแก้มตอบไม่ถึงหนึ่งนาทีก็สัมผัสได้ถึงความแข็งที่กระตุกรับความสุขสมหลังจากนี้ น้ำสีขาวพวยพุ่งออกมาเต็มปาก เธอกลืนมันไม่เหลือสักหยด
"อ่าา~"
"ถึงบ้านพอดีเลยค่ะคุณสามี"
ไม่มีเสียงตอบกลับ สายฟ้าเอื้อมมือไปเร่งแอร์เพื่อดับความร้อนในร่างกาย เมื่ออาการเหนื่อยหอบดีขึ้นทั้งสองก็ลงจากรถเพื่อเดินเข้าไปในบ้าน ตอนนี้เจ้าหน้าที่เขตมารอแล้ว
"มากันสักทีนะ เร็วๆลูกทุกคนรออยู่"
"ครับแม่"
ตอนแต่งว่าตื่นเต้นแล้วแต่ตอนนี้ตื่นเต้นกว่า ฉันจะได้เปลี่ยนนามสกุลแล้วนะเปลี่ยนมาใช้นามสกุลของคุณสามี หลังจากนี้ฉันกับเขาจะเป็นสามีภรรยาที่ถูกต้องตามกฎหมาย
วาสนาฉันเองจ้า
หลังจากเสร็จสิ้นการจดทะเบียนสมรสสายฟ้าก็ขอตัวขึ้นไปพักก่อน ส่วนลิลินนั่งดูซีรีส์กับทุกคนในบ้าน ซีรีส์เรื่องแจ๋วใจร้ายกับคุณชายหมอ แม่บ้านสาวหาวิธีพิชิตใจคุณหมอเจ้าของบ้าน มือเล็กๆรีบหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาพิมพ์หัวข้อเก็บเอาไว้ จนกระทั่ง
ตึก!
ตึก!
ตึก!
เสียงเดินลงจากบันไดทำให้ทุกคนที่นั่งอยู่หันไปมอง สายฟ้าเดินหัวยุ่งลงมาอาการแบบนี้เหมือนคนนอนไม่เต็มที่ เขาเดินวนๆจนทุกคนในบ้านสงสัย
"พี่สายฟ้านอนไม่หลับเหรอคะ" ดาวเหนือถามพร้อมหยิบป๊อปคอร์นขึ้นมาทาน
"อืม ปวดหัวนิดหน่อย ลิลินเอายาพารากับน้ำแร่ขึ้นมาให้ฉันด้วย"
"ค่ะๆ สักครู่นะคะ"
ฉันรีบเดินไปที่ตู้ยาเพื่อหายาพารากับน้ำแร่ในตู้เย็น ที่สำคัญยาดม ยาหม่อง ขึ้นมาบนห้องก็เห็นคุณสามีนั่งพิงหัวเตียงอ่านหนังสืออยู่
"ยามาแล้วค่ะ"
"ยาอะไรเยอะแยะไปหมด"
"ยาพารา ยาหอม ยาดม ยาลม ยาหม่อง ส่วนนี่ยาเสน่ห์ค่ะ^^"
"ไร้สาระ วางไว้ก่อนเดี๋ยวฉันจัดการเอง"
"ถ้าอย่างนั้นฉันขอตัวนะคะกำลังดูหนังอยู่ พระเอกกำลังเมายาปล้ำนางเอกแล้วค่ะ"
"ช่วยหยิบผ้าเช็ดหน้าไปชุบน้ำให้หน่อย"
"ค่ะๆ" ฉันวิ่งเข้ามาในห้องน้ำออกมาฉันก็รู้หน้าที่ของตัวเอง ฉันรีบเช็ดหน้าเช็ดตาให้คุณหมอจนเสร็จ
"ฉันไปก่อนนะคะ"
"เดี๋ยว! ฉันปวดขาช่วยนวดให้หน่อย"
"อะไรของคุณนักหนาเนี่ย ฉันบอกว่าฉันจะดูหนังของแค่นี้คุณทำเองก็ได้นะคะ"
"ทำหน้าที่ของเธอให้เสร็จแล้วจะไปไหนก็ไป มานวดขาจนกว่าฉันจะหลับ"
"ให้ตายเถอะเรื่องเยอะจริง" ฉันรีบเดินมานั่งบนเตียงเพื่อนวดขาให้เขา ยาก็ไม่กินชาตินี้คงจะหายหรอก
"แรงมีแค่นี้เองหรือไง"
"เหอะ! ทำไมคุณไม่ทานยาคะ"
นอกจากเขาไม่ตอบยังจ้องหน้าฉันอีก ฉันไปทำอะไรให้เขาดูเขาเหมือนคนงอนตุ๊บป่องยังไงก็ไม่รู้
"คุณสามีขาาาา พอยัง -_-"
"มันไม่หายปวดสงสัยต้องเหนื่อยอีกสักรอบแล้วล่ะ"
"อะ อะไรคะ?"
"ทำหน้าที่เมียไง-_-"
บทที่35 สารภาพผิดSai fa....บ้านปิติภัทรไพศาล ผมนั่งดูเวลาที่ข้อมือจนรถสปอร์ตหรูสองคันขับเข้ามา พ่อกับแม่ผมท่านรีบลงมารอตามด้วยคุณย่าและคุณปู่ของผมด้วย "คุณสามีใจเย็นๆนะคะยังไงทั้งสองคนก็โตแล้ว" "แจ่มเอาไม้เรียวมา!" ผมหันไปสั่งแม่บ้านทุกคนตกใจมากโดยเฉพาะลิลิน "ถึงกับจะตีกันเลยเหรอคะ!!" ลิลินรีบขยับมาขวางแต่ด้วยสภาพขาของเธอทำให้เธอต้องลงไปนั่งเหมือนเดิม ทั้งสี่คนเดินเข้ามาหมออาร์กับนาวินก็รีบดันทั้งสองสาวไปหลบด้านหลัง สายฟ้ายิ่งเลือดขึ้นหน้าเมื่อเห็นสภาพน้องสาวมีแต่รอยแดงตามลำคอ สองหนุ่มเดินมายืนตรงหน้าครอบครัวของฝ่ายหญิงไม่พอยังยกมือไหว้ขอโทษผู้ใหญ่ทุกคน แต่สายฟ้ากับง้างไม้เรียวรอ "เฮ้ยๆ ไอ้เวร!" นาวินรีบขยับถอยหลังตามด้วยหมออาร์ "คุณสามี! พอแล้วค่ะไม่ทำแบบนี้สิคะ!!!" "เงียบไปเลยลิลิน!" "สายฟ้าใจเย็นๆครับ คุณหมอห้ามลูกสิคะ" พ่อผมไม่ห้ามแถมยังมองหน้าผมเหมือนเข้าใจความรู้สึก ผมมองหน้าน้องสาวเธอสำนึกในความผิดแล้วสองขาค่อยๆก้าวเดินออกมา "รู้ไหมว่าตัวเองทำอะไรผิดบ้าง" ผมถามมือที่ถือไม้เรียวสั่นระริก "เดือนหนาวเราเป็นพี่พูดมา!" "โกหกที่บ้าน มีแฟนไม่บอก ชิงสุกก่อนห่ามค่ะ" "ดา
บทที่34เดือนหนาวกับทาสรักอย่างนาวินNC เดือนหนาว....เป็นการมาเที่ยวเพื่อชดเชยเวลา ที่ผ่านมาฉันกับพี่ชายต้องสลับกันดูแลลิลินตั้งแต่เธอป่วย ฉันกับนาวินเลยไม่ได้เจอหน้ากัน ตอนนี้มีเวลาว่างตรงกันฉันจึงนัดกันมาเที่ยวโดยที่เขาให้ฉันขับรถไปจอดไว้ที่คอนโด สุดท้ายก็ความแตกจนได้ลิลินไลน์มาบอกว่าพี่ชายฉันรู้เรื่องแล้ว ไหนๆก็รู้เรื่องแล้วฉันจึงหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาถ่ายเซลฟี่โดยมีมืออุ่นๆโอบไหล่ของฉันอยู่ นาวินติดสกิลชิปมาก ต้องจับ ต้องจูบ ต้องคลอเคลียอยู่ตลอดเวลา "ไอ้สายฟ้าโทรมาแป๊บนึงนะคะที่รัก" ก่อนจะลุกยังหอมแก้มซ้ายขวาสลับกันจนสายเกือบหลุดไป "ฮัลโหล เปิดกล้องทำไมกูไม่ได้อยากเห็นหน้ามึง-_-" (ตั้งแต่เมื่อไหร่-_-)"มึงต้องให้กูอธิบายท่าด้วยไหม" (ไอ้เหี้ยกูบอกแล้วว่ากูขอล่ะ น้องกูต้องได้เจอคนดีๆไม่ใช่มึง)"แล้วกูไม่ดีตรงไหน กูเป็นผู้บริหารโรงแรม ไหนจะบริหารบริษัทเครื่องสำอาง เป็นหุ้นส่วนกับบริษัทขนส่งมีหุ้นแบรนด์วาริส เป็นสปอนเซอร์หลักให้ค่ายนักแสดงของแม่มึง กูมีผับ มีธุรกิจที่ทำร่วมกับไอ้ไทก้ามึงก็รู้ว่ามันมหาศาลแค่ไหน เรื่องผู้หญิงมึงถามใครก็ได้กูเลิกขาดมานานแล้ว คนอย่างกูถ้าหยุดคือหยุด มึง
บทที่33ดาวเหนือกับการแก้บน3วัน3คืนNCดาวเหนือ.... ฉันออกเดินทางมาหาที่สวีทหวานกับคุณหมออาร์สองต่อสองจะบอกอะไรให้นะฉันโกหกที่บ้านว่ามาถ่ายโลเคชันให้พี่ตุลา แต่ก็ดันมาความแตกซะได้ ลิลินไลน์มาบอกว่าพี่สายฟ้ารู้เรื่องแล้วฉันจึงตัดปัญหาด้วยการปิดเครื่องไม่ติดต่อกับใครทั้งนั้น "ตัวเล็กครับจะบอกพี่ได้หรือยังทำไมถึงต้องให้พี่ลางานตั้งสี่วัน^^" "ตอนลิลินเกิดอุบัติเหตุหนูบนไว้ค่ะ""ฮ่าๆๆ บนอะไรครับตัวเล็ก^^" "จะมีอะไรกับพี่หมอสามวันสามคืนค่ะ-_-" O_o" คนตัวสูงนั่งเงียบจนถึงจุดหมายปลายทาง เขารู้ว่าการมาครั้งนี้ต้องเสียตัวแน่แต่เขาไม่คิดว่าจะต้องเสียพลังงานถึงสามวันสามคืน "พร้อมแล้วค่ะ" "เดี๋ยวก่อนครับตัวเล็ก บรรยากาศข้างนอกกำลังดีเลยเราไปเดินเล่นกันก่อนดีไหม" "มันจะไม่ครบตามจำนวนนะสิ-_-" "ตัวเล็กครับ...." พอเจอน้ำเสียงออดอ้อนเข้าดาวเหนือก็จำยอมทุกอย่างเธอเดินเคียงคู่กับหมออาร์มาที่ชายหาด "ทำอะไรคะ" ดาวเหนือมองโทรศัพท์ของหมออาร์เขากำลังตอบแชตเพื่อนรักอย่างสายฟ้าพี่ชายของดาวเหนือ "ไอ้สายฟ้ามันถามว่าพี่อยู่กับเราใช่ไหม""แล้วพี่ตอบไปว่าไงคะ" "ใช่ พี่อยู่กับเรา^^" "พี่หมอว่าพี่สายฟ้
บทที่32ความจริงบางอย่างวันนี้คุณสามีต้องลงไปดูเคสที่เขารับผิดชอบฉันเลยต้องอยู่กับดาวเหนือจึงถือโอกาสถามถึงสถานะของเธอกับหมออาร์ เพราะฉันคิดว่าการไปค่ายอาสาที่ผ่านมาหมออาร์จะมีข่าวดีกับเดือนหนาวเสียอีก ดาวเหนือเล่าถึงความรู้สึกของเธอกับหมออาร์ให้ฟังตอนนี้เธอคบกันเงียบๆไม่กล้าบอกใครเพราะกลัวพ่อเธอว่า ส่วนเดือนหนาวก็แอบคบหากับนาวินเงียบๆเช่นกัน เอาเป็นว่าฉันเข้าใจทุกๆคนพอคุณสามีกลับขึ้นมาหาฉันก็เปลี่ยนเรื่องคุย เขาพาฉันมาสูดอากาศด้านนอกฉันอยากจะขอบคุณเขาเหลือเกินตอนนี้pm2.5เต็มปอดฉันแล้ว โรแมนติกสุดๆ -_-" "คุณสามีคะ คุณเมเม่เธอมีลูกแล้วเหรอคะ" "ใช่ เมเม่มีลูกตั้งแต่เรียนแล้วพ่อของเมเม่ก็อยู่ที่นี่เป็นอาจารย์หมอทั้งบ้านเลย" "ใครเป็นสามีของคุณเมเม่คะ" "ไทก้า" "คุณไทก้าที่มางานแต่งเราเหรอ คนหล่อๆที่พยายามเข้าหาคุณเมเม่นี่เอง เขาเลิกกันเหรอคะ" "เรื่องชาวบ้านเนี่ยพลาดไม่ได้เลยใช่ไหมฮะ" "แฮร่ๆ" "เมเม่มีพี่น้องสองคน น้องชายอยู่รุ่นเดียวกับไอ้เซนต์เป็นหมอจิตแพทย์เหมือนกันแต่เมเม่จบบริหาร มีธุรกิจส่วนตัวเลี้ยงลูกกับครอบครัวของเธอ ตอนที่ท้องไอ้ไทก้ามันไม่รู้เพราะเรียนจบมอปลายมันก็ไปฝรั
บทที่31บททดสอบ(คนไข้มีสิทธิ์ที่จะมองไม่เห็น70%ครับ) นี่คือสิ่งแรกที่ฉันได้ยิน ฉันพยายามลืมตาแต่กลับมองอะไรไม่เห็นเพราะถูกปิดตาไว้ทั้งสองข้าง เสียงแม่ฉันร้องไห้ เสียงคุณป้าปลอบใจแม่ฉัน เสียงดาวเหนือบนเจ้าพ่อหลาวเหล็กอยู่ข้างๆฉันว่าจะยอมเสียตัว3วัน3คืนให้แฟนของเธอ เธอมีแฟนตั้งแต่เมื่อไหร่? และเสียงสุดท้ายเสียงคุณสามีให้กำลังใจฉัน "ลิลินถ้าเธอมองไม่เห็นฉันจะเป็นดวงตาให้เธอเอง ขอแค่เธอกลับมาหาฉันกับลูกนะลิลิน" โธ่คุณสามีทำไมถึงได้แสนดีขนาดนี้นะ ฉันนอนฟังเสียงคุยกันของทุกคนที่มาเยี่ยมตั้งแต่เช้าคุณสามีของฉันถูกบังคับให้ไปทานข้าวดาวเหนือจึงอาสาอยู่เฝ้าฉัน ช่วงที่เธอเข้าห้องน้ำฉันลองขยับตัวแล้วฉันยกแขนได้ ยกขาได้แต่อีกข้างยกไม่ขึ้นส่วนตาฉันเห็นแสงรางๆฉันมองได้ไม่เต็มที่"ตัวเล็กครับพี่ซื้อนมสดมาฝาก" เสียงหมออาร์ คือไรวะ มีอะไรที่ฉันยังไม่รู้อีกเหรอหมออาร์ทำไมเสียงหวานแบบนี้ "พี่หมอคะ ถ้าลิลินเป็นเจ้าหญิงนิทราขึ้นมาจะทำยังไงคะ เด็กๆในท้องจะปลอดภัยใช่ไหม""ไม่ถึงขั้นนั้นหรอกครับตัวเล็ก ร่างกายของลิลินกำลังฟื้นฟู เราทำได้แค่ดูแลให้ยาและให้กำลังใจกัน" ฉันพยายามเพ่งสายตาผ่านผ้าก๊อซที่พันอ
บทที่30ยื้อชีวิตSai fa.... ผมออกจากห้องผ่าตัดก็รีบตรงดิ่งเข้าห้องของผมเพื่อหยิบโทรศัพท์โทรหาลิลินเหมือนทุกครั้งแต่ไม่ทันได้โทรเสียงเหมือนอะไรตกลงมาแตกก็ดังขึ้นภายในห้องทำงานของผมเพล้ง!!! ผมหันไปมองรูปแต่งงานของผมที่ฝาผนังห้องจู่ๆมันก็หล่นลงมาแตกกระจายเต็มพื้นห้องผมรีบโทรตามแม่บ้านขึ้นมาทำความสะอาดเก็บเศษกระจกออกไปส่วนรูปของลิลินผมมองดูแล้วใจหวิวๆแกร๊ก!! "สายฟ้า!!" ตะวันวิ่งหน้าตาตื่นมาหาลูกชายพอเห็นกรอบรูปลูกสะใภ้หล่นลงมาก็รีบเดินเข้าไปหาลูกชายด้วยความเป็นห่วง "สงสัยผมแขวนหมิ่นครับพ่อ" ถึงจะพูดไปแบบนั้นแต่ลึกๆแล้วเขาก็ไม่สบายใจอยู่ดี ตอนนี้จิตใจเป็นห่วงภรรยาจนอยากจะโทรหาแต่พอมองหน้าพ่อของตัวเองความกังวลใจก็ทำให้เขารีบถามไถ่จนผู้เป็นพ่ออึกอักพูดอะไรไม่ออก "มีอะไรหรือเปล่าครับพ่อ" "สายฟ้าพ่อกำลังให้น้องบินกลับนะอีกสักพักคงถึงตอนนี้กำลังขึ้นเครื่องแล้ว" "ทำไมครับ น้องเป็นอะไรหรือเปล่าทำไมต้องรีบกลับ!" "น้องไม่ได้เป็นอะไรครับลูกแต่...." "อะไรครับ" "สายฟ้าฟังพ่อนะ รถของลิลินตกเหวตอนนี้เจ้าหน้าที่กำลังกู้ซากรถ ส่วนลิลินปู่กำลังส่งมารักษาตัวที่นี่" เหมือนฟ้าผ่าลงมากลางใจผม น้ำ







