Compartir

บทที่ 5

last update Fecha de publicación: 2026-04-02 23:01:47

เขาไม่อาจทนการยั่วยวนของนางได้อีกต่อไป เขาจึงก้าวเดินขึ้นมาบนเตียงทันที จับเรียวแขนนางทั้งสองข้างโน้มกายลงนอนบนตั่งเตียง เขาใช้ริมฝีปากจูบที่ซอกคอระหงหนักๆ ไล่ลงมาที่อกอวบอิ่มของบาง นางใช้ข้อศอกทั้งสองข้างยันเตียงเอาไว้ เขาทอดสายตามองนางด้วยสายตาวาบหวามชวนให้ลุ่มหลง เขาค่อยๆ เลื่อนมือมาด้านหลังของนางดึงเชือกที่ผูกที่ต้นคอระหงและที่หลังของนางออกอย่างรวดเร็ว

เขาทอดสายตามองอกอวบอิ่มของนางอย่างพึงพอใจ เพราะตัวเขาเองก็ไม่เคยเห็นสตรีนางใดที่มีทรวงอกอวบอิ่มใหญ่เกินตัวขนาดนี้มาก่อน เขาจึงไม่รอช้า ใช้ริมฝีปากของเขาทั้งดูดทั้งดึง และโลมเลียปลายยอดราวกับเด็กน้อยผู้หิวกระหายนม ลมหายใจของนางหอบกระเส่าวาบหวาม เขามองทรงอกที่กระเพื่อมตามลมหายใจ กระตุ้นให้เขากำหนัดยิ่งขึ้น นางโน้มคอเขาลงมาจูบที่ริมฝีปากของนางทันที และสอดลิ้นเข้าไปในโพรงปาก นางจูบเขาอย่างชำนาญเป็นการจูบที่แปลกใหม่สำหรับเขา เพราะไม่เคยมีใครจูบได้ดูดดื่มและเนิ่นนานมาก่อน อีกทั้งยังมีกลิ่นสุราดอกท้อจากโพรงปากของนางทำให้เขารู้สึกเร่าร้อนอย่างยิ่ง นางเลื่อนมือเรียวบนอกแกร่งและกล้ามหน้าอกที่ใหญ่โตราวกับทหารกล้าที่ซ้อมกระบี่ในทุกๆ วัน นางพึงพอใจในเรือนร่างเขาอย่างมากทีเดียว แต่ทว่านางกลับพึงพอใจแกนกลางลำตัวที่ราวใหญ่ราวกับลำไผ่ อีกทั้งยังตั้งตรงและแข็งจนเส้นเลือดปูดขึ้นมา มันทำให้นางต้องการอย่างยิ่ง

เขารู้สึกได้ว่ามือเรียวของนางกำลังบีบมัน และมันทำให้เขารู้สึกเจ็บหน่วงและเสียวขึ้นมาทันที และมันก็ชูขึ้นตามมือเรียวของนาง นางถอนริมฝีปากออก เผยรอยยิ้มราวนางจิ้งจอก ซึ่งเขาไม่เคยเห็นที่ไหนมาก่อน

นางผลักเขานอนลงบนเตียงกว้าง โดยที่เขาไม่ทันตั้งตัว เขานอนหงายมองดูนางที่กำลังปลดกางเกงผ้าไหมสีดำของเขาเลื่อนลงมา ทำให้ดุ้นของเขาตระหง่านท้าทายใบหน้าของนาง นางมองมันราวกับสิ่งแปลกใหม่ เพราะนางก็ไม่เคยเห็นชายใดที่มีดุ้นที่ใหญ่โตและยาวเช่นนี้มาก่อน นางมองใบหน้าของเขาที่เผยรอยยิ้มให้นาง

“มันน่าตกใจขนาดนั้นเลยหรือ” เขาเอ่ยถาม

“ใช่ ข้าไม่เคยเห็นของใครใหญ่และยาวได้เช่นนี้” นางเอ่ยบอกตามความเป็นจริง

“คืนนี้มันเป็นของเจ้า” เขาเอ่ยบอกด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน นางมองใบหน้าเขานอนคว่ำลงบนเตียงใช้นิ้วเขี่ยเบาๆ ทำให้เขาตื่นตัวยิ่งขึ้น และมือรูดดุ้นขึ้นลงช้าๆ ไม่นานนักนางใช้ริมฝีปากครอบครองปลายมน ขณะที่มือเรียวทั้งสองข้างยังรูดขึ้นลง ซึ่งเขาไม่เคยเห็นใครทำเช่นนี้มาก่อน

“อืม...ไม่เคยมีใครทำเช่นนี้กับข้ามาก่อน” เขาเอ่ยบอกด้วยน้ำเสียงกระเส่าวาบหวาม นางเอาริมฝีปากออกและถ่มน้ำลายลงบนดุ้น

“ข้ารู้” นางบอกด้วยรอยยิ้มและใช้ริมฝีปากดูดดึงปลายยอด มือทั้งสองข้างยังขยับขึ้นลงบนดุ้น และเลื่อนมือข้างหนึ่งมาขยำลูกข้างๆ ดุ้น และเอาริมฝีปากออก ดันอกแกร่งของเขาให้นอนขนานบนเตียง ตัวนางเองนั่งบนหน้าท้องที่แข็งแกร่งของเขา

“อยากดูข้าไหม” นางเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงยั่วยวนชวนให้ลุ่มหลง เขาเผยรอยยิ้มทันที

“ให้ข้าดู”

Continúa leyendo este libro gratis
Escanea el código para descargar la App

Último capítulo

  • สองแม่ทัพขย่มกลีบโบตั๋น   บทที่ 52

    หลี่เจิ้นนำริมฝีปากออกจาก ใช้มือหนาสาวดุ้นและนำดุ้นเข้าไปในร่องก้นทันที “อืม...อืม...อื้ม...” นางร้องครางกระเส่าในลำคอด้วยความหวาดเสียว ขณะที่ในริมฝีปากของนางยังมีดุ้นที่นางดูดเลียอยู่เช่นนั้น นางเอาริมฝีปากออกจากดุ้นเพราะหลี่เจิ้นกระแทกแรงจนนางสะท้านไปทั้งเรือนร่าง “โอ้ว...โอ้ว...อร๊าย...อร๊าย..

  • สองแม่ทัพขย่มกลีบโบตั๋น   บทที่ 51

    “น่าหลัง” เสียงของหลี่เจิ้นดังขึ้นพร้อมกับเสื้อคลุมหนังหมีดำไหล่ทั้งสองข้างให้อบอุ่นยิ่งขึ้น น่าหลังจึงหันกลับมามองเขาด้วยรอยยิ้ม ทอดสายตามองหน้าอันหล่อเหลาที่โรยราไปตามกาลเพลา ถึงจะโรยราแต่ยังคงความหล่อเหลา แบบฉบับของเขา บนใบหน้ายังหนวดเคลาขึ้นบนโหนกคางรวมไปถึงเหนือริมฝีปากตาม “น่าหลัง ขอบใจเจ้าน

  • สองแม่ทัพขย่มกลีบโบตั๋น   บทที่ 50

    พวกเขาเอ่ยบอกพร้อมกันทั้งสองคน ไม่ว่ากาลเพลาจะผ่านไปนานชั่วฟ้าดินสลาย ข้าจะรักและเทิดทูนเจ้าเหนือหัวใจของข้า ตวนมู่น่าหลังทอดสายตามองออกไปนอกเรือนของจวนหลังใหญ่ของสกุลหลี่ ด้านหน้าเรือนเป็นสวนจำลองมีสระน้ำ ภูเขาจำลอง และต้นไม้มากมายทำให้ร่มรื่น บัดนี้ดอกโบตั๋นเริ่มผลิบานดอกไม้นานาพันธุ์ส่งกลิ่นห

  • สองแม่ทัพขย่มกลีบโบตั๋น   บทที่ 49

    นางร้องครางอย่างไม่อายผู้ใดอีกต่อไป มือหนาของจู่ม่งจับเรียวขานางขึ้นทั้งสองข้างพาดที่ไหล่ของเขาไว้ มือหนาของหลี่เจิ้นขยำอกอวบอิ่มทั้งสองข้างราวกับเป็นหน้าอกของตนเอง ริมฝีปากของหลี่เจิ้นยังจูบที่ซอกคอระหงด้วยความรักที่มีต่อนางไม่เคยเสื่อมคลาย “โอ้ว...โอ้ว...น่าหลัง...อา...ซี๊ด...โอ้ว...โอ้...” จู

  • สองแม่ทัพขย่มกลีบโบตั๋น   บทที่ 48

    “ข้าเองก็คิดถึงเจ้าเช่นกัน เราสองคนจึงออกมาจากงานเลี้ยงที่วุ่นวาย” จู่ม่งเอ่ยบอกเช่นนี้ หลี่เจิ้นลดพัดของนางลงมา มองนางด้วยความรักและเทิดทูน นางเผยรอยยิ้มให้หลี่เจิ้นและจู่ม่งเช่นกัน หลี่เจิ้นส่งพัดให้จู่ม่ง จู่ม่งนำพัดมาวางไว้ข้างเตียง ที่หลี่เจิ้นลดพัดนางลงมาเพียงแค่คนเดียว เพราะจู่ม่งให้สิทธิ์ใน

  • สองแม่ทัพขย่มกลีบโบตั๋น   บทที่ 47

    ตวนมู่น่าหลังก้าวเดินท่าทางสง่างามเข้าไปในจวนหมิงตู ซึ่งเป็นจวนพระราชทานจากทำศึกในครั้งนี้ อีกทั้งหลี่เจิ้นมีบรรดาศักดิ์เป็นไท่ฟูที่พึ่งเสียชีวิตไป ทั้งนี้ต้าหวางยังให้บรรดาศักดิ์เป็นไท่จื่อ เพราะด้วยต้าหวางไม่มีหวางเย่ที่เกิดจากผิงเฟยแม้แต่คนเดียว มีเพียงหม่าอวี้เฟยกงจู่วัยแปดปีเพียงผู้เดียวเท่านั้

Más capítulos
Explora y lee buenas novelas gratis
Acceso gratuito a una gran cantidad de buenas novelas en la app GoodNovel. Descarga los libros que te gusten y léelos donde y cuando quieras.
Lee libros gratis en la app
ESCANEA EL CÓDIGO PARA LEER EN LA APP
DMCA.com Protection Status