Masukตอนพิเศษ(ลูกพยัคฆ์)ในช่วงสองเดือนแรกของการเป็นคุณพ่อและคุณแม่มือใหม่ ทั้งนิดากับน่านพยัคฆ์แทบจะเรียกได้ว่าสิ้นสภาพไปตามๆกัน เมื่อเจ้าหนูน้อยเสือใหญ่นั้นเล่นถอดแบบเอานิสัยเอาแต่ใจตัวเองสุดๆมาจากบิดาทั้งดุ้น ไม่ว่าจะทำอะไรขัดใจนิดขัดใจหน่อยเป็นอันต้องส่งเสียงร้องไห้โยเยอยู่ตลอดเวลา... นิด
(ต่อ)ผ่านไปราวสองชั่วโมงเศษ ร่างอวบอิ่มบนเตียงคนไข้ก็ค่อยๆลืมตาขึ้นมา มือน้อยของเธอถูกกอบกุมเข้าไปอยู่ในอุ้งมือใหญ่แสนอบอุ่น นิดาเผยอริมฝีปากขึ้นยิ้ม เมื่อเห็นสามีของตัวเองนอนหลับซบใบหน้าลงข้างๆเธอ “พี่พยัคฆ์คะ...” นิดาเอ่ยเสียงเรียกสามีเสียงแหบแห้ง เมื่อเธอรู้สึกถึงอาการอ่อนเพลียอยู่บ้างเล็กน้อย
(ต่อ)วามวุ่นวายที่คาบเกี่ยวไม่ต่างจากความโกลาหลเกิดขึ้นตั้งแต่ไร่ราชพยัคฆ์ เสียงดังโหวกเหวกปลุกให้คนทั้งไร่รวมทั้งเจ้าของบ้านหลังใหญ่ ต่างสะดุ้งตื่นขึ้นมาอย่างพร้อมเพรียงกันโดยไม่ต้องนัดหมาย เมื่อเสียงคนกระจายข่าวตะโกนเสียลั่นไม่เกรงใจใครดังไปทั่วทั้งไร่ขนาดนั้น ... “เฮ้ย!!!พวกเราคุณนิเ
“ขอบคุณนะคะคุณสามีสุดที่รัก...” เมื่อได้ฟังคำพูดของสามีนิดาก็ได้แต่นั่งยิ้มแหยๆ ยิ่งเมื่อนึกตามคำพูดของเขา มันก็ถูก จะเถียงก็ไม่ได้เสียด้วย แต่ก็ยังดีที่เขายังมีกระจิตกระใจยอมช่วยเหลือคนพวกนั้นให้เธอได้สบายใจ เพราะต่อให้ครอบครัววนาสินทธ์จะเลวร้ายกับเธอมาก่อนมากแค่ไหน แต่คนเคยอาศัยร่วมชายคาเดียวกั
ตอนอวสานเช้านี้ข่าวใหญ่แต่ละช่องรวมทั้งหน้าหนังสือพิมพ์ทุกฉบับต่างพาดหัวข่าวเรื่องบุกทำลายคลีนิกทำแท้งเถื่อน นิดาจะไม่ให้ความสนใจเลยสักนิดหากหนึ่งในหญิงสาวที่ปรากฏแผ่หราอยู่บนหน้าหนังสือพิมพ์ฉบับหนึ่งนั้น จะไม่ใช่หญิงสาวที่เคยวางตัวให้สูงทัดเทียมกับหงส์และเคยเหยียบย่ำเธอให้ต่ำต้อยอยู่ภายใต้พื้นดิ
(ต่อ)พอทั้งสองก้าวเท้าเข้ามายังตัวห้างใหญ่แห่งเดียวในตัวเมืองนี้ นิดาก็ถึงกับทำหน้าไม่ถูก เมื่อเธอบังเอิญพบเข้ากับหญิงสาวที่ครั้งหนึ่งเคยยื้อแย่งผู้ชายที่กำลังยืนโอบเอวเธอเอาไว้หลวมๆ ผิดจากอีกคนที่ยืนขนาบหรือแทบจะสิงเข้าร่างเธอได้ เมื่อน่านพยัคฆ์มีสีหน้านิ่งเรียบไม่แสดงอาการอะไรออกมาให้เห็น... “
เมื่อจัดการธุระส่วนตัวในห้องน้ำเสร็จเรียบร้อย นิดาจึงออกมาแต่งกายยังด้านนอกห้องอาบน้ำแทน เพราะไม่ได้เตรียมชุดเข้าไปผลัดเปลี่ยนยังด้านใน สายบัวยังคงนั่งหน้าแฉล้มอยู่ภายในห้องพักของนายสาว คอยอยู่รับใช้นายหญิงอย่างเคร่งครัด ตามคำสั่งของนายพยัคฆ์ไม่ให้ขาดตกบกพร่องเลยสักนิดเดียวฮึ...ก็ขืนลองขาดตกบกพร่อ
“โอ้ย!...เจ็บนะ” หญิงสาวร้องประท้วงเสียงสั่น เมื่อข้อมือน้อยถูกเขาบีบเข้าจนเจ็บ“ก็ใครจะไปรู้กับคุณด้วยล่ะ ว่าจะให้ฉันตามคุณลงไปด้วย” นิดานิ่วหน้าเมื่อเขาไม่ยอมผ่อนแรงบีบข้อมือ“โง่..” น่านพยัคฆ์สาดคำใส่อย่างไม่คิดจะไว้หน้า“สวยก็ไม่สวย แถมยังฉลาดน้อยอีก เรื่องแค่นี้คิดเองไม่ได้หรือไง...ตามมานี่ แล้
“ว้าย!!! “ เมื่อขึ้นมานั่งได้ยังไม่ทันจะเรียบร้อยดี ร่างหนาก็โน้มทั้งใบหน้าทั้งร่างกายใหญ่โตของเขาเข้ามาประชิดโดยนิดาไม่ได้ระวังตัวเอง ดวงตากลมโตถึงกับเบิกกว้าง เมื่อปลายจมูกโด่งเฉียดแก้มใสไปเพียงเส้นยาแดงผ่าแปด แถมหน้าอกนุ่มหยุ่นของเธอก็สัมผัสเข้ากับหน้าอกแข็งแกร่งของเขาเข้าอย่างจังเสียด้วย ถ้าหูเธ
ตอน...เข้าถ้ำเสือ น่านพยัคฆ์เลือกจะขับรถขึ้นมาถึงเชียงใหม่ด้วยตัวของเขาเอง แทนการโดยสารเครื่องบินดั่งเช่นทุกครั้งที่ผ่านมา เมื่อยามที่เขาต้องขึ้นลงระหว่างกรุงเทพฯกับเชียงใหม่เพื่อติดต่อเรื่องธุรกิจ แต่การมาครั้งนี้ของเขามันแตกต่างออกไปดั่งเช่นทุกครั้ง เมื่อมันไม่มีความเกี่ยวข้องกับเรื่องธุรกิจใดๆ







