LOGINเสียง
ตอนที่ 111: อ้อมกอดเยียวยาเสียงสัญญาณโทรศัพท์ดังขึ้นเพียงไม่กี่ครั้ง ภูวดลที่กำลังนั่งสะสางงานอยู่ในห้องประชุมใหญ่ก็หยิบสมาร์ตโฟนขึ้นมาดู เมื่อเห็นว่าเป็นสายของ ‘นิชา’ ลูกสะใภ้สาวคนโปรด เขาก็กดรับทันทีด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำที่แฝงความห่วงใย"นิชา... ว่ายังไงลูก มีอะไรหรือเปล่า?"ปลายสายเงียบไปชั่วครู่ ก่อนเสียงสั่นเครือและอ่อนล้าของนิชาจะเอ่ยลอดออกมา "พ่อคะ... มารับนิชาหน่อยได้ไหมคะ นิชาไม่ไหวเลย..."เพียงแค่ได้ยินน้ำเสียงที่ผิดปกติ หัวใจของภูวดลก็กระตุกวูบ ความสุขุมเยือกเย็นที่เคยมีมลายหายไปในพริบตา ชายหนุ่มลุกขึ้นยืนเต็มความสูง สั่งการทีมงานสั้นๆ ก่อนจะก้าวเดินออกจากห้องประชุมด้วยความเร่งรีบ เขาละทิ้งทุกภารกิจตรงหน้าแล้วขับรถยนต์ส่วนตัวมุ่งหน้าจากอยุธยาตรงไปยังอาคารสำนักงานในย่านรังสิตด้วยความเร็วสูงทันทีใช้เวล
ตอนที่ 110: พันธะในเงามืด และสายที่ปลายทางบรรยากาศภายในห้องทำงานใหญ่ตกอยู่ในความเงียบงันอันน่าอึดอัด จักกฤษณ์ประคองร่างอันอ่อนเปลี้ยของนิชาไปนอนลงบนโซฟาหนังตัวยาว เขาโถมกายลงหมายจะสืบสานบทเพลงแห่งความปรารถนาต่ออีกครั้ง ทว่าสติสัมปชัญญะของนิชาเริ่มเด่นชัดขึ้น หญิงสาวพยายามใช้เรี่ยวแรงทั้งหมดที่มีปัดป้องมือหนาและเบือนหน้าหนีด้วยความขยะแขยง"อย่าเข้ามานะ... ถ้าพี่ไม่หยุด นิชาจะแจ้งตำรวจ!" เสียงของเธอสั่นพร่าทว่าเต็มไปด้วยความคับแค้น นัยน์ตาคู่สวยเอ่อล้นด้วยหยาดน้ำตาแห่งความบอบช้ำจักกฤษณ์ชะงักไปเล็กน้อย ก่อนจะแค่นยิ้มเย็นชาที่มุมปาก นัยน์ตาฉายแววเหนือกว่าอย่างถือดี เขากระซิบด้วยน้ำเสียงนิ่งเรียบแต่บาดลึกถึงขั้วหัวใจ "แจ้งตำรวจงั้นเหรอ นิชา? อย่าทำให้เป็นเรื่องใหญ่ไปหน่อยเลยน่า... ร่างกายของนิชาเองก็ตอบรับและมีความสุขไปกับพี่ไม่ใช่หรือไง"เขายื่นใบหน้าเข้ามาใกล้จนลมหายใจอุ่น
ตอนที่ 109: เงาพันธะในห้องทำงาน และห้วงภวังค์แห่งความจำยอมแสงแดดยามบ่ายที่เคยสาดส่องผ่านกระจกบานใหญ่ดูราวกับมืดดับลงในพริบตา เมื่อร่างระหงของนิชาถูกรุกไล่จนแผ่นหลังบางแนบชิดติดอยู่กับขอบโต๊ะทำงานไม้หรู จักกฤษณ์ก้าวเข้ามาประชิดด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความกระหายและอารมณ์ดิบเถื่อนที่ถูกปลุกเร้าจนถึงขีดสุด ชายหนุ่มไม่รอช้าที่จะคว้าตัวเธอเข้ามาประทับจูบอย่างเร่าร้อนและรุนแรง ริมฝีปากหนาบดขยี้กลีบปากอิ่มด้วยความเอาแต่ใจ นิชาพยายามใช้เรี่ยวแรงที่เหลืออยู่น้อยนิดผลักไสและดิ้นรนขัดขืน ทว่าพิษร้ายที่แฝงมากับแก้วกาแฟกลับแผ่ซ่านกัดกินเรี่ยวแรงในกายจนแทบไม่เหลือแม้แต่แรงจะยืนหยัด"อื้อ... ปล่อยนะ..." เสียงร้องท้วงประท้วงในลำคอเล็ดลอดออกมาได้เพียงแผ่วเบา เมื่อจักกฤษณ์ละจากริมฝีปากแล้วซุกไซ้ใบหน้าร้อนผ่าวลงตามซอกคอขาวเนียน สูดดมความหอมกรุ่นพร้อมกระซิบคำหวานข้างใบหูด้วยน้ำเสียงพร่าสั่น "คนสวย... ดื้อกับพี่ทำไม หืม? ยอมพี่เถอะนะ... ยังไงร่างกายเธอก็โหยหาพี่เหมือนกัน..."
ตอนที่ 108: กับดักเสน่หาในแก้วกาแฟบ่ายวันศุกร์อันแสนเคร่งเครียด แสงแดดยามบ่ายสาดส่องผ่านกระจกบานโตของอาคารสำนักงาน ทาบทับลงบนร่างระหงของ ‘นิชา’ ในชุดทำงานที่ดูเรียบหรูและทรงพลัง เสื้อเชิ้ตแขนยาวผ้าไหมสีขาวนวลแนบเรือนร่างพอดีตัว สวมทับเข้าคู่กับกางเกงขายาวสีดำทรงสแล็กสไตล์เวิร์กกิ้งวูแมน แม้ท่วงท่าการก้าวเดินจะดูมั่นคง ทว่าในลึกๆ หัวใจของเธอกลับเต้นระทึกด้วยความระแวดระวัง หญิงสาวจำต้องก้าวเท้าตาม ‘กระแต’ เลขาสาวส่วนตัวของรองประธาน มุ่งตรงไปยังห้องทำงานใหญ่ชั้นบนสุดเพื่อหารือเรื่องสำคัญประตูไม้สักบานโตถูกเปิดออกเบาๆ จักกฤษณ์ รองประธานหนุ่มทรงเสน่ห์แต่นัยน์ตาแฝงความเจ้าเล่ห์ นั่งรออยู่หลังโต๊ะทำงานหรูหรา บรรยากาศภายในห้องเย็นฉ่ำด้วยเครื่องปรับอากาศ แต่กลับอบอวลไปด้วยความอึดอัดอย่างประหลาดจักกฤษณ์เริ่มต้นพูดคุยถึงรายละเอียดงานเลี้ยงรับรอง
ตอนที่ 107: รุ่งอรุณแห่งความสุข และเงาปริศนาที่หวนกลับมาแสงแดดอุ่นยามเช้าทาบทับทั่วผืนเรือนไทยโบราณริมน้ำ นิชาในชุดทำงานสุภาพเรียบร้อยแต่ใบหน้ายังคงเปล่งประกายด้วยร่องรอยแห่งความสุขและความอิ่มเอมใจ ก้าวเดินลงมาจากชั้นบนเพื่อร่วมโต๊ะอาหารเช้ากับภูวดล บรรยากาศบนโต๊ะอาหารอบอวลไปด้วยความอบอุ่นและเป็นกันเอง เมื่อภูวดลเอ่ยปากชวนให้เนยและน้อย สองสาวผู้ร่วมแบ่งปันค่ำคืนอันล้ำลึก นั่งลงร่วมโต๊ะรับประทานอาหารด้วยกันอย่างไม่ถือเนื้อถือตัว ความเรียบง่ายและความใส่ใจของหนุ่มใหญ่ทำให้สามสาวสบตากันด้วยรอยยิ้มเขินอาย ทว่าเต็มไปด้วยความอบอุ่นในหัวใจเช้าวันนี้ นิชาเดินทางไปทำงานด้วยความรู้สึกที่สดชื่นและโปร่งเบาอย่างที่ไม่ได้สัมผัสมาตั้งแต่กลับจากบ้านแสน รอยแผลเป็นจากฝันร้ายในอดีตถูกชะล้างด้วยความรักและความเข้าใจอันแน่นแฟ้น ตารางงานตลอดสัปดาห์นี้ของเธอจึงเต็มไปด้วยความมุ่งมั่น โดยมีภารกิจสำคัญรออยู่เบื้องหน้า นั่นคือการเตรียมตัวต้อนรับและรับรอง ‘คุณวิกตอเรีย’ แขกคนสำคัญระดับอินเตอร์ที่จะเดินทางมาเยือนประเทศไทยในสัปดาห์หน้าตลอดทั้งสัปดาห์ นิชาพยายามบริหารจัดการงานอย่างรอบคอบ พร้อมทั้งหลีกเลี่ยงการพบปะ
ตอนที่ 106: แสงแดดรุ่งอรุณและบทเพลงทิ้งท้ายแสงแดดอ่อนๆ ในยามรุ่งอรุณสาดส่องลอดผ่านผ้าม่านโปร่งเข้ามาภายในห้องนอนกว้างขวางของบ้านเรือนไทยอยุธยา บรรยากาศยามเช้าเคล้าคลอไปด้วยกลิ่นอายความอบอุ่นและร่องรอยของบทเพลงรักที่เพิ่งผ่านพ้นไป ทว่าความเร่าร้อนและไฟสวาทที่คุกรุ่นอยู่ภายในกลับไม่ได้มอดดับลงตามกาลเวลาที่เคลื่อนผ่าน บนเตียงนอนหนานุ่มหลังใหญ่ ความสัมพันธ์อันซับซ้อนและลึกซึ้งระหว่างพวกเธอยังคงดำเนินต่อไปอย่างไม่รู้เบื่อหลังจากบทรักอันนุ่มนวลและเยียวยาหัวใจของนิชาจบลง เปลวไฟแห่งความปรารถนากลับทำท่าจะโหมกระพรือขึ้นมาใหม่อีกระลอกอย่างรวดเร็ว ด้วยอารมณ์ที่ยังคงไม่มอดดับและพลังเสน่หาที่ล้นปรี่ นิชา ลูกสะไภ้สาวผู้เพิ่งได้รับการเติมเต็มจนหัวใจพองโต พลิกกายกลับมาเป็นฝ่ายรุกด้วยความรักใคร่ หญิงสาวเอื้อมมือไปดึงร่างบางของน้อย สาวเสิร์ฟชาวลาววัยแรกแย้มให้นอนราบลงกับเตียงนอน“น้อยจ๋า… พี่นิชากับเนยจะรุมรังแกน้อยละน







