บทที่ 2

ฉันรู้สึกได้ว่าเขาโน้มตัวลงเล็กน้อย ใช้นิ้วหัวแม่มือเกี่ยวขอบกางเกงชั้นในทั้งสองข้างของฉัน ค่อย ๆ รูดลงไปจนถึงขอบต้นขาแล้วม้วนเก็บไว้

จากนั้นก็แหวกบั้นท้ายของฉันออก แล้วเอาส่วนที่ร้อนผ่าวและแข็งแกร่งมาแนบชิด พยายามดันไปข้างหน้าทีละน้อย ราวกับต้องการแทรกตัวเข้ามา

“ไม่... ไม่ได้นะ”

คนที่อยู่ด้านหลังคือพ่อสามีของตัวเองนะ จะเกิดความสัมพันธ์แบบนี้กับเขาได้ยังไงกัน?

สติที่เหลืออยู่ทำให้ฉันกัดริมฝีปากล่างเบา ๆ พยายามรักษาสติตัวเองเอาไว้ แล้วหันหลังกลับไปอย่างทันที

“พ่อ... พ่อคะ คือ... หนูเองค่ะ”

ฉันก้มหน้าลง ดึงกางเกงชั้นในขึ้น ใบหน้าของฉันร้อนผ่าวจนแทบจะหยดเป็นเลือด ไม่กล้าสบตาพ่อสามีเลย

“เอ่อ... เฟยเฟยเหรอเนี่ย”

พ่อสามีดูเหมือนจะตกใจ รีบถอยหลังไปครึ่งก้าว หยุดการเคลื่อนไหว

แทบจะในทันที สิ่งมหึมานั้นก็ปรากฏแก่สายตาของฉัน

ฉันเบิกตากว้างทันที

นี่... นี่คือขนาดที่มนุษย์ควรจะมีเหรอ?

ฉันไม่ใช่เด็กสาวที่ไร้เดียงสา ตรงกันข้าม ประสบการณ์ของฉันมากพอที่จะทำให้สาววัยเดียวกันต้องอับอาย แต่ของล้ำค่าที่ยิ่งใหญ่กว่าคนผิวดำของพ่อสามีนั้น ทำให้ฉันตกตะลึงในทันที

ของสามีฉันก็ถือว่าไม่เล็กแล้ว แต่ของพ่อสามีกลับดูสง่างามกว่ามาก ใหญ่กว่าถึงหนึ่งในสามเลยทีเดียว

ถ้าถูกผู้ชายที่แข็งแกร่งขนาดนี้กดทับไว้ด้านล่าง ถูกตีบั้นท้ายและโดนกระทำไปพร้อม ๆ กัน คงจะโดนเล่นจนหมดเรี่ยวแรงแน่ ๆ ใช่ไหม?

ความคิดนี้ผุดขึ้นมา ก็ทำให้ฉันตกใจ

ฉันรีบหันหน้าหนีไปอีกทาง ใช้กระเป๋าบังบริเวณท้องน้อยของเขา แล้วพูดด้วยเสียงสั่นเครือ “ยัง... ยังไม่รีบเก็บอีก...”

“อ้อ ๆ... ได้...”

จนกระทั่งลงจากรถไฟฟ้าใต้ดิน และเกือบจะถึงบ้านแล้ว พ่อสามีถึงได้เปิดปากพูด “เฟยเฟยนะเฟยเฟย ต่อไปต้องระวังตัวหน่อย อย่าแต่งตัวโป๊ขนาดนี้ ไม่อย่างนั้นจะเจอพวกโรคจิตได้ง่าย ๆ โดยเฉพาะอย่างยิ่ง เธอที่ยังสาวและสวยขนาดนี้”

เขาไม่พูดถึงสิ่งที่เกิดขึ้นในรถไฟฟ้าใต้ดินเลยแม้แต่น้อย ทำตัวเหมือนผู้ใหญ่ที่กำลังสั่งสอนผู้น้อย

ฉันไม่ได้ตอบอะไร ในหัวมีแต่ภาพของส่วนนั้นที่เห็นไปเมื่อกี้

ฉันยกมือขึ้นลูบแก้ม แก้มของฉันร้อนผ่าวไปหมดแล้ว

“ถ้าเมื่อกี้ฉันไม่หันหลังกลับไป...”

“ฉันคงจะถูกเขาเล่นงานในรถที่แออัดอย่างรุนแรง...”

ฉันจินตนาการไปเองอย่างควบคุมไม่ได้ ร่างกายที่ว่างเปล่ารู้สึกควบคุมยากขึ้นเรื่อย ๆ บริเวณระหว่างขาเหมือนมีมดกลุ่มหนึ่งกำลังไต่ผ่าน ทั้งคันทั้งชา ในหัวปรากฏภาพตัวเองถูกพ่อสามีกดไว้ด้านล่างแล้วโดนกระทำอย่างรุนแรงซ้ำแล้วซ้ำเล่า

ในที่สุด ความเร้าใจที่เป็นสิ่งต้องห้ามและน่าละอายนี้ ก็ทำให้ฉันทนไม่ไหวอีกต่อไป ทันทีที่เปิดประตูบ้าน ฉันก็รีบวิ่งหนีเข้าไปในห้องนอน

“พ่อคะ... หนูไม่ค่อยสบาย พ่อหาอะไรกินเองแล้วก็นอนเร็วหน่อยนะคะ”

ฉันรีบกระโดดขึ้นเตียง ถอดเสื้อผ้าออกทั้งหมด ควานหาเครื่องสั่นออกมาจากลิ้นชักข้างเตียง แยกขาออก แล้วกดสวิตช์พร้อมกับหันหน้าไปทางห้องนั่งเล่นที่มีพ่อสามีอยู่

อยากได้จัง!

อยากมีผู้ชายมาอยู่บนเตียงของฉันเดี๋ยวนี้!

ไม่ว่าจะเป็นใคร!

ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น ขอแค่เขาแข็งแกร่งเหมือนพ่อสามี! ขอแค่เขาเติมเต็มความว่างเปล่าในร่างกายของฉันได้!

จนกระทั่งหมดเรี่ยวแรง ก่อนที่จะหมดสติ ฉันยังคงคิดอยู่ว่า ถ้า... พ่อสามีพุ่งเข้ามาข่มขืนฉันตอนนี้

ฉันจะขัดขืนไหมนะ?

ตอนเช้ามืด เมื่อฉันตื่นขึ้นมาเพราะเสียงหึ่ง ๆ ถึงได้รู้ว่าตัวเองยังคงหนีบของเล่นชิ้นเล็ก ๆ เอาไว้อยู่

แม้ว่าความรู้สึกที่หลงเหลืออยู่ในร่างกายทำให้ฉันไม่อยากขยับตัวบนเตียง แต่ความปวดปัสสาวะก็บีบให้ฉันต้องพยายามลุกขึ้น สวมชุดนอน แล้วเดินโซเซไปยังห้องน้ำ

แต่แล้วเรื่องไม่คาดฝันก็เกิดขึ้น!