ตอนที่ 9/2 อดีตแฟน

ขนมหวานตบหน้าของชายหนุ่มอย่างแรงด้วยความโกรธ มือของเธอสั่นไปหมด อยากตบอีกหลายๆ ครั้งและแรงกว่านี้ด้วย แต่ติดตรงที่ว่าสถานที่ตรงนี้มันไม่เหมาะเลย

"ฉันไม่ได้เหมือนกับพี่ ที่ไปทำผู้หญิงท้องทั้งที่ยังคบอยู่กับฉัน ทำอะไรไว้ฉันไม่เคยลืม และฉันก็ไม่ได้โง่ที่จะไม่รู้อะไรเลย ผู้หญิงคนนั้นคงไม่มีอะไรให้พี่ปอกลอกแล้วสินะ ถึงคิดจะกลับมา"

"ขนม! นี่จะดูถูกกันเกินไปแล้วนะ!"

"โอ๊ย!! ปล่อยฉันนะ!"

ข้อมือเล็กถูกจับและออกแรงบีบอย่างแรงจนขนมหวานรู้สึกเจ็บมาก เธอพยายามที่จะสะบัดข้อมือออก แต่ก็สู้แรงอันมหาศาลของชายหนุ่มไม่ได้ แต่แล้ว...

พลั่ก!

ร่างของอดีตแฟนหนุ่มก็ถูกผลักให้ออกไปห่างจากเธอ ด้วยฝีมือของบอดี้การ์ดหนุ่มสองคนที่ตามมาคอยดูแล

"เหี้ยอะไรวะ!"

"อย่าหยาบคายนะ ที่นี่ไม่ใช่สถานที่ที่พี่จะมาหยาบคายได้!"

"ทำไมวะ นี่ผัวเหรอ? เอาจริงดิ มีผัวสองคนเลยเนี่ยนะ คุ้มว่ะ ฮ่าฮ่า!"

"ไม่ต้อง!"

เสียงของขนมหวานหยุดบอดี้การ์ดหนุ่มสองคนที่กำลังจะเข้าไปเอาเรื่องอดีตแฟนของเธอ ไม่ใช่ว่าเธอไม่โมโหหรอกนะ เธอโกรธจนอยากจะกระชากแล้วลากไปตบหลายๆ ครั้งด้วยซ้ำ แต่ก็คิดว่ามันไม่เหมาะเลย เพราะที่นี่เต็มไปด้วยผู้หญิงและเด็กมากมาย เธอในฐานะคนที่กำลังจะเป็นแม่คน รู้ดีว่าไม่ควรแสดงความรุนแรงต่อหน้าเด็ก

"ทำไม พูดจี้ใจดำหรือไงกันหืม...อุตส่าห์ขอคืนดี เห็นพูดซะดิบดีเลย แต่ที่ไหนได้มีผัวสองคนนี่เอง"

"นายหญิงครับ.."

"ปล่อยมันไป เรากลับกันเถอะ"

"ครับนายหญิง"

ขนมหวานกลับมาที่เพ้นท์เฮ้าส์ด้วยอารมณ์ที่ยังโกรธมากๆ อยู่เลย ไม่คิดว่าจะได้ไปเจออดีตแฟนหนุ่มที่นั่นเพราะปกติเขาไม่ใช่คนที่จะมาเดินห้างแบบสบายใจอย่างนี้

"ไม่ต้องบอกเจ้านายของพวกนายนะ"

"ไม่ได้ครับ พวกเราต้องรายงาน"

"แล้วไม่กลัวหรือไง"

"มันเป็นหน้าที่ครับ"

"ไม่ต้องบอก เดี๋ยวฉันพูดเอง พวกนายจะได้ไม่ต้องเดือดร้อน"

พูดจบขนมหวานก็หันหลังเดินขึ้นไปบนห้องนอน จากนั้นเธอก็ทำอะไรต่อมิอะไรตามปกติเหมือนอย่างเคย ตกค่ำก็โทรศัพท์พูดคุยกับธีร์ที่ไปทำงานต่างประเทศเหมือนอย่างเคย ทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น ในใจเธอไม่อยากให้เขารู้เรื่องนี้ด้วยซ้ำ เพราะกลัวว่าจะต้องมีคนเดือดร้อนหรือแม้กระทั่งจะมีเรื่องอะไรไม่ดีเกิดขึ้น

#สองวันถัดมา

เพียะ! เพียะ!

"ทำอะไรน่ะ?" ขนมหวานเดินออกมาเห็นภาพที่บอดี้การ์ดสองคนที่ไปห้างกับเธอวันนั้นถูกตบพอดิบพอดี เธอเอ่ยถามขึ้นด้วยความตกใจ

"ทำไมถึงไม่บอกผมครับ?"

"อะไร"

"แฟนเก่าของพี่มาหาเรื่อง ทำไมพี่ถึงไม่บอกผม"

"ก็มันไม่ใช่เรื่องร้ายแรง"

"มันว่าพี่มีผัวสองคนต่อหน้าคนทั้งห้างแบบนั้น พี่ยังว่ามันไม่ร้ายแรงอีกเหรอครับ?"

"ก็มันไม่ใช่ความจริง ทำไมฉันต้องซีเรียสอะไรด้วย"

"แล้วรอยตรงข้อมือนี่มันคืออะไรครับ?!"

ชายหนุ่มพูดพร้อมกับยกมือของเธอขึ้นมาดูด้วย ถึงแม้จะผ่านมาสามวันแล้วแต่รอยตรงข้อมือของเธอมันก็ยังคงชัดเจนอยู่

"โกรธอะไรขนาดนั้น?" เธอถามเสียงแผ่ว เริ่มรู้สึกกลัวขึ้นมา เพราะเพิ่งเคยเห็นเขาโกรธแบบน่ากลัวแบบนี้เป็นครั้งแรก

"ถ้าพี่กับลูกเป็นอะไรขึ้นมาจะทำยังไงครับ?"

"อยู่กลางห้างเชียวนะมันคงไม่มีอะไรหรอก"

"พี่ก็อย่ามองโลกในแง่ดีนักสิครับ ขนาดอยู่ในห้าง มันยังกล้าพูดกล้าทำกับพี่ขนาดนี้เลย แล้วถ้าไม่ใช่ห้างล่ะ?"

"โอเคๆ ฉันขอโทษที่ไม่ได้บอกเรื่องนี้ แต่นายไปตบพวกเขาทำไม?"

"ตบเพราะพวกมันละทิ้งหน้าที่ตัวเอง ผมสั่งให้พวกมันดูแลพี่ทุกฝีก้าวอย่าให้คลาดสายตา แต่สิ่งที่พวกมันทำคือปล่อยให้พี่อยู่คนเดียว"

"ฉันเป็นคนบอกพวกเขาเอง"

"อะไรนะครับ?"

"ก็ฉันจะไปเดินโซนเด็กอ่อน แล้วตรงนั้นก็มีแต่คนท้องแล้วก็เด็กอ่อนทั้งนั้นเลย จะให้บอดี้การ์ดเดินตามหลังไปมันก็ดูน่ากลัวไปหน่อย ก็เลยให้เขาไปอยู่ที่อื่นก่อน ฉันกลัวคนอื่นเขาจะกลัว"

"......"

"ฉันพูดจริงๆ พวกเขาไม่ผิดหรอก ถ้านายจะลงโทษก็มาทำฉันสิ"

"นี่พูดเอาตลกหรือไงครับ จะให้ผมตบเมียตัวเองได้ยังไง?"

"พวกเขาไม่ได้ผิด เพราะพวกเขาไม่ได้ละทิ้งหน้าที่ นายจะขอโทษไหม?"

"จิ๊! ออกไปกันให้หมดไป"

"ครับนาย"

"เอ้า! ทำไมไม่ขอโทษ นายไปตบหน้าพวกเขา โดยที่ไม่ถามอะไรเลยเนี่ยนะ ไร้เหตุผลสิ้นดีเลย"

"พี่ยังมีความผิดอยู่นะครับ ไม่ต้องไปห่วงคนอื่นเลย"

"......"

"คราวนี้ผมโกรธพี่จริงๆ นะ เพราะพี่ไม่ยอมบอกอะไรเลย ง้อผมด้วยก็แล้วกัน" พูดจบก็เดินออกไป ทำเอาขนมหวานยืนงงเป็นไก่ตาแตก เมื่อกี้เขายังดูโกรธมากๆ อยู่เลย แต่ตอนนี้กลับทำหน้าบูดบึ้งเป็นเด็กน้อยไปซะแล้ว

"อะไรเนี่ย...?"