ตอนที่ 9/1 อดีตแฟน

#ผ่านไปอีกหลายเดือน

...ห้างสรรพสินค้า

( ใช้บัตรที่ผมให้ไปรู้หรือเปล่า ห้ามใช้เงินตัวเองล่ะ )

"รู้แล้วน่า สั่งเก่งขนาดนี้ทำไมถึงไม่ตามมาเองเลยล่ะ" เธอพูดกับคนปลายสาย พลางบ่นไปด้วย เพราะเขาเอาแต่ออกคำสั่งอะไรก็ไม่รู้มากมายเต็มไปหมด

( ถ้าผมไม่ติดงาน ผมคงตามพี่ไปแล้วครับ )

"แค่นี้ก่อนได้ไหม ฉันจะได้เดินซื้อของ"

( ได้ครับ ว่าแต่พี่อยากได้อะไร เดี๋ยวผมซื้อไปให้ )

"ถามแปลก ฉันจะไปอยากได้อะไร ของต่างประเทศแพงจะตายไป ไม่มีอะไรที่อยากได้ทั้งนั้นแหละ"

( ถ้าอย่างนั้นเดี๋ยวผมดูไปให้ )

"ตามใจ ฉันขัดใจนายไปก็เท่านั้นแหละ"

( ฮ่ะฮ่ะครับ ดูแลตัวเองดีๆ นะครับ เสร็จงานแล้วเดี๋ยวผมรีบบินตรงกลับไปเลย )

"อื้ม"

หลังจากวางสายขนมหวานก็เก็บโทรศัพท์มือถือเครื่องหรูที่พ่อของลูกในท้องเพิ่งจะซื้อให้หมาดๆ จากนั้นก็เดินไปเลือกซื้อของจิปาถะต่อ

ตอนนี้เธอลาออกจากบริษัทตามที่ได้พูดเอาไว้กับชายหนุ่มแล้ว ระหว่างนี้ก็เลยอยู่เฉยๆ ไม่มีงานอะไรให้ทำ เว้นแต่ว่าเธอจะหางานอดิเรกมาทำให้คลายความรู้สึกเบื่อ เช่น วาดรูป ระบายสีน้ำ หรือกิจกรรมยามว่างที่ไม่ต้องออกแรงมากและไม่เป็นอันตรายสำหรับคนท้องตามที่คุณหมอแนะนำ

ธีร์แนะนำให้ขนมหวานออกมาเดินเปิดหูเปิดตาบ้าง เขาไม่ได้สั่งห้ามว่าไม่ให้เธอออกไปไหน แต่ทุกครั้งที่ออกไปไหนจะต้องมีคนของเขาตามติดไปด้วย ห้ามไปไหนมาไหนคนเดียวเด็ดขาด

นั่นคือคำสั่งเด็ดขาดของเขา!

"พวกนาย.." เรียกลูกน้องของธีร์ที่ตามติดมาด้วย

"ครับนายหญิง"

"ไปหาอะไรกินกันก่อนก็ได้นะ ฉันไม่ไปไหนหรอก จะเดินดูของเด็กอ่อนอยู่ตรงนี้แหละ"

"ไม่ได้ครับ นายสั่งเอาไว้ว่าให้เฝ้านายหญิงเอาไว้ไม่ให้คลาดสายตา"

"ฉันไม่ใช่เด็กนะ จะหลงไปไหนได้ ไม่หิวข้าวกันหรือไง"

"ไม่เป็นอะไรครับ"

"บอกตามตรงนะ ฉันอึดอัด แล้วดูทุกอย่างรอบตัวสิ นี่มันโซนขายของเด็กอ่อนนะ แล้วดูพวกนายแต่งตัว คนอื่นเขาจะมองกันยังไง?"

"เอ่อ..."

"เลือกเสร็จแล้วเดี๋ยวฉันโทรหา ไปหาอะไรกินกันก่อนเถอะ ได้มาเที่ยวห้างทั้งที"

"....." ทั้งสองคนก็ยังไม่ยอมไปไหน ราวกับว่ายังคงยึดมั่นกับคำสั่งของผู้เป็นเจ้านายสูงสุดเอาไว้อย่างไม่มีบกพร่อง

"วันนี้พวกนายอยู่กับฉัน เพราะฉะนั้นฉันเป็นเจ้านาย ฉันขอสั่งให้พวกนายไปหาอะไรกินก่อน"

"ครับนายหญิง"

สุดท้ายทั้งสองก็ยอมเดินออกไป นั่นจึงทำให้ขนมหวานเริ่มรู้สึกหายใจโล่งขึ้นมาบ้าง ถึงจะมีพวกเขาอยู่แล้วรู้สึกปลอดภัย แต่การถูกคนรอบข้างมองด้วยสายตาแปลกๆ เธอก็รู้สึกไม่ดีอยู่ดี

แค่จะเดินเข้ามาดูเสื้อผ้าและของใช้สำหรับเตรียมไว้ตอนคลอดลูก ไม่เห็นจะต้องมีบอดี้การ์ดตามติดหลังมาเลยนี่นา

#สักพักต่อมา

"ขนม!"

"???" เสียงที่คุ้นเคยทำเอาขนมหวานถึงกับใจสั่นรัวไปหมด เธอยืนนิ่งไม่ได้หันกลับไปมองเจ้าของเสียง จนกระทั่งเขาคนนั้นมายืนอยู่ต่อหน้าของเธอ

"ขนมจริงๆ ด้วย พี่นึกว่าตาฝาด" ชายหนุ่มเอ่ยด้วยความดีใจ รอยยิ้มผุดขึ้นมาบนใบหน้าราวกับว่ามีความสุขมากๆ ที่ได้เจอกัน ต่างจากเธอที่รู้สึกตกใจมากกว่าไม่น่ามาเจอกันอีกเลย

ในขณะที่ไม่มีการสนทนาอะไรต่อ สายตาของอดีตแฟนหนุ่มก็ค่อยๆ เลื่อนต่ำลงมองที่ด้านล่าง ท้องของเธอที่นูนใหญ่ออกมาไม่มากนัก แต่ก็พอจะรู้ว่านี่คือสรีระร่างกายของคนที่กำลังตั้งครรภ์

"ขะ ขนมท้องเหรอ? ท้องกับพี่ใช่ไหม?"

"เขาไม่ใช่ลูกของพี่!" เธอเถียงกลับทันควัน ทำเอารอยยิ้มบนใบหน้าของอดีตแฟนหนุ่มถึงกับหายไปในทันที

"ได้ยังไง เราเพิ่งเลิกกันไปเอง อีกอย่างขนมคงไม่มีแฟนเร็วขนาดนั้นหรอกใช่ไหม"

"ไม่ใช่ก็คือไม่ใช่"

"ขนม พี่รู้ว่าเราโกรธ ที่ผ่านมาพี่ขอโทษนะ เรากลับมาคืนดีกันเถอะ พี่ผิดไปแล้ว ให้พี่ได้ดูแลขนมกับลูกนะ"

"พี่รู้ตัวบ้างไหม ว่าพี่โคตรทำตัวน่าเกลียดเลย"

"จะด่าจะว่าหรือจะทุบตีพี่ยังไงก็ได้ พี่ยอมหมดเลย ขอแค่เรากลับมาคืนดีกัน"

"......" ยิ่งพูดเธอก็ยิ่งรู้สึกเกลียด รู้สึกขยะแขยงคำพูดของเขา เธอรู้สึกได้เลยว่าทุกคำพูดที่พ่นออกมาจากปากมันไม่มีความจริงใจอยู่เลย เธอยังจำได้ไม่เคยลืมว่าผู้ชายคนนี้เคยทำเลวอะไรกับเธอเอาไว้บ้าง

"ขนม..."

"กลับไปคอยดูแลลูกเมียของพี่เถอะ เด็กคนนี้เขาไม่ใช่ลูกของพี่"

"แล้วมันเป็นลูกของใคร!?" สีหน้าของอดีตแฟนหนุ่มเริ่มตึงเครียด เริ่มแสดงท่าทีไม่พอใจ

"ลูกของคนที่...คนอย่างพี่ก็ไม่มีทางเทียบติด"

"หมายความว่ายังไง?"

"เขาทั้งหล่อ ทั้งรวย ดีกว่าพี่ทุกอย่าง ไม่ต่อหน้าอย่างนึงลับหลังอย่างนึงเหมือนกับพี่"

"งั้นก็แสดงว่าคบชู้ตอนที่ยังคบอยู่กับพี่สินะ"

เพียะ!