FAZER LOGIN
บทนำ
แสงนีออนสีม่วงเข้มสาดกระทบใบหน้าเนียนละเอียดของหญิงสาวที่นั่งอยู่มุมบาร์ ผิวของเธอยามต้องแสงดูนวลตาเหมือนหยกเนื้อดี ริรินดา นั่งทิ้งตัวลงกับเก้าอี้ทรงสูงด้วยท่วงท่าที่ดูสง่าทว่าผ่อนคลาย ชุดเดรสสั้นสีดำโชว์เนินอกแสนเย้ายวน ดึงดูดทุกสายตาให้เหลียวมอง แต่เธอกลับไม่ได้สนใจใคร ราวกับมีกำแพงที่มองไม่เห็นกั้นเธอออกจากความวุ่นวายรอบข้าง อชิระ วรโชติเมธี อายุ 30 ปี ชายหนุ่มรู้สึกเหมือนถูกสะกดให้มองเธอตั้งแต่ครั้งแรกที่ก้าวเข้ามาในโซน VIP ของ ‘Vogue’ คลับหรูที่เขาเป็นเจ้าของ และยังมีธุรกิจอสังหาริมทรัพย์ของทางครอบครัวอีกด้วย บรรดาสาว ๆ ที่พยายามปรนเปรอเขาอยู่ข้างกายกลายเป็นเพียงภาพเบลอที่ไร้สีสันไปทันทีเมื่อเทียบกับผู้หญิงตรงหน้า เขาดูจากรูปร่างหน้าตา และผิวพรรณ ดูเหมือนเธอจะมีอายุไม่ห่างจากเขามากนัก ในมือถือแก้วเครื่องดื่มสีอำพันที่พร่องไปกว่าครึ่ง ริมฝีปากอิ่มได้รูปเหยียดยิ้มบางเบา... มันเป็นรอยยิ้มที่สวยจนน่าใจหาย ทว่าดวงตาภายใต้แพขนตาหนากลับฉายแววดื้อรั้นและเยือกเย็นจนคนมองรู้สึกท้าทาย น่าพยศชะมัด... อชิระยกแก้วเครื่องดื่มขึ้นจิบ สายตาคมกริบยังคงสำรวจร่างระหงไม่วางตา เขาอ่านออกว่าเธอไม่ได้มาที่นี่เพื่อหาคู่บริหารเสน่ห์ แต่เธอมาเพื่อ ‘ปลดปล่อย’ อะไรบางอย่าง และนั่นยิ่งทำให้เขาสนใจมากขึ้น “ส่งวอดก้าแก้วที่ดีที่สุดไปให้ผู้หญิงชุดดำคนนั้น” อชิระสั่งพนักงานเสียงเรียบ โดยที่สายตายังคงตรึงอยู่ที่เดิม เมื่อแก้ววอดก้าใบใหม่ถูกวางลงข้างแก้วเปล่าใบที่สาม ริรินดาชะงักไปเล็กน้อย เธอมองตามมือพนักงานที่ผายไปยังโซน VIP แล้วเธอก็ได้สบตาเขาเป็นครั้งแรก สายตาของเธอไม่ได้มีความประหลาดใจหรือปลาบปลื้ม ตรงกันข้าม...เธอมองสำรวจชายหนุ่มที่นั่งล้อมรอบด้วยสาวสวยด้วยแววตาเหยียดหยันเล็กน้อย “ฉันไม่ได้สั่ง” “มีคนฝากมาให้ครับ” พนักงานชายหนุ่มผายมือไปทางโซน VIP ริรินดาได้เห็นเขาเป็นครั้งแรก เรียวปากยกยิ้มเล็กน้อย หญิงสาวมองสำรวจเขาอย่างพินิจด้วยแววตาที่เย้ยหยัน เขามีสาวข้างกายขนาบข้างถึงสองคนด้วยกัน พลางคิดในใจว่า... ‘คิดจะเล่นกับฉันอย่างนั้นเหรอ ?’ อชิระรู้ทันความคิดนั้น เขาหยิบแก้วของตัวเองแล้วลุกขึ้นเดินลงมาด้วยท่าทางสุขุม ความกดดันบางอย่างแผ่ออกมาจากร่างสูงโปร่งในเสื้อเชิ้ตสีดำ เขาหยุดลงตรงหน้าเธอ วางแก้วลงข้างแก้วของเธออย่างถือวิสาสะ วินาทีนั้นเองที่อชิระรู้ว่าการได้ผู้หญิงคนนี้มาแนบกายบนเตียง คงจะเป็นสิ่งที่คุ้มค่าที่สุดในคืนที่เขาเองก็กำลังหนีจากพันธะการคลุมถุงชนที่น่าเบื่อหน่าย โดยที่เขาไม่สามารถปฏิเสธคำสั่งจากบิดามารดาได้เลย ร่างสูงลุกขึ้นยืนก่อนจะก้าวเดินด้วยท่าทางสุขุม อชิระเดินเข้าไปหาเธอช้า ๆ โดยหยิบแก้วเครื่องดื่มของตนติดมือไปด้วย เขาทิ้งพวกสาว ๆ ไว้ แล้วหยุดตรงหน้าเธอที่นั่งอยู่ เขาวางแก้วของตนลงแทนคำทักทาย “ดื่มเก่งแบบนี้...ไม่เหงาเหรอ” เขาเอ่ยเสียงทุ้มต่ำและจงใจปล่อยให้สายตาคมกริบของเขากลืนกินทุกส่วนบนร่างกายของเธออย่างเปิดเผย “ถ้าฉันเหงา ก็คงไม่มานั่งคนเดียวอยู่แบบนี้หรอกค่ะ” เธอเงยหน้ามองเขาสบตาด้วยความมั่นใจ รอยยิ้มเย้ยหยันยังคงอยู่บนใบหน้า “สนใจให้ฉันนั่งเป็นเพื่อนหน่อยไหม” ปากถาม แต่ร่างกายกับวางสะโพกบนเก้าอี้ข้าง ๆ เธอโดยไร้คำเชิญ ริรินดา อิศรานุวัตร อายุ 26 ปี ครอบครัวเป็นชนชั้นสูงผู้ดีเก่า บิดาเป็นท่านทูตประจำประเทศไทย หญิงสาวเห็นท่าทางของเขาแล้ว เธอไม่ได้ตอบกลับไป หญิงสาวเพียงยกแก้วเครื่องดื่มสีอำพันขึ้นมาจิบอย่างสุภาพ เธอนั่งไขว่ห้าง ไม่ได้สนใจอชิระเสียเท่าไหร่ ผิดกับชายหนุ่มข้างกายเธอ ที่แลดูจะสนใจคล้ายว่าอยากได้ร่างกายเธอมาครอบครอง “มองอะไรฉันนัก” ริรินดาขยับกายหันข้างไปทางอชิระเล็กน้อย เมื่อถูกจับจ้องมากเกินไป สายตาคมกวาดขึ้นลงมองรูปร่างเย้ายวนชวนให้อยากสัมผัส “ก็มองคนสวยไง” “คุณเองก็หล่อเหมือนกัน” ต่างคนต่างชม พลางสบตากันเนิ่นนานอย่างไม่มีใครยอมใคร ก่อนที่อชิระจะเคลื่อนกายเข้าใกล้เธอมากขึ้น แก้ววอดก้าของเขากระทบกับแก้วของเธออย่างแผ่วเบา เป็นจังหวะเดียวกับที่เขาถามเสียงนุ่ม “เธอชื่ออะไร” “ริรินดาค่ะ หรือจะเรียกรินก็ได้” “อชิระ หรือจะเรียกแค่อชิก็ได้” “ค่ะ” เธอเผยรอยยิ้มมุมปากเล็กน้อย “คืนนี้...เธอไปที่ไหนต่อหรือเปล่า” ริรินดาสบตากับเขาอย่างไม่ลดละ เธอรับรู้ถึงคลื่นความปรารถนาที่แผ่ออกมาจากตัวผู้ชายคนนี้ได้โดยไม่ต้องใช้เครื่องวัดใด ๆ สายตาของเขาไม่ได้เพียงแค่มอง แต่ กำลังปลดเปลื้องทุกสิ่งที่เธอสวมใส่ “ไม่ได้ไปไหนต่อหรอกค่ะ แล้วคุณกับสาว ๆ พวกนั้นล่ะคะ” ริรินดายกแก้ววอดก้าที่เขาเป็นคนฝากพนักงานนำมาให้ยกขึ้นจิบอย่างเชื่องช้า เน้นให้เห็นริมฝีปากที่เพิ่งสัมผัสแอลกอฮอล์ “ฉันก็แค่หาอะไรทำสนุก ๆ หลีกหนีจากพันธะที่น่าเบื่อ” ริรินดาถึงกับขมวดคิ้ว “พันธะเหรอคะ แล้วผู้หญิงของคุณล่ะ” คำถามของริรินดา ทำให้อชิระหันมองสาวที่เขาเรียกมานั่งด้วยกัน “ก็ช่างเธอพวกนั้นสิ ฉันแค่เบื่อ ไม่ชอบการผูกติดกับใคร” เขาอธิบายอ้อม ๆ “งั้นคุณกับฉันก็คงไม่ต่างกัน” ริรินดาตอบสวนเขาในทันทีอย่างเข้าใจในสิ่งที่อชิระสื่อ อชิระยิ้มมุมปาก หรือว่าเธอก็ถูกผู้ใหญ่คลุมถุงชนเหมือนกัน “เธอเองก็คงไม่สบายใจใช่ไหมล่ะ ถึงได้มานั่งดื่มคนเดียว” อชิระถาม ริรินดาสบตาเขาก่อนจะตอบ “มั้งคะ คุณจะสนใจทำไม” “งั้นคืนนี้เรามาลืมเรื่องพวกนั้นไปก่อนดีกว่าไหม ฉันอยากรู้จักเธอให้ ‘ลึก’ ซึ้งกว่านี้” อชิระใช้สายตาสำรวจเธอตั้งแต่ปลายเท้าจนถึงใบหน้าสวย พูดเน้นคำว่า ‘ลึก’ อย่างจงใจจะสื่อ “ว่าไงคนสวย ฉันมีห้องพักอยู่ข้างบน ปลอดภัย เงียบสงบ และไม่มีใครตามมาวุ่นวาย” ริรินดานิ่งไปครู่หนึ่ง หัวใจของเธอเต้นผิดจังหวะ ไม่ใช่เพราะความกลัว แต่เป็นเพราะความท้าทายที่เขายื่นมาให้ เธอเกลียดการถูกบังคับให้แต่งงานกับคนที่บิดามารดาเลือกให้ เธอโกรธโลกใบนี้ โกรธครอบครัว และโกรธการแต่งงานบ้า ๆ ที่กำลังจะเกิดขึ้น ทั้งที่ยังไม่เคยรู้จักอีกฝ่ายด้วยซ้ำ และตอนนี้ผู้ชายตรงหน้าก็ดูเหมือนหา ‘ทางออก’ ให้กับเธอเพียง ‘ชั่วคราว’ “อยากรู้จังว่าจะ ‘ลึก’ สักแค่ไหน” ดวงตาสวยมองอีกฝ่ายนิ่ง ปากหยักยิ้มอย่างมีเล่ห์สนัย “คุณนี่ร้ายนักนะคะ” “คลับนี้เป็นของฉัน และตอนนี้ฉันก็ต้องการเธอ” ริรินดาวางแก้วลง เธอกวาดสายตาสำรวจเขาเป็นครั้งสุดท้าย เขาหล่อเหลา ดูทรงอำนาจ “คุณคิดว่าฉันง่ายขนาดนั้นเลยเหรอ ?” เธอถามเสียงเรียบ แต่สายตาของเธอกลับฉายแววแห่งความท้าทาย “เดินตามผู้ชายที่เพิ่งเจอในคลับขึ้นไปบนห้องของคุณ คุณมองฉันเป็นผู้หญิงประเภทไหนกันคุณอชิระ ?” “ฉันมองเธอเป็นผู้หญิงที่กำลังสิ้นหวังพอ ๆ กับฉัน” อชิระโต้กลับ “ผู้หญิงที่ถูกบังคับให้เดินไปตามเส้นทางที่คนอื่นขีดไว้ และกำลังหาทางระบายอารมณ์ในแบบที่ตัวเองเลือกได้... อย่างน้อยก็แค่คืนนี้” เขาโน้มใบหน้าเข้าหาเธออีกครั้ง กระซิบเสียงพร่า “หรือเธอจะปฏิเสธ...ทั้งที่สายตาเธอตอนนี้ก็อยากได้ฉันเหมือนกันไม่ใช่เหรอ ?” เธอเกลียดที่คำพูดของเขาถูกต้องทั้งหมด สุดท้ายเธอเลือกที่จะตัดสินใจ... “ก็ได้” ริรินดาตอบรับสั้น ๆ พร้อมรอยยิ้มที่เปลี่ยนจากเย้ยหยันเป็นรอยยิ้มที่แฝงความร้ายกาจอย่างคาดไม่ถึง “แต่จำไว้...ฉันเดินขึ้นไปด้วยขาของฉันเอง ไม่ใช่เพราะคำสั่งของคุณ แต่ถ้าคุณทำให้ฉันเบื่อ ฉันก็จะทิ้งอารมณ์ค้างของคุณไว้” “แบบนี้ค่อยสนุกขึ้นมาหน่อย” อชิระยิ้มกว้างด้วยความพอใจที่ไม่ต้องลงแรงมากนัก เขาเหยียดแขนออกไปหาเธออย่างช้า ๆ “ฉันมั่นใจว่าฉันจะทำให้เธอสนุกจนลืมคำว่า ‘เบื่อ’ ไปเลย”EP.7อชิระซุกไซ้ใบหน้าลงกับซอกคอหอมกรุ่น ขบเม้มผิวเนียนละเอียดอย่างจงใจจะตีตราจอง ลมหายใจหอบพร่าปะทะกับผิวเนื้อจนริรินดาต้องแอ่นอกรับอย่างลืมตัว ความเย็นของแหวนหมั้นบนนิ้วนางเธอที่เสียดสีอยู่กับข้อมือตัวเอง ยิ่งตอกย้ำความเร่าร้อนที่เขากำลังปรนเปรอให้ชายหนุ่มละริมฝีปากขึ้นมาบดจูบอย่างตะกละตะกราม มันเป็นจูบที่เต็มไปด้วยแรงอารมณ์และการลงโทษ ฝ่ามืออีกข้างที่ว่างอยู่ลูบไล้จากเอวคอดขึ้นมาบีบเค้นทรวงอกอวบอิ่มผ่านเนื้อผ้าบางเบา ปลายนิ้วร้ายกาจสะกิดผ่านยอดปทุมถันจนหญิงสาวเผลอครางกระเส่าออกมาอย่างกลั้นไม่อยู่“คนอย่างอชิระ ถ้าไม่หนำใจ ฉันไม่ปล่อยให้เธอลงจากเตียงแน่”มือแกร่งจัดการถอดเสื้อผ้าตัวเองออกอย่างรวดเร็ว ก่อนจะเหวี่ยงเสื้อเชิ้ตราคาแพงทิ้งลงพื้นอย่างไม่ใยดี เผยให้เห็นแผงอกกำยำและลอนกล้ามท้อง“วันนี้อยากได้กี่นิ้วดีคนสวย สองนิ้ว สามนิ้ว สี่นิ้ว หรือห้านิ้วดี หืม~” เขาพึมพำชิดริมฝีปากที่บวมเจ่อ ก่อนจะเลื่อนมือลงไปสัมผัสกับความอ่อนนุ่มเบื้องล่างที่เริ่มเปียกชื้น ทิ้งให้ริรินดาจมดิ่งอยู่กับพายุอารมณ์ที่เขาเป็นคนจุดขึ้น จนเธอทำได้เพียงหอบหายใจรวยรินและบิดกายเร่าอยู่ใต้พันธนาการที่แสนหวานนั้
EP.6เสียงกริ่งหน้าห้องดังขึ้นทำลายความเงียบ ริรินดาลุกจากโซฟาไปเปิดประตู ทันทีที่บานประตูเปิดออก ขุนพลถึงกับยืนตะลึงค้างไปชั่วขณะ ริรินดาที่เขาคุ้นเคยในลุคโฉบเฉี่ยว ตอนนี้อยู่ในชุดนอนสายเดี่ยวผ้าซาตินสีชมพูหวานยาวระพื้น เนื้อผ้ามันวาวเน้นสัดส่วนโค้งเว้าชัดเจนภายใต้แสงไฟสลัว“เข้ามาสิขุน” เธอเอ่ยเสียงเบาพลางขยับตัวให้เพื่อนสนิทเข้ามาด้านในขุนพลเดินเข้ามาในห้องพลางกวาดสายตามองไปรอบ ๆ จนสะดุดตาเข้ากับขวดไวน์ราคาแพงและแก้วใสที่มีน้ำสีทับทิมเหลืออยู่ครึ่งหนึ่งบนโต๊ะกระจกหน้าโซฟา“รินดื่มอยู่เหรอ ?”“นิดหน่อยค่ะ ขุนดื่มเป็นเพื่อนรินหน่อยสิ”เธอยื่นแก้วไวน์อีกใบให้เขาพร้อมรอยยิ้มจาง ๆ ทั้งคู่นั่งลงข้างกันบนโซฟาหนานุ่ม ท่ามกลางบรรยากาศที่เริ่มอบอวลไปด้วยกลิ่นแอลกอฮอล์จาง ๆ ริรินดาหยิบโทรศัพท์ขึ้นมา กดหมายเลขที่เธอเพิ่งเมมเอาไว้ล่าสุด... อชิระริรินดากดโทรออก เธอกลับไม่ได้ยกขึ้นแนบหู แต่วางโทรศัพท์คว่ำหน้าลงกับโต๊ะกระจกอย่างจงใจ แล้วหันไปชวนขุนพลคุยด้วยน้ำเสียงที่นุ่มนวลและหวานหูเกินปกติ“ขุนเป็นยังไงบ้าง เราไม่ได้เจอกันกี่ปีแล้ว รินคิดถึงขุนนะ ตอนเรียนมหาวิทยาลัยขุนดูแลรินดีมากจริง ๆ อิจฉาผ
EP.5อชิระผละออกมาพร้อมรอยยิ้มผู้ชนะ เขาหยิบบัตรเครดิตแบล็คการ์ดส่งให้พนักงานโดยไม่แม้แต่จะมองยอดเงิน ทิ้งให้ริรินดายืนกัดริมฝีปากตัวเองด้วยความเจ็บใจเธอดินเชิดหน้าออกมาจากร้านเพชร ปล่อยให้อชิระถือถุงกระดาษที่มีกล่องใส่แหวนของเธอและเขาอยู่ในนั้น ขณะที่อารมณ์ขุ่นมัวยังไม่ทันจางหาย เธอก็ชะงักกึกเมื่อเห็นร่างสูงโปร่งของชายหนุ่มหน้าตาดีคนหนึ่งเดินตรงมาหาด้วยรอยยิ้มกว้าง “ริน!” ชายหนุ่มคนนั้นไม่รอช้า เขาโผเข้ากอดริรินดา“คิดถึงเธอมากเลย กลับมาไทยตั้งแต่เมื่อไหร่ ทำไมไม่บอกกันจะได้ไปรับ” ริรินดาหัวเราะร่วน แววตาที่เคยก้าวร้าวใส่อชิระเมื่อครู่กลับกลายเป็นความสดใส และสนิทสนมอย่างที่อชิระไม่เคยได้รับ “รินก็คิดถึงขุนเหมือนกันค่ะ” หมับ!ความอบอุ่นยังไม่ทันจางหาย ข้อมือเล็กของริรินดาก็ถูกกระชากอย่างแรงจนร่างของเธอหลุดออกจากอ้อมกอดของอีกคน อชิระแทรกตัวเข้ามาคั่นกลางทันที “มันเป็นใคร!” อชิระตวาดเสียงต่ำพลางรัดเอวริรินดาไว้แน่นจนแทบหายใจไม่ออกริรินดาช้อนสายตาขึ้นมองเขาอย่างไม่เกรงกลัว เธอลอบยิ้มในใจเมื่อเห็น 'หมาบ้า' ที่เริ่มออกอาการของเพลย์บอยตัวพ่อ“แนะนำให้รู้จักนะคะคุณอชิระ...นี่ขุนพล เพ
EP.4“ดูลูกเราสองคนคุยกันสิคะคุณวัลภา กระซิบกระซาบกันใหญ่เลย สงสัยเราคงได้อุ้มหลานเร็ว ๆ นี้แน่” เปมนีย์ มารดาของริรินดาเอ่ยขึ้นด้วยรอยยิ้มพึงพอใจ เมื่อเห็นว่าลูกสาวคนสวยและลูกเขยในอนาคตดูจะเข้ากันได้ดี“นั่นสิ ฉันล่ะเบาใจจริง ๆ” วัลภาพยักหน้าเห็นด้วย ก่อนจะหันไปสั่งลูกชาย “อชิระ...จบมื้อนี้แล้ว พาน้องไปหาอะไรดื่มสนุก ๆ ต่อสิลูก พาไปที่คลับของลูกก็ได้ น้องเพิ่งกลับมาจากมิลาน คงอยากเห็นบรรยากาศกลางคืนของกรุงเทพฯ บ้าง”อชิระกระตุกยิ้มที่มุมปากอย่างมีเล่ห์เหลี่ยม เขามองใบหน้าสวยของริรินดาที่ตอนนี้ดูจะ ‘ใบ้กิน’ ไปชั่วขณะ“ได้สิครับแม่...ผมจะพา ‘น้อง’ ไปที่คลับของผมเอง” เมื่อแยกจากผู้ใหญ่ รถสปอร์ตหรูแล่นตรงไปยังคลับของอชิระอีกครั้ง ทั้งสองก้าวเข้ามาในโซน VIP ที่มีเพียงแสงไฟสลัวกับเสียงเพลงเบสหนัก ๆ อชิระก็เลิกแสดงบทสุภาพชน เขาคว้าหมับเข้าที่เอวบางของคนในชุดเดรสยาวแล้วกระชากเข้าหาตัวจนริรินดาเซมาปะทะแผงอกแกร่ง“ปล่อยนะคะคุณอชิระ! ”“เมื่อคืนไม่เห็นว่าเธอจะพูดแบบนี้นะ” เสียงทุ้มพร่าดังชิดแก้มใส “แต่งตัวเรียบร้อยแบบนี้ รู้ไหมว่ามันยิ่งยั่วให้ฉันอยากเห็นความเซ็กซี่ในตัวเธอมากแค่ไหน”ริรินดาข
EP.3ภาพในหัวของเขาตอนนี้มีแต่ใบหน้าของริรินดา ผู้หญิงที่เขาอยากจะ ‘ทำความรู้จัก’ ต่อให้มากกว่าแค่บนเตียง แต่กลับต้องมาเสียเวลาให้กับยายผู้หญิงนิรนามที่บิดามารดายัดเยียดมาให้“หวังว่าเธอคงไม่น่าเบื่อจนฉันต้องเดินหนีตั้งแต่น้ำแก้วแรกหรอกนะ” ริรินดาสะบัดรองเท้าส้นสูงออก ก่อนที่เธอจะทิ้งตัวลงบนโซฟาพลางมองเบอร์โทรศัพท์ที่เพิ่งเมมชื่อไว้ว่า ‘อชิระ’ แล้วเผลอยิ้มออกมาโดยไม่รู้ตัว แต่รอยยิ้มนั้นก็อยู่ได้ไม่นานเมื่อเสียงเรียกเข้าจาก 'คุณแม่' ดังขัดจังหวะ“ริน อยู่ไหนลูก เย็นนี้เรามีนัดสำคัญกับครอบครัวคุณจักรินนะ”“รินอยู่ห้องค่ะแม่ รินบอกแล้วไงคะว่ารินไม่ไป รินเพิ่งกลับมาไทยได้ไม่นาน รินอยากใช้ชีวิตของรินเองนะคะ ไม่ใช่ให้รินมาแต่งงานกับคนไม่รู้จัก” ริรินดากรอกตาอย่างเหนื่อยหน่าย เธอเป็นดีไซเนอร์สาวโปรไฟล์ดีที่เพิ่งเรียนจบโทจากมิลาน ความมั่นใจในตัวเองที่มีเต็มเปี่ยมทำให้เธอเกลียดการถูกจับวางเหมือนตุ๊กตา“ไม่รู้จักได้ยังไง ตอนเด็ก ๆ แกเคยไปแย่งขนมพี่เขาจนเขาแอบไปร้องไห้หลังบ้าน ตอนนี้พี่เขาโตเป็นหนุ่มหล่อ แถมยังบริหารงานเก่งเป็นเจ้าของคลับด้วย สาว ๆ รุมล้อมทั้งเมืองแล้วนะ!”“หึ! คงเป็นพวกหน้าหม
EP.2เธอก็แกล้งกดสายตาลงต่ำ จ้องมองไปยังเป้ากางเกงยีนส์ของอชิระอย่างจงใจ ความนิ่งเงียบชั่วขณะนั้นทำให้อชิระถึงกับหน้าร้อนผ่าว ความเป็นชายในกายประท้วงขึ้นมาทันทีเพียงแค่ถูกเธอมองด้วยสายตาแบบนั้น“เธอนี่มัน...” อชิระกัดฟันกรอด พยายามสะกดอารมณ์หื่นกระหายที่กำลังพุ่งสูงขึ้น “สรุปจะไปไหม กินข้าวน่ะ ?”“ไปค่ะ” ริรินดาขยับตัวออกห่างพลางใช้นิ้วเรียวไล้ไปตามแนวคางของเขาเบา ๆ “แต่ฉันขอเป็นคนเลือกร้านอาหารเองนะคะ อยากกินอะไรที่มันเผ็ด ๆ ร้อน ๆ คุณก็น่าจะรู้ดีนี่” ริรินดามองสำรวจเสื้อผ้าของเขาที่ยังใส่ไม่เรียบร้อย “คุณจะไปทั้งแบบนี้เหรอคะ ?” ริรินดาเอ่ยขัดขึ้นพร้อม สายตาเจ้าเล่ห์กวาดมองแผงอกที่ยังเปิดเปลือยของเขา “โชว์รอยรักจากเมื่อคืนขนาดนี้ กลัวคนอื่นเขาไม่รู้เหรอคะว่าคุณ ‘จัดหนัก’ มาแค่ไหน”อชิระก้มมองสภาพตัวเองที่รีบร้อนจนดูไม่จืด เขาจิ๊ปากอย่างขัดใจแต่ก็ยอมติดกระดุมเสื้อเชิ้ตอย่างรวดเร็ว ริรินดาหัวเราะเบาๆ ในลำคอ ท่าทาง ‘เสียอาการ’ ของเพลย์บอยตัวพ่ออย่างเขาทำให้เธอรู้สึกสนุกอย่างบอกไม่ถูก เธอหมุนพวงกุญแจรถสปอร์ตคันหรูในมือเล่น ก่อนจะบุ้ยปากไปทางลานจอดรถ VIP“ไปรถฉันนะคะ” เธอออกคำสั่ง “คน







