Se connecterหากหนแรกคือความพลาด ทว่าหนต่อมาเธอกลับตกไปในบ่วงสวาทของพี่เขยจนถอนตัวไม่ขึ้น " โกรธพี่ไหมเรื่องเมื่อคืน หืม?" "พี่อ๋อ...เรา...เอ่อ....เรา" "พี่มีเรื่องจะคุยด้วยเยอะแยะไปหมด แต่....ถ้าพี่คุยกับน้อง ชลที่บ้านคงจะไม่สะดวก ออกมาพบพี่หน่อยได้ไหม?" "เอ่อ..." อะไรบางอย่างทำให้เธอตอบรับเสียงแผ่ว "ค่ะ ชลก็อยากคุยกับพี่อ้อ" "มาหาพี่ที่บริษัท สักสี่โมงนั่งแท็กซี่มาก็ได้สะดวกกว่าเอา รถมา" "ค่ะ" ไม่รู้ว่าผีห่าซาตานตนใด บอกให้เธอรับคำเขา แต่งตัวแต่งหน้าออกไปตามนัด แทนที่จะเก็บข้าวของ ออกมาเสียจากที่ตรง นั้น เขาและเธอต่างมอมเมากันด้วยตัณหาจนอิ่มหนำ และดิบเถื่อน จุดจบของเธอและเขาจะสิ้นสุดที่ใด หรืออาจจะเป็นปลายทาง แห่งนรก..
Voir plusหกเดือนต่อมา“พี่บิ๊ก...ไส้กรอกไหม อร่อยนะ” “อันเดียวพี่ไม่พอกิน ขอทั้งถุงเลยก็แล้วกัน”มือนั้นคว้าแย่งถุงพลาสติกบรรจุไส้กรอกทอดไปจากมือเธอ บุษภรณ์ปล่อยให้เขาได้ไป แล้วนั่งมองเขาที่กินมันตุ้ยๆ อย่างน่าอร่อย พลางยิ้ม“เอาอีกไหมล่ะ เดี๋ยวจะไปซื้อเพิ่มมาให้อีก”“อื้อ เอา”เธอลุกขึ้นไปซื้อมาให้เขาอีกหนึ่งชุด แล้วนั่งมองเขากิน ภาวิชเงยหน้าขึ้นจากถุงไส้กรอก แล้วหันมามองเธอ“มองอะไร?”“พี่บิ๊กกินได้แบบนี้ค่อยสบายใจหน่อย กินเยอะๆ นะ บุ้งชอบมองพี่กิน”“หึๆ เดี๋ยวจะให้เลี้ยงเลยนี่”“เลี้ยงได้นะ” บุษภรณ์ว่า แล้วล้วงกระเป๋าสตางค์ใบเล็กของเธอออกมา ยื่นส่งให้เขา“เอ้าให้หมดกระเป๋าเลย ขอแค่พี่บิ๊กกลับมาร่าเริงอีกหน กินเก่งอีกหน พูดมากอีกหน บุ้งยอมเปย์”“ขอบใจนะบุ้ง ที่อยู่ข้างพี่ตลอด...”เขาดึงเธอมากอด บุษภรณ์ขัดขืนเล็กน้อย แต่ก็ยอมให้เขากอดไว้ เธอพึมพำอุบอิบกับอกกว้างนั่น“อื้อ...บุ้งทิ้งพี่บิ๊กไม่ได้หรอก”“บุ้งรักพี่มากกว่าพี่ชายหรือเปล่า” ๆ เขาก็ถามแบบนั้น ทำให้บุษภรณ์ถึงกับตัวแข็ง หน้าเธอแดงซ่านขึ้นมาทันที นึกดีใจที่เขากอดไว้แบบนั้นเพราะเขาจะได้ไม่ต้องเห็นหน้าของเธอที่ฟ้องอาการพิรุ
“ธารฟังกันก่อนสิ ธาร คุณจะทำแบบนี้กับผมไม่ได้นะ ผมไม่ให้คุณหย่า”อนพถึงกับก้มลงคุกเข่า กราบขอโทษภรรยา หากเธอเมินมองไปทางอื่นที่ไม่ใช่ใบหน้าของเขา น้ำตาของเธอตอนนี้ไม่ไหลสักหยด เขาทำกับเธอได้อย่างไร?ถ้ากับผู้หญิงคนอื่น...มันอาจจะให้อภัยกันได้ แต่นี่คือน้องสาวแท้ๆ ของเธอเธอหลับตา สั่นหน้า แล้วเอ่ยเสียงเบาหวิว พร้อมกระชับลูกน้อยในอกที่กำลังหลับตาพริ้ม“ธารจะหย่า”“โธ่...ธาร ขอร้องเถอะ อย่าเพิ่งหย่าตอนนี้ พี่กำลังโดนกระแสโจมตีหนักเลย มันลามไปถึงการบอยคอดต์หลายอย่าง พี่จะแย่เอาถ้าธารหย่า มันคือการยอมรับว่าเป็นเรื่องจริง แล้วเรื่องนั้น แบบ...พี่กลบข่าวได้ ว่าเป็นการตัดต่อ การใส่ร้ายอะไรก็ได้ แต่ถ้าธารหย่าพี่ก็จะแก้ตัวอะไรไม่ได้เลย”“เรื่องของคุณ”คำเรียกสรรพนามของเขาช่างห่างเหินเหลือเกิน อนพมองหน้าเธอ แต่เธอเมินไปทางอื่นไม่มองเขา เขาหวังจะเห็นน้ำตา...เพราะมันจะแสดงบ้างว่าเธอมีเยื่อใย แต่เขาก็ไม่ได้เห็นหยดน้ำล้ำค่าเล่านั้นสักนิด“ธาร...โธ่...ธาร พี่รักธาร รักยัยหนู กับชล...มันคือความใกล้ชิดนะธาร พี่ไม่ได้รักเค้า แล้วเค้าก็...เป็นฝ่ายมายั่วพี่ก่อนด้วย ทั้งหมดพี่ไม่ได้ตั้งใจ ไม่ได้ต
“ยินดีด้วยนะ บิ๊ก ชล”“รักกันไปนานๆ นะ คู่ประวัติศาสตร์ของรุ่น”“มีตัวเล็กไวๆ น้า”คำอวยพรมากมายมีให้กับคู่บ่าวสาว บรรยากาศในงานช่างแสนอบอุ่นและหรูหรา ชลกมลเป็นเจ้าสาวที่สวยที่สุดในรุ่นเพื่อนๆ เลยก็ว่าได้ งานนี้มีเพื่อนร่วมรุ่นของเขาและเธอตอนเรียนมหาวิทยาลัยมาเป็นจำนวนมาก แทบจะเหมือนงานเลี้ยงรุ่นกลายๆ งานเลยเต็มไปด้วยความสนุกสนาน งานพิธีผ่านไปอย่างราบรื่น สวยงาม บิดามารดาของชลกมลก็ยิ้มปลื้มที่ลูกสาวคนเล็กเป็นฝั่งเป็นฝาเสียที ธารกมลเองวันนี้ไม่ได้มางานของน้อง เพราะเธอต้องดูแลลูกสาวตัวน้อย ที่ไม่สบาย แต่ก็ขอให้มารดาส่งบรรยากาศในงานมาให้ดูเรื่อยๆ นึกปลื้มและภูมิใจแทนน้องสาวนัก อนพเป็นตัวแทนของเธอ ช่วยเหลือเตรียมงานจนลุล่วงมาถึงวันนี้อย่างสวยงาม เธอนึกดีใจที่สามีรักน้องสาวของเธอ อนพเคยบอกกับเธอว่าเอ็นดูชลกมลเหมือนน้องแท้ๆ “เหนื่อยไหมชล” เจ้าบ่าวสะกิดถาม ชลกมลสั่นหน้าน้อยๆ แล้วยิ้มสดใสส่งให้เขา คำชมเกี่ยวกับงานของเธอ รูปโฉมความงามของเธอ พิธีที่ราบรื่นสวยงาม มันทำให้ชลกมลมีความสุขในวันนี้เป็นอย่างมาก แม้เจ้าบ่าวที่ยืนข้างเธอนั้น จะเป็นคนที่เธอแทบจะไม่เหลือความพิศวาส หรืออยากจะครองคู
“อื้อๆ เดี๋ยวลองถามให้ก็แล้วกัน พี่อ๋อคงจะสั่งนั่นล่ะ มีอะไรอีกไหมบิ๊ก”“เรื่องวีดีโอพรีเซนเทชั่นของเราที่ถ่ายไว้ บิ๊กส่งให้ชลดู ชลอยากจะให้ปรับให้เพิ่มตรงไหนไหม?”“ไม่อะ ก็ดีอยู่แล้ว”“เรื่องรูปในงาน ชลเลือกแล้วหรือยังจ๊ะ ว่าจะเอารูปไหนบ้างที่จะตั้งโชว์ รูปที่บิ๊กเลือกๆ ไว้กลัวไม่ถูกใจชล”“เลือกไปได้เลย บิ๊กเอารูปไหน ก็ตามใจบิ๊ก”“เอ่อ...”“แค่นี้นะบิ๊ก ชลมีธุระอะ ต้องดูหลานให้พี่ธาร พักนี้คงยังไม่ได้กลับบ้านหรอก นี่ชลก็ออกมาซื้อของเพิ่ม ไม่สะดวกคุย ไม่สะดวกแชทเท่าไหร่ บิ๊กจัดการไปเลยจ้ะ เราจ้างมืออาชีพมาทำ จ่ายไปขนาดนั้น ยังไงงานก็ออกมาดีอยู่แล้วล่ะ”“จ้ะ...งั้นบิ๊กไม่กวนนะ”“อือ แค่นี้นะ จัดการเองไปได้เลย ไม่ต้องถามชล ทุกอย่างตามใจบิ๊ก”เธอตอบเหมือนจะเอาใจเขา แต่จริงๆ คือปัดรำคาญ และตัดปัญหาไม่ให้เขาโทรมากวนใจเธออีก เมื่อเขาวางสายลง ชลกมลก็ถอนหายใจพรืดใหญ่ เธอเร่งความเร็วของรถให้มากขึ้น เพื่อตรงไปยังเป้าหมายเธออาสามารับพี่เขยที่สนามบิน ตอนนี้ธารกมลป่วยเป็นไข้หวัดใหญ่ต้องนอนในโรงพยาบาล ยัยหนูตัวน้อยอยู่ในมือพี่เลี้ยง เป็นโอกาสเล็กๆ ของเธอ ที่จะได้อยู่สองต่อสองกับอนพบ้าง
"สำหรับคนสวย ที่มาช่วยพี่เลือกของให้ลูก" "อะไรคะ?"ชลกมลขมวดคิ้วน้อยๆ ก่อนจะทำตาโต เมื่อเขายื่นส่งกล่องสีขาวปั๊มโลโก้ของแบรนด์ยี่ห้อหนึ่งส่งให้เธอ ขณะที่จอดรถไว้หน้าร้านอาหารแห่งหนึ่ง ชลกลมใจเต้นแรง เธอเปิดฝากล่อง ของข้างในนั้นถึงกับทำให้เธอร้องอุทานอย่างประหลาดใจ "อุ๊ย พี่อ๋อ นี่มัน...""เหมาะสำ
"อ้าวพี่อ๋อ อยู่ที่นี่ด้วยหรือคะ"เสียงใสเอ่ยทัก อนพเงยหน้าจากงานที่กำลังนั่งทำอยู่ขึ้นมาโดยทันที เพราะจำได้ว่าเสียงใคร"ครับ พี่มาดูแลบัญชีให้ธารเค้า เค้ามาไม่ค่อยไหวแล้ว" "พี่อ๋อเป็นสามีที่ดีจริงๆ นะคะ" เธอว่าแล้วทรุดลงนั่งตรงกันข้ามกับเขา สายตาของเธอมองเขาอย่างชื่นชม ขณะที่อีกฝ่ายก็กำลังมองกวา
เธอควรจะได้รับสิ่งดีๆ มากกว่านี้มีแต่คนพูดกรอกหูเธอแบบนั้น แฟนหนุ่มของเธอ เขาไม่ได้หล่อเหลาสะดุดตา ภาวิชเป็นคนหน้าตาธรรมดาไม่ได้โดดเด่น เขามีเชื้อสายจีน ผิวพรรณสะอาดสะอ้าน มองแล้วรื่นตา แต่ไม่ได้มีความโดดเด่นอะไรสักอย่าง หนุ่มตี๋ ดูสะอาด ใจดี นั่นคือข้อเด่นของเขาเขาคบกับเธอตั้งแต่ยังเรียนไม่จบมหา
ชลกมลตื่นขึ้นมาในตอนค่อนดึก แน่ล่ะ...เธอหิว แต่เธอเหนียวเหนอะหนะไปหมดทั้งตัวเพราะนอนแบบไม่ได้อาบน้ำ พี่สาวของเธอบอกไว้ว่ามีอาหารเตรียมไว้รอ ธารกมลน่ารักแบบนี้กับเธอเสมอ พี่สาวที่คอยดูแล ห่วงใยน้อง ธารกมลเป็นแบบนั้นอาบน้ำเสร็จก็เปลี่ยนชุดเป็นชุดนอน มันเป็นชุดผ้าซาตินสีแดง แบบสายเดี่ยวอกประดับลูกไม้





