สามีชั่วข้ามคืน

บทนำแสงนีออนสีม่วงเข้มสาดกระทบใบหน้าเนียนละเอียดของหญิงสาวที่นั่งอยู่มุมบาร์ ผิวของเธอยามต้องแสงดูนวลตาเหมือนหยกเนื้อดี ริรินดา นั่งทิ้งตัวลงกับเก้าอี้ทรงสูงด้วยท่วงท่าที่ดูสง่าทว่าผ่อนคลาย ชุดเดรสสั้นสีดำโชว์เนินอกแสนเย้ายวน ดึงดูดทุกสายตาให้เหลียวมอง แต่เธอกลับไม่ได้สนใจใคร ราวกับมีกำแพงที่มองไม่เห็นกั้นเธอออกจากความวุ่นวายรอบข้างอชิระ วรโชติเมธี อายุ 30 ปี ชายหนุ่มรู้สึกเหมือนถูกสะกดให้มองเธอตั้งแต่ครั้งแรกที่ก้าวเข้ามาในโซน VIP ของ ‘Vogue’ คลับหรูที่เขาเป็นเจ้าของ และยังมีธุรกิจอสังหาริมทรัพย์ของทางครอบครัวอีกด้วยบรรดาสาว ๆ ที่พยายามปรนเปรอเขาอยู่ข้างกายกลายเป็นเพียงภาพเบลอที่ไร้สีสันไปทันทีเมื่อเทียบกับผู้หญิงตรงหน้าเขาดูจากรูปร่างหน้าตา และผิวพรรณ ดูเหมือนเธอจะมีอายุไม่ห่างจากเขามากนัก ในมือถือแก้วเครื่องดื่มสีอำพันที่พร่องไปกว่าครึ่ง ริมฝีปากอิ่มได้รูปเหยียดยิ้มบางเบา... มันเป็นรอยยิ้มที่สวยจนน่าใจหาย ทว่าดวงตาภายใต้แพขนตาหนากลับฉายแววดื้อรั้นและเยือกเย็นจนคนมองรู้สึกท้าทายน่าพยศชะมัด...อชิระยกแก้วเครื่องดื่มขึ้นจิบ สายตาคมกริบยังคงสำรวจร่างระหงไม่วางตา เขาอ่านออกว่าเธอไม

EP.2เธอก็แกล้งกดสายตาลงต่ำ จ้องมองไปยังเป้ากางเกงยีนส์ของอชิระอย่างจงใจ ความนิ่งเงียบชั่วขณะนั้นทำให้อชิระถึงกับหน้าร้อนผ่าว ความเป็นชายในกายประท้วงขึ้นมาทันทีเพียงแค่ถูกเธอมองด้วยสายตาแบบนั้น“เธอนี่มัน...” อชิระกัดฟันกรอด พยายามสะกดอารมณ์หื่นกระหายที่กำลังพุ่งสูงขึ้น “สรุปจะไปไหม กินข้าวน่ะ ?”“ไปค่ะ” ริรินดาขยับตัวออกห่างพลางใช้นิ้วเรียวไล้ไปตามแนวคางของเขาเบา ๆ “แต่ฉันขอเป็นคนเลือกร้านอาหารเองนะคะ อยากกินอะไรที่มันเผ็ด ๆ ร้อน ๆ คุณก็น่าจะรู้ดีนี่” ริรินดามองสำรวจเสื้อผ้าของเขาที่ยังใส่ไม่เรียบร้อย “คุณจะไปทั้งแบบนี้เหรอคะ ?” ริรินดาเอ่ยขัดขึ้นพร้อม สายตาเจ้าเล่ห์กวาดมองแผงอกที่ยังเปิดเปลือยของเขา “โชว์รอยรักจากเมื่อคืนขนาดนี้ กลัวคนอื่นเขาไม่รู้เหรอคะว่าคุณ ‘จัดหนัก’ มาแค่ไหน”อชิระก้มมองสภาพตัวเองที่รีบร้อนจนดูไม่จืด เขาจิ๊ปากอย่างขัดใจแต่ก็ยอมติดกระดุมเสื้อเชิ้ตอย่างรวดเร็ว ริรินดาหัวเราะเบาๆ ในลำคอ ท่าทาง ‘เสียอาการ’ ของเพลย์บอยตัวพ่ออย่างเขาทำให้เธอรู้สึกสนุกอย่างบอกไม่ถูก เธอหมุนพวงกุญแจรถสปอร์ตคันหรูในมือเล่น ก่อนจะบุ้ยปากไปทางลานจอดรถ VIP“ไปรถฉันนะคะ” เธอออกคำสั่ง “คน

EP.4“ดูลูกเราสองคนคุยกันสิคะคุณวัลภา กระซิบกระซาบกันใหญ่เลย สงสัยเราคงได้อุ้มหลานเร็ว ๆ นี้แน่” เปมนีย์ มารดาของริรินดาเอ่ยขึ้นด้วยรอยยิ้มพึงพอใจ เมื่อเห็นว่าลูกสาวคนสวยและลูกเขยในอนาคตดูจะเข้ากันได้ดี“นั่นสิ ฉันล่ะเบาใจจริง ๆ” วัลภาพยักหน้าเห็นด้วย ก่อนจะหันไปสั่งลูกชาย “อชิระ...จบมื้อนี้แล้ว พาน้องไปหาอะไรดื่มสนุก ๆ ต่อสิลูก พาไปที่คลับของลูกก็ได้ น้องเพิ่งกลับมาจากมิลาน คงอยากเห็นบรรยากาศกลางคืนของกรุงเทพฯ บ้าง”อชิระกระตุกยิ้มที่มุมปากอย่างมีเล่ห์เหลี่ยม เขามองใบหน้าสวยของริรินดาที่ตอนนี้ดูจะ ‘ใบ้กิน’ ไปชั่วขณะ“ได้สิครับแม่...ผมจะพา ‘น้อง’ ไปที่คลับของผมเอง” เมื่อแยกจากผู้ใหญ่ รถสปอร์ตหรูแล่นตรงไปยังคลับของอชิระอีกครั้ง ทั้งสองก้าวเข้ามาในโซน VIP ที่มีเพียงแสงไฟสลัวกับเสียงเพลงเบสหนัก ๆ อชิระก็เลิกแสดงบทสุภาพชน เขาคว้าหมับเข้าที่เอวบางของคนในชุดเดรสยาวแล้วกระชากเข้าหาตัวจนริรินดาเซมาปะทะแผงอกแกร่ง“ปล่อยนะคะคุณอชิระ! ”“เมื่อคืนไม่เห็นว่าเธอจะพูดแบบนี้นะ” เสียงทุ้มพร่าดังชิดแก้มใส “แต่งตัวเรียบร้อยแบบนี้ รู้ไหมว่ามันยิ่งยั่วให้ฉันอยากเห็นความเซ็กซี่ในตัวเธอมากแค่ไหน”ริรินดาข

EP.6เสียงกริ่งหน้าห้องดังขึ้นทำลายความเงียบ ริรินดาลุกจากโซฟาไปเปิดประตู ทันทีที่บานประตูเปิดออก ขุนพลถึงกับยืนตะลึงค้างไปชั่วขณะ ริรินดาที่เขาคุ้นเคยในลุคโฉบเฉี่ยว ตอนนี้อยู่ในชุดนอนสายเดี่ยวผ้าซาตินสีชมพูหวานยาวระพื้น เนื้อผ้ามันวาวเน้นสัดส่วนโค้งเว้าชัดเจนภายใต้แสงไฟสลัว“เข้ามาสิขุน” เธอเอ่ยเสียงเบาพลางขยับตัวให้เพื่อนสนิทเข้ามาด้านในขุนพลเดินเข้ามาในห้องพลางกวาดสายตามองไปรอบ ๆ จนสะดุดตาเข้ากับขวดไวน์ราคาแพงและแก้วใสที่มีน้ำสีทับทิมเหลืออยู่ครึ่งหนึ่งบนโต๊ะกระจกหน้าโซฟา“รินดื่มอยู่เหรอ ?”“นิดหน่อยค่ะ ขุนดื่มเป็นเพื่อนรินหน่อยสิ”เธอยื่นแก้วไวน์อีกใบให้เขาพร้อมรอยยิ้มจาง ๆ ทั้งคู่นั่งลงข้างกันบนโซฟาหนานุ่ม ท่ามกลางบรรยากาศที่เริ่มอบอวลไปด้วยกลิ่นแอลกอฮอล์จาง ๆ ริรินดาหยิบโทรศัพท์ขึ้นมา กดหมายเลขที่เธอเพิ่งเมมเอาไว้ล่าสุด... อชิระริรินดากดโทรออก เธอกลับไม่ได้ยกขึ้นแนบหู แต่วางโทรศัพท์คว่ำหน้าลงกับโต๊ะกระจกอย่างจงใจ แล้วหันไปชวนขุนพลคุยด้วยน้ำเสียงที่นุ่มนวลและหวานหูเกินปกติ“ขุนเป็นยังไงบ้าง เราไม่ได้เจอกันกี่ปีแล้ว รินคิดถึงขุนนะ ตอนเรียนมหาวิทยาลัยขุนดูแลรินดีมากจริง ๆ อิจฉาผ

EP.8อชิระนิ่งมองสบตากับเธออยู่ครู่หนึ่ง ริรินดาเห็นอาการลังเลของเขา จึงขยับกายเข้าหาชายหนุ่มสัมผัสจากปลายนิ้วซนของริรินดากำลังจุดไฟเผาผลาญความยับยั้งชั่งใจของเขาจนมอดไหม้วินาทีนั้นความลับหรือธุระใด ๆ จากปลายสายก็ไม่สำคัญเท่ากับความหิวกระหายที่กำลังปะทุขึ้นในอกอชิระเหวี่ยงสมาร์ทโฟนราคาแพงลงไปบนกองผ้าห่มอย่างไม่สนทิศทาง เขาพลิกกายกลับมาทาบทับร่างนุ่มนิ่มเอาไว้ใต้ร่างอีกครั้ง พร้อมกับรวบข้อมือบางที่กำลังซุกซนนั้นกดลงกับที่นอน“เธอชอบเล่นกับไฟใช่ไหม” เขาเค้นเสียงพร่า แววตาคมกริบจ้องมองลึกเข้าไปในดวงตาคู่สวยที่ฉายแววผู้ชนะ“ก็ไฟมันมอดไปแล้วนี่คะ ฉันก็แค่ช่วย ‘เติมเชื้อ’ ให้ไง” ริรินดาตอบกลับด้วยน้ำเสียงเย้ายวน ท้าทายเขาอย่างถึงที่สุด“งั้นเตรียมตัวโดนไฟคลอกได้เลย”อชิระซุกไซ้ใบหน้าลงกับซอกคอหอมกรุ่นอีกครั้ง คราวนี้เขาไม่ได้ทำเพียงเพราะความหึงหวงเหมือนเมื่อคืน แต่มันคือความต้องการที่รุนแรงและดิบเถื่อนยิ่งกว่าเดิม ความรู้สึกไวต่อสัมผัสของริรินดาทำให้เขาคุมตัวเองไม่อยู่ ‘ส่วนนั้น’ ของเขาตื่นตัวขึ้นมาทักทายร่างกายของเธออย่างโจ่งแจ้งจนร่างบางถึงกับสะดุ้ง“อื้อ...อ๊า...”บทรักยกใหม่เริ่มขึ้นท