로그인เกดแก้วนำกระจกมาให้หญิงสาวส่องเพื่อดูตัวเอง การะบุหนิงถึงกับร้องไห้รู้สึกดีใจเป็นล้นพ้น“แล้วบุษราล่ะคะ”“เค้าโดนรถชนตายจ้ะ”“ไม่น่าเลยนะคะ”“ส่วนหนูน่ะโชคดีที่รอดมาได้ ตอนที่หนูทำท่าจะโดนรถชน มีคนกระชากหนูออกมา แต่หนูล้มลงหมดสติไป ส่วนรถที่จะชนหนูพลิกคว่ำจ้ะ” เกดแก้วเล่าให้บุตรสาวฟัง“พวกเค้าเป็นอะ
“ถึงเวลาแล้วที่หนูต้องกลับร่างเดิม”“แต่ฉันไม่อยากกลับร่างเดิมแล้วนี่นา คิดๆ ไปคิดๆ มา อยู่ร่างเดิมมันลำบาก อยู่ร่างนี้มันสบาย วันๆ ไม่เห็นต้องทำอะไร มีเงินทองใช้ไม่ขาด”“ถ้าไม่กลับร่างเดิมก็จะมีอันเป็นไป”“ยายหมายความว่ายังไง”“ของอะไรก็ตามที่ไม่ใช่ของของเรา ทำยังไง มันก็ไม่เป็นของของเราหรอก เดี๋ยว
ความหวังว่ากลับไปอยู่ในร่างตัวเองชัดเจนขึ้น เมื่อเห็นเขมินทร์สนใจเธอขึ้นมา การเกิดมาเป็นการะบุหนิงต้องรักนวลสงวนตัว วางตัวให้เหมาะสม มันช่างน่าเบื่อหน่าย สำหรับเธอแล้วเกิดมาเป็นคนทั้งทีต้องใช้ชีวิตให้ชุ่มฉ่ำบุษราเต้นรำอย่างสุดเหวี่ยงเหมือนได้ปลดปล่อยความอัดอั้นที่มีอยู่ ร่างของเธอไปปะทะกับใครบ
“อีกไม่นานทุกอย่างจะผ่านพ้นไปได้ด้วยดี ขอให้ยึดมั่นในความดีงามเอาไว้” สิ่งที่หลวงตาบอกทำให้ทุกคนมีกำลังใจขึ้นมาเยอะ หากไม่เพราะ เขมินทร์สะกดรอยตามคู่หมั้นตัวเองที่รีบร้อนออกไปอย่างมีพิรุธ เขาคงไม่รู้ว่าทั้งสองสลับร่างกันแม้เรื่องที่ได้ยินได้ฟังจะเหลือเชื่อ แต่เขาได้ยินชัดเต็มสองหูที่โรงพยา
“แกพูดเหมือนฉันคิดเลย นิสัยคุณบุษชัดๆ แล้วพวกแกเห็นไหม เดี๋ยวนี้คุณบุษเปลี่ยนไป ดูเจียมเนื้อเจียมตัว กิริยาท่าทางเหมือนคุณหนูดอกแก้ว” อีกคนรีบแสดงความคิดเห็นอย่างออกรส“นินทาเจ้านาย ไล่ออกให้หมด แล้วนี่มีใครเห็นพี่เขมมาที่บ้านไหม”“ไม่เห็นนี่คะ”“ไปไหนของเขา หรือว่า...” บุษราคิดอะไรขึ้นมาได้ก็ร
“จริงด้วยสิ แต่ฉันจะคืนร่างได้ยังไงกัน” บุษราถามอย่างร้อนใจ คราแรกเธอไม่อยากคืนร่างเดิม อยากเป็นคุณหนูการะบุหนิงไปตลอด เพราะมีชีวิตที่แสนสบาย มีเงินมีทองใช้ แต่ตอนนี้เธอกลับคิดตามที่ยายแปลกหน้าบอก และเห็นดีด้วย“ถึงเวลาแล้วจะบอก ฉันต้องไปแล้วล่ะ”“เดี๋ยวก่อนสิยาย ฉันจะติดต่อยายได้ยังไง”“ถึงเว
“ดีมาก คราวนี้แกบอกรหัสเอทีเอ็มและข้อมูลสำคัญๆ ของแกมาให้ฉันรู้ ฉันทำอะไรไม่ได้เลย เงินก็เอาออกมาใช้ไม่ได้” บุษราไม่กล้าถามบิดามารดาของการะบุหนิง กลัวพวกท่านจะสงสัย“ดอกแก้วไม่มีเงินใช้เลย” การะบุหนิงบอกบุษรา“แกไปนอนกับพี่พัฒน์สิ เขาใจดีนะ นอนทีเดียวได้เงินใช้เป็นหมื่นๆ”“บุษ” การะบุหนิงมองอีกฝ่ายอ
“คนดี ตัวสั่นเชียว กลัวพี่เหรอครับ” เขมินทร์กระซิบถามอย่างเอ็นดู เขาไม่คิดจะลวนลามหรือทำให้เธอตื่นตกใจในที่แบบนี้ แค่อยากใกล้ชิดและแกล้งคนขี้อายเท่านั้น“พี่เขมไม่เคยเป็นแบบนี้”“พี่จะจีบดอกแก้วอย่างจริงจังแล้วนะ เตรียมรับเอาไว้ให้ดีล่ะ”“พะ... พี่เขม” เธอเอ่ยชื่อเขาอย่างตกใจ“ทำไมครับ”“ก็...
“ดอกแก้วรักพี่เขมนะคะ ดอกแก้วจะตั้งใจเรียนให้จบไวๆ จะได้เป็นเจ้าสาวของพี่เขม เคียงข้างพี่เขมตลอดไป”“คุณพ่อกับคุณแม่อยากให้พี่ไปเรียนต่อน่ะ” เขมินทร์พูดออกมาในที่สุด การะบุหนิงชะงักไป เงยหน้ามองคู่หมั้นหนุ่มก่อนจะยิ้มให้เขา“ดีน่ะสิคะ พี่เขมจะได้เพิ่มพูนความรู้”“อยากให้พี่ไปไกลๆ เหรอครับ”“เปล่าสัก
“ก็แค่มองเองนะคะ ดอกแก้วรักพี่เขมคนเดียว ไม่มองผู้ชายคนอื่นหรอกค่ะ” การะบุหนิงค่อยๆ ซบอกของเขา เงยหน้ามองอย่างน่ารักกิริยาออดอ้อนของเธอทำให้เขมินทร์หายใจหอบแรง เขาไล้ใบหน้าของเธอเอาไว้ ก่อนจะค่อยๆ ประทับจุมพิตลงไปอย่างเชื่องช้า คราวนี้การะบุหนิงหลับตา รับจุมพิตของเขาไม่หลบอีกจุมพิตแรกในชีวิตสาวอุ่







