บทที่ 5

“ครับคุณลุง แต่ผมบริสุทธิ์ใจกับน้อง และผมจำทุกคำที่รับปากเอาไว้ได้ ผมจะไม่ล่วงเกินน้องจนกว่าจะถึงเวลาที่เหมาะสม” เขมินทร์ยืนยันหนักแน่น

“ลุงเชื่อใจเขมนะ แต่บางทีอารมณ์ชั่ววูบของคนหนุ่มก็ยากจะหักห้ามใจ เขมเข้าใจลุงนะ” กรกฎตบบ่าเขมินทร์ก่อนจะบีบเบาๆ

“ครับคุณลุงคุณป้า ผมขอตัวก่อนนะครับ”

“พ่อกับแม่เรารออยู่ข้างล่างน่ะ ขอโทษนะที่คุยกันดึกไปหน่อย” เกดแก้วพูดแล้วยิ้มเอ็นดูส่งไปให้คู่หมั้นของบุตรสาว

“ไม่เป็นไรครับ ผมเข้าใจ” เขมินทร์เอ่ยขอตัวอีกครั้ง ก่อนจะลงไปหาบิดามารดาที่นั่งรออยู่ด้านล่างและเดินกลับบ้านพร้อมกัน เพราะบ้านก็อยู่รั้วเดียวกัน

“เราน่ะหายขึ้นไปบนห้องลูกสาวเค้านานขนาดนั้น พ่อกลัวเขาจะยิงกบาลเข้าให้สักวัน” เขมชาติเอ่ยแซวลูกชายระหว่างเดินเข้าบ้าน

“คุณก็พูดเกินไป ด้านได้อายอด ตื๊อเท่านั้นที่ครองโลก” อินทิราพูดขำๆ

“คุณนี่ขยันยุลูกจริงๆ”

“ก็จริงนี่คะ หนูดอกแก้วน่ะน่ารักนิสัยดี เรียบร้อยตั้งแต่เด็กแบบนี้ เหมาะกับลูกเราที่สุด ถ้าเป็นคนอื่นอินไม่ยอมนะคะ ลูกของเราต้องได้ผู้หญิงดีๆ คู่ควรกัน”

“แล้วแต่ลูกน่า ลูกจะรักใครชอบใครอย่าไปบังคับ”

“ผมรักการะบุหนิงด้วยใจจริงครับ ผมรู้ว่าทุกคนกังวลเรื่องผมกับการะบุหนิง แต่ผมยับยั้งชั่งใจได้ ผมรักน้องด้วยใจจริง ผมจะทำตามที่สัญญาเอาไว้”

“ดีแล้วลูก พ่อสอนเขมเสมอว่าให้เป็นสุภาพบุรุษ เป็นลูกผู้ชาย เมื่อถึงเวลาที่เหมาะสม ทุกอย่างมันก็จะเป็นไปตามทางของมันเอง”

“ดีที่อินไปขอทาบทามหนูดอกแก้วเอาไว้ก่อนนะคะ ไม่งั้นเสร็จคนอื่นแน่ เห็นหนูดอกแก้วยังเด็กแบบนั้น ก็มีคนชอบตั้งหลายคน”

“มีคนชอบตั้งหลายคนคืออะไรคุณอิน”

“พวกผู้ใหญ่น่ะสิคะ เล็งหนูดอกแก้วให้ลูกชายกันทั้งนั้น อินเลยรุกฆาตก่อนไง”

“จริงเหรอนี่ ผมไม่ยักรู้”

“แต่พูดไปพูดมา ลูกเรานั่นแหละเร่งเร้าจะจับจองหนูดอกแก้วเอาไว้ กลัวจะมีใครแย่งไป”

“ผมรอการะบุหนิงได้ กี่ปีก็รอได้ แต่ขอให้ผมมั่นใจหน่อย”

“บางทีผมก็ว่าหนูดอกแก้วอาจจะยังเด็ก ไม่เข้าใจว่าความรักระหว่างพี่ชายกับคนรักเป็นยังไง ให้หมั้นก็หมั้น รับรู้ว่าเป็นคู่หมั้น ถ้าโตขึ้นแล้วเกิดไปเจอผู้ชายคนอื่นแล้วรักจริงๆ ไม่ใช่แบบพี่ชายเหมือนคิดกับลูกเรา มันจะเป็นการมัดมือชกไปหรือเปล่า” เขมชาตินึกกังวลใจเรื่องนี้

“พอดอกแก้วโต ผมจะจีบเธอครับ ให้เธอรักผมคนแรก ผมจะเป็นผู้ชายคนแรกที่เธอรัก จะไม่ให้เธอสนใจผู้ชายคนไหนเด็ดขาด” เขมินทร์เองก็กังวลใจในเรื่องนี้เช่นกัน

“ต้องอย่างนี้สิลูกชายแม่”

“เข้ากันดีจริง ทั้งแม่ทั้งลูก” เขมชาติส่ายหน้าไปมา ขอให้อนาคตข้างหน้า บุตรชายของเขากับการะบุหนิงไม่มีอุปสรรคอันใดเถิด ถึงมีก็ขอให้ข้ามผ่านพ้นมันไปได้ด้วยดี

“ของขวัญวันวาเลนไทน์ครับคนดีของพี่” เขมินทร์ยื่นกล่องช็อกโกแลต ตุ๊กตาหมีและกุหลาบช่อโตให้คู่หมั้นสาว ปีนี้เธอย่างเข้าสู่วัยสิบแปดปีบริบูรณ์และสอบเข้าเรียนมหาวิทยาลัยเป็นที่เรียบร้อยแล้ว ส่วนเขาก็เข้าช่วยบิดาบริหารงานในบริษัท เพราะท่านอยากให้เขาเรียนรู้งานก่อน แต่ตอนนี้เขาจะต้องไปเรียนต่อปริญญาโทที่ต่างประเทศเพื่อให้มีวุฒิที่สูงขึ้น

อาจเป็นเพราะการะบุหนิงเติบโตเป็นสาวสะพรั่งและสวยหวานหยดไปทั้งเนื้อทั้งตัว การใกล้ชิดระหว่างเขากับเธอจึงดูมากเกินไป ถึงแม้จะเป็นคู่หมั้นกันก็ตาม แต่การะบุหนิงนั้นเป็นคนเรียบร้อยและรักนวลสงวนตัว เขาจึงไม่กล้าล่วงเกินเธอ ได้แต่มองด้วยสายตาหยาดเยิ้ม ซึ่งผู้ใหญ่เห็นเขาก็คงจะไม่สบายใจ กลัวเขาจะรวบหัวรวบหางการะบุหนิงทำเมียก่อนเธอจะเรียนจบในระดับปริญญาตรี

“ขอบคุณค่ะพี่เขม”

“ไปดูหนังกันไหมครับ”

“ค่ะพี่เขม”

“แต่เราไปกินข้าวกันก่อนนะ พี่หิวมากเลย เลิกงานก็รีบมารับเลย” เขมินทร์ลูบท้องไปมาอย่างน่ารัก การะบุหนิงยิ้มให้ ยอมให้เขาจูงมือเดินไปที่รถ อุ้งมือใหญ่ของเขมินทร์อบอุ่นเสมอ

เขาปกป้องเธอตั้งแต่เด็ก ในสายตาของเธอ เขาคือฮีโร่ เขาคือพระเอก และทุกสิ่งทุกอย่างที่ทำให้เธอมีความสุขนอกจากครอบครัวซึ่งประกอบด้วยบิดามารดา

“อยากทานอะไรครับ” เขมินทร์ขยับเข้ามาใกล้คู่หมั้นสาวแสนสวย เขาค่อยๆ คาดเข็มขัดนิรภัยให้เธอ ใบหน้าของทั้งคู่อยู่ห่างกันแค่คืบ ลมหายใจเป่ารดกันถนัดถนี่ ชายหนุ่มค่อยๆ โน้มใบหน้าเข้าไปหา เขาหมายตาริมฝีปากสีกุหลาบเอาไว้

“อย่าค่ะพี่เขม มันไม่ดีนะคะ” เธอดันหน้าเขาออกห่าง ใบหน้าแดงระเรื่ออย่างขัดเขิน แม้จะใกล้ชิดกันเป็นประจำ แต่เขมินทร์ก็ไม่เคยลวนลามหรือมีท่าทีแบบนี้มาก่อน มันทำให้หัวใจของเธอเต้นกระหน่ำไม่เป็นจังหวะ

“พี่ขอโทษครับ แต่พี่อดใจไม่ไหว พี่รอดอกแก้วมาหลายปีแล้วนะครับ ยิ่งดอกแก้วโตขึ้น พี่ยิ่งห่วงยิ่งหวง เห็นผู้ชายคนอื่นมองดอกแก้วแล้วพี่แทบทนไม่ได้” เขมินทร์อยากจะแต่งงานกับการะบุหนิงตอนนี้ แล้วเขาก็ให้เธอเรียนต่อไปให้จบ แต่เขาอยากให้เธอเป็นเมียของเขาเพื่อไม่ให้ผู้ชายหน้าไหนกล้ามามอง มายุ่งกับผู้หญิงของเขาอีก