Mag-log inShare
บทที่ 130
Pinakabagong kabanata
สามีไฮโซใจเย็นชา หย่ากันแล้วกลับมาง้อ บทที่ 132
เขามือไวโยนหมอนกลับมาที่เดิม “ตามใจ แล้วแต่เธอจะคิด เพราะเรื่องเอาแต่ใจ เธอก็ไม่ได้เพิ่งมาเป็นวันนี้วันแรกอยู่แล้ว”ลมหายใจของเธอสั่นสะท้านขึ้นมาวูบหนึ่ง น้ำเสียงที่เอ่ยออกมาสั่นพร่าและกดข่มความรู้สึกไว้ “ใช่ค่ะ ไม่ว่าฉันจะทำอะไร ในสายตาคุณมันก็เป็นแค่การเอาแต่ใจทั้งนั้น ถ้าอย่างนั้นก็กรุณาอย่ามายุ่งกับคนเอาแต่ใจอย่างฉันอีก ก่อนจะหย่ากัน เราก็นึกเสียว่าต่างคนต่างเป็นคนแปลกหน้าที่ไม่รู้จักกันเถอะค่ะ”คิ้วและตาของชายหนุ่มขมวดมุ่นเข้าหากัน รังสีรอบกายมืดมนลงจนน่ากลัว รองเท้าหนังของเขาย่ำลงบนพื้นโรงพยาบาลที่สะอาดเอี่ยม ก่อนจะหยุดลงตรงข้างเตียง เขาโน้มกายลงมาเล็กน้อย ใช้มือข้างหนึ่งยันไว้กับเตียงผู้ป่วย แววตาคมลึกประดุจหมึกดำจ้องมองเธอเขม็ง “เธอคือคุณนายเฉินของฉัน เรื่องนี้จะไม่มีวันเปลี่ยนแปลง”“ฉันเข้าใจค่ะ คุณแค่ต้องการหุ่นเชิดคุณนายเฉินที่ใช้งานได้ถนัดมือสักคนก็เท่านั้นเอง” ถังหนิงยิ้มเย้ยหยันออกมาริมฝีปากของเขาเม้มเป็นเส้นตรง ไม่เอ่ยคำใดอีก เมื่อลุกขึ้นจึงถือวิสาสะปรับความเร็วของสายน้ำเกลือให้ไหลช้าลงเล็กน้อยถังหนิงขมวดคิ้วมุ่น “คุณทำอะไรน่ะ ฉันรีบออกจากโรงพยาบาลนะคะ”“เธอจะมีธ
สามีไฮโซใจเย็นชา หย่ากันแล้วกลับมาง้อ บทที่ 131
เฉินเยี่ยนเหิงเอ่ยด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย “เป็นกรณีทางการแพทย์ที่พิเศษน่ะครับ”แพทย์อธิบาย “เป็นกรณีพิเศษจริง ๆ ครับ ยีนของพ่อแม่เกิดการกลายพันธุ์ในหลายตำแหน่งระหว่างการถ่ายทอดทางพันธุกรรม ชุดตรวจหาความสัมพันธ์ทางสายเลือดทั่วไปจึงระบุผลลัพธ์ออกมาว่าไม่ใช่สายเลือดเดียวกัน จำเป็นต้องทำการตรวจหาลำดับยีนแบบความลึกสูงเท่านั้น ถึงจะยืนยันได้ว่าเป็นสายเลือดเดียวกันครับ”ถังหนิงฟังแล้ว ขนตางอนยาวพลันสั่นไหวเล็กน้อย ก่อนจะหัวเราะออกมาเบา ๆ “ที่แท้ก็เป็นแบบนี้นี่เอง งั้นฉันก็สบายใจแล้วล่ะค่ะ”เธอยิ้มแล้วมองไปยังเฉินเยี่ยนเหิง “ถ้าคุณย่ารู้ว่าซ่งจือคลอดลูกชายให้ตระกูลเฉินของคุณแล้ว ขั้นตอนการหย่าของฉันคงจะได้จัดการให้เสร็จสิ้นเร็ว ๆ นี้แน่ค่ะ”ซ่งจือจับมือเล็ก ๆ ของซ่งอวี้อันไว้ น้ำเสียงเต็มไปด้วยความหนักแน่น “ถังหนิง เธอคิดมากไปแล้ว ฉันไม่เคยมีความคิดที่จะแต่งงานเข้าตระกูลเฉินเลยสักนิด”ถังหนิงรู้สึกสะอิดสะเอียนกับคำพูดที่พยายามทำตัวสูงส่งของอีกฝ่าย เป็นกะหรี่แล้วยังจะอยากสร้างซุ้มประตูยกย่องความซื่อสัตย์อีกเธอแค่นยิ้มเยาะ “นั่นสินะ เป็นชู้ก็ดีเหมือนกัน ได้ใช้ชีวิตอิสระอยู่ข้างนอกตามใจชอบ”
สามีไฮโซใจเย็นชา หย่ากันแล้วกลับมาง้อ บทที่ 130
ไม่มีใครหันมามองเธอเลยสักคน ไม่มีใครสังเกตเห็นเลยว่าข้อเท้าของเธอแพลง จนไม่อาจช่วยเหลือตัวเองได้เลยแม้แต่น้อยความสิ้นหวังกลืนกินเธอจนหมดสิ้น ราวกับผืนน้ำที่ท่วมมิดตัว สติสัมปชัญญะเริ่มพร่าเลือน แขนขาทั้งสี่ข้างค่อย ๆ สูญเสียความรู้สึกไปทีละนิดเธอค่อย ๆ จมดิ่งลงสู่เบื้องล่างอย่างไร้หนทางช่วยเหลือ ได้แต่รอคอยอย่างเงียบงันให้ความมืดมิดและความตายเข้าครอบคลุมร่างของเธอ* ถังหนิงตื่นขึ้นมาอีกครั้งที่โรงพยาบาล ข้างกายมีคุณยายคอยนั่งอยู่ข้าง ๆ พลางลูบไล้เส้นผมของเธออย่างเบามือ นัยน์ตาเต็มไปด้วยความสงสารและห่วงใยสุดหัวใจ “ตื่นแล้วเหรอจ๊ะ”ทันทีที่เธอลืมตาขึ้น คุณยายก็รีบยันตัวลุกขึ้นไปยกถ้วยข้าวต้มข้าง ๆ มาตั้งท่าจะป้อนให้เธอกิน มันคือข้าวต้มทะเลจากร้านโปรดของเธอ “ทำเอาคนอื่นเขาเป็นห่วงแทบแย่เลยนะลูก ทำไมถึงพลัดตกน้ำไปได้ล่ะ”ขอบตาของถังหนิงแดงก่ำ ริมฝีปากเม้มแน่นเข้าหากันจนสั่นระริก เธอโผเข้ากอดคุณยายทั้งร่างกายสั่นสะท้าน ความคับแค้นใจที่อัดแน่นอยู่ในอกไม่อาจข่มไว้ได้อีกต่อไป “คุณยายคะ”น้ำเสียงของเธอสั่นเครือ กอดหญิงชราไว้แน่นมืออันเหยี่ยวย่นตบลงบนแผ่นหลังของเธออย่างอ่อนโยนเสียงเ
สามีไฮโซใจเย็นชา หย่ากันแล้วกลับมาง้อ บทที่ 129
คนในศาลาที่กำลังเล่นไพ่กันอย่างเพลิดเพลินดี ๆ จู่ ๆ ก็ได้ยินเสียงตูมดังขึ้นจากทางสะพานหิน คล้ายกับมีอะไรบางอย่างตกลงไปในน้ำคนทั้งหลายจึงเงยหน้าขึ้นมองไปทางนั้นพร้อมกันคนรับใช้ที่เดินผ่านไปมาส่งเสียงร้องตะโกนก้องด้วยความตื่นตระหนก “มีเด็กตกน้ำค่ะ!”เฉินเยี่ยนเหิงพุ่งพรวดออกไปในทันทีผู้คนกลุ่มหนึ่งพากันล้อมวงอยู่ริมสะพาน ต่างอยู่ในอาการแตกตื่นและสับสนอลหม่านเป็นอย่างมากมีเพียงชีสวี่ที่จับมือของเซี่ยจิงเมี่ยวไว้แน่น ยืนเกร็งอยู่กับที่ด้วยความตื่นตระหนก ทันทีที่มองเห็นเฉินเยี่ยนเหิง เธอก็เอ่ยปากขึ้นเป็นคนแรก “ช่วย ช่วยคนเร็วค่ะ พวกเธอตกลงไปในน้ำ ฉันว่ายน้ำไม่เป็น”สายตาของทุกคนต่างจ้องมองลงไปในสายน้ำผืนใหญ่ สองร่างกำลังว่ายตะเกียกตะกายจนผิวน้ำกระเซ็นเป็นละอองวินาทีถัดมา ใครบางคนก็พุ่งตัวดิ่งลงไปในน้ำเซี่ยหยุนจงก้าวตามมาเป็นคนที่สอง แวบแรกเขายังไม่ทันได้มองเห็นชีสวี่ที่ยืนอยู่ข้าง ๆ เสียด้วยซ้ำ สายตาเห็นเพียงซ่งจือกำลังดิ้นรนอยู่ในน้ำ จึงตัดสินใจกระโดดพุ่งลงไปโดยไม่ลังเลแม้แต่น้อยเพียงช่วงเวลาสั้น ๆ ไม่กี่อึดใจ ผู้คนรอบข้างก็ทยอยรุมล้อมเข้ามามากมายเฉินเยี่ยนเหิงเป็นคนแรกที
สามีไฮโซใจเย็นชา หย่ากันแล้วกลับมาง้อ บทที่ 128
พอเซี่ยจิงเมี่ยวเห็นเพื่อนก้าวเดินเข้ามา ก็รีบหยิบขนมชิ้นเล็กที่ตนเองชอบ วิ่งดิ่งเข้าไปให้ซ่งอวี้อันทันทีเฮ่อเจียหลี่ชำเลืองมองซ่งจือแวบหนึ่ง หากเป็นยามปกติ ในเวลานี้เขาคงจะแสดงท่าทีสนิทสนมเป็นกันเองมากไปแล้วแต่ตอนนี้ไม่รู้ทำไม จู่ ๆ พลันนึกนึกถึงคำพูดที่หยางเจ๋ออีเคยเอ่ยกับตนเองสายตาของเขาเพ่งมองไปยังเฉินเยี่ยนเหิงและถังหนิงโดยไม่รู้ตัวทว่าดวงตาของคนทั้งสองกลับนิ่งสงบไร้ซึ่งความเคลื่อนไหวแม้ว่าเขาจะวิ่งเล่นตามหลังเฉินเยี่ยนเหิงมาตั้งแต่เด็ก ๆ ทว่ากลับไม่ได้เข้าใจความคิดความอ่านของเฉินเยี่ยนเหิงอย่างทะลุปรุโปร่งเลยสักนิดในบรรดาพวกเขาทั้งหมด เฉินเยี่ยนเหิงคือคนที่มีความคิดซับซ้อนและล้ำลึกที่สุดในขณะที่เขากำลังจะละสายตากลับคืนมา เฉินเยี่ยนเหิงก็ช้อนสายตาขึ้น จ้องมองซ่งอวี้อันพลางเอ่ยขึ้นว่า “กินของหวานให้น้อยหน่อย ไม่กลัวหมอฟันแล้วหรือไง?”เฮ่อเจียหลี่พลันถอนหายใจยาวด้วยความโล่งอกทันที ดูท่าทางแล้วหยางเจ๋ออีคงจงใจช่วยถังหนิง ถึงได้เอ่ยประโยคนั้นกับตนแน่ ๆดูจากท่าทีที่เฉินเยี่ยนเหิงเป็นห่วงเสี่ยวอันขนาดนี้ ไม่ว่าจะมองอย่างไรเฉินเยี่ยนเหิงก็ลงไม้ลงมือกับเขาเพื่อซ่งจือชัด ๆ
สามีไฮโซใจเย็นชา หย่ากันแล้วกลับมาง้อ บทที่ 127
หัวข้อบนโต๊ะอาหารพลันแปรเปลี่ยนไปเน้นเรื่องลูกหลานเป็นหลักอย่างรวดเร็วบรรดาทายาทตระกูลต่าง ๆ ที่รุ่นราวคราวเดียวกับเฉินเยี่ยนเหิง อย่างน้อยก็มีลูกกันไปคนสองคนแล้วกรณีของเฉินเยี่ยนเหิงจึงถือเป็นเรื่องแปลกประหลาดอยู่บ้างคุณหญิงย่าเอ่ยกับถังหนิงอย่างไม่เป็นทางการว่า “ไม่เป็นไร ไม่ต้องรีบร้อนหรอก ยังไงวันข้างหน้าก็ต้องมีอยู่ดี ก่อนหน้านี้คิดว่าหนูอายุน้อยกว่าเยี่ยนเหิงตั้งหกปี ยังอายุน้อยเกินไป หากมีลูกเร็วเกินไปก็คงไม่ค่อยดี ตอนนี้หนูอายุยี่สิบสี่แล้ว เป็นช่วงอายุที่เหมาะเจาะที่สุด ช่วงวัยนี้เหมาะกับการมีลูกที่สุดแล้วล่ะ”ถังหนิงก้มหน้าลงส่งเสียงตอบรับในลำคอในตอนนั้นเอง เด็กน้อยไร้เดียงสาคนหนึ่งบนโต๊ะอาหารก็เริ่มนับนิ้วมือ พลางเอ่ยขึ้นว่า “ยี่สิบสี่บวกหกเท่ากับสามสิบ คุณลุงเฉินแก่ไปไหมครับเนี่ย”อุ๊บ บรรยากาศพลันจับตัวเป็นก้อนในทันตา มือของผู้ปกครองรีบตะปบปิดปากเด็กน้อยไว้แน่นถังหนิงถึงกับอดไม่ได้ที่จะหลุดหัวเราะออกมาเบา ๆทันใดนั้น สายตาของชายหนุ่มข้างกายก็พุ่งเป้าตรงมาที่เธอในทันทีถังหนิงเลียริมฝีปากเบา ๆ พยายามเก็บกักรอยยิ้มลงไป เมื่อครู่เธอไม่ได้ตั้งใจจริง ๆ แต่เพราะมัน
Maaari mong magustuhan
How Much รักนี้เท่าไหร่
ณดารินทร์104.9K viewsท่านประธานของสามโอรสแห่งสวรรค์พาตัวกลับบ้าน
เจียงจื่อหยา146.1K viewsเรื่องสั้นซ่อนรัก
C115.1K viewsเสือร้ายพ่ายเมีย
ลำเจียก257.6K viewsท่านประธานหยุดเถอะ! ชาตินี้ ฉันขอไม่แต่ง!
จี้เสียวหน่วน1.9K viewsประธานลู่ต้องสยบ คุณซูไปตรวจสายเลือดอีกแล้ว
หวานละมุน299 viewsหมอร้ายพ่ายรัก
Nidchynoi116 viewsวิวาห์ลวงของท่านประธาน
แอมมี่105 views
