تسجيل الدخول“อะไรคะเนี่ย”นีรนาราหัวเราะออกมาอย่างอดไม่อยู่กับท่าทางเขินอายที่ไม่ได้เห็นมานานนั่น ไม่ต่างอะไรกับคนรอบข้างที่กลั้นขำไว้ไม่ไหว เหลือเพียงวิภาดาที่ยิ้มอ่อนใจส่ายหัวกับความติดตลกของลูกชาย ไม่รู้คนที่เคยเห็นแต่ตอนทำงานจะเชื่อมั้ยว่าพ่อนักธุรกิจสุดหล่อจะเป็นคนแบบนี้“โอ้ย แม่ปวดหัวมาก ลูกชายหล่อแต่แปล
“พี่กรคงเรียนหนักแล้วก็ทำงานยุ่งมากมาตลอดเลยใช่มั้ยคะ”“ก็ใช่ครับแต่พี่ก็ชอบมันนะ หมายถึงครอบครัวพี่ไม่ได้บังคับเลยแต่พี่สนใจมันเองมากกว่า อาจเพราะเห็นคุณพ่อคุณแม่ทำงานยุ่งทุกวันเลยอยากช่วยเค้าได้เร็วๆด้วยครับ”วิกรอธิบายเพิ่ม เพราะคนอื่นๆที่ไม่รู้จักเค้ามักจะเข้าใจผิดกันตลอดว่าที่บ้านจะต้องเข้มงวดแ
“ไม่ไปยุโรปกันแน่นะคะลูก”วิภาดาถามย้ำอีกครั้งแม้ลูกจะยืนยันว่าจะเปลี่ยนที่เที่ยวก็ตาม วันครบรอบแต่งงานที่เคยวางแผนกันไว้ว่าจะไปแถวๆยุโรปกลายเป็นต้องเปลี่ยนแผนใหม่เพราะว่านีรนาราท้องขึ้นมาซะก่อน “ไม่ไปครับ ผมกลัวนีนจะลำบากถ้าเดินทางไกลมากเราเลยตกลงจะไปแค่ที่ภูเก็ตครับ”“นั่นสิเนอะกำลังท้องอยู่ด้วย
“รวมผมด้วยเหรอครับ”วิกรที่ได้ยินว่าตัวแสบรีบหันไปถามแม่อย่างไม่เชื่อว่าตัวเองจะถูกเหมารวมกับน้องๆด้วย“เราตอนเด็กก็ใช่ย่อยที่ไหนล่ะตากร ให้แม่แฉเลยดีมั้ยคะ”“อย่าเลยครับ วันนี้คุณแม่คงเหนื่อยรีบพักผ่อนนะครับ”วิกรยิ้มเอาใจก่อนจะรีบห้ามไม่ให้แม่แฉความดื้อต่อหน้าภรรยาสุดที่รัก วิภาดามองค้อนก่อนจะยอมไ
“การละครมากค่ะลูกชาย แม่หมั่นไส้นะคะแบบนี้”วิภาดาเบ้ปากใส่ลูกชายที่ทำท่าทางตื่นเต้นเกินเหตุ เรียกเสียงหัวเราะจากทั้งวิกรและนีรนาราอย่างกลั้นไม่อยู่“ฮ่าๆ อะไรกันครับหยอกนิดหน่อยก็ไม่ได้นะครับเดี๋ยวนี้”“แน่สิคะ แม่มีหนูนีนเป็นลูกคนโปรดแล้วคนอื่นไม่สนแล้วค่ะ”“โห คุณแม่ครับนี่ลูกชายไงครับอย่าใจร้าย”
“ไม่ไปโรงพยาบาลแน่นะครับ”วิกรถามด้วยความเป็นห่วงเพราะหลายวันมานี้นีรนารามีอาการป่วยบ่อยๆจนวันนี้ถึงกับลุกไปทำงานไม่ไหว แต่เจ้าตัวก็ยังยืนยันว่าจะไม่ไปโรงพยาบาลอยู่ดี“ไม่ต้องหรอกค่ะ แค่เวียนหัวนิดหน่อยนอนพักไม่นานก็หาย”“ตามใจครับ แต่ว่าถ้าไม่โอเครีบโทรหาพี่เลยนะครับรู้มั้ย”“รู้แล้วค่า พี่กรไม่ต้อ
สายฟ้าที่เห็นคนข้างตัวเงียบเสียงไปก็เอ่ยออกมาอีกครั้งอย่างต้องการให้มั่นใจ ว่าการอยู่ในชีวิตสายฟ้าไม่ได้น่ากลัวขนาดนั้นเลยสักนิด“ทีนี้ เลิกกังวลเรื่องที่บ้านและสังคมของพี่ฟ้าได้แล้วนะครับ เพราะพี่ฟ้าก็ไม่คิดจะสนใจใครนอกจากคนที่รัก แล้วพี่ฟ้าก็พร้อมจะปกป้องคนที่รักอยู่แล้วครับ” “ค่ะ ฝันเข้าใ
เพราะแบบนี้สายฟ้าถึงเข้าใจความรู้สึกของพาฝันได้โดยไม่ต้องถามอะไรเพิ่มเลย“พี่ฟ้าขอโทษครับ”สายฟ้าเอ่ยเสียงเบาอย่างรู้สึกผิดที่ไปกวนตะกอนความเศร้าของพาฝันอย่างไม่ตั้งใจ ยิ่งรู้แบบนึ้ถึงได้เข้าใจอะไรๆมากขึ้น ทั้งความไม่กล้าเปิดใจ ความไม่ไว้ใจที่พาฝันแสดงออกมา สายฟ้าเข้าใจทั้งหมดแล้ว สายฟ้าที่เคยชินกั
‘ฝนตกมั้ย’แสงหน้าจอที่สว่างวาบทำให้สายฟ้ารีบหยิบมือถือมากดดูอย่างเกรงใจพาฝัน เพราะนี่ก็ดึกมากแล้ว ถึงอีกคนจะนอนหันหลังไปอีกฝั่งก็ยังกลัวว่าแสงจะไปรบกวนอยู่ดี แต่พอเห็นว่าใครทักมาก็ต้องเหลือกตาขึ้นบนอย่างหน่ายใจทันที‘มึงเป็นอะไรก่อนภาส เมาน้ำฝนเหรอ’สายฟ้ากดตอบทันทีอย่างหมั่นไส้ ถ้าคิดว่าคนอย่างภา
แถมยังดูน่ารักได้แบบไม่น่าเชื่อ เป็นคนที่แต่งตัวแบบไหนก็ดูดีไปซะทุกแบบโดยที่ไม่ต้องทำอะไรเลย ดูดีจนน่าอิจฉาไปหมดจริงๆ“ให้พี่ฟ้านอนตรงไหนครับ”สายฟ้าถามคนที่ยังเหม่อมองกันบนเตียงยิ้มๆ คนสวยที่ตอนนี้อยู่ในชุดนอนสีน้ำเงินเข้มเสื้อแขนสั้น และกางเกงขาสั้นเข้าชุดกัน ผมยาวนุ่มลื่นที่เคยสัมผัสถูกปล่อยลงมาส







