LOGINShare
บทที่ 36
publish date:
2025-12-28 22:09:52
Latest chapter
สายลมรักเมขลา บทที่ 103
ภายในห้องนอนที่อบอวลด้วยกลิ่นหอมอ่อนๆ เมขลานั่งอยู่บนเตียงกว้าง โดยมีเด็กหญิงสองคนนั่งตาแป๋วฟังเรื่องราวในอดีตอย่างตั้งใจ 'มายด์' ลูกสาวของเธอกับวายุ และ 'มิ้นท์' ลูกสาวของเมฆินทร์กับจารวี ทั้งคู่หน้าตาละไมคล้ายกันราวกับฝาแฝด จนใครต่อใครมักจะทักผิดอยู่เสมอ“ว้าว... โรแมนติกจังเลยค่ะคุณแม่ แล้วตอนนั้
สายลมรักเมขลา บทที่ 102
ค่ำคืนวันเพ็ญ... ณ ลานกลางหมู่บ้านชาวบ้านทุกคนต่างพากันจัดเตรียมงานฉลองครั้งยิ่งใหญ่ กลิ่นควันไฟและเสียงกลองดนตรีพื้นเมืองดังระงมไปทั่วหุบเขาเพื่อแสดงความยินดีกับ ‘ลูกเขยและลูกสาว’ ของหมู่บ้าน พิธีกรรมศักดิ์สิทธิ์ถูกจัดขึ้นอย่างประณีตตรงกลางลานมี ‘หมูดำ’ ตัวใหญ่ที่ผ่านการคัดเลือกมาอย่างดีเพื่อใช้ใ
สายลมรักเมขลา บทที่ 101
“เมย์? เป็นอะไร...”ยังไม่ทันที่วายุจะถามจบ ร่างเล็กก็โผพรวดลงจากเตียงโดยไม่สนใจอาภรณ์ที่หลุดลุ่ย เธอถลาไปที่ถังน้ำมุมห้องแล้วโก่งคออ้วกออกมาอย่างหนัก ราวกับจะขย้อนทุกอย่างในร่างกายออกมา“อ้วก! แหวะ... แค่กๆ!”วายุหน้าถอดสี รีบถลาเข้าไปประคองร่างที่สั่นเทาของเธอไว้ มือหนาลูบหลังให้ด้วยความตกใจระคนเป
สายลมรักเมขลา บทที่ 100
“หึ... สู้ไหวไหมคะพี่วา?” เธอหัวเราะในลำคออย่างผู้ชนะ“แกล้งพี่เหรอเมขลา! งั้นพี่ไม่ปราณีแล้วนะ!”เขาจัดการจับเรียวขาคู่สวยให้ฉีกอ้าออกกว้าง ก่อนจะโน้มใบหน้าลงไปซุกไซ้กลางกายสาว ลิ้นสากระรัวบดเบียดไปที่จุดอ่อนไหว กระดกลิ้นรัวถี่เข้าใส่ร่องรักที่แสนคับแคบอย่างบ้าคลั่ง“อ๊ะ! อร๊ายยย... พี่วา!”มือเล็ก
สายลมรักเมขลา บทที่ 99
พูดจบ เขาก็รวบตัวเธอลงไปบนที่นอน ก่อนจะตามไปทบทวน ‘บทเรียน’ ที่ว่านั้นอย่างนุ่มนวลและหนักหน่วงในเวลาเดียวกัน... “พี่ขอปราบเด็กดื้อก่อนแล้วกันนะครับ”วายุไม่ปล่อยให้คนตัวเล็กได้ประท้วงต่อ เขาโน้มใบหน้าลงกดจูบที่กลีบปากอิ่มอย่างหนักหน่วงและดูดดื่ม ปลายลิ้นร้อนแทรกซึมเข้าหาความหวานที่เขาแสนโหยหาเนิ่นน
สายลมรักเมขลา บทที่ 98
หลายวันต่อมา...แสงแดดอ่อนๆ ยามสายส่องผ่านช่องหน้าต่างเรือนไม้ กลิ่นหอมของดอกไม้ป่าโชยมาตามลม ผสมกับกลิ่นดินและพืชผักสีเขียวขจีที่วายุตั้งใจปลูกไว้รอบบ้าน บรรยากาศเงียบสงบจนได้ยินเสียงหัวใจของคนสองคนที่นั่งอิงแอบกันอยู่“พี่วาตัดสินใจดีแล้วเหรอคะ เรื่องที่จะลาออก?” เมขลาเอ่ยถามขณะเอนซบไหล่หนา“ครับ.
สายลมรักเมขลา บทที่ 19
ร่างเล็กพยายามจะลุกจากเก้าอี้ แต่ทรงตัวแทบไม่ไหว ร่างกายก้าวหน้าหนึ่งก้าวแต่กลับถอยหลังไปสามก้าว หญิงสาวพยายามเดินโซซัดโซเซไปห้องนอน“แม่งเอ้ย... ห้องนอนมันไกลจังวะ... ดีนะแม่ซื้อบ้านไว้ชั้นเดียว... ถ้าซื้อสองชั้น... แม่งตายห่ากันพอดีไกลขนาดนี้...”เธอบ่นพึมพำกับตัวเองในขณะที่ฟ้าเริ่มมืดลงทุกที มือข
สายลมรักเมขลา บทที่ 18
เธอกัดฟันไว้แน่น หันหลังกลับ “พี่จะกลับเลยไหมคะ? ถ้ายังไม่กลับพี่ก็ไปพักห้องพี่เมฆก่อนก็ได้ค่ะ เมย์ก็จะได้โทรบอกที่บ้านด้วยว่าตอนนี้เมย์อยู่บ้านที่เชียงใหม่”“แล้วยังอยากให้พี่อยู่ไหม? หรือต้องการให้พี่ไปเดี๋ยวนี้เลย?” เขาตะโกนตามหลังด้วยน้ำเสียงที่สั่นเครือหญิงสาวกลืนน้ำตาลงคอ พร้อมกับคำตอบที่ฝืนใ
สายลมรักเมขลา บทที่ 17
“พี่ไม่ต้องมาอ้าง!” หัวใจของเมขลาบีบรัดอย่างแรง เธอคิดถึงสิ่งที่เขาไม่เคยพูด “เมย์เข้าใจ! พี่ต้องฝืนทำตัวเป็นสามีของเมย์... ทั้งๆ ที่พี่ไม่ได้อยากเป็น!...ถึงอยากจะออกไปจากที่นี่ให้มันพ้น ๆ ”ในจังหวะนั้น วายุเหมือนจะหยิบสิ่งของบางอย่างในกระเป๋ากางเกง (สิ่งที่น่าจะเป็นทางออกที่ดีกว่า) แต่ไม่ทัน...พู
สายลมรักเมขลา บทที่ 16
เมื่อล้อรถสองแถวเริ่มหมุนเคลื่อนตัวออกมา หัวใจของ เมขลา ก็เหมือนถูกบิดจนแหลกสลาย ความใจหาย เข้ามาแทนที่ทุกอณู ความทรงจำในช่วงเวลาที่เธอต้องฝากชีวิตไว้ในหมู่บ้านชนเผ่าแห่งนั้น มันฝังลึกลงไปกลางใจเกินกว่าจะเป็นแค่ ‘การเอาตัวรอด’ เธอพยายามบดขยี้และ กดความรู้สึกทั้งหมดไว้ ใต้เปลือกตา หันสายตาออกไปยังวิว
You may also like
