LOGIN"คำโกหก" หนึ่งคำที่สร้างขึ้นเพื่อเอาตัวรอดแต่กลับผูกมัดพวกเขาไว้ในนาม... ทว่าพันธะที่ตามมากลับลึกซึ้งเกินควบคุม จนพวกเขาข้ามเส้นไปสู่ความสัมพันธ์ทางกายที่ไม่มีวันกลับมาเป็นพี่น้องได้อีกตลอดกาล! ทว่าความสัมพันธ์อันบริสุทธิ์ต้องสั่นคลอน เมื่อผลพวงจากความผิดพลาดของพี่ชายเมขลา ทำให้เธอกลายเป็นเป้าหมายอันตราย วายุจึงต้องทำทุกอย่างเพื่อปกป้องเธอ และในสถานการณ์ที่จวนเจียนจะเอาชีวิตไม่รอด... วายุจะก้าวข้าม 'เงาของสายลม' ที่อยู่ในใจเมขลาได้อย่างไร ในเมื่อเขาเองก็คือ 'สายลม' คนนั้นที่เธอรักมาตลอด? และพันธะที่เกิดขึ้นจากคำโกหกและความร้อนแรงทางกายนี้ จะนำพาพวกเขาสู่รักแท้ที่นิรันดร์ได้หรือไม่? นิยายเรื่องนี้ สงวนสิทธิ์ตามพระราชบัญญัติลิขสิทธิ์ พ.ศ.2537 ห้ามไม่ให้ผู้ใดลอกเลียนแบบดัดแปลง ทำซ้ำหรือนำข้อมูลส่วนใดส่วนหนึ่งไปเผยแพร่หรืออ้างอิงโดยไม่ได้รับอนุญาต การฝ่าฝืนละเมิดสิทธิ์์มีโทษตากฎหมายบัญญัติไว้สูงสุด ปล. นิยายเรื่องนี้เป็นภาคต่อ เรื่องพลาดรักเมฆินทร์ สามารถติดตามได้ที่ facebook:นามปากกาคุณน้ำอิง เพจ:facebook Writer Kunnameaing Tiktok:Writer Kunnameaing
View Moreภายในห้องนอนที่อบอวลด้วยกลิ่นหอมอ่อนๆ เมขลานั่งอยู่บนเตียงกว้าง โดยมีเด็กหญิงสองคนนั่งตาแป๋วฟังเรื่องราวในอดีตอย่างตั้งใจ 'มายด์' ลูกสาวของเธอกับวายุ และ 'มิ้นท์' ลูกสาวของเมฆินทร์กับจารวี ทั้งคู่หน้าตาละไมคล้ายกันราวกับฝาแฝด จนใครต่อใครมักจะทักผิดอยู่เสมอ“ว้าว... โรแมนติกจังเลยค่ะคุณแม่ แล้วตอนนั้
ค่ำคืนวันเพ็ญ... ณ ลานกลางหมู่บ้านชาวบ้านทุกคนต่างพากันจัดเตรียมงานฉลองครั้งยิ่งใหญ่ กลิ่นควันไฟและเสียงกลองดนตรีพื้นเมืองดังระงมไปทั่วหุบเขาเพื่อแสดงความยินดีกับ ‘ลูกเขยและลูกสาว’ ของหมู่บ้าน พิธีกรรมศักดิ์สิทธิ์ถูกจัดขึ้นอย่างประณีตตรงกลางลานมี ‘หมูดำ’ ตัวใหญ่ที่ผ่านการคัดเลือกมาอย่างดีเพื่อใช้ใ
“เมย์? เป็นอะไร...”ยังไม่ทันที่วายุจะถามจบ ร่างเล็กก็โผพรวดลงจากเตียงโดยไม่สนใจอาภรณ์ที่หลุดลุ่ย เธอถลาไปที่ถังน้ำมุมห้องแล้วโก่งคออ้วกออกมาอย่างหนัก ราวกับจะขย้อนทุกอย่างในร่างกายออกมา“อ้วก! แหวะ... แค่กๆ!”วายุหน้าถอดสี รีบถลาเข้าไปประคองร่างที่สั่นเทาของเธอไว้ มือหนาลูบหลังให้ด้วยความตกใจระคนเป
“หึ... สู้ไหวไหมคะพี่วา?” เธอหัวเราะในลำคออย่างผู้ชนะ“แกล้งพี่เหรอเมขลา! งั้นพี่ไม่ปราณีแล้วนะ!”เขาจัดการจับเรียวขาคู่สวยให้ฉีกอ้าออกกว้าง ก่อนจะโน้มใบหน้าลงไปซุกไซ้กลางกายสาว ลิ้นสากระรัวบดเบียดไปที่จุดอ่อนไหว กระดกลิ้นรัวถี่เข้าใส่ร่องรักที่แสนคับแคบอย่างบ้าคลั่ง“อ๊ะ! อร๊ายยย... พี่วา!”มือเล็ก
“กูเชื่อมึงวายุ... กูรู้ว่ามึงทำได้แน่นอน”เมฆินทร์ยิ้มออกมาบาง ๆ เป็นรอยยิ้มที่เต็มไปด้วยความเบาใจ เขาตบไหล่เพื่อนเบาๆ ก่อนจะลุกขึ้นแล้วเดินเลี่ยงออกจากห้องไปเงียบๆ เพื่อปล่อยให้คนทั้งคู่ได้ใช้เวลาอยู่ด้วยกันในห้วงเวลาที่ความรักได้กลับมาสมบูรณ์อีกครั้ง “เมย์...” วายุเอ่ยเรียกชื่อเธออย่างแผ่วเบาด้ว
รุ่งเช้าแสงแดดอ่อน ๆ ส่องกระทบแคร่ไม้ไผ่หน้าบ้าน เมขลานั่งเหม่อมองขุนเขาที่ถูกปกคลุมด้วยม่านหมอก มือเล็กเผลอลูบไล้ไปตามข้อมืออย่างแผ่วเบาด้วยความเคยชิน ทันใดนั้น หัวใจเธอก็กระตุกวูบเมื่อสัมผัสได้เพียงความว่างเปล่า“สายสิญจน์ล่ะ!...” เธอพึมพำ น้ำเสียงเริ่มสั่นเครือ ความรู้สึกอุ่นซ่านที่เคยพันธนาการข
เมื่อมาถึงไร่ส้มที่อำเภอฝาง บรรยากาศอบอุ่นของครอบครัววินัยและดวงใจช่วยให้เมขลารู้สึกผ่อนคลายขึ้นมาก เธอวิ่งเข้าไปกอดผู้ใหญ่ทั้งสองด้วยความคิดถึง“ขอเมย์หนีงานมาพักยาวเลยนะคะคุณลุงคุณป้า เมย์ขี้เกียจทำงานแล้วค่ะ” เธออ้อนพลางยิ้มสดใส“เอาสิลูก... ลุงกับป้าก็เหงา ๆ อยู่เหมือนกัน” สามีภรรยาตอบพร้อมกับรอ
“แน่ใจเหรอคะ? ดูดีๆ หรือยัง ลองมองจากอีกฝั่งดูสิคะ เจ้าตัวเขาบอกเองว่ารอยสักนั้นคือชื่อคนที่เขารักที่สุด!” ริสาตบท้ายด้วยรอยยิ้มเจ้าเล่ห์วายุตัวแข็งทื่อราวกับถูกไฟช็อต หรือว่าตัวเอ็มที่เขาเห็น... จริงๆ แล้วมันคือตัว W (Double U) ที่ย่อมาจาก Wayu (วายุ) !วายุไม่รอช้า พุ่งเปิดประตูเข้าไปในห้องพักฟื้



![เด็กแสบของคนเถื่อน (NC20+) [ซีรีส์ คนเถื่อน 3/4]](https://www.goodnovel.com/pcdist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)

