LOGINลมหายใจสม่ำเสมอที่รินรดอกแกร่งของเขาทำให้รู้ว่าหญิงสาวในอ้อมกอดได้หลับสนิทไปแล้ว เขาพยายามทบทวนความทรงจำว่าเคยเจอเธอที่ไหนมาก่อน เพราะสาวน้อยในอ้อมกอดนี้แสนจะคุ้นตา แต่จนแล้วจนรอดเขาก็ยังนึกไม่ออก
ความจริงวันนี้เขาไม่ได้เมาอะไรเลย ก่อนจะกลับยังจะมีสาวสุดเซ็กซี่ขอตามเขากลับมาด้วย แต่ใจเขากลับกระหวัดคิดถึงร่างบางหน้าหวานแต่แอบเปรี้ยวที่คอยตามดูแลเขาทั้งวันอย่างเหน็ดเหนื่อย เธอเป็นผู้หญิงที่ทั้งเก่ง มั่นใจ คล่องแคล่วและหัวไว เพียงแค่ไม่ถึงสัปดาห์ ก็เข้าได้กับทุกคนในกองถ่ายจนถึงขั้นเรียกได้ว่าสนิทสนม ตั้งแต่แม่บ้านยันผู้จัด ต่างรักและเอ็นดูเธอหมด ส่งอานิสงส์มาถึงเขาด้วยที่เริ่มมีคนชื่นชมเขานอกเหนือจากความหล่อ
เพราะทุกวันนี้ ภายใต้การบีบบังคับที่สุดแสนจะเข้มงวดของเธอ เขาพูดได้เต็มปากเลยว่า เวลาทำงานเขาเป็นดาราที่มีวินัยสูงมาก ไปกองไม่เคยสาย ท่องบทเป๊ะก่อนเข้าฉาก ความเรื่องมากลดน้อยลง ใช้ของที่เป็นของส่วนรวมร่วมกับคนอื่นได้บ้างแล้ว เพราะเธอไม่เคยตามใจหรือยอมให้เขาเรียกร้องมีอภิสิทธิ์เหนือดาราคนอื่นอีกเลย
อันที่จริงเขาก็ไม่ได้เรื่องมากเป็นคุณชายอะไรขนาดนั้น แต่เขาชอบความสะดวกสบายและไม่ชอบรอ จึงเรียกร้องบางอย่างเป็นของตนเองเช่น ห้องแต่งหน้าแต่งตัว ห้องน้ำ ห้องพักผ่อน ซึ่งผู้จัดการคนเก่าๆก็จัดการให้ได้ทั้งสิ้น แถมเพิ่มเติมบางอย่างที่เขาไม่ได้ร้องขออีกด้วย จึงดูเหมือนเขาเป็นคนเรื่องมากเข้าไม่ถึง
แต่กับเธอคนนี้ เธอสั่งยกเลิกหมด เขาต้องทำตัวเสมอเหมือนทุกคน ยังดีที่ไม่บังคับขายรถบ้านของเขาทิ้ง เวลาร้อนจัดๆ ยังได้พอมีที่หลบแดดเป็นแอร์เย็นๆ หรือช่วงว่างจริงๆ ยังมาพอหลบงีบได้บ้าง
เขาคิดถึงแต่ใบหน้าเธอตลอดเวลา จนไม่มีอารมณ์กับแม่สาวเซ็กซี่คนที่เสนอตัวมานอนกับเขาเลย เป็นครั้งแรกที่เขาปฏิเสธผู้หญิงในเรื่องอย่างว่า ออกอุบายคิดแผนการให้ได้เจอเธอและอาจจะฟลุ๊คได้นอนกอดเธอในคืนนี้ จึงทำทีเป็นเมามายกลับคอนโดไม่ไหว ผู้จัดการส่วนตัวต้องเป็นห่วงความปลอดภัยของเขาอยู่แล้ว ดังนั้นเธอจึงรีบมาพาเขากลับคอนโด และก็เป็นอย่างที่เห็น เธอตกหลุมพรางที่เขาขุดไว้ทุกอย่าง
ก็ไม่รู้เขาเป็นอะไรทำไมถึงรู้สึกอยากอยู่ใกล้ อยากทำอะไรๆเธอนัก ทั้งๆที่รู้อยู่เต็มอกว่าเธออาจเป็นเด็กของพี่ชิน และพี่ชินก็ดูหวงแหนเธอออกปานนั้น แต่เขาก็ไม่เข้าใจตัวเอง ว่าทำไมถึงหักห้ามใจไม่ให้อยากเอาเธอมานอนกอดแนบชิดอยู่ข้างกายแล้วทำอะไรต่อมิอะไรกับเธอไม่ได้
เอาวะ ตอนนี้ก็ปล่อยไหลไปก่อน เขาหาเหตุผลให้ตัวเองไม่ได้ และก็ห้ามตัวเองไม่ได้เช่นกัน หวังว่าถ้าวันหนึ่ง เกิดเขาได้ฟันแม่ผู้จัดการสาวคนนี้แล้ว พี่ชินจะไม่โกรธเขา หรือภาวนาให้เธอคนนี้ไม่ใช่เด็กของพี่ชิน จะได้ไม่มีปัญหามองหน้ากันไม่ติดในอนาคต หากเขาทำอะไรเอาแต่ใจโดยไม่ผ่านสมองลงไป
แต่เอาจริงๆ นี่ก็ไม่ใช่ครั้งแรกหรอกที่เขาปฏิเสธสาวที่ยินยอมมีความสัมพันธ์กับเขา เพราะนานมาแล้ว เมื่อตอนที่เขาเพิ่งเรียนจบปริญญาตรี ที่งานเลี้ยงบายเนียร์ เขาได้ปฏิเสธผู้หญิงคนหนึ่งไป และเธอยังตราตรึงอยู่ในหัวใจ แม้จะจดจำใบหน้าเธอได้เลือนรางและไม่รู้จักชื่อเธอด้วยซ้ำ
“พวกมึง คืนนี้รุ่นน้องสวยๆ เพียบ มาพนันกัน ถ้าใครได้ฟันสาวซิง เอาไปสองแสน ใครเล่นบ้าง”
ธัญญ์ หนุ่มตี๋หน้าหล่อคณะบริหารธุรกิจภาคอินเตอร์ ที่กำลังจะจบการศึกษา หันมาถามเพื่อนหนุ่มร่วมโต๊ะในงานเลี้ยงบายเนียร์ที่รุ่นน้องทั้งสามชั้นปีร่วมกันจัดงานให้ พวกเขาชอบเล่นท้าพนันกันในเรื่องไร้สาระเป็นประจำ ตั้งแต่เรียนอยู่ชั้นปีหนึ่งยันปัจจุบันจบการศึกษาระดับปริญญาตรีกันแล้ว
“เอา กูเอาด้วย กูเล็งน้องปีสองเอาไว้”
ออกัส หนุ่มลูกครึ่งไทยอเมริกัน ผู้หล่อเหลาจนสาวๆมารุมกรี๊ด ตกลงร่วมเล่นเกมนี้อย่างตื่นเต้น
“เออ กูก็เอากูเล็งน้องปีหนึ่งไว้ ที่ยืนเต้นอยู่นั่นไง ชุดแดง สวยไหมวะ”
กรณ์ หนุ่มตี๋อินเตอร์ ที่เจ้าชู้ไก่แจ้ที่สุดในกลุ่ม ร่วมเล่นด้วยเพราะไม่เคยพลาดอยู่แล้วเรื่องฟันสาว
“เออ สวยเปรี้ยว แต่จะซิงหรอวะ เสียสองแสนนะมึง”
ธัญญ์เอ่ยถามด้วยความสงสัย
แม้ไม่มีใครไปพิสูจน์ความจริงในห้องเชือด ว่าสาวที่หนุ่มๆเลือกไปมีความสัมพันธ์ด้วยนั้นจะยังซิงจริงๆหรือเปล่า แต่พวกเขาทั้งกลุ่มเป็นเพื่อนกันมานาน ทุกครั้งที่พนันขันต่อจะซื่อตรงต่อกันเสมอ เรื่องเงินไม่ใช่เรื่องสำคัญ เพราะทุกหนุ่มนั้นรูปหล่อพ่อรวยกันทั้งนั้น
“ไม่สนใจเรื่องเงินโว้ย ขอฟันน้องเขาก็พอ ท่าทางร้อนแรงน่าดู”
“ไอ้ธีร์ มึงเอาป่าววะ ชีวิตนี้เคยฟันสาวซิงไหม”
คนคิดโปรเจคหันมาเอ่ยถามเขา หนุ่มหล่อ มาดนิ่ง ที่ฟันสาวไม่ยั้งเหมือนกัน
“เออ กูไม่นิยมคนไม่มีประสบการณ์โว้ย แต่วันนี้กูจะชนะพนันพวกมึงให้ดู”
“ถ้ามึงจะเอาสาวซิงให้ชนะพวกูจริงๆ กูแนะนำ น้องแว่น เด็กปีสาม ที่ยืนหน้าจืดๆอยู่กับแก๊งยัยซินดี้นู่น น้องรหัสสุดที่รักของยัยนั่น เฉิ่มๆแบบนั้น ไม่มีแฟนมาก่อนแน่นอน ซิงชัวร์ป๊าบ พรุ่งนี้มาเอาเงินรางวัลได้เลย ถือเป็นค่าปลอบใจที่ต้องทนเอากับสาวจืดชืด”
ธีร์จุฑา หันมองตามที่เพื่อนบอก ก็พบกับสาวรูปร่างบอบบางในชุดเดรสสีชมพูหวาน เจ้าหล่อนไว้ผมทรงสั้นประบ่าสีดำขลับและมีผมหน้าม้าบดบังดวงหน้าเล็กไปเสียครึ่งหน้า ทั้งยังใส่แว่นตาทรงเชยกรอบหนา ดัดฟัน หน้าตาไม่แต่ง มีเพียงลิปสติกสีหวานเท่านั้นที่แต่งแต้มอยู่บนใบหน้านวล ที่จริงหน้าตาเธอก็ไม่ได้แย่ ผิวพรรณก็ขาวนวลราวน้ำนม แต่ติดอยู่ที่ออกจะเชยเฉิ่มจืดชืดเท่านั้น
“อืม กูเอาคนนั้นแหละ จัดมาให้กูที จะรออยู่ที่เดิม”
เขาหันไปบอกเพื่อนชายคนต้นคิด ให้พาสาวของเขาไปเสิร์ฟให้ถึงที่ในห้องเดิม เพราะพวกเขาเปิดห้องพักในโรงแรมแห่งนี้ไว้คนละห้องเป็นรายเดือน เอาไว้พาสาวๆมาเล่นจ้ำจี้อยู่แล้ว
“อะไรวะ ให้กูดีลให้ตลอด แบ่งเปอร์เซ็นต์ให้กูด้วยนะมึง”
“เออ อีกสักชั่วโมง ให้ไปรอกูที่ห้องเดิมละกัน เดี๋ยวกูตามไป”
พูดจบก็ส่งคีย์การ์ดสำรองให้เพื่อน ที่ไปทำหน้าที่ดีลสาวแว่นมาให้เขาทันที
“เออ เดี๋ยวกูไปดีลให้ เสร็จแล้วจะไปดีลของตัวเองบ้าง”
“ที่รักทำอะไรครับ” ชายหนุ่มเอ่ยทักคนรักสาวทันทีที่เขากลับเข้ามาถึงห้อง แล้วกลิ่นของส้มตำปูปลาร้าลอยคลุ้งไปหมดชวนน้ำลายสอ “ตำส้มตำค่ะ วันนี้มีตำมะม่วงเปรี้ยวปรี๊ด กับตำแซลมอนนะคะ” “ทำไมช่วงนี้ที่รักทานแต่ส้มตำทุกวันเลย แทบจะสามมื้อเลยนะครับ” หญิงสาวค่อยๆ หันกลับมามองสบตากับเขาทันทีที่เขาเอ่ยจบ เธอครุ่นคิดเล็กน้อยก่อนเบิกตากว้างอย่างนึกอะไรออก “พี่ธีร์ ลินขอไปข้างนอกแป๊บนึงนะคะ” หญิงสาวถอดผ้ากันเปื้อนก่อนรีบเร่งไปหยิบกระเป๋าสตางค์ ความรุกรี้รุกรนทำเอาเธอหยิบจับอะไรก็ตกลงพื้นหมด “ลิน เป็นอะไร ทำไมร้อนรนแบบนี้ครับ” “พี่ธีร์ คือ ลิน ลินกลัว” “กลัวอะไรครับที่รัก ใจเย็นๆ ก่อนนะ” มือใหญ่กุมมือเล็กของเธอเอาไว้แน่นเพื่อถ่ายทอดความเข้มแข็งให้กับเธอ “พาลินไปร้านขายยาหน่อยนะ นะคะ อย่าเพิ่งถามอะไรลินเลย”
“พี่ธีร์หายโกรธลินนะคะ ได้ไหม” หญิงสาวเอียงคอถามอย่างน่ารัก ดวงตากลมโตจ้องมองเขาอย่างรอคอยคำตอบ แต่ดูเหมือนคนงอนจะงอนซึมลึกไปหน่อย จึงไม่ยอมตอบอะไรเธอเลย ร่างงามทำใจกล้าลุกขึ้นนั่งคร่อมทับกายแกร่งทันที มือน้อยที่แสนซนนั้นกำเอาท่อนเอ็นร้อนที่ยังไม่ยอมหดตัวมาจดจ่อที่ปากทางรักของเธอ ก่อนค่อยๆ กดตัวลงให้ร่องรักครอบครองแกนกายของเขาที่ละน้อยจนลึกสุดโคน “อ๊ะ” “อ่าห์” หนุ่มสาวครางออกมาพร้อมกันด้วยความรู้สึกดีอย่างเหลือเชื่อ มือน้อยจับมือของเขาทั้งสองข้างมาวางบนหน้าอกใหญ่โตเกินตัวของเธอ และเขาก็ออกแรงเคล้นคลึงมันทันที สะโพกผายยกตัวขึ้นจนท่อนเอ็นร้อนเกือบหลุดออกมา แล้วกดกระแทกทิ้งตัวลงอย่างแรงหลายครั้ง จนทั้งเขาและเธอร้องครางระงมด้วยความเสียวซ่าน หญิงสาวใจกล้าร่อนสะโพกบดวนจนสัมผัสได้ถึงตัวตนใหญ่โตที่ครูดไปทั่วทั้งโพรงแคบ เป็นการทรมานเขาไปในตัว “อ๊า พี่ธีร์ จะหายโกรธลินไหม”
“เอาล่ะ ทีนี้ฉันว่าหนูกลับไปก่อนเถอะหนูอลิตา เดี๋ยวธีร์เขายังต้องทำงานอีก มีอะไรค่อยกลับไปคุยกันให้เข้าใจเถอะนะ อย่ามาโวยวายเสียงดังที่นี่เลย เดี๋ยวกลายเป็นข่าวขึ้นมามันจะมีแต่ผลเสีย” “แต่ว่า ธีร์ คือ..” “ถ้าคุณยังตามรังควานผมอีกแม้แต่ครั้งเดียว ผมบอกพ่อแม่คุณแน่ เลิกยุ่งกับผมแล้วก็มิลินได้แล้ว แต่ถ้าคุณอยากมีเรื่อง ผมจัดให้ คุณก็รู้ว่าผมไม่เคยเกรงใจใครอยู่แล้ว อยากแลกกับผมดูสักตั้งไหมออย” ดวงตาคมดุวาวโรจน์ด้วยไฟโทสะ จับจ้องไปยังไฮโซสาวที่เข้าใจอะไรยากไม่วางตา จนเธอรู้สึกเสียวสันหลังวาบ ด้วยรู้ดีว่าเขาเป็นคนยังไง เห็นทีเรื่องนี้ เธอคงต้องยอมปล่อยมือจากเขาเสียแล้ว ไม่อย่างนั้น สิ่งที่จะตามมาอาจได้ไม่คุ้มเสีย ซึ่งเธอไม่ได้รักเขามากพอจนพร้อมที่จะแลก ทั้งสี่คนขึ้นมาที่ห้องทำงานของชินดนัยเพื่อเซ็นสัญญาการเป็นพรีเซ็นเตอร์เครื่องดื่มเพื่อสุขภาพของธีร์จุฑา ซึ่งตั้งแต่เกิดเรื่องเมื่อครู่จนอลิตาล่าถอยกลับไปชนิดที่ไปแล้วคงไปลับ ไม่มีทางกลับมาวุ่นวายกับเขาอีกแน่ ดาราหนุ่มก็เอาแต่เงีย
หลังกลับจากไปปฏิบัติธรรมที่วัดป่าในจังหวัดเชียงใหม่ คุณมณีกาญจน์ก็นิ่งสงบลงไปมาก ตอนกลางคืนเธอมักจะสวดมนต์ไหว้พระและนั่งสมาธิเป็นเวลานานๆ เพราะการที่ยอมไปตามคำชักชวนของเพื่อนรักในครั้งนี้มันทำให้จิตใจเธอโล่งโปร่งสบาย ไม่หนักอึ้งปวดหนึบเหมือนทุกที จนเธอติดใจขอเข้าร่วมทริปแสวงบุญกับเพื่อนอีกในอนาคต เธอเดินเจริญสติภายในห้องรับแขกที่แสนกว้างใหญ่แต่ว่างเปล่า ก็รู้สึกคิดได้ว่ามีบางสิ่งบางอย่างที่เธอควรทำให้ถูกต้อง จึงโทรศัพท์เรียกลูกชายตัวเองให้มาหาทันที โดยให้พาคนรักของเขามาด้วย “มากันแล้วหรือ” หญิงวัยกลางคนหันไปรับไหว้หนุ่มสาวที่เดินประคองกันเข้ามาภายในห้องรับแขก “คุณแม่มีอะไรหรอครับ ถึงเรียกผมกับเตยมาหาถึงที่นี่” ชินดนัยเอ่ยถามทันทีที่พาคนรักสาวนั่งลงบนเก้าอี้รับแขกตัวยาวเคียงข้างกัน “ท้องกี่เดือนแล้วล่ะ” เอ่ยตรงประเด็นพร้อมจ้องมองว่าที่ลูกสะใภ้ไม่วางตา แต่บัดนี้ดวงตาแข็งกร้าวเกลียดชังที่เคยใช้มองเธอ แปลเปล
“จิตร นั่นขนข้าวของของใครไปไหนกัน” คุณมณีกาญจน์เดินออกจากห้องอาหารที่กว้างใหญ่ที่ต้องนั่งกินคนเดียวอีกแล้วเป็นวันที่เท่าไหร่ก็จำไม่ได้ เธอออกมาเจอเข้ากับคนรับใช้ในบ้านกำลังขนข้าวของกันวุ่นวายจึงถามออกไป “ของคุณชินค่ะ เธอโทรมาสั่งจิตรให้เอาไปให้ที่คอนโดของคุณเตยหอมค่ะ” เจ้าของบ้านหน้าตึงขึ้นมาทันทีเมื่อได้ยินชื่อสะใภ้ที่ไม่ต้องการ “นี่ตาชินมันจะทิ้งฉันให้อยู่บ้านหลังใหญ่นี่คนเดียวหรือไง ใจคอมันทำด้วยอะไรนะ” “เอ่อ คุณผู้หญิงคะ คุณชินเธอก็เป็นห่วงคุณผู้หญิงนะคะ แต่คุณเตยหอมเธอแพ้ท้องหนักมากค่ะ คุณชินเลยต้องดูแลเอาใจใส่หน่อยช่วงนี้” “ไม่ต้องมาปลอบใจฉันหรอกจิตร ฉันรู้ดีว่าตาชินไม่มีวันกลับมา ตราบใดที่ฉันไม่ยอมรับเมียของมัน” “โถ่ คุณผู้หญิง แต่คุณเตยหอมเธอท้องหลานของคุณผู้หญิงนะคะ จะไม่ใจอ่อนให้เธอสักนิดหรือคะ อย่างน้อย คุณชินก็อาจกลับมาอยู่ที่นี่ แถมมีหลานตัวน้อยๆ ให้คุณผู้หญิงเลี้ยงด้วย ไม่เหงาดีออกค่ะ”
“อื้ม พี่ชิน ซื้ออะไรมาคะ เหม็นจัง มันบูดหรือเปล่า” ดาราสาวเบ้หน้า เอานิ้วบีบจมูกทันทีที่ชายหนุ่มแกะถุงอาหารเช้าคือต้มเลือดหมูเจ้าประจำของเธอ เพราะหลังกลับจากการฮันนีมูนของทั้งคู่ เขาก็ย้ายข้าวของมาอยู่ที่คอนโดของเธอทุกวันอย่างถาวร เป็นเวลาร่วมสัปดาห์แล้ว “เหม็นอะไรครับ หอมเหมือนเดิม ไหนพี่ชิมก่อน....อื้ม ก็ไม่บูดนี่ ทานเถอะครับ วันนี้เตยมีงานสายๆ ไม่ใช่หรอ ฉากสุดท้ายแล้วนี่นา” “ค่ะ อุ๊บ แหว่ะ...” ทันทีที่ต้มเลือดหมูเจ้าประจำถูกตักเข้าปาก เธอก็วิ่งไปโก่งคออาเจียนอย่างเอาเป็นเอาตายในชักโครกทันที ชินดนัยตกใจไม่น้อย รีบวิ่งไปลูบหลังให้เธอด้วยความเป็นห่วง เขารีบเปิดน้ำใส่แก้วให้เธอได้กลั้วปากทันทีที่เธออาเจียนเสร็จ “เตย เป็นอะไรครับ ไปหาหมอกันเถอะพี่พาไป” “เตยไม่เป็นไรค่ะ” “ไม่เป็นได้ไงที่รัก นี่เจ้าประจำของเตยนะ เตยเคยเป็นแบบนี้ที่ไหน ปกติซดน้ำแทบไม่เหลือ” “มันเหม็นค่ะ อยากอ้วก”
สองร่างนอนกอดรัดกันแน่น สัมผัสเสียงหัวใจที่เต้นโครมครามแทบกระเด็นออกมานอกอกของกันและกัน ร่างบางยังคงสั่นน้อยๆ และชายหนุ่มยังไม่ยอมถอดถอนตัวตนใหญ่โตออกมาจากพื้นที่ระหว่างขาของเธอ เขากดจูบที่ไหล่มนแผ่วเบาอย่างปลอบโยนและขอบคุณเธอในที “มิลินครับ คุณโกรธผมหร
“อ๊ะ พี่ชิน อ๊า โอยยยยยย อื้ออออ” ตึง ตึง ตึง ปัก ปัก ปัก ตับ ตับ ตับ ตับ ตับ “อ่าห์ เมียจ๋า อื้มมมมมมม” มิลินอ้าปากค้างเบิกตาโต ตกใจสุดขีดที่ได้ยินเสียงกิจกรรมเสียวของเพื่อนรักกับพี่ชาย เสียงเนื้
“ไม่ได้นะคะ วันนี้ยังไม่ได้ถ่ายเลย น้องธีร์จะกลับไม่ได้ กว่าจะได้คิวนางเอกวันนี้ยากมาก” ผู้จัดละครรีบเข้ามาไกล่เกลี่ยทันทีที่มีลูกน้องไปตาม ว่าพระเอกลูกเทวดาอาละวาดอีกแล้ว “ทำไมจะไม่ได้ ผมไม่ถ่ายแล้ว ดูทีมงานพี่เอาอะไรมาให้ผมใส่ นี่ชุดอะไร”
ครืด ครืด ครืด โทรศัพท์มือถือที่ปิดระบบสั่นเอาไว้ของเธอแจ้งเตือนการมีสายเข้า มิลินเลี่ยงออกมาจากจุดที่ดาราหนุ่มนั่งท่องบททันทีเพื่อไม่ให้การสนทนาของเธอไปรบกวนสมาธิของเขา แต่ไม่ทันแล้ว ทันทีที่เขาเห็นเธอยกหน้าจอขึ้นมาดูชื่อคนโทรเข้ามา อาการยิ้มแย้มดีใจจนออกนอกหน้าของเธอทำเ







