บทที่ 2

เมื่อคืนกว่าวงเซ็กซ์จะจบ กว่าดาวจะกล่อมให้ใจอันสั่นรัวสงบได้แล้วนอนหลับอีกก็ปาไปตั้งตีสี่ เช้านี้เด็กสาวจึงมีอาการเหม่อลอยเพราะความง่วงอย่างเห็นได้ชัด ตลอดทั้งวันก็แทบจะไม่มีสมาธิเรียนเพราะเอาแต่นึกถึงฉากเร้าใจเมื่อคืน

ดังนั้นพอถึงเวลาเปลี่ยนวิชาเรียน ดาวจึงต้องการหาอะไรที่ทำให้ตัวเองตื่นตัวสักหน่อย พอถึงห้องเรียนเด็กสาวก็เอากระเป๋าและตำราเรียนไปจองที่นั่ง แล้วจึงเดินออกจากห้องไปยังตู้ขายน้ำเพื่อซื้อกาแฟกระป๋อง แต่ด้วยที่ตัวเองเหม่อลอยอยู่แล้ว เด็กสาวจึงสะดุดเท้าตัวเองจนแทบล้มหน้าคะมำ

"ว้าย!"

จะเป็นอย่างนั้นจริง ๆ หากไม่ได้วงแขนแข็งแรงของใครสักคนมารวบเอวเอาไว้ได้ทัน

"เป็นอะไรไหมครับนักศึกษา"

การทำถามด้วยน้ำเสียงคุ้นเคยเพราะได้ยินมาตั้งแต่ต้นเทอม ทำเอาดาวรีบเงยหน้าขึ้นมองหน้าคนที่มาช่วย ก็ได้เห็นว่าเป็นอาจารย์ประจำวิชาการตลาดพื้นฐานซึ่งเป็นวิชาเรียนคลาสต่อไป

"อาจารย์.." ดาวยิ้มเขินให้อาจารย์หนุ่มหน้าหล่อ และตอนนี้เด็กสาวก็ตระหนักได้ว่าอาจารย์ไม่ได้มีดีแค่หล่อ ภายใต้เสื้อเชิ้ตสีเทายังเต็มไปด้วยมัดกล้ามแข็งแรง ดูได้จากแผงกอกกว้างที่กำลังเบียดกับเต้าอวบของเธออยู่ในตอนนี้ มันทั้งแข็งและรอนผ่าวจะทำเอาเธอร้อนรุ่มในกายไปด้วย

อีกทั้งน้ำหอมของอาจารย์ก็หอมจรุงจมูกมาก ทำเอาใจของเด็กสาวผู้ที่ไม่ค่อยได้เข้าใกล้เพศบุรุษถึงกับใจสั่นไปหมดแล้ว

อาจารย์คนนี้อายุประมาณสามสิบ เขารูปร่างสูงใหญ่ ท่อนแขนที่โผล่ออกจากชายแขนเสื้อเห็นมัดกล้ามเป็นลอนบ่งบอกถึงความแข็งแรงของร่างกายนี้ อาจารย์มีใบหน้าหล่อคมดึงดูดสายตาให้มอง แต่ทว่าชื่อเสียงของเขาเป็นเสือผู้หญิงที่เธอไม่รู้ว่าจริงเท็จแค่ไหน

นักศึกษาสาว ๆ หวีดให้กับรูปลักษณ์ของอาจารย์ และดาวผู้ไม่ประสาก็เป็นหนึ่งในนั้นด้วยเหมือนกัน การที่ได้ใกล้ชิดจนแทบจะเป็นเนื้อแนบเนื้อหากไม่ติดเสื้อแบบนี้ ยิ่งทำให้เด็กสาวยิ่งหลงใหลในรูปกายของอาจารย์มากยิ่งขึ้น

"ไม่เป็นอะไรนะครับ" เสียงทุ้มถาม แสดงความเป็นห่วงทางสายตา แต่ทว่าอ้อมแขนแข็งแรงยังไม่ปล่อยเอวคอดของนักศึกษาคนสาวอกอึ๋ม ยังคงให้เต้าอวบเบียกกับแผงอกของตัวเองอยู่อย่างนั้น

"ไม่เป็นอะไรค่ะ ขอบคุณอาจารย์พีทมากนะคะ" ดาวยิ้มเขินให้อาจารยร์ที่ตนแอบปลื้มแล้วค่อย ๆ ดันตัวเองออกจากอ้อมอกอบอุ่นของอาจารย์อย่างนึกเสียดาย หากว่าตรงที่ยืนกอดกันอยู่นี้ไม่ใช่ในมหาวิทยาลัย ที่ที่อาจารย์ชายกับนักศึกษาหญิงไม่ควรจะสนิทสนมกันเกินเหตุ เธอก็คงจะให้อาจารย์ตัวหอมกอดต่อไป

"แล้วมาทำอะไรตรงนี้ครับ จะถึงเวลาเรียนวิชาผมแล้วนะ" อาจารย์พีทเหล่ตาขณะที่ถามนักศึกษานมโต พยายามไม่ให้สายตามองเต้าอวบที่ดันเสื้อนักศึกษาออกมาจนสาบเสื้อปริ จนเห็นเนินเนื้อขาวเนียนเหนือฟองน้ำลายลูกไม้นั่น

"อาจารย์จำหนูได้เหรอคะว่าเรียนกับอาจารย์" ดาวเงยหน้าถามอาจารย์อย่างสงสัย

"จำได้สิครับ นักศึกษาชื่อดาวิกา ชื่อเล่นดาว แล้วก็สวยสมชื่อเสียด้วย" ประโยคสุดท้ายอาจารย์พูดพร้อมยิ้มทางตา สื่อให้เด็กสาวรู้ว่าเขาชอบเธอ

"อาจารย์.." ซึ่งดาวก็รับรู้ได้จึงอมยิ้มพร้อมก้มหน้าหงุดหนีสายตาร้อนแรงของอาจารย์

"ว่าแต่มาทำอะไรครับ นักศึกษายังไม่ได้ตอบผมเลย" ขณะที่ถามอาจารย์หนุ่มก็ก้มหน้าเล็กน้อยเพื่อจะได้มองแก้มแดงปลั่งชัด ๆ

'เด็กคนนี้แม่งน่าเย็ดฉิบหาย ถ้าปล่อยให้หลุดมือไปเขาก็คงจะโง่บรม'

นี่คือเสียงในหัวของเสือผู้หญิงอย่างอาจารย์พีท

"อ้อ ว่าจะมีซื้อกาแฟตู้น่ะค่ะ พอดีเมื่อคืนนอนน้อยเลยง่วงมาก ๆ เรียนไม่รู้เรื่องเลย ดาวเลยอยากกินกาแฟสักกระป๋องจะได้เรียนวิชาอาจารย์รู้เรื่อง เรียนไปสัปหงกไปเดี๋ยวโดนอาจารย์หักคะแนน" ดาวเงยหน้าสบตากับอาจารย์หน้าหล่อ คำสุดท้ายเป็นประโยคที่กระเซ้าอาจารย์ในที

"ใครจะใจร้ายหักคะแนนคนสวยได้ลงคอครับ" พีทส่งยิ้มหล่อให้นักศึกษาสาวที่ตนหมายหัวไว้เรียบร้อย

ดาวถึงกับแก้มร้อนฉ่าไปหมดเมื่อได้ฟังคำป้อยอของอาจารย์หนุ่ม

"ไปครับ ผมก็ว่าจะซื้อกาแฟสักกระป๋องเหมือนกัน งั้นผมของเลี้ยงกาแฟนักศึกษานะครับ" พีทพูดพร้อมกับยกมือแตะต้นแขนนุ่มของนักศึกษาสาวเพื่อให้เธอเดินไปด้วยกัน แล้วก็เพื่อเป็นการสื่อทางร่างกายว่าเขาอยากจะสนิทสนมกับเธอ ดีที่ช่วงเวลานี้นักศึกษาเข้าห้องเรียนกันหมดแล้ว การถึงเนื้อถึงตัวของเขาจึงทำได้โดยง่ายโดยไม่ต้องระวังตัวว่าใครจะมาเห็นเข้าแล้วเอาไปพูดไม่ดี ถึงเรื่องที่พูดถึงเขาจะเป็นเรื่องจริงก็เถอะ

พอเดินไปถึงตู้ขายเครื่องดื่ม อาจารย์พีทก็กดกาแฟมาสองกระป๋อง ก่อนจะส่งให้นักศึกษาสาวคนสวยหนึ่งกระป๋องอย่างที่บอกว่าจะเลี้ยงเธอ

"ไปกันครับ ถึงเวลาเรียนแล้ว" แบ่งเครื่องดื่มเสร็จพีทก็ถือวิสาสะแตะต้นแขนนุ่มอีกครั้งเพื่อให้เด็กสาวเดินไปด้วยกัน ด้วยที่เขาตัวสูงกว่าเลยอดไม่ได้ที่จะเหลือบมือเนินเต้าขาวผ่านสาบเสื้อนักศึกษา

'แม่งเอ๊ย นมแม่งทั้งขาวทั้งใหญ่น่าดูดฉิบหาย'

ไม่วายที่อาจารย์หื่นกามจะคิดอกุศลกับลูกศิษย์สาว

"เอ่อ อาจารย์ไปก่อนนะคะ ดาวขอเข้าห้องน้ำแป๊บนึง" เดินไปถึงหน้าห้องน้ำดาวก็ต้องชะงักเท้าเมื่อรู้สึกปวดเบา ต่อไปต้องเรียนกับเขาตั้งเกือบสองชั่วโมง ไม่ดีแน่หากเรียน ๆ ไปแล้วจะขอออกมาเข้าห้องน้ำระหว่างคาบเรียน

"งั้นผมรอ ถ้าผมเข้าก่อนก็เช็คชื่อเลย เดี๋ยวจะเช็คได้คุณขาด เดี๋ยวจะได้เป็นคนใจร้ายอย่างที่คุณกล่าวหาจริง ๆ " พีทพูดเย้าเด็กสาวเสียงนุ่ม

"ดาวไม่ได้ว่าอาจารย์อย่างนั้นเสียหน่อย.." ดาวอ้อมแอ้มแย้งคำของอาจารย์หนุ่ม

"เอากาแฟมาครับผมถือให้ คุณจะได้ทำธุระสะดวก ๆ " พูดแล้วพีทก็ยื่นมือออกไปเพื่อจะรับกาแฟกระป๋อง และเป็นการบังคับเด็กสาวทางอ้อมว่าเธอจะต้องส่งกาแฟมาให้เขา

"ขอบคุณค่ะ" ดาวจึงยอมส่งกาแฟกระป๋องคืนไปให้อาจารย์หนุ่มอีกครั้ง

แล้วเด็กสาวก็ต้องใจเต้นรัวอีกครั้งเมื่อตอนที่อาจารย์ยื่นมือมารับ เขาช้อนเอาหลังมือเธอไปด้วย อีกทั้งสายตาที่มองมาก็ฉายความพึงพอใจต่อเธออย่างเต็มเปี่ยม

เธอที่ชอบอาจารย์อยู่แล้ว พออาจารย์มาทำว่ามีท่าทีว่าชอบพอเธอกลับ เธอก็ยิ่งชอบเขาไปกันใหญ่ ไม่แน่ว่าการชอบจะเปลี่ยนไปเป็นการตกหลุมรักแล้วก็ได้

พอมืออบอุ่นหลุดจากหลังมือแล้วรับเอากาแฟกระป๋องไปถือให้ ดาวก็พาหน้าอันแดงก่ำเข้าห้องน้ำ

ขณะที่ทำธุระในห้องน้ำอยู่ ดาวก็ได้ยินเสียงคนทักอาจารย์พีทดังมาจากหน้าห้องน้ำ

"อาจารย์ทำอะไรครับ ถึงเวลาเรียนแล้วนะ"

"นักศึกษาเข้าห้องไปก่อนเลย เดี๋ยวผมตามไป"

"มาอยู่หน้าน้ำหญิง รอสาวหรือเปล่าคร้าบ"

"ฮึ ๆ รีบไปเถอะครับ ถ้าเข้าช้ากว่าผม ผมเช็คขาดนะ"

"โห่ อาจารย์หล่อแต่ใจร้ายมาก"

ดาวที่แอบฟังถึงกับยิ้มจนปวดแก้มไปหมด อาจารย์พีทไม่ได้ปฏิเสธใครคนนั้นว่ารอสาว เพราะอาจารย์กำลังรอเธอจริง ๆ

บ้าจริง เธอปลื้มปริ่มกับความใจดีของอาจารย์จนจะบ้าอยู่แล้วนะ

.......................