MasukShare
บทที่ 4
Bab terbaru
สาวละเมอบนรถไฟ บทที่ 7
ผมตัดสินใจยื่นใบลาออกจากงานเดิม ย้ายไปตั้งหลักยังอีกเมืองหนึ่ง เพื่อหวังจะใช้ความวุ่นวายของงานมาทำให้ตัวเองลืมเลือนทุกอย่างทว่า ตกดึกและบรรยากาศรอบกายเงียบสงบลง ใบหน้าของหลินเหยากลับผุดขึ้นมาในหัวอย่างไม่อาจควบคุมได้เสมอครึ่งปีต่อมา เนื่องจากต้องดูแลโครงการหนึ่ง ผมจึงจำเป็นต้องเดินทางกลับมาติดต่องานที่เมืองบ้านเกิดเดิมการประชุมเลิกเร็วพอสมควร ผมเดินเคว้งคว้างคนเดียวไปตามท้องถนนที่คุ้นเคย จนกระทั่งเดินมาถึงสถานีรถไฟโดยไม่รู้ตัวภายในห้องพักผู้โดยสารเนืองแน่นไปด้วยผู้คน เสียงจอแจอื้ออึงเข้ามาเหมือนเกลียวคลื่นผมนั่งลงตรงมุมหนึ่ง จ้องมองผู้คนเดินผ่านไปมาในความฝัน โดยมีเพียงความอ้างว้างเปล่าเปลี่ยวในหัวใจ"คุณคะ ตรงนี้มีคนนั่งไหมคะ?"เสียงอันคุ้นเคยดังขึ้นข้างหู ผมสะดุ้งเงยหน้าขึ้นทันควัน หัวใจคล้ายถูกบางสิ่งบางอย่างกระแทกเข้าให้อย่างแรงหลินเหยายืนอยู่ตรงหน้าผม เธอสวมเสื้อโค้ตยาวสีขาวครีม ปล่อยผมยาวสยายทอดลงมาถึงไหล่ ในมือถือกระเป๋าเดินทางทรงกะทัดรัดใบหนึ่งเธอดูเติบโตและเป็นผู้ใหญ่ขึ้นกว่าเมื่อครึ่งปีก่อนเล็กน้อย ทว่าดวงตาคู่นั้นยังคงทอประกายกระจ่างใสเหมือนวันวานผมเผยอปากค้
สาวละเมอบนรถไฟ บทที่ 6
"สวี่กั๋วจาง" เธอลุกขึ้นยืน เดินตรงเข้ามาหยุดอยู่ตรงหน้าผม "เราหย่ากันเถอะ"ผมตะลึงงันไป ผมนึกว่าเธอจะร้องไห้ โวยวาย หรือแม้กระทั่งทุบตีผมสักครั้ง แต่เธอ กลับพูดคำนี้ออกมาด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย ราวกับเป็นมีดเล่มคมที่ปักฉึกเข้ากลางหัวใจของผม"ทำไมล่ะ?" ในที่สุดผมก็ควานหาน้ำเสียงของตัวเองเจอ"เพราะในใจของคุณ มันไม่มีบ้านหลังนี้อยู่อีกแล้วยังไงล่ะ" เธอพูดจบก็หมุนตัวเดินเข้าห้องนอนไป แล้วปิดประตูลงคืนนั้นผมไม่ได้นอนเลยสักนิด ได้แต่นั่งอัดบุหรี่อยู่ห้องรับแขก มวนแล้วมวนเล่าผมนึกถึงภาพภรรยาที่รักและแสนดีกับผมตอนกลับบ้านช่วงปีใหม่ นึกถึงตอนที่เธอเกรงว่าผมจะหนาวจนต้องคอยหยิบเสื้อผ้ามาสวมเพิ่มให้ทว่าตอนนี้ ทุกสิ่งทุกอย่างกลับพังทลายและจบสิ้นลงแล้วเช้าวันต่อมา ตอนที่ผมตื่นขึ้นมาก็พบว่าลี่เหมยเดินทางออกไปแล้ว บนโต๊ะมีกระดาษโน้ตแผ่นหนึ่งวางไว้: "ฉันจะไปค้างบ้านแม่สักสองสามวัน คุณลองกลับไปคิดดูให้ดีแล้วกัน"ผมจ้องมองกระดาษแผ่นนั้น หยดน้ำตาก็ร่วงไหลลงมา ผมรู้ดีว่าเรื่องบางเรื่อง เมื่อมันเกิดขึ้นไปแล้ว ก็ไม่มีวันหมุนเวลากลับไปได้อีกการเหนี่ยวรั้งวันที่สามที่ลี่เหมยไปค้างบ้านแม่ผมตื่นน
สาวละเมอบนรถไฟ บทที่ 5
พอเธอเห็นผม ดวงตาก็ฉายแววเป็นประกายขึ้นมาทันที ก่อนจะลุกขึ้นยืนแล้วเอ่ยเรียก "คุณลุงค่ะ"ใจผมกระตุกวาบ รีบหันไปมองลี่เหมย เห็นเธอกำลังยิ้มแย้มทักทายคนอื่นอยู่ ราวกับไม่ได้สังเกตเห็นสีหน้าผิดปกติของผมผมคาดไม่ถึงเลยว่าจะมาเจอหลินเหยาที่นี่ จึงรีบดึงตัวเธอเลี่ยงออกมาคุย"ทำไมเธอถึงมาอยู่ที่นี่ได้"หลินเหยาเอ่ยตอบ"ฉันก็มาอวยพรปีใหม่เหมือนกันค่ะ ไม่คิดเลยว่าจะมาเจอคุณลุงที่นี่ บังเอิญจริงๆ"ในใจของผมทั้งรู้สึกตื่นเต้นและหวาดหวั่นไปพร้อมกัน"เรื่องบนรถไฟวันนั้น เธอไม่ได้เอาไปบอกคนอื่นใช่ไหม"เธอส่ายหน้าพัลวัน "เปล่าสักหน่อย เรื่องแบบนั้นฉันจะไปบอกคนอื่นได้ยังไงคะ"ค่อยยังชั่วหน่อยสิ่งที่ผมหวาดกลัวที่สุดคือกลัวลี่เหมยภรรยาผมรู้เข้า ถ้าเธอรู้ เรื่องในครอบครัวเราคงได้พังทลายลงแน่ๆผมจึงผละจากหลินเหยา เดินไปพูดคุยทักทายกับญาติคนอื่นๆ ต่อพอถึงช่วงเที่ยง ผมกำลังช่วยยกจานอาหารอยู่ในครัว หลินเหยาก็เดินตามเข้ามา เธอล้วงกระดาษโน้ตแผ่นหนึ่งออกจากกระเป๋าแล้วยื่นให้ผม "นี่เบอร์โทรของฉันค่ะ" เธอเอ่ยเสียงเบา "ถ้าอยากคุยกับฉันเมื่อไร ก็โทรมาเบอร์นี้นะคะ"ผมรับกระดาษแผ่นนั้นมา แล้วรีบยัดเก็บ
สาวละเมอบนรถไฟ บทที่ 4
พอพนักงานเดินจากไป ผมก็ถอนหายใจออกมาด้วยความโล่งอกหากเมื่อครู่นี้หลินเหยาพูดอะไรหลุดออกมาแค่นิดเดียว ผมคงถูกจับตัวไปแล้วรอดตัวไปได้อย่างหวุดหวิดจริงๆตอนนั้นเอง จู่ๆ หลินเหยาก็เอื้อมมือมาจับมือผมไว้ ใบหน้าขึ้นสีแดงระเรื่อ ก่อนจะเอ่ยเสียงพร่า"พี่สวี่คะ ตอนนี้ฉันรู้สึกอึดอัดไปหมด พี่ช่วยฉันหน่อยได้ไหมคะ"ผมชะงักไป หัวใจเต้นแรงขึ้นมาทันที"นี่ น้องเป็นคนพูดเองนะ"เธอพยักหน้ารับจากนั้นก็ก้มหน้าลง สัมผัสอุ่นนุ่มกระตุ้นความรู้สึกจนร่างผมสั่นสะท้านไปทั้งตัวอืมม สบายตัวเหลือเกินความรู้สึกวาบหวามพลุ่งพล่านราวกระแสไฟฟ้าช็อตไปทั่วร่าง ผมเกร็งตัวแน่น ร่างกายทุกส่วนสั่นสะท้านด้วยความอัดอั้นอึดอัดจนทนไม่ไหวแล้วผมโถมตัวเข้าหาหลินเหยา และเธอก็ตอบรับอย่างเต็มใจ"พี่จะเริ่มแล้วนะ"บทเรียนรักดำเนินไปอย่างเร่าร้อนและลึกซึ้ง...คลอเคลียกันอยู่นานสองนาน จนกระทั่งล่วงเลยไปถึงตีสามของคืนนั้นเราสองคนจึงเหน็ดเหนื่อยและหลับสนิทไปด้วยกันวันต่อมา รถไฟใกล้จะถึงสถานีปลายทางหลินเหยาดูอาลัยอาวรณ์ไม่อยากแยกจาก เธอเอื้อมมือมากุมมือผมไว้"พี่สวี่คะ ขอบคุณนะคะ พี่ทำให้ฉันได้สัมผัสความสุขอย่าง
สาวละเมอบนรถไฟ บทที่ 3
ผมเผลอส่งแรงไปหน่อย ยังไม่ทันได้สอดใส่เข้าไป เธอก็ขยับตัวตื่นเสียก่อนพอปรือตาตื่นขึ้นมาเห็นผู้ชายกำลังแบกเรียวขาสองข้างของเธอไว้ เจ้าตัวก็ตกใจจนหลุดกรีดร้องออกมา"กรี๊ด! คุณเป็นใครน่ะ!"ผมตกใจแทบแย่ รีบก้มตัวลงไปตะปบปากเธอไว้ทันที"ชู่ อย่าส่งเสียงดังสิครับ ผมพี่สวี่จากเตียงบนไง"เธอถึงยอมลดท่าทีหวาดระแวงลง สายตามองผมอย่างฉงนสงสัย"พี่สวี่เหรอคะ แล้วพี่ลงมาอยู่บนเตียงฉันได้ยังไงเนี่ย"ตอนนั้นเองเธอถึงเพิ่งรู้ตัวว่าผมยังคงจับขาเธอพาดไว้ เจ้าตัวอับอายจนรีบหดขากลับลงไปผมอึกอักอ้ำอึ้ง พูดอะไรไม่ออกระหว่างที่ผมกำลังลังเล หญิงสาวก็หันไปเห็นว่ากางเกงชั้นในของตัวเองหลุดออกไปข้างหนึ่ง แถมบนที่นอนยังเปียกชุ่มเป็นวงกว้างเธอเอ่ยขึ้นด้วยความตื่นตระหนก"เอ๊ะ? ความฝันเมื่อกี้ เป็น เรื่องจริงเหรอเนี่ย"เห็นเธอจ้องมองผมด้วยความประหลาดใจและแฝงความหวาดหวั่นอยู่บ้าง ผมจึงรีบโบกมือปฏิเสธพัลวัน"เปล่าเลยๆ ผมยังไม่ทันทำอะไรเลย น้องก็ตื่นซะก่อน""ว่าแต่ เมื่อกี้ฝันว่าอะไรเหรอ"คำถามนี้ทำเอาเธอขวยเขินขึ้นมาทันที ได้แต่นั่งก้มหน้างุดไม่กล้าสบตา"บอกหน่อยสิ ไม่เป็นไรหรอก เล่ามาเถอะ" ผมช่วยกระ
สาวละเมอบนรถไฟ บทที่ 2
ผมเกาะขอบเตียงชั้นบน ยื่นศีรษะพยายามชะโงกหน้ามองลงไปข้างล่างเต็มที่ทว่าสภาพของผมกลับไปเข้าตาพนักงานประจำรถไฟที่กำลังเดินตรวจตระเวนเข้าพอดีเขาตวาดด่าผมทันควัน"ทำอะไรของคุณน่ะ? ห้ามแอบมองผู้โดยสารคนอื่นนะ!"พอโดนเขาดุเข้าอย่างนั้น ผมก็รีบหดหัวกลับมาแทบไม่ทันเสียงโวยวายนี้ทำให้นักศึกษาสาวเตียงชั้นล่างดึงความสนใจไปด้วย เธอถึงยอมดึงผ้าห่มขึ้นมาคลุมบั้นท้ายไว้พนักงานเดินเข้ามาใกล้แล้วเอ่ยเตือน"คุณผู้หญิงครับ เดินทางคนเดียวระมัดระวังตัวด้วยนะครับ มีปัญหาอะไรเรียกพวกเราได้ตลอดเวลา"เขาพูดไปพลาง ชะมัดสายตามองมาทางผมไปพลางผมนอนราบอยู่บนเตียง ในหัวรู้สึกเหมือนม้าหมื่นตัววิ่งพล่าน ม้าคึกคักก่นด่าไม่หยุดแต่ทว่าแม่นักศึกษาสาวกลับไม่ได้ใส่ใจสักนิด เธอแย้มยิ้มแล้วเอ่ยตอบ"ไม่เป็นไรหรอกค่ะ พี่ชายเตียงบนเขาเป็นคนดี ไม่ทำอะไรฉันหรอก"พนักงานได้ยินดังนั้น ก็หมดคำพูดที่จะด่าต่อ ได้แต่เดินผละจากไปผมฟังแล้วหัวใจสูบฉีดตื่นเต้นไปหมด แม่สาวคนนี้ไม่ถือสาเลยสักนิดที่ผมแอบมองเธอ หรือว่าเธอจะมีใจให้ผมกันแน่?เมื่อครู่นี้ก็เห็นชัดๆ ว่าผมยุ่งกับถุงน่องของเธอ แต่พริบตาต่อมาเธอกลับเอามาสวมใส่ยิ
Anda juga akan menyukai
บันทึกลับพี่เลี้ยงสาว
พระจันทร์ในเมฆ7.4K Dibacaคนรักในหน้ากาก
แปดล้าน5.0K Dibacaพ่อผัวเจ้าชู้กับลูกสะใภ้แสนสวย
หยุดภวังค์6.1K Dibacaพรหมลิขิตจากเดลิเวอรี
เถาเหริน7.1K Dibacaไออุ่นของดาวมหาลัย
กระต่ายนัมบะ2.7K Dibacaสะใภ้แสนดีของพ่อสามี
กระต่ายนัมบะ50.7K Dibacaลูกสาวสุดเอ็กซ์ของเพื่อนเก่า
มาหาเศรษฐี7.3K Dibacaบทเรียนลับของติวเตอร์หญิง
ฤดูใบไม้ร่วงที่เย็นสบาย96.7K Dibaca
