Short
สาวละเมอบนรถไฟ

สาวละเมอบนรถไฟ

By:  มาหาเศรษฐีCompleted
Language: Thai
goodnovel18goodnovel
7Chapters
0views
Read
Add to library

Share:  

Report
Overview
Catalog
SCAN CODE TO READ ON APP

"อืมม คันจัง... อึดอัดไปหมดแล้ว" บนเตียงนอนในรถไฟช่วงเดินทางกลับบ้านเทศกาลปีใหม่ นักศึกษาสาวหุ่นสะบึมที่นอนอยู่เตียงชั้นล่างเกิดอาการละเมอขึ้นมา เธอนอนพลิกตัวไปมา ขาขยับเกร็งอย่างทรมาน ร่างกายพลิกไปมาด้วยความทรมานจากความฝัน ผมที่อัดอั้นและอยากสัมผัสเธอมานาน อาศัยจังหวะที่เธอกำลังตกอยู่ในภวังค์ฝัน ค่อยๆ คลานลงไปที่เตียงของเธอ...

View More

Chapter 1

บทที่ 1

ผมชื่อสวี่กั๋วจาง เป็นกรรมกรก่อสร้างร่างกำยำคนหนึ่ง

ทำงานไซต์งานมาตลอดทั้งปีไม่เคยได้เฉียดเข้าใกล้ผู้หญิง ทำเอาผมเก็บกดจนแทบทนไม่ไหว

สิ่งเดียวที่เฝ้ารอคอยมาตลอดคือช่วงวันหยุดปีใหม่ จะได้กลับบ้านไปปลดปล่อยกับภรรยาให้หนำใจสักกี่ครั้งก็ได้

วันนั้นไซต์งานประกาศหยุดยาว เพื่อประหยัดเงินผมจึงเลือกตั๋วรถไฟตู้เสบียงเตียงนอนชั้นบน

ความอัดอั้นที่สะสมมาตลอดทั้งปี ในที่สุดก็จะได้กลับไปปลดปล่อยเสียที

พอขึ้นมาบนรถไฟ ผมก็รู้สึกเหมือนจะกลั้นไว้ไม่ไหวแล้ว หากไม่ใช่เพราะคนพลุกพล่าน ผมคงควักออกมาทำลงกับพื้นรถไฟตรงนั้นเลยด้วยซ้ำ

สิ่งที่ทำให้ผมยิ่งเตลิดเปิดเปิงเข้าไปใหญ่ก็คือ เตียงนอนชั้นล่างของผมมีนักศึกษาสาวหุ่นสะบึมสุดเซ็กซี่คนหนึ่งนั่งอยู่!

ไซต์งานหยุดเร็วกว่ากำหนด ดันมาตรงกับช่วงมหาวิทยาลัยหยุดพอดี นี่มันแมวตาบอดมาเจอหนูตายชัดๆ ประจวบเหมาะอะไรปานนี้!

จากมุมมองของผม ตรงลงไปพอดิบพอดีกับการได้เห็นหน้าอกเต่งตึงทั้งสองข้างที่โผล่พ้นเสื้อออกมา

ขนาดนั้น บอกเลยว่าสุดยอดจริงๆ

ไม่รู้ว่าใหญ่กว่าของภรรยาผมกี่เท่าแถมยังเต่งตึงดูอ่อนเยาว์ น่าจะอายุราวๆ ยี่สิบต้นๆ เท่านั้น

พอขยับตัวทีก็กระเพื่อมโยกเยกไปมาอยู่ตรงหน้าผากผม

คนที่อัดอั้นอยู่แล้ว พอมาเห็นภาพนี้เข้า ร่างกายข้างใต้ก็อดไม่ได้ที่จะตั้งเต็นท์ขึ้นมาทันที

ผมแอบหมอบอยู่บนเตียงชั้นบน ชะโงกหน้ามองลงไปข้างล่างเงียบๆ

มือควานเข้าไปใต้ผ้าห่มขยับปัดป้ายด้วยความเผลอไผล

เห็นแม่สาวคนนี้หยิบของเล่นชิ้นเล็กสีม่วงออกมาจากกระเป๋า แล้ววิ่งโร่เข้าไปในห้องน้ำ

ผมถึงกับอึ้ง ผู้หญิงสมัยนี้นี่หิวโหยขนาดนี้เลยเหรอ? ถึงกับทนไม่ไหวบนรถไฟเลยเนี่ยนะ

ช่วงที่เธอไม่อยู่ ผมแอบย่องลงมา รื้อค้นดูว่าในกระเป๋าของเธอมีอะไรยังไงบ้าง

ตามคาด ในกระเป๋าไม่เพียงแต่มีของเล่นชิ้นเล็กเท่านั้น แต่ยังมีชุดชั้นในกับถุงน่องที่เพิ่งถอดเปลี่ยนไว้อีกด้วย

ผมหยิบถุงน่องขึ้นมาจรดปลายจมูกสูดลมหายใจเข้าลึกๆ

"ฟู่ว... อ่า!"

กลิ่นนี้ มันชะมัดยาดเลยจริงๆ

กลิ่นกายของสาววัยรุ่นช่างเย้ายวน กลิ่นซ่านพุ่งตรงเข้าสู่ปอด รู้สึกโล่งโปร่งไปหมดทุกเซลล์ในร่างกาย

ความอยากในร่างกายถูกปลุกขึ้นมาอย่างเต็มที่ ตอนนี้คัดเต่งจนทนไม่ไหวแล้ว

อยากจะพ่นพรวดลงบนถุงน่องของเธอเสียเดี๋ยวนี้เลย

ทว่าในตอนนั้นเอง แม่นักศึกษาสาวคนนี้ก็เดินกลับมาจากห้องน้ำพอดี

ผมรีบยัดถุงน่องกลับเข้าไปในกระเป๋าแทบไม่ทัน กลัวว่าจะมีใครเห็นเข้า

เธอเดินเข้ามาด้วยใบหน้าแดงก่ำ แล้วสบตากับผมพอดี

ผมเกาหัวด้วยความกระอักกระอ่วน เอ่ยปากขึ้นว่า

"กลับมาแล้วเหรอ พอดีเลย ผมก็จะไปเข้าห้องน้ำพอดี"

เธอพยักหน้ารับ จากนั้นสายตาก็เหลือบไปมองกระเป๋า

ใจผมกระตุกวาบ ซวยแล้ว หรือว่าเธอจะเห็นเข้าซะแล้ว

รีบเผ่นดีกว่า รีบเผ่น

ผมก้มหน้าก้มตาเดินจ้ำอ้าวมาที่ห้องน้ำ พอก้มลงมองดู

ให้ตายเถอะ!

พื้นห้องน้ำเปียกชุ่มเป็นวงกว้าง เต็มไปด้วยน้ำของแม่นักศึกษาสาวคนนี้ทั้งนั้น

ตั้งเยอะแยะขนาดนี้!

ดูทรงแล้วยัยนี่คงจะหิวไม่เบา ถ้าได้เข้าไปขุดคุ้ยสำรวจให้เต็มที่สักหน่อยล่ะก็...

ความคิดชั่วร้ายผุดวาบขึ้นมาในหัว

ตอนที่ผมดึงกางเกงขึ้นแล้วเดินกลับมาจากห้องน้ำ แม่สาวคนนี้ก็นอนเล่นมือถืออยู่บนเตียงเรียบร้อยแล้ว

ผมแอบชำเลืองมองกระเป๋าของเธอ ถุงน่องข้างในนั้นหายไปแล้ว!

หรือว่าเธอจะรู้ว่าผมเอามาดม แล้วเลยหยิบไปทิ้งซะแล้ว?

ผมอยากจะเอ่ยปากถามเธอจริงๆ

แต่เอาเข้าจริงก็เพิ่งจะพบกันโดยบังเอิญ จะให้เอ่ยปากถามออกไปคงกระดากอาย

ทำได้เพียงอดกลั้นความอยากรู้อยากเห็นไว้ แล้วปีนกลับขึ้นเตียงชั้นบน

นอนอยู่บนเตียง ความรู้สึกเหมือนมีมดไต่อยู่ตามกระดูก จนรู้สึกคันยั้วเยี้ยไปทั้งตัว

แม่นักศึกษาสาวสุดเอ็กซ์ที่กำลังหิวโหยแบบนี้นอนอยู่เตียงชั้นล่างแท้ๆ แต่ผมกลับทำอะไรไม่ได้เลยสักอย่าง ช่างทรมานหัวใจจนคันยุบยิบไปหมด

นอนไปได้ไม่ถึงสองนาที ผมก็อดใจไม่ไหวชะเง้อมองลงไปข้างล่างอีกจนได้

พอมองปุ๊บก็แทบคลั่ง แม่นักศึกษาสาวคนนี้ยื่นขาข้างหนึ่งออกมาพาดไว้ตรงขอบเตียงแกว่งไปแกว่งมาอย่างสบายใจ

ส่วนถุงน่องที่หายไปเมื่อครู่ ตอนนี้สวมอยู่บนเรียวขาคู่นั้นเรียบร้อยแล้ว!

พอนึกถึงว่าเพิ่งจะลิ้มลองถุงน่องคู่นี้ไปหมาดๆ แถมบนนั้นยังมีน้ำลายของผมติดอยู่

พริบตาต่อมาเธอกลับสวมมันไว้ที่เท้า

ความเร้าใจทางจิตวิญญาณแบบนี้ทำเอาเลือดในกายสูบฉีดพล่าน

กระดูกในตัวเหมือนมีแมวมาข่วน ทั้งคันทั้งเสียวซ่าน

อยากจะพุ่งเข้าไปแบกขาเรียวคู่นั้นขึ้นพาดบ่าเสียเหลือเกิน

แต่ตอนนี้ทำอะไรไม่ได้เลย ทำได้เพียงมองดูเรียวขาคู่นั้นแกว่งไปมาอยู่ตรงหน้าตาละห้อย

บอกได้เลยว่าอัดอั้นสุดๆ

ในจังหวะตานั้นเอง แม่นักศึกษาสาวก็พลิกตัวหันหน้าเข้าด้านในนอนเล่นมือถือ

ผ้าห่มที่ไม่ได้คลุมช่วงล่างเอาไว้ เผยให้เห็นบั้นท้ายกลมกลึงโผล่พ้นออกมาครึ่งหนึ่ง

แม่สาวคนนี้ไม่ได้ใส่กางเกง! ใส่แค่กางเกงในสีขาวตัวจิ๋ว แล้วสวมทับด้วยถุงน่องสีเนื้อขายาว

ภาพที่เห็นทำเอาเลือดกำเดาผมแทบพุ่ง

ช่างงดงามเย้ายวนใจอะไรเบอร์นี้! ชั่วชีวิตนี้ผมไม่เคยได้สัมผัสสาวเด็ดขนาดนี้มาก่อนเลย

ต่อให้ไม่ได้เคลม ขอแค่ได้ลูบไล้สักนิดก็ถือเป็นบุญแล้ว

Expand
Next Chapter
Download

Latest chapter

More Chapters
No Comments
7 Chapters
บทที่ 1
ผมชื่อสวี่กั๋วจาง เป็นกรรมกรก่อสร้างร่างกำยำคนหนึ่งทำงานไซต์งานมาตลอดทั้งปีไม่เคยได้เฉียดเข้าใกล้ผู้หญิง ทำเอาผมเก็บกดจนแทบทนไม่ไหว สิ่งเดียวที่เฝ้ารอคอยมาตลอดคือช่วงวันหยุดปีใหม่ จะได้กลับบ้านไปปลดปล่อยกับภรรยาให้หนำใจสักกี่ครั้งก็ได้วันนั้นไซต์งานประกาศหยุดยาว เพื่อประหยัดเงินผมจึงเลือกตั๋วรถไฟตู้เสบียงเตียงนอนชั้นบนความอัดอั้นที่สะสมมาตลอดทั้งปี ในที่สุดก็จะได้กลับไปปลดปล่อยเสียทีพอขึ้นมาบนรถไฟ ผมก็รู้สึกเหมือนจะกลั้นไว้ไม่ไหวแล้ว หากไม่ใช่เพราะคนพลุกพล่าน ผมคงควักออกมาทำลงกับพื้นรถไฟตรงนั้นเลยด้วยซ้ำสิ่งที่ทำให้ผมยิ่งเตลิดเปิดเปิงเข้าไปใหญ่ก็คือ เตียงนอนชั้นล่างของผมมีนักศึกษาสาวหุ่นสะบึมสุดเซ็กซี่คนหนึ่งนั่งอยู่!ไซต์งานหยุดเร็วกว่ากำหนด ดันมาตรงกับช่วงมหาวิทยาลัยหยุดพอดี นี่มันแมวตาบอดมาเจอหนูตายชัดๆ ประจวบเหมาะอะไรปานนี้!จากมุมมองของผม ตรงลงไปพอดิบพอดีกับการได้เห็นหน้าอกเต่งตึงทั้งสองข้างที่โผล่พ้นเสื้อออกมาขนาดนั้น บอกเลยว่าสุดยอดจริงๆไม่รู้ว่าใหญ่กว่าของภรรยาผมกี่เท่าแถมยังเต่งตึงดูอ่อนเยาว์ น่าจะอายุราวๆ ยี่สิบต้นๆ เท่านั้นพอขยับตัวทีก็กระเพื่อมโยกเยกไปมา
Read more
บทที่ 2
ผมเกาะขอบเตียงชั้นบน ยื่นศีรษะพยายามชะโงกหน้ามองลงไปข้างล่างเต็มที่ทว่าสภาพของผมกลับไปเข้าตาพนักงานประจำรถไฟที่กำลังเดินตรวจตระเวนเข้าพอดีเขาตวาดด่าผมทันควัน"ทำอะไรของคุณน่ะ? ห้ามแอบมองผู้โดยสารคนอื่นนะ!"พอโดนเขาดุเข้าอย่างนั้น ผมก็รีบหดหัวกลับมาแทบไม่ทันเสียงโวยวายนี้ทำให้นักศึกษาสาวเตียงชั้นล่างดึงความสนใจไปด้วย เธอถึงยอมดึงผ้าห่มขึ้นมาคลุมบั้นท้ายไว้พนักงานเดินเข้ามาใกล้แล้วเอ่ยเตือน"คุณผู้หญิงครับ เดินทางคนเดียวระมัดระวังตัวด้วยนะครับ มีปัญหาอะไรเรียกพวกเราได้ตลอดเวลา"เขาพูดไปพลาง ชะมัดสายตามองมาทางผมไปพลางผมนอนราบอยู่บนเตียง ในหัวรู้สึกเหมือนม้าหมื่นตัววิ่งพล่าน ม้าคึกคักก่นด่าไม่หยุดแต่ทว่าแม่นักศึกษาสาวกลับไม่ได้ใส่ใจสักนิด เธอแย้มยิ้มแล้วเอ่ยตอบ"ไม่เป็นไรหรอกค่ะ พี่ชายเตียงบนเขาเป็นคนดี ไม่ทำอะไรฉันหรอก"พนักงานได้ยินดังนั้น ก็หมดคำพูดที่จะด่าต่อ ได้แต่เดินผละจากไปผมฟังแล้วหัวใจสูบฉีดตื่นเต้นไปหมด แม่สาวคนนี้ไม่ถือสาเลยสักนิดที่ผมแอบมองเธอ หรือว่าเธอจะมีใจให้ผมกันแน่?เมื่อครู่นี้ก็เห็นชัดๆ ว่าผมยุ่งกับถุงน่องของเธอ แต่พริบตาต่อมาเธอกลับเอามาสวมใส่ยิ
Read more
บทที่ 3
ผมเผลอส่งแรงไปหน่อย ยังไม่ทันได้สอดใส่เข้าไป เธอก็ขยับตัวตื่นเสียก่อนพอปรือตาตื่นขึ้นมาเห็นผู้ชายกำลังแบกเรียวขาสองข้างของเธอไว้ เจ้าตัวก็ตกใจจนหลุดกรีดร้องออกมา"กรี๊ด! คุณเป็นใครน่ะ!"ผมตกใจแทบแย่ รีบก้มตัวลงไปตะปบปากเธอไว้ทันที"ชู่ อย่าส่งเสียงดังสิครับ ผมพี่สวี่จากเตียงบนไง"เธอถึงยอมลดท่าทีหวาดระแวงลง สายตามองผมอย่างฉงนสงสัย"พี่สวี่เหรอคะ แล้วพี่ลงมาอยู่บนเตียงฉันได้ยังไงเนี่ย"ตอนนั้นเองเธอถึงเพิ่งรู้ตัวว่าผมยังคงจับขาเธอพาดไว้ เจ้าตัวอับอายจนรีบหดขากลับลงไปผมอึกอักอ้ำอึ้ง พูดอะไรไม่ออกระหว่างที่ผมกำลังลังเล หญิงสาวก็หันไปเห็นว่ากางเกงชั้นในของตัวเองหลุดออกไปข้างหนึ่ง แถมบนที่นอนยังเปียกชุ่มเป็นวงกว้างเธอเอ่ยขึ้นด้วยความตื่นตระหนก"เอ๊ะ? ความฝันเมื่อกี้ เป็น เรื่องจริงเหรอเนี่ย"เห็นเธอจ้องมองผมด้วยความประหลาดใจและแฝงความหวาดหวั่นอยู่บ้าง ผมจึงรีบโบกมือปฏิเสธพัลวัน"เปล่าเลยๆ ผมยังไม่ทันทำอะไรเลย น้องก็ตื่นซะก่อน""ว่าแต่ เมื่อกี้ฝันว่าอะไรเหรอ"คำถามนี้ทำเอาเธอขวยเขินขึ้นมาทันที ได้แต่นั่งก้มหน้างุดไม่กล้าสบตา"บอกหน่อยสิ ไม่เป็นไรหรอก เล่ามาเถอะ" ผมช่วยกระ
Read more
บทที่ 4
พอพนักงานเดินจากไป ผมก็ถอนหายใจออกมาด้วยความโล่งอกหากเมื่อครู่นี้หลินเหยาพูดอะไรหลุดออกมาแค่นิดเดียว ผมคงถูกจับตัวไปแล้วรอดตัวไปได้อย่างหวุดหวิดจริงๆตอนนั้นเอง จู่ๆ หลินเหยาก็เอื้อมมือมาจับมือผมไว้ ใบหน้าขึ้นสีแดงระเรื่อ ก่อนจะเอ่ยเสียงพร่า"พี่สวี่คะ ตอนนี้ฉันรู้สึกอึดอัดไปหมด พี่ช่วยฉันหน่อยได้ไหมคะ"ผมชะงักไป หัวใจเต้นแรงขึ้นมาทันที"นี่ น้องเป็นคนพูดเองนะ"เธอพยักหน้ารับจากนั้นก็ก้มหน้าลง สัมผัสอุ่นนุ่มกระตุ้นความรู้สึกจนร่างผมสั่นสะท้านไปทั้งตัวอืมม สบายตัวเหลือเกินความรู้สึกวาบหวามพลุ่งพล่านราวกระแสไฟฟ้าช็อตไปทั่วร่าง ผมเกร็งตัวแน่น ร่างกายทุกส่วนสั่นสะท้านด้วยความอัดอั้นอึดอัดจนทนไม่ไหวแล้วผมโถมตัวเข้าหาหลินเหยา และเธอก็ตอบรับอย่างเต็มใจ"พี่จะเริ่มแล้วนะ"บทเรียนรักดำเนินไปอย่างเร่าร้อนและลึกซึ้ง...คลอเคลียกันอยู่นานสองนาน จนกระทั่งล่วงเลยไปถึงตีสามของคืนนั้นเราสองคนจึงเหน็ดเหนื่อยและหลับสนิทไปด้วยกันวันต่อมา รถไฟใกล้จะถึงสถานีปลายทางหลินเหยาดูอาลัยอาวรณ์ไม่อยากแยกจาก เธอเอื้อมมือมากุมมือผมไว้"พี่สวี่คะ ขอบคุณนะคะ พี่ทำให้ฉันได้สัมผัสความสุขอย่าง
Read more
บทที่ 5
พอเธอเห็นผม ดวงตาก็ฉายแววเป็นประกายขึ้นมาทันที ก่อนจะลุกขึ้นยืนแล้วเอ่ยเรียก "คุณลุงค่ะ"ใจผมกระตุกวาบ รีบหันไปมองลี่เหมย เห็นเธอกำลังยิ้มแย้มทักทายคนอื่นอยู่ ราวกับไม่ได้สังเกตเห็นสีหน้าผิดปกติของผมผมคาดไม่ถึงเลยว่าจะมาเจอหลินเหยาที่นี่ จึงรีบดึงตัวเธอเลี่ยงออกมาคุย"ทำไมเธอถึงมาอยู่ที่นี่ได้"หลินเหยาเอ่ยตอบ"ฉันก็มาอวยพรปีใหม่เหมือนกันค่ะ ไม่คิดเลยว่าจะมาเจอคุณลุงที่นี่ บังเอิญจริงๆ"ในใจของผมทั้งรู้สึกตื่นเต้นและหวาดหวั่นไปพร้อมกัน"เรื่องบนรถไฟวันนั้น เธอไม่ได้เอาไปบอกคนอื่นใช่ไหม"เธอส่ายหน้าพัลวัน "เปล่าสักหน่อย เรื่องแบบนั้นฉันจะไปบอกคนอื่นได้ยังไงคะ"ค่อยยังชั่วหน่อยสิ่งที่ผมหวาดกลัวที่สุดคือกลัวลี่เหมยภรรยาผมรู้เข้า ถ้าเธอรู้ เรื่องในครอบครัวเราคงได้พังทลายลงแน่ๆผมจึงผละจากหลินเหยา เดินไปพูดคุยทักทายกับญาติคนอื่นๆ ต่อพอถึงช่วงเที่ยง ผมกำลังช่วยยกจานอาหารอยู่ในครัว หลินเหยาก็เดินตามเข้ามา เธอล้วงกระดาษโน้ตแผ่นหนึ่งออกจากกระเป๋าแล้วยื่นให้ผม "นี่เบอร์โทรของฉันค่ะ" เธอเอ่ยเสียงเบา "ถ้าอยากคุยกับฉันเมื่อไร ก็โทรมาเบอร์นี้นะคะ"ผมรับกระดาษแผ่นนั้นมา แล้วรีบยัดเก็บ
Read more
บทที่ 6
"สวี่กั๋วจาง" เธอลุกขึ้นยืน เดินตรงเข้ามาหยุดอยู่ตรงหน้าผม "เราหย่ากันเถอะ"ผมตะลึงงันไป ผมนึกว่าเธอจะร้องไห้ โวยวาย หรือแม้กระทั่งทุบตีผมสักครั้ง แต่เธอ กลับพูดคำนี้ออกมาด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย ราวกับเป็นมีดเล่มคมที่ปักฉึกเข้ากลางหัวใจของผม"ทำไมล่ะ?" ในที่สุดผมก็ควานหาน้ำเสียงของตัวเองเจอ"เพราะในใจของคุณ มันไม่มีบ้านหลังนี้อยู่อีกแล้วยังไงล่ะ" เธอพูดจบก็หมุนตัวเดินเข้าห้องนอนไป แล้วปิดประตูลงคืนนั้นผมไม่ได้นอนเลยสักนิด ได้แต่นั่งอัดบุหรี่อยู่ห้องรับแขก มวนแล้วมวนเล่าผมนึกถึงภาพภรรยาที่รักและแสนดีกับผมตอนกลับบ้านช่วงปีใหม่ นึกถึงตอนที่เธอเกรงว่าผมจะหนาวจนต้องคอยหยิบเสื้อผ้ามาสวมเพิ่มให้ทว่าตอนนี้ ทุกสิ่งทุกอย่างกลับพังทลายและจบสิ้นลงแล้วเช้าวันต่อมา ตอนที่ผมตื่นขึ้นมาก็พบว่าลี่เหมยเดินทางออกไปแล้ว บนโต๊ะมีกระดาษโน้ตแผ่นหนึ่งวางไว้: "ฉันจะไปค้างบ้านแม่สักสองสามวัน คุณลองกลับไปคิดดูให้ดีแล้วกัน"ผมจ้องมองกระดาษแผ่นนั้น หยดน้ำตาก็ร่วงไหลลงมา ผมรู้ดีว่าเรื่องบางเรื่อง เมื่อมันเกิดขึ้นไปแล้ว ก็ไม่มีวันหมุนเวลากลับไปได้อีกการเหนี่ยวรั้งวันที่สามที่ลี่เหมยไปค้างบ้านแม่ผมตื่นน
Read more
บทที่ 7
ผมตัดสินใจยื่นใบลาออกจากงานเดิม ย้ายไปตั้งหลักยังอีกเมืองหนึ่ง เพื่อหวังจะใช้ความวุ่นวายของงานมาทำให้ตัวเองลืมเลือนทุกอย่างทว่า ตกดึกและบรรยากาศรอบกายเงียบสงบลง ใบหน้าของหลินเหยากลับผุดขึ้นมาในหัวอย่างไม่อาจควบคุมได้เสมอครึ่งปีต่อมา เนื่องจากต้องดูแลโครงการหนึ่ง ผมจึงจำเป็นต้องเดินทางกลับมาติดต่องานที่เมืองบ้านเกิดเดิมการประชุมเลิกเร็วพอสมควร ผมเดินเคว้งคว้างคนเดียวไปตามท้องถนนที่คุ้นเคย จนกระทั่งเดินมาถึงสถานีรถไฟโดยไม่รู้ตัวภายในห้องพักผู้โดยสารเนืองแน่นไปด้วยผู้คน เสียงจอแจอื้ออึงเข้ามาเหมือนเกลียวคลื่นผมนั่งลงตรงมุมหนึ่ง จ้องมองผู้คนเดินผ่านไปมาในความฝัน โดยมีเพียงความอ้างว้างเปล่าเปลี่ยวในหัวใจ"คุณคะ ตรงนี้มีคนนั่งไหมคะ?"เสียงอันคุ้นเคยดังขึ้นข้างหู ผมสะดุ้งเงยหน้าขึ้นทันควัน หัวใจคล้ายถูกบางสิ่งบางอย่างกระแทกเข้าให้อย่างแรงหลินเหยายืนอยู่ตรงหน้าผม เธอสวมเสื้อโค้ตยาวสีขาวครีม ปล่อยผมยาวสยายทอดลงมาถึงไหล่ ในมือถือกระเป๋าเดินทางทรงกะทัดรัดใบหนึ่งเธอดูเติบโตและเป็นผู้ใหญ่ขึ้นกว่าเมื่อครึ่งปีก่อนเล็กน้อย ทว่าดวงตาคู่นั้นยังคงทอประกายกระจ่างใสเหมือนวันวานผมเผยอปากค้
Read more
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status