Share

บทที่ 3

last update Tanggal publikasi: 2025-01-28 07:02:08

ก๊อก! ก๊อก!

"เปิดประตูให้ฉันสิ!" เสียงเคาะประตูดังขึ้นเป็นจังหวะเดียวกับที่คนอยู่ด้านนอกกำลังจะเปิด

สิงขรชะงักมือเล็กน้อยก่อนที่จะหันกลับไปมองลูกน้อง คนที่ขำอยู่เมื่อสักครู่รีบหยุดขำอย่างเร็ว ที่ขำเพราะเห็นว่าผู้เป็นนายสะดุ้ง

ก๊อก! ก๊อก!

"ฉันบอกก่อนนะถ้าพวกแกไม่เปิดฉันจะไม่รักษาเจ้านายของพวกแกนะ!"

"รักษา?"

"ผมก็สงสัยข้อนี้แหละครับ"

"ใคร! เสียงใครพูดอยู่หน้าประตูเปิดให้ฉันเลยนะ!" เธอได้ยินเสียงผู้ชายคุยกันอยู่หน้าห้อง

แกร็ก..แอดด.. ทันใดนั้นประตูห้องก็ถูกเปิดออก และมีร่างของผู้หญิงที่ตะโกนโหวกเหวกอยู่เมื่อสักครู่ก้าวออกมาพร้อมกับประตูที่เปิด

"ตกลงจะเอายังไง คนไหนที่บาดเจ็บ"

"บาดเจ็บ?"

"ใช่ ฉันจะได้ทำแผลให้"

"คนนี้เลย" ธามม์ลูกน้องคนสนิทของมาเฟียหนุ่มชี้ไปที่ผู้เป็นเจ้านาย

"ไอ้ธามม์!"

"ตามน้ำไปก่อนครับ"

"ก็ไปเอาที่ทำแผลมาสิ" แค่ทำแผลเธอทำเป็นอยู่แล้ว

"ไปเอาที่ทำแผลมาสิวะ" ธามม์หันไปสั่งสมุนอีกที

"บ้านเรามีที่ทำแผลด้วยเหรอพี่"

"แล้วทำไมไม่เตรียม รู้ไหมว่ามันเสียเวลาฉัน" ไม่รู้จะโมโหอันไหนก่อนดี ทั้งถูกยึดโทรศัพท์ทั้งถูกขังไว้ในห้อง แต่ครั้นจะไม่ดูแลก็ไม่ได้เห็นว่าบุคคลท่านนี้เป็นคนสำคัญมาก

"คนนี้แน่นะ" เสียงทุ้มของผู้เป็นนายกระซิบถามลูกน้อง

"คนนี้แหละครับที่ไอ้หมอคนนั้นไปรับที่สนามบิน" อีกคนก็กระซิบกระซาบตอบกลับ

"เธอทำแผลเป็นเหรอ" สิงขรหันกลับมาถามฝ่ายหญิงบ้าง

"ทำเป็น" ตอนที่บอกว่าทำแผลเป็นเธอไม่กล้าสบตาอีกฝ่ายเลย "ฉันขอดูแผลที่ถูกยิงหน่อย" หญิงสาวมองต่ำลงไปดูช่วงเอวข้างซ้ายตรงที่พี่ชายบอกว่าเขาถูกยิง

ตอนที่ไอรินขอดูแผลผู้ชายพวกนั้นถึงกับหันมองหน้ากัน

ผ่านไปสักพักสิงขรสั่งให้เธอกลับเข้าไปอยู่ในห้องก่อน บอกว่าเดี๋ยวให้ลูกน้องเตรียมที่ทำแผลไว้ให้ แต่จริงๆ แล้วเขาอยากจะหาโอกาสคุยกับลูกน้องมากกว่า

"มึงพามาถูกคนแน่นะ" สิงขรยังคงสงสัยเรื่องนี้ หรือว่าไอ้พวกนั้นมันจะตลบหลังเขา

"ผู้หญิงคนนี้แหละครับ"

"มันไม่เคยเจอหน้าคู่หมั้นของมันเลยเหรอ"

"ใช่ครับเห็นว่าผู้ใหญ่หาให้"

ถึงว่าฝ่ายหญิงก็คงไม่เคยเจอหน้าไอ้นั่นเหมือนกันล่ะสิ

"แล้วเราจะเอาไงดีครับ" ขณะที่พูดสายตาของธามม์มองลงไปดูจุดที่เธอคนนั้นขอดู

"มึงอย่าแม้แต่จะคิด"

"นิดเดียวเองครับ แค่มดกัด"

"มดกัดพ่อมึงน่ะสิ"

Lanjutkan membaca buku ini secara gratis
Pindai kode untuk mengunduh Aplikasi

Bab terbaru

  • สิงขร [มาเฟียร้ายรัก]   บทที่ 81 ตอนจบ

    พิมพ์ไม่รู้ว่าจะหันไปทางไหนได้แล้ว ร้านก๋วยเตี๋ยว​ก็เป็นร้านที่เช่ามา เธอต้องรับผิดชอบสองต่อทั้งร้านก๋วยเตี๋ยว​และก็บ้านหลังนั้น"เราค่อยๆ แก้ปัญหากันไปทีละจุด คุณพิมพ์อย่าเครียดมากนะคะ" ถ้ายี่หวายังใช้เงินฟุ่มเฟือยได้อยู่เหมือนเดิมเธอคงเอาเงินส่วนนั้นมาช่วยพิมพ์แล้ว แต่ตอนนี้ชีวิตเธอยังจะเอาไม่รอดพิมพ์มองดูซากของร้าน เธอแทบไม่มีแรงจะยืน คิดอะไรก็ไม่ออก"คุณพิมพ์ไปค้างที่เพนท์เฮ้าส์กับยี่หวานะคะ""ไม่หรอกค่ะ"ยี่หวาหันมองไปดูธามม์ขอความช่วยเหลือให้เขาพูดอะไรบ้าง ที่ธามม์เอาแต่เงียบถ้าเขาออกความคิดเห็นกลัวว่ายี่หวาจะคิดเล็กคิดน้อย เหมือนตอนที่คิดว่าพิมพ์เป็นผู้หญิงที่เขาเคยสนใจ"ไปพักที่เพนท์เฮ้าส์กับคุณยี่หวาก่อนนะ""พิมพ์ไม่อยากไปรบกวนคุณทั้งสองค่ะ""ไม่ได้รบกวนเลยค่ะ ถ้ามีลู่ทางแล้วคุณพิมพ์ค่อยแยกตัวออกมาก็ได้""คืนนี้พิมพ์จะกลับไปที่โรงพยาบาลค่ะ""ลืมเลยว่าแฟนคุณพิมพ์ยังอยู่โรงพยาบาล""อย่าลืมนะว่าเธอต้องรับผิดชอบเรื่องบ้านของฉัน" ป้าคนนั้นยังหันมาพูดตะคอกใส่พิมพ์ "ประเภทที่สร้างความเสียหายให้คนอื่นแล้วบอกให้ตำรวจจับตัวเองติดคุกเพื่อทดแทนค่าเสียหายกูไม่เอานะ" คนส่วนมากถ้าไม่มีเงิน

  • สิงขร [มาเฟียร้ายรัก]   บทที่ 80

    เพจของทางจังหวัดที่ธามม์กดติดตามไว้ตอนนี้ออกข่าวเรื่องไฟไหม้ร้านก๋วยเตี๋ยว ที่มีชื่อร้านว่าก๋วยเตี๋ยวอยุธยา และตอนที่เกิดเหตุเจ้าของร้านก็ไม่อยู่ร้านและก็ไม่มีใครติดต่อได้ ทางเพจเลยแจ้งข่าวกับคนที่รู้จักเจ้าของร้านนี้ให้ติดต่อกลับมาที่ร้านด่วนธามม์รีบบึ่งรถมาที่ร้านก๋วยเตี๋ยวอยุธยา ก็เป็นแบบที่คิดไว้จริง ร้านนี้มีทั้งห้องพักของพิมพ์อยู่ในร้านด้วย เพราะตอนต่อเติมเธอทำเป็นห้องพักของตัวเองด้วยเลยจะได้สะดวกในการค้าขาย"ทำไงดีคะเรารีบแจ้งคุณพิมพ์ดีไหมคะ""เดี๋ยวผมขอลงไปคุยกับเจ้าหน้าที่ก่อนคุณรออยู่บนรถนะ""ฉันไปด้วยค่ะ""ไม่ต้องมันอันตราย" ถึงแม้ตอนนี้ไฟจะถูกดับหมดแล้ว แต่เจ้าหน้าที่ก็ยังคงอยู่ในพื้นที่เพราะเหตุเพิ่งเกิดเมื่อไม่นานมานี้เอง"สวัสดีครับ ผมเป็นญาติเจ้าของร้านครับ""คุณพอติดต่อเจ้าของร้านได้ไหมครับ""ติดต่อได้ครับ แต่ผมอยากรู้ว่ามันเกิดขึ้นได้ยังไง""เราคาดว่าไฟฟ้าลัดวงจรครับ""ไฟฟ้าลัดวงจรเหรอครับ?""ตอนนี้บ้านหลังข้างๆ ก็ได้รับความเสียหายร่วมด้วย ทางเจ้าของบ้านอยากจะคุยกับต้นเพลิงครับ""คุยกับผมมาได้เลยครับ" ธามม์อดคิดไม่ได้ว่าเรื่องทั้งหมดมันเกิดขึ้นเพราะตัวเอง ถ้าไม่เพรา

  • สิงขร [มาเฟียร้ายรัก]   บทที่ 79

    "คุณหมอบอกว่าเป็นยังไงบ้าง" นรสิงห์เข้ามาก็ถามอาการของน้องสาว"คุณหมอบอกว่าห้ามฉันขยับตัว""ห้ามขยับตัวเลยเหรอ?""ก็ขยับได้บ้างค่ะ แต่ห้ามกระทบกระเทือน""ตอนนี้เจ้านายมึงอยู่ไหน" นรสิงห์หายใจเข้าลึกๆ แล้วก็ถามหาผู้เป็นเจ้านายของธามม์"เรื่องนี้ไม่เกี่ยวกับนายครับ""กูถามว่าเจ้านายมึงอยู่ไหน" เขาเน้นหนักประโยคเดิม"พี่จะถามหาพี่สิงขรทำไมคะ""มันรู้เรื่องนี้ไหม""รู้หรือไม่รู้มันก็ไม่ใช่เรื่องของเขา พี่อย่าก่อเรื่องได้ไหม""เราหาว่าพี่เป็นคนก่อเรื่องงั้นเหรอ""โอ๊ย" ตอนที่นรสิงห์ขึ้นเสียงใส่ยี่หวาก็ขยับมือมากุมท้องเหมือนว่าเจ็บปวดมากจนคนเป็นพี่หายใจเข้าลึกๆ อีกครั้ง "พี่จะพาเราไปรักษาตัวที่กรุงเทพฯ""พี่ไม่ได้ยินหรือไงฉันบอกว่าคุณหมอห้ามฉันขยับตัว""พี่จะให้คุณหมอมาย้ายตัวเราเอง""ฉันไม่ไป""ดูสภาพเราสิ รู้ว่าตัวเองท้องยังไปทำงานอยู่อีก""มันไม่ได้เกี่ยวกับที่ฉันทำงานเลย มันเกี่ยวกับพี่นั่นแหละ""พี่ปล่อยให้เราอยู่ที่นี่ไม่ได้หรอกนะ ถ้าจะให้มันไปด้วยพี่ก็ไม่ว่า" คนที่นรสิงห์เอ่ยถึงก็คือธามม์ แต่สายตาผู้เป็นพี่ไม่ได้มองไปดูทางนั้นเลย"ฉันไม่อยากกลับไป ฉันอยากใช้ชีวิตอยู่ที่นี่ ฉันสัญญาว

  • สิงขร [มาเฟียร้ายรัก]   บทที่ 78

    "ถ้าพี่ไม่ปล่อยให้ฉันลง ฉันจะฆ่าตัวตาย" พูดจบยี่หวาก็มองไปรอบๆ ข้างว่ามีอาวุธหรือสิ่งของไหนที่ทำให้เธอปลิดชีวิตตัวเองได้ไหม"ยี่หวา!""ฉันบอกพี่ก็ได้ ฉันไม่ได้รักพี่สิงขร คนที่ฉันรักก็คือคุณธามม์""พี่ไม่เชื่อ""พี่จะเชื่อหรือไม่เชื่อมันก็เรื่องของพี่ ตอนนี้ฉันกำลังท้องกับเขา""อะไรนะ?""ถ้าพี่รักใครสักคนเป็น พี่จะรู้ว่าความรักมันไม่ได้ขึ้นอยู่กับฐานะ มันขึ้นอยู่กับหัวใจของคนสองคน" เธอคิดว่าพี่ชายคงไม่รู้จักกับความรักหรอก ถ้างั้นก็คงไม่ยอมให้ผู้ใหญ่หาคู่ครองให้"พูดบ้าอะไรของเธอ""พี่สิงห์ปล่อยฉันไปเถอะนะ พี่กำลังจะทำให้หลานไม่มีพ่อ"เอี๊ยดดด จังหวะนั้นคนขับรถก็เหยียบเบรกจนยี่หวากระเด็นเกือบจะชนกับเบาะข้างหน้า แต่นรสิงห์ที่กระเด็นไปตามแรงเหมือนกันรีบยื่นมือมาดึงตัวน้องสาวไว้ไม่ให้ชนกับเบาะเพราะได้ยินว่าเธอกำลังท้อง"เจ้านายเป็นอะไรไหมครับ" คนขับรถหันมาถามคนด้านหลังดู"มึงเบรกทำไมวะ""มีรถมาขวางหน้าครับ"ได้ยินแบบนั้นยี่หวาก็มองไปด้านหน้าและจังหวะเดียวกันประตูรถตู้ก็มีคนมาพยายามจะเปิดมันออก"คุณธามม์ฉันอยู่ในนี้ค่ะ" ยี่หวาขยับไปจะไปปลดล็อกประตูรถแต่ถูกพี่ชายดึงตัวเข้ามาก่อน "ปล่อยนะพี่

  • สิงขร [มาเฟียร้ายรัก]   บทที่ 77

    "มองอะไรวะกินสิ" ธามม์เห็นว่ากายเอาแต่มองก๋วยเตี๋ยวต้มยำ"คุณกลัวฉันทำไม่อร่อยเหรอคะ""ทานสิคะคุณกาย อร่อยมากเลยนะ" ทั้งสามจ้องมาที่กายอยู่คนเดียวจนกายต้องเอื้อมมือไปหยิบช้อนแล้วก็ตักน้ำซุปขึ้นมาซด"อร่อยไหมคะ" ยี่หวารอฟังอยู่ว่าอีกฝ่ายจะว่ายังไงเพราะเธอชิมแล้วมันก็อร่อยดี"อร่อยครับ" ถ้าไม่กินอาหารทะเลคงไม่เป็นอะไรหรอกมั้ง กายเลยคีบเส้นขึ้นมาใส่ปากแล้วเคี้ยวเพื่อหลีกเลี่ยงไม่ให้อาหารทะเลเข้าปาก คนอื่นเห็นว่าเขาทานได้ก็เลยเริ่มทานกันธามม์กำลังจะคีบกุ้งปลาหมึกและก็หมูให้กับยี่หวา แต่เธอบอกว่าไม่เอา เท่าที่คุณพิมพ์ให้มาไม่รู้จะกินหมดหรือเปล่า เพราะวันนี้พิมพ์ให้เยอะมาก เห็นว่าธามม์ตักให้กับแฟนวันก่อน วันนี้เลยจัดเต็มมาให้เลยจนทุกอย่างผ่านพ้นไปด้วยดี..มั้ง.. และตอนนี้ธามม์ก็พายี่หวาขับรถกลับไปแล้ว"คุณยังไม่ไปเหรอคะ" พิมพ์เห็นว่าเพื่อนของธามม์ยังยืนอยู่ข้างๆ รถ เลยออกมาถามดู"อึกอึกอึก""คุณเป็นอะไรคะ" จังหวะนั้นพิมพ์ตกใจทำอะไรไม่ถูกเพราะอีกฝ่ายเหมือนจะอาเจียน "มาทางนี้ดีกว่าค่ะ" พิมพ์รีบเดินนำหน้ากายมาทางห้องน้ำ"อ้วกกก"[เพนท์เฮ้าส์] หลังจากที่ออกจากร้านก๋วยเตี๋ยวแล้วธามม์ก็พายี่หวา

  • สิงขร [มาเฟียร้ายรัก]   บทที่ 76

    "ซี๊ดด" ชายหนุ่มที่เพิ่งจะเสร็จ..ความเสียวยังคงค้างคาอยู่ แต่เขาก็ต้องกัดฟันสู้เพราะอีกฝ่ายกำลังเริ่มรุก ทีแรกคิดว่าเธอจะร้อนแรงแค่ตอนเมา แต่ตอนที่เธออารมณ์ค้างก็ร้อนแรงเหมือนกัน "อาาาเบาก่อนครับ" เธอคงไม่รู้ว่าเวลาผู้ชายเสร็จใหม่ๆ ความเสียวยังคงมีอยู่เยอะ ถ้าถูกกระแทกลงมากลัวว่าตัวเองจะทนไม่ไหวอีก"อือ.." ยี่หวาที่กำลังโยกหยุดเล็กน้อยเมื่ออีกฝ่ายบอกให้เธอเบาก่อน แต่มันเหมือนจะใกล้มากแล้วจะให้เธอหยุดยังไงล่ะ สะโพกงามโยกอีกครั้ง"โอ๊ววซี๊ดดด" ธามม์กัดฟันแน่นตอนที่อีกฝ่ายเร่งการกระแทกส่วนเสียงครางของเธอไม่ต้องพูดถึงเพราะคงเสียวมาก ยิ่งเธอครางพร้อมกระแทกแบบนี้มันยิ่งทำให้ความเสียวของเขามันใกล้ถึงจุดมากขึ้น"อ่ะอ่ะอ่ะ" ยี่หวาขยับมือหนาที่จับสะโพกเธออยู่ขึ้นมาแนบกับหน้าอกไว้ ชายหนุ่มรู้ได้ในทันทีเลยว่าเธอต้องการอะไร มือที่วางแนบอยู่กับหน้าอกเริ่มทำงานโดยการขย้ำ ก่อนจะสะกิดยอดเม็ดสีชมพูที่ตอนนี้มันแข็งมาก จนรับรู้ได้เลยว่าเธอคงใกล้จะถึงฝั่งแล้ว"อาาา ให้ผมช่วยไหม" แรงของเธอเหมือนจะไม่ถึง เขาเลยอยากช่วย แต่เขาไม่รู้ว่าผู้หญิงบางคนต้องทำเองถึงจะสำเร็จความใคร่ ไม่ว่าผู้ชายจะกระแทกหนักแค่ไหน"อ

  • สิงขร [มาเฟียร้ายรัก]   บทที่ 33

    "เป็นไงบ้างวะโทรหรือยัง""โทรแล้ว..ลูกพี่ธามม์ไม่รับสายเลย""สงสัยกำลังยุ่งอยู่ค่อยโทรใหม่" ทั้งสองถือโอกาสเข้าไปในร้านอาหารนั้นแล้วก็นั่งโต๊ะที่อยู่ใกล้ๆ โชคดีที่ไอรินไม่รู้จักพวกเขาเลยไม่ต้องระวังตัวอะไรมาก"คนนี้เหรอคือลูกสาวของคุณ" สมศรีมองดูผู้หญิงที่อยู่เบื้องหน้าเห็นชุดที่ใส่แล้วแทบจะลมจับ"

  • สิงขร [มาเฟียร้ายรัก]   บทที่ 30

    "........" โอห์มมองไปดูผู้หญิงคนที่สาวเอนเตอร์เทนบอกว่าเป็นแฟนของเจ้าของที่นี่ แสดงว่าไม่ใช่น้องสาวของเขางั้นเหรอ"เจ้าของที่นี่มีกี่คนครับ" เวทมนต์เป็นคนถามเอมมี่ที่นั่งอยู่ข้างๆ เพราะเห็นแล้วว่าผู้หญิงที่เดินมาไม่ใช่น้องสาวของคุณหมอโอห์ม อาจจะเป็นแฟนของหุ้นส่วนคนอื่นก็ได้"มีคนเดียวค่ะเสี่ยสิงขร"

  • สิงขร [มาเฟียร้ายรัก]   บทที่ 29

    "มึงจะพากูไปไหน หยุดรถเดี๋ยวนี้นะ""พี่ธามม์บอกว่าให้พากลับไปก่อนครับ""ไอ้ธามม์หรือกู​ที่เป็นเจ้านายมึง""เจ้านายครับฟังพวกผมก่อนสิครับ""มึงไม่เห็นเหรอว่าเธอยังกลับมาไม่ถึงบ้าน ถ้าเธอเป็นอันตรายจะทำยังไง กูบอกให้มึงจอดรถ!""พี่ธามม์กำลังให้คนมาสืบเรื่องนี้อยู่ครับ""จนกว่าจะเจอเธอกูจะยังไม่กลับ"

  • สิงขร [มาเฟียร้ายรัก]   บทที่ 27

    "คุณสิงขรคะ ดาวรักคุณนะคะ" ดาวพูดพร่ำก่อนจะแนบริมฝีปากลงไปจูบจมูกคมสันของอีกฝ่าย แล้วก็เลื่อนริมฝีปากนั้นต่ำลงมาแนบกับริมฝีปากหนา"ไอริน.." ถึงแม้น้ำเสียงนั้นจะเบามากแต่ดาวก็พอจะได้ยินเพราะอยู่ใกล้ขนาดนี้"ใครอีกล่ะ" ดาวขยับใบหน้าออกมาเล็กน้อย ผู้หญิงคนนี้เป็นใคร ถ้าเพ้อหายี่หวายังพอเข้าใจได้..แต่ก

Bab Lainnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status