บทที่ 7 ครีมมี่

บทที่ 7 ครีมมี่

ร่างระหงเหยียดยืดแผ่นหลังเตรียมพร้อมพยายามนับเลขในใจข่มอาการตื่นเต้น เธอกำลังได้มองเห็นใบหน้าเขาถนัดตาใกล้ ๆ หนุ่มลึกลับไร้ตัวตนของโฮสคู่แข่ง มุมปากแต้มรอยยิ้ม พลางคิดเรื่องการปลอมตัวให้แนบเนียนกว่าเดิมในวันรุ่งขึ้น

“สวัสดีครับคุณครีม”

มือใหญ่แหวกดันร่างบอดี้การ์ดสาวออกไม่ใส่ใจด้วยแรงชายแข็งแกร่งจนบอดี้การ์ดสาวไม่อาจต้านได้ ส่วนโจวเว่ยรับลูกทันควันเข้าขวางหน้าทันที ยืนยิ้มกว้างมีเสน่ห์ให้สาวร่างบึกจนภคินีเริ่มหน้าแดง

ห่าวอี้วาดมือออกไปตรงหน้าบาร์วางแก้วเหล้าข้างเธอคล้ายกำลังโอบกอดจากด้านหลัง โน้มใบหน้าลงใกล้จนลมหายใจอุ่นร้อนกระทบเส้นผมด้านข้างใบหน้าสาวปากจัด

“คุณบอกให้ผมมาเอง ผมก็มาแล้ว”

“ฉันไม่ได้บอกให้คุณมานะคะ”

“คุณฝากไปบอกว่า ถ้าอยากจะรู้จัก ผมต้องลุกเดินมาเอง แล้วตอนนี้ผมก็มาแล้ว จะไม่หันมาทำความรู้จักกันเสียหน่อยหรือ”

ลลิตนิ่งไปครู่ ใจเต้นโครมครามตื่นเต้น เธอกำลังได้เห็นหน้าเขาระยะประชิดเต็ม ๆ แต่เขาเองก็จะเห็นหน้าเธอเต็ม ๆ เช่นกัน แม้ว่าเธอแต่งหน้ามาอย่างดี แต่ถ้าเขาเจอเธอที่คลับแล้วจำได้?

“ทำไมล่ะ ไม่กล้ามองหน้าผมเหรอไง”

เสียงทุ้มนุ่มพูดภาษาอังกฤษสำเนียงแปลกฟังแล้วขนลุกเกรียว แต่ประโยคคำท้าต่างหากที่ทำให้ลูกสาวมาเฟียอย่างเธอไม่อาจทนได้

โอ้!! เขาท้าฉัน เขาท้าลูกสาวนายขุนพล!

“ใครบอกว่าฉันไม่กล้า”

นิสัยเสียพื้นเดิมที่ไม่สามารถเปลี่ยนได้คือการไม่ยอมถูกสบประมาทว่า ‘ไม่กล้า’ เธอเกลียดคำนี้ ตั้งแต่เด็กจนโตเธอพยายามวิ่งตามพี่ๆ ให้ทันด้วยความกล้าทั้งหมดที่มี

เรือนร่างระหงหากแต่อวบอิ่มหมุนตัวบนเก้าอี้ทรงสูงกลับไปทางเขา แต่แล้วต้องเอนตัวหลบไปด้านหลังทันควันจนเกือบแอ่นโค้ง เพราะร่างสูงแกร่งโน้มใบหน้าคมเข้มลูกครึ่งลงมาใกล้

“สวัสดีครีมมี่”

ดวงตาสีน้ำตาลกวาดตามองใบหน้าหวานงดงาม ยิ่งมองระยะประชิดยิ่งน่าหลงใหล นัยน์ตาสีดำไม่สนิทนักกลมโต จมูกงอนเชิดเอาแต่ใจตัว ริมฝีปากเต็มอิ่มสีแดงดั่งเปลวเพลิง เขาหลุบตาลงมองไหล่มนที่โผล่พ้นชุดเดรสสายเดี่ยว ขาวเนียนใสไร้ที่ติ ใจชายหนุ่มร่างโตต้องการสัมผัสทันทีว่าจะนุ่มมือดั่งที่เห็นหรือไม่

“สะ สวัสดีคุณ อลัน ห่าวอี้ เฉิน”

เสียงหวานใสเรียกความสนใจให้เขากลับมาจ้องตาเธออีกครั้ง ดวงตากลมแฝงระแวดระวังภัยปนหงุดหงิด

หงุดหงิด?

“เรียกเสียเต็มยศ เรียกผมว่าอลันก็ได้ ห่าวอี้มีไว้สำหรับคนสนิท”

เสียงทุ้มลากยาวนุ่มดั่งน้ำผึ้ง ลลิตรีบหยิบแก้วเครื่องดื่มมาถือไว้ขวางกั้นตรงกลางระหว่างกันทันทีเพื่อหาเกราะป้องกัน แต่ดูเหมือนจะไร้ผล คนร่างโตไม่ขยับเขยื้อนไปไหน มือใหญ่เท้าฝ่ามือลงบนบาร์ด้านหลังเธอ และลดร่างต่ำลงเรื่อย ๆ

“คุณสวยกว่าที่ผมเห็นไกล ๆ”

“ขะ ขอบคุณ”

ลลิตหลุบตามองริมฝีปากหนากว้างดั่งชายชาตรี เขาเป็นคนจีนแต่ใบหน้ากลับผสมผสานออกมาคล้ายลูกครึ่ง จมูกโด่งกว่าชายชาวเอเชีย ความคิดลามกผุดขึ้นในหัว นึกถึงคำพูดเพื่อน ๆ ที่ชอบล้อคนจมูกใหญ่ว่าของลับจะใหญ่เหมือนจมูก พลันหน้าแดงขึ้นมากะทันหัน เรียกความสนใจจากนัยน์ตาสีตาลเข้มที่เหมือนล้ำลึกขึ้นยามมองพวงแก้มทั้งสองข้าง

“คุณไม่เห็นเหมือนกับที่ลิลลี่พูดไว้เลย”

“เธอพูดอะไร?”

“เธอบอกว่า คุณเรียกผมว่า ‘ผู้ชายขายน้ำ’”

ลลิตหน้าแดงซ่านขึ้นอีกทันทีต่อหน้าห่าวอี้ ตอนเธอหลุดคำนี้เมื่อครู่ดูสนุกสนานคล้ายหยอกล้อ แต่พอออกมาจากปากผู้ชายหล่อจัดตรงหน้า มันทำให้เธอจินตนาการภาพไปถึงเตียงนอนและร่างกายไร้เสื้อผ้า

ดวงตาสีน้ำตาลเข้มล้ำลึกดูแปลกตาจ้องเธอไม่ละสายตาไปทางไหนเลยแม้ชั่ววินาทีเดียว เธอหลุบตามองปากกว้างกำลังเหยียดยิ้มพึงพอใจ

บ้าจริง ห่าวอี้! เธออย่าไปหลงรูปโฉมหมอนี่เด็ดขาด

“นั่นมันอยู่ที่ว่าจริงไหม แต่ในเมื่อคุณเป็นคนรวยขนาดนั้น คงไม่ใช่ผู้ชายขายน้ำ”

รอยยิ้มห่าวอี้กว้างขึ้นอีกจนเห็นฟันขาวเรียงเป็นระเบียบ

“อ่า นั่นไม่จริงเลย ผมเป็นผู้ชายขายน้ำ แต่ขายให้เฉพาะผู้หญิงที่ผมพอใจเท่านั้น ส่วนอัตราแลกเปลี่ยนก็แล้วแต่ว่าผู้หญิงมอบอะไรให้ผม”

ถ้าเปรียบว่าเธอเป็นผู้หญิงปากจัดคนหนึ่ง คงไม่เท่านายห่าวอี้คนนี้ น้ำเสียงทุ้มนุ่มพึงพอใจชัดเจน และภาพในหัวตอนแลกเปลี่ยนน้ำผลุดขึ้นทันที ลลิตเม้มปากโพล่งเสียงสูงปิดกั้นอารมณ์ตนเอง

“งั้นฉันคงไม่ซื้อ คุณดูไม่ได้น่าสนใจมากพอที่จะดึงดูดให้ฉันต้องลงทุนหาอะไรมาแลก”

คนร่างสูงใหญ่กว่ามากโน้มหน้าต่ำลงอีก ใบหน้าคมเข้มเกือบชิดน่าหวาดหวั่น ปากหนายิ้มกว้างส่งให้ใบหน้าหล่อเหลาขึ้นอีกทันตา

“ทำไมไม่ลองทดสอบสินค้าดูก่อนล่ะ”

ดวงตาสีน้ำตาลเข้มระยิบระยับราวกับกำลังสนุกในสิ่งที่ทำ ดวงตาหลุบลงมองริมฝีปากเย้ายวนชวนหลงใหล

“ทดสอบ?”

“ใช่ ผมให้ลองทดสอบฟรี ไม่เสียค่าใช้จ่าย ไม่กล้าเหรอ?”

ห๊า! นายว่าอะไรนะ นายห่าวอี้

ราวกับว่านายห่าวอี้เริ่มรู้จุดอ่อนของลลิต เพียงพูดคุยไม่กี่ประโยคสามารถจับได้ว่าเธอไม่ชอบการถูกท้าทาย โดยเฉพาะคำว่า ไม่กล้า

“ใครบอกว่าไม่กล้า จะทดสอบยังไงล่ะ”

เสียงหวานตวัดตอบ ดวงตาคมกล้ามคมเข้มด้านบนไหวระริกพอใจ สาวหน้าหวานตรงหน้าเล่นไปตามเกมที่เขาวางไว้ลงล็อคเป๊ะ

“แบบนี้ไง”

ร่างระหงไม่ทันตั้งหลักเมื่อคนสูงโตโน้มใบหน้าลงกดต่ำฉกริมฝีปากหนาร้อนมายังเธอรวดเร็วรุนแรง เขาบดเบียดทั้งคลึงเคล้าไม่ปล่อย แว่วเสียงกระซิบพึมพำรอบ ๆ ข้างคล้ายทุกคนกำลังมองมา สนใจเพียงแต่เธอ

มือแกร่งดึงแก้วก้านเตี้ยมาร์การิต้าออกจากมือ โอบแผ่นหลังดันให้ร่างบางแอ่นรับจูบจงใจบดหนักหน่วงอย่างไม่อายใคร เปิดปากเธอออกด้วยลิ้นร้อนลวกชำนาญ สอดลิ้นเข้าปากสาวหวานฉ่ำ รับรู้รสเตกีล่าผสมเหล้าหวานคอนโทรเค็มนิด ๆ จากเกลือรอบปากแก้ว แต่ที่ยิ่งกว่านั้นคือเสียงครางเบาที่ลอดออกมาจากลำคอ

ใจชายหนุ่มเต้นโลด ยามปกติตามงานปาร์ตี้ตามผับ เขามักจูบสาวเป็นเรื่องธรรมดา แต่คราวนี้มันรุนแรงจนแก่นกายลุกโชนไม่อาจปิดบังได้ เขาอยากแทรกตัวลงกลางหว่างขาเดี๋ยวนี้ มือรั้งท้ายทอยตรึงแน่นกดริมฝีปากลงอีกจนสาวใต้ร่างเริ่มร้องอึกอัก มือเล็กดันแผ่นอกเขาไว้ จึงจำต้องละริมฝีปากออก

ตากลมโตกระพริบถี่ปรับแรงอารมณ์เมื่อห่าวอี้ถอยออกไปเล็กน้อย ก่อนโน้มร่างลงใกล้ใบหูกระซิบให้ได้ยินสองคน

“ผมยอมขายน้ำให้คุณครีมมี่ แลกกับความสาวของคุณ ผมรับรองว่ามันคุ้มค่า ผมจะทำให้มันคุ้มค่าทุกหยดของน้ำที่ผมต้องเสียไปให้คุณ”

หัวเข่ามนกลมของคนร่างบางในอ้อมแขนใหญ่โตสัมผัสถึงบางสิ่งแข็งชันใต้กางเกง

เขาดันเจ้านั่นมาโดนเธอ!

อารมณ์พิศวาสกระพือหายไปอย่างรวดเร็วแทนที่ด้วยอารมณ์กราดเกรี้ยว หน้าหวานเง้าแดงก่ำเม้มริมฝีปากแน่น มองผ่านไหล่กว้างเห็นคนในบาร์ถือโทรศัพท์ขึ้นถ่ายคลิปวิดีโอ บางคนแป็นคนรู้จักอยู่ในแวดวงไฮโซ ความโกรธยิ่งทวีขึ้นอีกหลายเท่า

มือเล็กผลักร่างใหญ่ออกเต็มแรง ห่าวอี้ยอมถอยแต่โดยดีหน้าหล่อยังยิ้มกริ่ม มือเรียวเล็กสั่นเทาขณะหันไปยิ้มแก้วสก็อตวิสกี้ของห่าวอี้ที่วางไว้บนท็อปเคาน์เตอร์บาร์ขึ้นมา

“ไม่มีทาง! คนอย่างคุณไม่มีอะไรดีพอ ไม่มีค่าแม้แต่จะได้เห็นปลายเล็บเท้าฉันด้วยซ้ำ”

ซ่า! โครม! ตึก!

เกิดเสียงฮือฮารอบข้างเมื่อสาวสวยหุ่นเซ็กซ์สาดเหล้าใส่หน้าชายหนุ่มหล่อลักษณะผู้ดีแต่แฝงความดิบเถื่อนอันตราย แววตาคมกล้าสีน้ำตาลบนใบหน้าแกร่งเจิดจ้าขุ่นขึ้งขึ้นมาแวบหนึ่งก่อนจางหายไปพร้อมรอยยิ้มกว้างกว่าเดิม

“ผมถือว่าเป็นคำท้าคนสวย ครีมมี่”

หลังจากห่างตกตะลึง ภคินีรีบกระแทกบอดี้การ์ดร่างยักษ์ออกพ้นทาง คว้ามือเจ้านายสาวฉุดให้ลงจากเก้าอี้ทรงสูงคว้ากระเป๋าหนังแกะราคาแพง ดึงออกจากที่เกิดเหตุด้วยใจเต้นแรง

บอดี้การ์ดสาวกำลังตื่นตระหนก เธอพลาด เธอทำให้เกิดเรื่องนี้ขึ้น พรุ่งนี้คลิปจะโผล่ไปทุกสื่อโซเซียล แล้วเธอต้องตกงาน!

ส่วนเจ้านายสาวดูราวกับว่าเรื่องพวกนี้ช่างเล็กน้อย ลลิตสาวเท้าเร็วตามแรงของบอดี้การ์ดที่ดึงเธอออกไปจากวงล้อม แล้วยังเอี้ยวหน้ากลับไปมองคนร่างสูงซึ่งยังยืนอยู่ที่เดิม ยกนิ้วหัวแม่มือเช็ดปากตัวเองที่เลอะด้วยลิปสติกสีแดงของเธอ

ดวงตาสีน้ำตาลคมกล้าจ้องมองเธอไม่ละสายตาราวกับว่ากำลังจ้องมองเหยื่อ และคำนวณวิธีในการล่า

เขามันบ้า ห่าวอี้ นายมันหมาบ้า ฉันจะหาหลักฐานมาขยี้นายให้ได้ แล้ววันนั้นฉันจะยืนหัวเราะต่อหน้านายให้หนำใจ