MasukShare
บทที่ 77
Bab terbaru
หกปีไร้ใจ สามีเลวเพิ่งรู้ว่ารักหลังหย่า บทที่ 108
“ไม่ต้องกังวลครับคุณนายเสิ่น ประธานฮั่วเพียงแค่หวังดี อยากช่วยยกระดับสภาพแวดล้อมในการรักษาให้คุณชายเสิ่นเท่านั้น ตอนนี้ได้ประสานงานย้ายตัวไปยังโรงพยาบาลเอกชนชั้นนำในเครือตระกูลฮั่วเป็นที่เรียบร้อยแล้ว” และเมื่อเห็นแววตาที่เต็มไปด้วยความกังวลเรื่องภาระหนี้สินของแม่เสิ่น บอดี้การ์ดจึงสำทับต่อด้วยประโยคที่ทำให้อีกฝ่ายต้องชะงัก “ท่านประธานฮั่วกำชับมาว่า ค่ารักษาพยาบาลทุกบาททุกสตางค์หลังจากนี้ ประธานจะเป็นผู้รับผิดชอบทั้งหมดเองครับ”แม่เสิ่นถึงกับตกตะลึงจนพูดไม่ออกอัตราค่าบริการของโรงพยาบาลเอกชนแห่งนั้นสูงลิบลิ่วกว่าสถานพยาบาลของรัฐหลายเท่าตัว และหากเป็นโรงพยาบาลในเครือข่ายของตระกูลฮั่วด้วยแล้ว มูลค่าของมันจะมหาศาลแค่ไหน?สถานพยาบาลระดับพรีเมียมแห่งนี้ถูกก่อตั้งขึ้นพร้อมกับการถือกำเนิดของบริษัทหยุนซานเมดิคอลดีไวซ์ โดยฝีมือของคุณหญิงย่าฮั่ว อุปกรณ์และนวัตกรรมทางการแพทย์ทุกชิ้นล้วนถูกคัดสรรมาอย่างดีที่สุดในระดับสากล จนได้รับการขนานนามว่าเป็นโรงพยาบาลเอกชนเพียงแห่งเดียวในประเทศที่คว้ามาตรฐานสูงสุดระดับ Grade A มาครอบครองได้สำเร็จในยุคสมัยที่เครื่องมือแพทย์ของโรงพยาบาลรัฐยังขาดแคลน ทว่า
หกปีไร้ใจ สามีเลวเพิ่งรู้ว่ารักหลังหย่า บทที่ 107
คำพูดของฮั่วจินเฉินเปรียบเสมือนน้ำแข็งขั้วโลกที่สาดรดลงมากลางใจ ดับสิ้นซึ่งเปลวไฟแห่งความหวังและเศษเสี้ยวความรักที่เคยหลงเหลืออยู่จนมอดไหม้เสิ่นชูจ้องมองเขาด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความไม่อยากจะเชื่อ ทั้งคับแค้น โกรธขึง และไม่ยินยอม ทว่าลึก ๆ เธอกลับสงบนิ่งได้อย่างประหลาดที่แท้ ในยามที่คนเราแหลกสลายจนถึงขีดสุด หยาดน้ำตากลับเหือดแห้งไปเสียดื้อ ๆ ไม่ร่วงหล่นออกมาแม้เพียงหยดเดียววินาทีนี้ ความรู้สึกเดียวที่หลงเหลืออยู่ในใจเธอ คือความสมเพชที่มีต่อชายตรงหน้าอย่างที่สุด“ในเมื่อคุณตราหน้าว่าฉันเป็นคนแย่งชิงตำแหน่งของเธอมาตลอดหกปี ถ้าอย่างนั้น ฉันจะคืนมันให้ตอนนี้เลย เป็นไง คุณว่าดีไหม?”เสิ่นชูผลักมือของฮั่วจินเฉินออกอย่างเย็นชา ทว่าในขณะที่เธอกำลังจะก้าวเดินจากไป ข้อมือเรียวกลับถูกเขาคว้าหมับไว้แน่นจนเจ็บ แววตาของชายหนุ่มทอประกายอำมหิตขึ้นมาในทันที “คุณพูดว่าอะไรนะ?”“ฉันบอกว่า ฉันจะคืนตำแหน่งนี้ให้เจ้าของที่แท้จริงไง ไม่ได้ยินเหรอ ฉันจะเปิดโอกาสให้คุณได้ชดเชยความผิดบาปที่มีต่อเธอได้อย่างเต็มที่ยังไงล่ะ”เสิ่นชูสะบัดมือออกจากการเกาะกุมอย่างแรงราวกับรังเกียจสัมผัสจากเขา ก่อนจะก้าวเดิน
หกปีไร้ใจ สามีเลวเพิ่งรู้ว่ารักหลังหย่า บทที่ 106
ฮั่วจินเฉินเล่นละครตบตาทำเหมือนกับเสิ่นชูเป็นคนแปลกหน้าได้อย่างแนบเนียน เขาตีบทแตกเสียจนเธอปักใจเชื่อเสียสนิทใจทว่าความจริงกลับตบหน้าเธออย่างแรง!เมื่อความสัมพันธ์ลึกซึ้งที่ซ่อนเร้นถูกเปิดโปงออกมา!และในเวลานี้ นังผู้หญิงไร้ยางอายคนนั้นยังคิดจะชูคอขึ้นเป็นใหญ่ในบ้าน แม้แต่ยายเฒ่าที่ใกล้ลงโลงก็ยังเข้าข้างมันเสียเต็มประดา แล้วจะปล่อยให้เธออยู่นิ่งเฉยได้อย่างไร!ฮั่วจินเฉินยังคงยืนนิ่งงันดุจรูปสลัก ไร้ซึ่งถ้อยคำใดหลุดรอดจากริมฝีปากเหวินฉู่จำใจคลายพันธนาการ ร่างทั้งร่างสั่นเทาขณะก้าวถอยหลังไปอย่างเคว้งควางพลางร่ำไห้ปานจะขาดใจ “จินเฉิน คุณสัญญากับฉันไว้...”“ผมไม่คืนคำอยู่แล้ว”คำพูดนั้นทำให้เธอชะงักงันไปชั่วครู่ทว่าฮั่วจินเฉินกลับเบือนหน้าไปสั่งฮั่วเจินเจิน “ไปส่งเธอกลับซะ”สิ้นคำสั่งเย็นเฉียบ เขาก็เดินจากไปโดยไม่แม้แต่จะเหลียวหลัง ทิ้งให้เหวินฉู่มองตามแผ่นหลังที่ห่างออกไปด้วยสีหน้าที่ซีดเซียวสลับระเรื่อด้วยความอัปยศที่ถูกทิ้งไว้อย่างไม่ใยดี...เสิ่นชูเพิ่งจะก้าวเท้าเข้าคอนโด ฉินจิ่งซูก็โทรมาแจ้งข่าวเรื่องที่เขาตามหาตัวเจ้าหน้าที่ในเหตุการณ์ทำร้ายเสิ่นฮ่าวจนเจอ คนผู้นั้นชื่อ
หกปีไร้ใจ สามีเลวเพิ่งรู้ว่ารักหลังหย่า บทที่ 105
คุณย่าฮั่วไม่ได้ไยดีต่อท่าทีบีบน้ำตาอันน่าเวทนาของเหวินฉู่ ท่านเพียงแต่เค่นเสียงเหยียดหยามอย่างไม่ปิดบัง “ไม่โทษหล่อนแล้วจะให้ไปโทษหมาที่ไหน? หายหัวไปตั้งหกปี กลับมาคราวนี้หนังหน้ายังหนาเหมือนเดิมไม่เปลี่ยน!”เมื่อถูกฉีกหน้ากากต่อหน้าธารกำนัลอย่างไร้เยื่อใย เหวินฉู่พลันหน้าซีดเผือดราวกับกระดาษฮั่วจินเฉินขมวดคิ้วมุ่นด้วยความไม่สบอารมณ์ “คุณย่าครับ เรื่องของผมกับเธอ รบกวนคุณย่าอย่าเข้ามาก้าวก่ายเลยครับ แล้วก็ช่วยเลิกอคติและตั้งแง่กับเธอเสียทีเถอะ” เขาช้อนร่างของเหวินฉู่ขึ้นในอ้อมแขนอย่างทะนุถนอม เขาเมินเฉยต่อการมีอยู่ของเสิ่นชูและไม่แม้แต่จะปรายตามองเธอ ก่อนจะเดินหายจากไปคุณย่าฮั่วทอดมองตามแผ่นหลังของหลานชายพลันลอบถอนหายใจออกมาอย่างหนักหน่วงด้วยความผิดหวัง ท่านหันกลับมามองเสิ่นชูที่ร่างกายเปียกปอนโชกไปทั้งตัวด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความสงสาร “ดูท่าว่าตอนนี้ตระกูลฮั่วจะติดค้างหนูชูเสียแล้วล่ะ”“ไม่เป็นไรหรอกค่ะคุณย่า” เสิ่นชูเค้นยิ้มขื่นที่แสนเศร้าออกมาอย่างไรเสียเธอก็ตัดสินใจที่จะสะบัดพันธนาการแห่งการสมรสนี้อยู่แล้วท่าทีเย็นชาหรือความไร้หัวใจของฮั่วจินเฉินในวันนี้ จึงไม่มีน้ำหน
หกปีไร้ใจ สามีเลวเพิ่งรู้ว่ารักหลังหย่า บทที่ 104
“ตู้ม” เสียงมวลน้ำแตกกระจายดังสนั่นหวั่นไปทั่วบริเวณ ร่างของหญิงสาวทั้งสองจมดิ่งลงสู่ก้นสระ ต่างฝ่ายต่างดิ้นรนตะเกียกตะกายเอาชีวิตรอดภายใต้ผิวน้ำฮั่วเจินเจินที่เพิ่งได้สติกรีดร้องลั่นด้วยความขวัญเสีย “ช่วยด้วยค่ะ! มีคนตกน้ำ!” เสียงหวีดร้องนั้นดึงดูดคนในบ้านให้กรูออกมาทันควันร่างสูงใหญ่ของใครบางคนพุ่งทะยานเข้ามาด้วยความเร็วเหนือใคร เขาสลัดเสื้อสูททิ้งอย่างไม่ไยดีก่อนจะทะยานลงสู่ผิวน้ำทันทีเสิ่นชูว่ายน้ำไม่เป็นจึงสำลักน้ำไปหลายอึก และสิ่งที่เลวร้ายไปกว่านั้นคือ ขาทั้งสองข้างกลับถูกตะคริวจู่โจมเอาเสียดื้อ ๆ ในวินาทีที่เส้นกั้นระหว่างความเป็นและความตาย เสิ่นชูมองเห็นร่างของฮั่วจินเฉินที่พุ่งทะยานลงมาสู่ผิวน้ำ เธอพยายามจะเปล่งเสียงร้องขอความช่วยเหลือ ทว่ามวลน้ำที่ไร้ความปรานีกลับโถมเข้ากลืนกินร่างของเธอให้จมดิ่งลงไปอีกครั้งทั้งที่เขาเห็นเธออยู่เต็มสองตา ฮั่วจินเฉินกลับเบือนหน้าหนีอย่างเย็นชา ก่อนจะพุ่งตัวว่ายตรงไปยังทิศทางที่เหวินฉู่อยู่โดยไม่ลังเลแม้แต่น้อย วินาทีนั้น ความหวาดกลัวต่อมวลน้ำที่โอบล้อมรอบกายกลับมลายหายไป เหลือเพียงความสิ้นหวังที่ค่อย ๆ กัดกินหัวใจของเธอจนแหล
หกปีไร้ใจ สามีเลวเพิ่งรู้ว่ารักหลังหย่า บทที่ 103
เสิ่นชูยังคงก้มหน้าก้มตาจัดแจงคลี่ผ้าห่มพลางกุเรื่องขึ้นมาด้วยน้ำเสียงราบเรียบ “ช่วงนี้ฉันอยู่ในวันนั้นของเดือนพอดี นอนไม่ค่อยหลับเท่าไหร่ กลัวว่าจะพลิกตัวไปมากวนคุณเสียเปล่า ๆ ” ฮั่วจินเฉินไม่ได้ซักไซ้อะไรต่อ เขาเพียงส่งเสียงตอบรับ อืม ในลำคอแผ่วเบาพลางเอ่ยถาม “ไม่อาบน้ำเหรอ?” “...อ้อ จะไปเดี๋ยวนี้แหละ” เสิ่นชูรีบคว้าชุดนอนที่เตรียมไว้แล้วกัดฟันก้าวเข้าห้องน้ำไปทันที ตลอดระยะเวลาหลายปีที่ใช้ชีวิตในฐานะภรรยาของฮั่วจินเฉิน เสิ่นชูกลับไม่เคยชินกับการต้องผลัดเปลี่ยนเสื้อผ้าต่อหน้าเขาเลยแม้แต่น้อย แม้จะอยู่ภายใต้หลังคาเดียวกันทว่าความประหม่าและอึดอัดใจยังคงเกาะกินใจเธออยู่เสมอ เธอใช้เวลาซ่อนตัวอยู่ในห้องน้ำเนิ่นนานเพียงเพื่อต้องการถ่วงเวลารอให้ฮั่วจินเฉินเข้านอน ทว่าเมื่อก้าวออกมากลับพบว่า เขานั่งพิงหัวเตียงในท่าทางเกียจคร้าน กลิ่นบุหรี่จาง ๆ ลอยคละคลุ้งขณะที่เขากำลังตกอยู่ในภวังค์ เสิ่นชูพยายามทำตัวให้ไร้ตัวตนที่สุดพลางเดินตรงไปยังที่นอนบนพื้น เตรียมจะเอนกายลงพักผ่อน ทว่าในจังหวะนั้น ฮั่วจินเฉินกลับขยี้ปลายบุหรี่ลงกับที่เขี่ยบุหรี่จนดับสนิท ก่อนจะปรายตามามองแล้วเอ่ยสั่งเสียงเ
Anda juga akan menyukai
พราวกลิ่นบุปผาตัณหารัก
พะเนินเทินทึก77.8K Dibacaบ่วงรักนักโทษสาว
ต้นไผ่น้อย48.9K Dibacaรวมเรื่องสั้นเสียวๆจบในตอน เล่ม1
เหมือนแพ47.4K Dibacaยั่ว
มังกรเล่นน้ำ143.3K Dibacaตามรักคืนใจ [ลูกแฝด]
KhunRaFah158 Dibacaพันธะคู่หมั้นวันไนท์สแตนด์
Duangkwan421 Dibacaเพื่อนร้ายทวงรัก
Duangkwan2.1K Dibacaคุณแม่อยากเลี้ยงเดี๋ยว คุณพ่ออยากเลี้ยงด้วย
พันธกา มัสญาภา มัสยาปลา99 Dibaca
