Share

บทที่ 865

Author: เจียงจื่อหยา
“ไหน ๆ นายก็มาถึงที่นี่แล้ว จะทิ้งฉันไว้คนเดียวจริง ๆ เหรอ?” หลี่ลี่ยืดตัวตรง ทำทีเป็นพูดจาฉาดฉานอย่
Continue to read this book for free
Scan code to download App
Locked Chapter

Latest chapter

  • หกปีไร้ใจ สามีเลวเพิ่งรู้ว่ารักหลังหย่า   บทที่ 866

    พยาบาลสาวยืนตัวแข็งทื่ออยู่กับที่จนพูดอะไรไม่ออก“ลูกชายของเธออยู่ในมือพวกเรา ถ้าคนของหยุนซานยังดึงดันจะสืบต่อไปละก็ เธอก็เตรียมตัวเก็บศพลูกชายได้เลย” เถ้าแก่จงยืนอยู่ข้าง ๆ เธอและกดเสียงต่ำพูดออกมาอย่างเย็นชา น้ำเสียงนั้นราวกับอสรพิษที่กำลังแลบลิ้นและค่อย ๆ เลื้อยรัดตัวเธออย่างไม่รีบร้อนยังไม่ทันที่พยาบาลสาวจะได้สติกลับมา เถ้าแก่จงก็สั่งให้ลูกน้องถอนกำลังกลับเดินไปได้ไม่กี่ก้าว เขายังไม่ลืมที่จะสั่งให้คนเก็บกวาดขยะบนพื้นให้เรียบร้อยเขาพาลูกน้องเดินกร่างออกไปยังลานหน้าบ้าน พอดีกับที่เห็นป้าคนหนึ่งกำลังพาหลี่ลี่เดินเข้ามาป้าคนนั้นเอ่ยทักทายเถ้าแก่จงอย่างกระตือรือร้นด้วยสำเนียงท้องถิ่น “จะกลับกันแล้วเหรอ ไม่โวยวายกันต่อแล้วใช่ไหม”“ใช่ครับ เคลียร์บัญชีเรียบร้อยแล้ว คราวหน้าค่อยมาใหม่” เถ้าแก่จงพยักหน้าตอบรับอย่างสุภาพ ก่อนจะเหลือบสายตาไปมองหลี่ลี่ ท่าทางที่ดูเย็นเยียบและอันตรายนั้น แค่มองปราดเดียวก็รู้แล้วว่าไม่ใช่คนที่จะไปตอแยด้วยได้ง่ายๆหลี่ลี่หันหลังมองตามกลุ่มคนพวกนั้นจนเดินพ้นออกไป ร่างกายที่แข็งเกร็งและหวาดระแวงจึงค่อยๆ ผ่อนคลายลงเล็กน้อย“แม่หนู ไม่ต้องกลัวไปหรอก! เห็

  • หกปีไร้ใจ สามีเลวเพิ่งรู้ว่ารักหลังหย่า   บทที่ 865

    “ไหน ๆ นายก็มาถึงที่นี่แล้ว จะทิ้งฉันไว้คนเดียวจริง ๆ เหรอ?” หลี่ลี่ยืดตัวตรง ทำทีเป็นพูดจาฉาดฉานอย่างมั่นอกมั่นใจ ทว่าในใจกลับร้อนรนเพราะเดาใจเขาไม่ออกเลยสักนิดเมื่อมองทะลุความร้อนตัวแต่แสร้งทำเป็นสงบเสงี่ยมของเธอแล้ว กู้ฉือจวินก็แค่หัวเราะในลำคอเบา ๆ แต่ไม่ได้เอ่ยปากตอบอะไรเธอเริ่มร้อนรนขึ้นมาเล็กน้อย ยอมลดท่าทีแข็งกร้าวลง “ถ้าอย่างนั้น... ฉันขอร้องให้นายช่วยฉันเถอะนะ!”กู้ฉือจวินปรือตาขึ้นมองจ้องลึกเข้ามาในดวงตาของเธอ “ได้”หลี่ลี่ชะงักงันไปวูบหนึ่ง ตอนแรกเธอยังนึกกังวลว่าเขาจะไม่ยอมตกลง และเตรียมแผนการตื๊อสารพัดวิธีเอาไว้ล่วงหน้าแล้วเสียอีก ไม่นึกเลยว่าเขาจะตอบรับง่ายดายรวดเร็วขนาดนี้!พอได้รับคำตอบที่น่าพอใจ หลี่ลี่ก็ถึงกับถอนหายใจออกมาด้วยความโล่งอก จนก้มหน้าก้มตาจัดการอาหารเช้าต่ออย่างอารมณ์ดีช่วงสายของวันนั้น เมื่อหลี่ลี่เดินทางไปที่ห้องยาของโรงพยาบาลเพื่อหาพยาบาลคนเดิมอีกครั้ง กลับได้รับแจ้งว่าพยาบาลคนดังกล่าวลาหยุดและไม่ได้มาทำงานขณะที่เธอกำลังเดินออกจากโรงพยาบาลด้วยความผิดหวัง จู่ ๆ โทรศัพท์มือถือในมือก็สั่นเตือนพร้อมข้อความสั้นจากพยาบาลคนนั้น【ฉันสามารถบอกความจริง

  • หกปีไร้ใจ สามีเลวเพิ่งรู้ว่ารักหลังหย่า   บทที่ 864

    ฝนตกหนักอยู่ไม่นานก็เปลี่ยนเป็นละอองฝนโปรยปราย และตกลงมาติดต่อกันตลอดทั้งคืนตลาดโต้รุ่งในตัวเมืองได้รับผลกระทบจากสภาพอากาศ ฝ่ายร้านค้าพากันเก็บร้านเร็วกว่ากำหนดตั้งแต่ยังไม่ทันสามทุ่มครึ่ง ถนนที่เปียกชื้นไร้เงาผู้คนในเวลาอันรวดเร็ว มีเพียงคาราโอเกะขนาดใหญ่ยักษ์แห่งหนึ่งตรงตรอกด้านหลังที่ยังคงเปิดไฟสว่างไสว ลานจอดรถเนืองแน่นไปด้วยยานพาหนะเหล่าระบำสวมชุดวาบหวิวหลายคนกำลังโยกย้ายส่ายสะโพกวาดลวดลายอยู่บนเวที ด้านล่างมีแขกเหรื่อจับจองที่นั่งดื่มกันอยู่ไม่น้อยดูเหมือนว่ากิจการจะไม่ได้รับผลกระทบจากสายฝนแม้แต่น้อยพนักงานเสิร์ฟยกผลไม้เข้าไปในห้องรับรองชั้นสอง ภายในห้องมีคนอยู่เพียงสามคนเท่านั้น เป็นข้าราชการสวมเสื้อเชิ้ตสีขาวสองคน และเจ้าของร้านคาราโอเกะอีกหนึ่งคนเจ้าของร้านคาราโอเกะกำลังชนแก้วกับข้าราชการทั้งสอง พลางเหลือบเห็นพนักงานเสิร์ฟวางจานผลไม้เสร็จ ก็เอ่ยสั่งให้เขาไปหยิบเหล้า XO ชั้นดีสองขวดที่ห้องทำงานของตนขึ้นมาอีก“เถ้าแก่จง กิจการของคุณนี่ดีจริง ๆ เลยนะครับ ลูกค้าแวะเวียนมาอุดหนุนแถมคนแน่นทุกวัน ในอำเภอหลีเซี่ยนตอนนี้คงเหลือที่นี่ผูกขาดอยู่เจ้าเดียวแล้วมั้งครับเนี่ย!”“โ

  • หกปีไร้ใจ สามีเลวเพิ่งรู้ว่ารักหลังหย่า   บทที่ 863

    พยาบาลชะงักงันไป ก้มหน้าลงต่ำ สีหน้าหม่นหมองจนคาดเดาความรู้สึกไม่ได้หลังจากตกอยู่ในความเงียบงันอยู่นาน เธอก็ถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่ แล้วเอ่ยขึ้นว่า “ที่คุณสามารถคิดถึงจุดนี้ได้ ฉันรู้สึกขอบคุณจริง ๆ ค่ะ พูดตามตรง โรงพยาบาลของเราไม่มีรายได้มาสามปีกว่าแล้ว เพราะเรื่องนี้ทำให้พนักงานในโรงพยาบาล รวมถึงแพทย์ที่มีความรู้ความสามารถหลายคนเลือกที่จะลาออกไป พนักงานรุ่นเก่าที่ยังคงปักหลักอยู่ได้ ก็อาศัยเงินเก็บและเงินช่วยเหลือจากทางบ้านประคับประคองให้อยู่รอดไปวัน ๆ ส่วนคนหนุ่มสาวต่างก็ทยอยย้ายออกกันไปหมดแล้วค่ะ”“ทุกวันนี้พวกเราทั้งขาดแคลนบุคลากร ขาดแคลนอุปกรณ์เครื่องมือ ผู้ป่วยที่เป็นโรคยากจะวินิจฉัยหลายเคส พวกเราทำได้เพียงแนะนำให้ส่งตัวไปรักษาต่อที่ในเมืองเท่านั้น คนที่เหลืออยู่รักษาตัวที่โรงพยาบาลส่วนใหญ่ก็มีแต่ผู้เฒ่าผู้แก่ เด็ก ๆ และคนยากจนในอำเภอเป็นหลัก โรงพยาบาลของเราจึงแทบไม่มีรายรับเข้ามาเลยค่ะ”“ทางอำเภอไม่เคยเข้ามาดูแลพวกคุณเลยเหรอคะ?” หลี่ลี่ถามพยาบาลแค่นหัวเราะเยาะหยันออกมา “นับตั้งแต่เปลี่ยนตัวผู้นำของอำเภอ เงินอุดหนุนส่วนต่างที่ควรจะเป็นของโรงพยาบาลเราก็ถูกตัดลดลงไปครึ่งหนึ่ง

  • หกปีไร้ใจ สามีเลวเพิ่งรู้ว่ารักหลังหย่า   บทที่ 862

    “ผมนึกว่าคุณจะไปร่วมทานข้าวกับพี่ชายและว่าที่พี่สะใภ้ของคุณเสียอีก” ฮั่วจินเฉินกดหยุดการประชุมวิดีโอ ก่อนจะพับคอมพิวเตอร์ลงเสิ่นชูหมุนตัวเดินตรงเข้ามาหาเขาพร้อมกับรอยยิ้มพลางเอ่ย “พี่ชายฉันกำลังไปสวีทหวานแหววกับซีซือสองต่อสอง ฉันจะทำหน้ามึนหน้าด้านอยู่เป็นก้างขวางคอได้ยังไงล่ะ?”ฮั่วจินเฉินดึงตัวเธอเข้าสู่อ้อมกอดอย่างรู้จังหวะ มือข้างหนึ่งวางทาบเบา ๆ ลงบนท้องกลมโตที่นูนขึ้นมา “รอให้เจ้าตัวเล็กลืมตาดูโลกเมื่อไหร่ ถึงตอนนั้นเราค่อยไปเที่ยวสวีทกันสองต่อสองบ้าง”“อุ๊ย...”“เป็นอะไรไป?” เมื่อเห็นว่าจู่ ๆ เธอก็มีปฏิกิริยาตอบสนอง ฮั่วจินเฉินก็เกิดอาการตื่นตระหนกขึ้นมาทันที สีหน้าเปลี่ยนไปในพริบตาเสิ่นชูกดมือทั้งสองข้างลงบนหน้าท้องพลันหลุดหัวเราะ “เด็ก ๆ ถีบฉันค่ะ”“จริงเหรอ ขอผมฟังหน่อยสิว่าเจ้าตัวแสบพวกนี้อาละวาดยังไงบ้าง” ฮั่วจินเฉินขมวดคิ้วมุ่น ก่อนจะแนบใบหูฟังลงบนหน้าท้องของเธอภาพเหตุการณ์ตรงหน้าทำให้เสิ่นชูอดไม่ได้ที่จะหลุดหัวเราะออกมาเสียงดัง...หลายวันต่อมา ณ อำเภอหลีเซี่ยนหลังจากที่หลี่ลี่ใช้ความ “ตื๊อ” และความจริงใจเข้าหาอยู่ติดต่อกันหลายวัน ในที่สุดพยาบาลห้องยาคนนั้นก

  • หกปีไร้ใจ สามีเลวเพิ่งรู้ว่ารักหลังหย่า   บทที่ 861

    เสิ่นชูมองไปยังผู้เป็นพ่อที่กำลังเกิดความรู้สึกสะเทือนใจชั่วขณะ ก่อนจะสบตากับฉีเวินเหยียนแวบหนึ่ง แล้วจึงลุกขึ้นเดินไปยืนอยู่ข้างกายเขา “คุณพ่อคะ วางใจเถอะค่ะ คุณแม่จะต้องได้เห็นภาพนี้อย่างแน่นอนค่ะ”ฉีซื่อเอินตบหลังมือของเธอเบา ๆ ก่อนจะหันไปมองฉีเวินเหยียน “ที่เมืองจิงมีฉันกับน้องสาวของแก แกไม่ต้องเป็นห่วง ทางที่ดีพาเสี่ยวซีกลับไปพักผ่อนและทำความคุ้นเคยกับเมืองหรงสักหน่อยเถอะ แกอุตส่าห์พาเธอกลับมาด้วยทั้งที ต้องดูแลเอาใจใส่เธอให้ดี ๆ อย่าปล่อยให้เธอรู้สึกน้อยใจเด็ดขาดนะ”ฉีเวินเหยียนหลบสายตาลงเล็กน้อย “แต่ว่า...”“การผ่าตัดยังมีเวลาอีกตั้งเดือนกว่า ถ้าแกยังกังวล จะพาเสี่ยวซีกลับไปเดินเล่นพักผ่อนที่เมืองหรงก่อนสักพักก็ยังได้ งานที่บริษัทจะให้คุณอาสามดูแลอยู่ฝ่ายเดียวตลอดไปได้ยังไงกันล่ะ”ฉีซื่อเอินเอ่ยขัดขึ้นมาก่อน น้ำเสียงเจือแววความจนใจอยู่ไม่น้อยเขากลืนคำพูดลงคอ เงยหน้าขึ้นมองผู้เป็นพ่อ สลับกับหันไปมองเสิ่นชูเสิ่นชูพยักหน้ารับเบา ๆ เป็นเชิงส่งสัญญาณให้เขาสบายใจได้ออกจากโรงแรมมาแล้ว ฉีเวินเหยียนก็เรียกถังจวิ้นแยกไปคุยกันเป็นการส่วนตัว ซีซือเอียงหน้ามองตามเล็กน้อย ก่อนจะหันก

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status