Mag-log inShare
บทที่ 88
Pinakabagong kabanata
หกปีไร้ใจ สามีเลวเพิ่งรู้ว่ารักหลังหย่า บทที่ 942
ในใจของเสิ่นชูรู้สึกอบอุ่นขึ้นมาเล็กน้อย เธอพลิกมือกลับไปกุมมือของอีกฝ่ายไว้ แล้วเอ่ยตอบด้วยน้ำเสียงนุ่มนวล “รู้แล้วค่ะคุณแม่ คุณแม่เองก็ต้องดูแลสุขภาพด้วยนะคะ”พูดจบก็ไม่ลืมที่จะหันไปกำชับฉีเวินเหยียนกับซีซือต่อ “พี่คะ พี่สะใภ้ ฝากดูแลคุณพ่อคุณแม่ด้วยนะคะ”เรื่องระหว่างพี่ชายของเธอกับซีซือก็ใกล้จะสมหวังแล้ว การเปลี่ยนคำสรรพนามเป็นเรื่องที่อีกไม่นานเกินรออย่างแน่นอน“วางใจเถอะนะ” ฉีเวินเหยียนยกมือขึ้นวางบนไหล่ของเธอ ก่อนจะเบนสายตาไปมองฮั่วจินเฉิน “ดูแลน้องสาวฉันให้ดี ๆ ล่ะ”แม้สีหน้าของฮั่วจินเฉินจะดูเรียบเฉย แต่กลับแฝงไว้ด้วยความเคารพอย่างเต็มเปี่ยม “ไม่ต้องบอก ผมก็รู้อยู่แล้วครับ” หลังจากส่งคนตระกูลฉีกลับไปแล้ว บรรยากาศเงียบสงบก็กลับคืนสู่สวนหย่อมอีกครั้งเสิ่นชูทอดสายตามองไฟหน้ารถที่ค่อย ๆ แล่นออกไปไกลจนลับตา ราวกับกำลังใช้ความคิดบางอย่างอยู่ฮั่วจินเฉินเอื้อมมือไปปัดเส้นผมที่ปรกลงมาเบา ๆ “เหนื่อยไหม?”“นิดหน่อย” “งั้นพวกเรารีบไปพักผ่อนกันเถอะ”เธอนิ่งอึ้งไปเล็กน้อยก่อนจะหันกลับมามอง “คืนนี้พักที่บ้านใหญ่เหรอ?”ฮั่วจินเฉินหัวเราะในลำคอ “ก็ไม่ใช่ว่าไม่เคยนอนสักหน่อย”สา
หกปีไร้ใจ สามีเลวเพิ่งรู้ว่ารักหลังหย่า บทที่ 941
หลังเสร็จสิ้นพิธีการ เข้าสู่ช่วงงานเลี้ยงครอบครัว เนื่องจากมีแต่ญาติสนิทและเพื่อนฝูงที่คุ้นเคย ไม่มีคนนอก บรรยากาศภายในงานจึงผ่อนคลายเป็นพิเศษฉีซื่อเอินกับฮั่วเฉิงเยี่ยดื่มเหล้าด้วยกันไปหลายจอก จู่ ๆ ก็หันไปพูดคุยกันเรื่องธุรกิจ ส่วนคุณนายฉีและหลี่ม่านยวี่สองสาวก็มารวมกลุ่มช่วยกันกล่อมเด็ก ๆ พร้อมกับพูดคุยแลกเปลี่ยนประสบการณ์การเลี้ยงลูกไปด้วยดูเหมือนว่าความบาดหมางและเรื่องราวต่าง ๆ ในอดีตของทั้งสองตระกูลจะถูกลืมเลือนไปจนหมดสิ้น ต่างฝ่ายต่างพูดคุยกันอย่างถูกคอทีเดียวส่วนฮั่วจินเฉินไม่ต้องพูดถึง เขานั่งอยู่ข้างกายเสิ่นชูตลอดทั้งงานคอยคีบอาหารใส่จานให้ หรือไม่ก็คอยช่วยดื่มเหล้าแทนเธอใครที่ไม่รู้สถานะของทั้งคู่คงคิดว่าพวกเขาสองคน “กลับมาแต่งงานกันใหม่” กันไปนานแล้ว และตำแหน่งสะใภ้ตระกูลฮั่วก็คงหนีไม่พ้นเธออย่างแน่นอนในจังหวะนั้นเอง เสิ่นชูกลับได้รับข้อความจากกู้ฉือจวินเข้าพอดีเธอวางตะเกียบในมือลง กระซิบพูดอะไรบางอย่างข้างกายฮั่วจินเฉิน ก่อนจะลุกขึ้นเดินออกจากโต๊ะไปณ บริเวณนอกประตูใหญ่ กู้ฉือจวินยืนนิ่งอยู่หน้าตัวรถโดยไม่มีท่าทีจะเดินเข้ามาภายในบริเวณบ้านสายลมยามค่ำคืนพัดโช
หกปีไร้ใจ สามีเลวเพิ่งรู้ว่ารักหลังหย่า บทที่ 940
ภายในห้องเด็กอ่อน แม่นมคนหนึ่งกำลังช่วยกล่อมเสวี่ยเป่า ส่วนอีกคนก็กล่อมชิวเป่าอยู่ ขณะที่หลี่ลี่นั้นยืนทำตัวไม่ถูกอยู่ข้าง ๆ ราวกับเด็กที่ทำความผิด เมื่อเห็นเสิ่นชูเดินเข้ามา เธอรีบปรี่เข้าไปหาด้วยใบหน้าแสดงความน้อยอกน้อยใจทันที “พี่สะใภ้~ ฉันแค่อยากจะอุ้มดูเฉย ๆ ใครจะไปรู้ล่ะว่าเด็ก ๆ จะร้องไห้เพราะฉัน!”แม่นมรีบอธิบายด้วยความจนใจ “คุณนายคะ เมื่อครู่คุณหนูหลี่อุ้มเสวี่ยเป่าค่ะ แล้วเสวี่ยเป่าเพิ่งจะหลับไป พอโดนอุ้มขึ้นมาแบบนั้นเลยตกใจร้องงอแงขึ้นมา แถมยังปลุกคนพี่ให้ตื่นตามไปด้วยค่ะ”หลี่ลี่เบะปากแล้วพึมพำเบา ๆ “ฉันไม่รู้จริง ๆ นี่คะว่าเด็ก ๆ เพิ่งจะหลับ ถ้ารู้ฉันไม่ยื่นมือไปอุ้มให้เสียเรื่องหรอก!” เสิ่นชูรับชิวเป่ามาอุ้มไว้ เจ้าก้อนซาลาเปาตัวน้อยขยับแขนขาไปมาพร้อมกับส่งเสียงอืออาในลำคอ ทำเอาหัวใจของเธอแทบจะละลายลงตรงนั้นเลยทีเดียว“ใครใช้ให้เธออุ้มผิดคนกันล่ะ เธอไปอุ้มโดนเสวี่ยเป่า ยัยหนูนี่มีนิสัยหงุดหงิดเวลาตื่นนอน ถ้าได้อาละวาดขึ้นมาล่ะก็ไม่จบไม่สิ้นแน่”“ก็หน้าตาพวกแกเหมือนกันตั้งขนาดนั้น ฉันจะไปแยกออกได้ยังไงล่ะคะว่าใครคือชิวเป่าใครคือเสวี่ยเป่า!”หลี่ลี่ทำหน้าหงอยเสิ่นช
หกปีไร้ใจ สามีเลวเพิ่งรู้ว่ารักหลังหย่า บทที่ 939
เรื่องงานเลี้ยงวันครบหนึ่งเดือนนั้น ฉีซื่อเอินให้ความสำคัญเป็นอย่างมาก ท้ายที่สุดแล้วนั่นก็คือหลานสาวแท้ ๆ ของเขานี่นาเสิ่นชูชะงักไป เรื่องงานเลี้ยงวันครบหนึ่งเดือนนี้เธอยังไม่ได้ปรึกษากับฮั่วจินเฉินเลย ส่วนจะจัดออกมาในรูปแบบไหน เธอก็ยังไม่รู้เลยเช่นกัน“พ่อครับ จะกังวลไปทำไมล่ะครับ ชิวเป่ากับเสวี่ยเป่าต่างก็เป็นลูกของฮั่วจินเฉิน งานเลี้ยงวันครบหนึ่งเดือนเขาจะกล้าทำให้ลูกสาวตัวเองน้อยหน้าได้ยังไง? ถ้าคุณพ่อของเด็กจัดการได้ไม่ดี สู้พวกเราพาเด็ก ๆ กลับมาเลี้ยงที่ตระกูลฉีซะเลย ทางตระกูลฮั่วก็ไม่กล้าพูดอะไรหรอกครับ” ฉีเวินเหยียนวางเสวี่ยเป่าที่อยู่ในอ้อมแขนกลับลงไปในเปลโยก ก่อนจะใช้ของเล่นหยอกล้อให้เธอยิ้มออกมาฉีซื่อเอินได้ยินดังนั้นก็พยักหน้ารับ “นั่นสินะ ถ้าตระกูลฮั่วกล้าไม่ให้ความสำคัญ งั้นพวกเราก็กลับไปจัดที่เมืองหรงซะเลย! ตระกูลฉีของเราเลี้ยงไหวอยู่แล้ว! ฮ่า ๆ”เสิ่นชูยกมือขึ้นนวดขมับอย่างจนใจ คุณพ่อกับพี่ชายของเธอนี่กะจะสนับสนุนให้เธอกลับมาเกาะที่บ้านกินจริง ๆ สินะ!วันต่อมา ทางตระกูลฮั่วก็ส่งเทียบเชิญให้คนตระกูลฉีเดินทางไปที่บ้านใหญ่เพื่อปรึกษาหารือเกี่ยวกับโต๊ะจีนในงานเลี้ยง
หกปีไร้ใจ สามีเลวเพิ่งรู้ว่ารักหลังหย่า บทที่ 938
“เรื่องจดทะเบียนสมรสใหม่แล้วแต่คุณเลย ผมไม่บังคับหรอก”เสิ่นชูโน้มตัวไปจูบแก้มเขาเขาชะงักไปเล็กน้อย นัยน์ตาหดเกร็งลงนิด สัมผัสอันอ่อนนุ่มที่แนบลงบนข้างแก้มเปรียบเสมือนประกายไฟดวงเล็ก ๆ ที่ลุกโชนลามเลียไปถึงก้นบึ้งหัวใจในชั่วพริบตาลูกกระเดือกของฮั่วจินเฉินขยับขึ้นลง ความอดกลั้นที่เขาพยายามประคับประคองพังทลายลงในวินาทีนี้อย่างสิ้นเชิง สัญชาตญาณทำให้เขายกมือขึ้นประคองท้ายทอยของเธอแล้วประทับจูบให้ลึกซึ้งยิ่งขึ้น ในแววตากลัดกลุ้มไปด้วยความรู้สึกที่อัดอั้นมานาน น้ำเสียงแหบพร่าจนแทบไม่เป็นเสียง “คุณทำแบบนี้ ผมจะอดใจไม่ไหวเอานะ”ใบหูของเธอแดงก่ำ “ถึงจะไม่ได้ แต่ ไม่ได้หมายความว่าฉันจะช่วยคุณไม่ได้สักหน่อย...”...หลังจากฮั่วจินเฉินกลับมาจากเมืองกั่งเฉิง เขาก็อยู่บ้านเป็นเพื่อนเสิ่นชูถึงสามวันก่อนจะกลับไปทำงานที่บริษัท ฝางถัวเล่าเรื่องที่เสิ่นชูให้เขาจัดการครอบครัวของเสิ่นหยวนรุ่ยให้ฟังทั้งหมด ฮั่วจินเฉินเองก็สั่งให้เขาจัดการตามสมควรเช่นกัน เพียงแต่กำชับเพิ่มขึ้นมาประโยคหนึ่งว่า “ไม่อยากเห็นคนครอบครัวนี้อยู่ในเมืองจิงอีกต่อไป”หลังวางสายจากฝางถัว เขาก็ได้รับโทรศัพท์สายต่อมาคือสายจากผู้
หกปีไร้ใจ สามีเลวเพิ่งรู้ว่ารักหลังหย่า บทที่ 937
เสิ่นชูพิงหลังอยู่กับหัวเตียงพลางเล่นโทรศัพท์มือถืออย่างไม่ใส่ใจ เมื่อได้ยินเสียงความเคลื่อนไหว สายตาของเธอก็เงยขึ้นเล็กน้อย ฮั่วจินเฉินเพิ่งอาบน้ำอุ่นเสร็จและเดินออกมาโดยไม่สวมเสื้อผ้าท่อนบน เส้นผมสีดำยุ่งเล็กน้อย มีหยดน้ำเกาะพราวและร่วงหล่นลงมาไม่ขาดสาย มันหยดลงบนกระดูกไหปลาร้า ไหลลงมาถึงหน้าอก ก่อนจะกลิ้งหายเข้าไปในขอบเอวและหน้าท้องเธอมองจ้องเขม็งจนแทบละสายตาไปไหนไม่ได้ทั้งที่เคยเห็นร่างกายของเขามานับครั้งไม่ถ้วนแล้ว แต่รูปร่างช่วงนี้กลับเป็นอาหารตาชั้นดีเสียเหลือเกิน!ในเสี้ยววินาทีที่เสิ่นชูเหม่อลอยไป ชายหนุ่มก็มาหยุดยืนอยู่ข้างเตียงตั้งแต่เมื่อไหร่ก็ไม่รู้ เงาร่างทอดตัวลงมาบังทัศนียภาพของเธอจนมิดเธอชะงักไปเล็กน้อย ก่อนที่ฮั่วจินเฉินจะโน้มตัวเข้ามาใกล้ “ให้ผมเข้าไปใกล้กว่านี้อีกหน่อยคุณจะได้เห็นชัด ๆ ดีไหม?”เสิ่นชูพูดไม่ออกไปชั่วขณะผู้ชายคนนี้ ยิ่งอายุมากขึ้นยิ่งหน้าหนาไร้ยางอายเข้าไปทุกที!“ไม่ดูแล้ว ๆ...” เสิ่นชูเอาหมอนขึ้นมากันเขาไว้แล้วหลบสายตาคู่นั้น “ไหนล่ะของขวัญที่ตกลงว่าจะซื้อมาให้ฉัน?”มุมปากของเขาโค้งขึ้นเล็กน้อยแล้วถือโอกาสนั่งลงที่ขอบเตียง “ผมลืมน่ะ”เม
Maaari mong magustuhan
รวมเรื่องสั้นสุดสยิว SS2 (NC25+)
Chocolate lily 179.8K views(ของหวง) มาเฟีย BAD
ลำเจียก134.4K viewsOBSESSED คลั่งไคล้อัยรินทร์ (4P) NC20+
Beefy Cat113.9K viewsให้ตายเถอะ โยนอดีตสามีไปข้างหลังคนรักที่มิอาจเอื้อม เขาคลั่งไปแล้ว
เล่อเอิน69.2K viewsคุณหมอไร้รัก
Wabibi87 viewsคลั่งรักเมียเด็กจอมดื้อ
จินต์พิชา335 viewsเฮียโซ่ช่างสัก
Summerrain4044 viewsขยับสิครับ dont wait (NC 20+)
ผัดบวบ81 views
