LOGINShare
บทที่ 137 กุ้ยเฟยที่ไม่ยอมถอยอีก
publish date:
2026-09-16 17:15:06
Latest chapter
หงส์ร้างรักแห่งตำหนักจี้เห่อ บทที่ 195 ข้าไม่อยากให้เจ้าต้องเลือก
เซี่ยเยว่หลันก้มหน้าลงมองมือของตนเอง มือที่ยังคงกุมมือของหลี่เซวียนเอาไว้แน่นราวกับกลัวว่าหากปล่อยมือเพียงชั่วขณะ เขาจะหายไปจากชีวิตของนางอีกครั้ง ตลอดหลายปีที่ผ่านมา...นางรักผิดคนมาตลอดงั้นเหรอไม่ใช่...นางไม่ได้รักผิดคน นางเพียงจำคนที่รักผิดไปเท่านั้น ความรักที่นางมอบให้หลี่จิ้งเหยียน ความภักดีที่นางมีต่อเขา การยอมยืนอยู่ข้างเขาในวันที่เขายังไม่มีสิ่งใด การช่วยเขาก้าวขึ้นสู่บัลลังก์ แม้ต้องเผชิญอันตรายครั้งแล้วครั้งเล่า... ทุกอย่างล้วนเกิดจากความเข้าใจผิดเพียงเรื่องเดียว นางคิดว่าชายที่เคยคุกเข่าอยู่ข้างนางในวัยเด็กคือหลี่จิ้งเหยียน คิดว่าคนที่เคยเก็บถุงหอมของมารดานางเอาไว้ให้ คือเขา คิดว่าคนที่สัญญาว่าจะคืนของให้นางในวันที่นางเข้มแข็ง คือเขา และคิดว่าคนที่นางเฝ้ารอคอยมาตลอดหลายปี...คือฮ่องเต้ที่นางแต่งงานด้วย แต่ความจริงกลับตรงกันข้ามทั้งหมด คนคนนั้น...อยู่ตรงหน้านางมาตลอด เซี่ยเยว่หลันเงยหน้าขึ้นช้าๆ มองใบหน้าของหลี่เซวียนที่ยังคงหลับใหลด้วยพิษไข้ “เหตุใด...” เสียงของนางแผ่วเบา “เหตุใดพระองค์ถึงไม่บอกหม่อมฉันเร็วกว่า
หงส์ร้างรักแห่งตำหนักจี้เห่อ บทที่ 194 อดีตที่ถูกซ่อนไว้
ภาพในอดีตย้อนกลับมาในความทรงจำ ฤดูร้อนปีนั้นเซี่ยเยว่หลันในวัยเจ็ดขวบ กำลังคุกเข่าอยู่ต่อหน้าท่านอาจารย์เห่อด้วยนางแอบเข้าไปในเขตหวงห้ามตำหนักวังชั้นใน 'คุณหนูเซี่ย เหตุใดเจ้าจึงขัดคำสั่งของอาจารย์' 'ท่านอาจารย์ ข้าเพียงเข้าไปช่วยเด็กชายผู้นี้ออกจากเขตหวงห้ามเจ้าค่ะ เขาเพิ่งมาใหม่จึงไม่รู้ความและเดินเข้าไปในเขตตำหนักนั้น..." นางหันไปทางเด็กคนนั้น ใบหน้าของเขาดูไม่รู้ความ ผู้เฒ่าเห่อหันมองเด็กชายคนนั้นนิ่ง 'เป็นเช่นนั้นจริงอย่างนาวว่าหรือ' 'ข้าเพียงเข้าไปหยิบสิ่งนี้ขอรับ' เด็กชายยื่นถุงหอมผ้าไหมทองสีอ่อนปักรูปพระจันทร์เสี้ยว และอักษรคำว่า เซี่ยเยว่หลัน เด็กสาวชะงัก 'นั่นถุงหอมของแม่ข้า...' 'ข้าเห็นพวกเด็กชายสองสามคนนั้น แอบขโมยถุงนี่มาจากห่อผ้าของคุณหนูท่านนี้ ข้าจึงแอบเดินตามไปขอรับ พวกเขาปามันเข้าไปในเขตหวงห้ามและกำลังจะไปบอกนาง ข้าจึงแอบเข้าไปเอามาแล้วนางก็มาพบเข้าขอรับ" เด็กชายพูดพลางหันกลับไปมองนาง 'เช่นนั้นข้าขอรับผิดแทนเขาเองท่านอาจารย์ เขาช่วยข้าไว้...ข้าต้องตอบแทนเขา' ผู้เฒ่าเห่อยิ้มอ่อนพลางสั่งทำโ
หงส์ร้างรักแห่งตำหนักจี้เห่อ บทที่ 193 ความทรงจำที่สับสน
เขามองนางอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนเอื้อมมือไปจับมือของนาง สัมผัสที่เย้นเฉียบช่างแตกต่างกับที่เคย เซี่ยัยว่หลันชะงัก ดวงตากลมจ้องมองบุรุษตรงหน้าด้วยความสั่นไหว “เยว่หลัน” “เพคะ?” “ถ้าข้าหลับ...” “ห้ามพูดเช่นนั้นเพคะ” “ฟังข้าก่อน” “ไม่เพคะ” น้ำเสียงของนางสั่นอย่างเห็นได้ชัด หลี่เซวียนนิ่งไป เขาเพิ่งเคยเห็นเซี่ยเยว่หลันเป็นเช่นนี้ หญิงสาวที่แม้ต้องเผชิญกับศัตรูจำนวนมากก็ยังสามารถถือดาบได้มั่นคง หญิงสาวที่แม้รู้ว่าตระกูลของตนถูกทำลายก็ยังไม่ร้องไห้ต่อหน้าผู้ใด แต่เวลานี้เพียงเห็นเลือดของเขา...มือของนางกลับสั่นจนไม่อาจปกปิดได้ “ข้าไม่เป็นไร” เขากระซิบ เซี่ยเยว่หลันก้มหน้าลง “หม่อมฉันไม่อยากเสียพระองค์ไป” คำพูดนั้นหลุดออกมาเบาจนแทบไม่ได้ยิน หลี่เซวียนนิ่งงัน ดวงตาของเขาอ่อนลง “เจ้าพูดว่าอะไรนะ?” เซี่ยเยว่หลันรู้ตัวว่าพูดอะไรออกไป นางรีบหันหน้าหนี “ไม่มีอะไรเพคะ” “แต่ข้าได้ยิน” “พระองค์คงฟังผิดไป” “ข้าไม่เคยฟังผิดเรื่องของเจ้า...ไม่เคยสักนา
หงส์ร้างรักแห่งตำหนักจี้เห่อ บทที่ 192 บาดแผลบนรถม้า
หมอประจำขบวนรีบเข้ามาตรวจอาการ เซี่ยเยว่หลนรีบประคองเข้าเพื่อช่วยให้หมอดูอาการได้ถนัดขึ้น สีหน้าของหมอประจำขบวนทำให้นางอดรู้สึกกลัวไม่ได้ “ต้องกลับไปรักษาที่อู่หนานโดยเร็วพ่ะย่ะค่ะ แผลของอ๋องเจ็ดไม่ควรเดินทางไกลในตอนนี้” เซี่ยเยว่หลันพยักหน้า “เช่นนั้นเรากลับอู่หนานทันที” จื่อจิ่วหลินมองนางครู่หนึ่ง ก่อนหันไปสั่งคนของตน “เตรียมขบวน” “เราจะออกเดินทางคืนนี้” “พ่ะย่ะค่ะองค์หญิง!” หลิงซวงรีบสั่งองครักษ์กระจายกำลังออกตรวจเส้นทางและส่งม้าเร็วกลับไปแจ้งข่าวที่เมืองหลวงอู่หนานทันที เสวียนอู่รีบมาแจ้งอวี้หลิงเพื่อพาคนของตระกูลเซี่ยขึ้นรถม้าไปยังที่ปลอดภัยก่อน ส่วนอวี้หลิงถูกจัดให้อยู่ในรถอีกคันเพื่อรักษาบาดแผล เซี่ยเยว่หลันกำลังจะขึ้นรถของตน แต่เมื่อหันไปเห็นหลี่เซวียนกำลังจะเดินกลับไปยังรถอีกคัน นางกลับหยุดฝีเท้า “ท่านอ๋อง” เขาหันมา “มีอะไร?” “บาดผลของพระองค์ไม่ควรนั่งรถม้าคนเดียวนะเพคะ มากับหม่อมฉันเถิดเพคะ” หลี่เซวียนเลิกคิ้ว “แน่ใจหรือ?” เซี่ยเยว่หลันพยักหน้า “หมอบอกว
หงส์ร้างรักแห่งตำหนักจี้เห่อ บทที่ 191 ความจริงจากปากอวี้หลิง
เซี่ยเยว่หลันหลับตาลงชั่วครู่ ก่อนสูดลมหายใจเข้าลึก นางพยายามเก็บความรู้สึกทั้งหมดกลับเข้าไปในส่วนลึกของหัวใจอีกครั้ง แต่ยิ่งพยายามห้าม หัวใจกลับยิ่งต่อต้าน นางเผลอใจรักเขาแล้วจริงๆ เสียแล้ว และนั่นคือสิ่งที่นางไม่ควรทำที่สุด “เยว่หลัน…” เสียงของหลี่เซวียนดังขึ้นอีกครั้ง นางลืมตา “เพคะ?” “อย่ามองข้าด้วยสายตาเช่นนั้น” “เช่นไรหรือเพคะ?” เขายิ้มบางๆ “เหมือนกลัวว่าข้าจะหายไป” เซี่ยเยว่หลันนิ่งไป ก่อนเบือนหน้าหนี “พระองค์ได้รับบาดเจ็บเพราะหม่อมฉัน หม่อมฉันย่อมต้องเป็นห่วง สกุลเซี่ยเป็นหนี้บุญคุณของพระองค์” “เพียงเท่านั้นหรือ?” คำถามนั้นทำให้นางชะงัก แต่ก่อนที่นางจะตอบ อวี้หลิงกลับเอ่ยขึ้นจากด้านข้าง “ข้าว่า…ไม่เพียงเท่านั้นหรอกพ่ะย่ะค่ะท่านอ๋อง” เซี่ยเยว่หลันหันขวับ “อวี้หลิง!” ชายหนุ่มหัวเราะเบาๆ ก่อนจะยกมือขึ้นจับบาดแผลของตนเอง “ข้าถูกมัดอยู่หลายชั่วยาม พี่หญิงอย่าเพิ่งตะโกนใส่ข้าเลยขอรับ” “เจ้าเด็กนี่…” นางอยากจะดุ แต่สุดท้ายกลับพูดไม่ออก เพราะเมื่อได้เห็นใบหน้าของน้องชายที่ยังมีช
หงส์ร้างรักแห่งตำหนักจี้เห่อ บทที่ 190 ข้าจะรอเจ้า
เซี่ยเยว่หลันเบิกตากว้าง หลี่เซวียนกัดฟันแน่ มือหนายังคงจับกระบี่แน่นก่อนผลักชายคนนั้นกระเด็นออกไป ร่างสูงทรุดลง เขาจ้องมองบาดแผลลมหายใจติดขัดเพราะความเจ็บปวด “ข้าไม่เป็นไร” เลือดสีแดงสดกลับไหลออกจากเสื้อของเขา มือหนากดแผลเอาไว้แน่นเพื่อห้ามเลือด เซี่ยเยว่หลันหันไปฟันชายอีกคนจนล้มลงกับพื้นแต่แววตายังมองมาที่อ๋องเจ็ด “พระองค์ถูกแทง!” “ไม่เป็นไร...แผลไม่ลึกมากแค่ถากๆ” “อย่าพูดนะเพคะ!” เซี่ยเยว่หลันรีบเข้าไปประคองเขาไว้แน่น ดวงตาของนางสั่นไหวอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน นางจ้องมองแผลของเขาก่อนจะเงยหน้ามองใบหน้าของหลี่เซวียนที่ซีดเซียวจากความเจ็บปวดและเสียเลือด “หากพระองค์เป็นอะไรขึ้นมา…” เสียงของนางขาดหาย หลี่เซวียนมองนางนิ่ง ใบหน้าของกุ้ยเฟยที่เคยเย็นชาบัดนี้เต็มไปด้วยความหวาดกลัวที่กลั้นไว้ไม่อยู่ “เจ้าจะทำอะไร?” เซี่ยเยว่หลันกำแขนเขาแน่น “หม่อมฉัน…” นางพูดไม่ออก เพราะในวินาทีนั้นนางเพิ่งรู้ว่า ความกลัวที่กำลังบีบรัดหัวใจของนางไม่ใช่เพียงความกลัวว่าจะเสียคนร่วมทางไปแต่มันคือความกลัว…ว่าจะเสียเขาไปตลอดชีวิตจริงๆ หลี่เซวียนยิ้มบางทั
You May Also Like
ยอดหมอหญิงทะลุห้วงเวลา
กานเฟย851.2K viewsเวิ่นซูฉี หญิงร้ายแห่งราชสำนัก
อักษรามณี24.2K viewsโทษทีข้าเกิดมาต้องเป็นเมียเอกเท่านั้น
สั่งไม่หยุด126.1K viewsอนุตัวร้ายขอทำสวน
ประดับดิน62.7K viewsแม่นาง! มาเป็นฮูหยินข้าเถิด
ถานเซียง396 viewsอี้เฟย หญาหงส์ทมิฬ
สายลมละเมอ195 viewsจากลูกสาวเจ้าพ่อมาเป็นฮูหยินผู้ไร้ค่า
มิณิณ/ชงฉีป๋อซาน1.4K viewsเมื่อนางร้ายฮึดสู้พ่อของลูก
เสี่ยวหลัน / พลอยรดา5.7K views
