LOGINตอนพิเศษ : ไปต่อ หรือพอแค่นี้สองปีต่อมา...มนธิสาเดินไปหาร่างสูงที่ยืนอยู่บนระเบียงห้องพักโรงแรมชื่อดังของจังหวัดที่เขามาดูงาน ซึ่งเธอเพิ่งเดินทางมาหาอีกฝ่าย เพราะอยากใช้เวลาร่วมกันในช่วงวันหยุด เพราะสองเดือนแล้วที่เธอกับพัทไม่ได้เจอกันพัทมาคุมงานโครงการใหญ่ที่จังหวัดทางภาคเหนือ นั่นคือเหตุผล แต่ก็โทร. คุยและส่งข้อความหากันทุกวัน มันก็ไม่ได้รู้สึกห่างหาย แต่มันก็มีช่องว่างสำหรับให้ครุ่นคิด ว่าความสัมพันธ์นี้มันจะยังไปต่อหรือเปล่า เพราะสองปีแล้วสำหรับการคบหา“อาบน้ำแล้วสดชื่นขึ้นหรือยัง” พัทหันมาถาม เพราะตอนมาถึงตอนเย็น เขาให้ลูกน้องไปรับเธอที่สนามบิน เพราะเขาติดนัดกับลูกค้ารายใหญ่ มนธิสาดูมีท่าทีเหนื่อยล้า เขาจึงสั่งไม่ได้พาเธอไปกินมื้อค่ำข้างนอก แต่สั่งขึ้นมาที่ห้องพัก ซึ่งตอนนี้อาหารยังไม่มาส่ง“ค่ะ ดีขึ้นแล้ว” เธอตอบ แต่ก็ยังยิ้มเนือยๆทั้งสองยังไม่ได้คุยอะไรกันต่อ อาหารก็มาส่งที่ห้องพอดี นั่งกินกันเงียบๆ บรรยากาศมันอึมครึม เพราะเหมือนต่างฝ่ายต่างตกอยู่ในห้วงคิดของตัวเองอิ่มแล้วก็มาจิบไวน์ต่อที่ระเบียงห้องพัก“คุณมีเรื่องจะคุยใช่ไหมครับ” พัทตัดสินใจเปิดเรื่องคุย เพราะนั่งเงียบกั
“ยิ้มอะไร” กริชถามภรรยาขณะที่เขากำลังขับรถกลับบ้าน หลังจากพากันไปดินเนอร์ที่โรงแรมชื่อดังแห่งหนึ่ง“ก็ขำยัยมนน่ะสิ ส่งรูปช่อดอกไม้มาอวด และคุยว่าอาพัทของคบด้วยแล้ว”“มนคิดว่าเธอไม่อยากได้เขาเป็นอาสะใภ้ แต่มนคิดผิดใช่ไหม”“ใช่ น้องคุณน่ะโง่ และฉันก็รู้อยู่แล้วว่าอาพัทจะไปขอคบมนวันนี้ เพราะอาพัทของที่อยู่ร้าน และถามเรื่องดอกไม้ที่ยัยมนชอบ”“ก็เธอพูดกับมนทำนองไม่เชียร์ แถมยังพูดเชิงให้มนตัดใจ ว่ายังไงคุณพัทก็ไม่สนใจมนหรอก”“ก็มนไม่ใช่สเปกอาพัทไง แต่ตอนหลังฉันก็รู้ว่าอาพัทหวั่นไหวอยู่บ้าง ฉันก็เชียร์อยู่เงียบๆ เชียร์ออกนอกหน้า ยัยมนก็ได้ใจ”“บางทีฉันก็งงความสัมพันธ์ของเธอกับมนนะ กัดกันแซะกันตลอด จนคิดว่าจะอยู่บ้านเดียวกันได้ไหม แต่พอดูๆ ไป เธอกับยัยมนก็หวังดีต่อกัน ดูแลกันแบบจิกๆ กัดๆ”“ความสัมพันธ์คนเราก็มีหลายรูปแบบ แตกต่างสไตล์”“ครับ เข้าใจแล้ว” กริชรับคำพร้อมกับยิ้มขำคำอธิบายของภรรยา สำหรับเขาขอให้คนในครอบครัวรักกัน ดูแล และหวังดีต่อกันก็เพียงพอแล้ว จะจิก จะกัด วีนหรือทะเลาะกันบ้างก็คงเป็นเรื่องธรรมดาเพราะระหว่างที่เติบโต เขากับน้องชาย น้องสาวก็มีทะเลาะเบาะแว้งตามประสาคนในครอบครัว ห
“คุณพัทขับรถมาเองหรือลุงมิตรขับให้คะ” เธอเอ่ยถึงคนขับรถของเขา“ขับมาเองครับ”“งั้นไม่เสิร์ฟไวน์”“ถ้าคุณมนอยากดื่มตามสบายนะครับ ผมจะไปส่งคุณเอง”พอได้ยินแบบนั้นแล้วมนธิสาไม่รอช้า หยิบไวน์มาเสิร์ฟตัวเองอย่างไม่ลังเล เพราะนี่ถือว่ามันคือโอกาสทองของเธอ“เบาๆ ครับ เดี๋ยวจะเมาก่อนจะคุยกันได้รู้เรื่อง” พัทแตะมือเธอไม่ให้รินแก้วที่สอง ส่วนคนที่ตั้งใจจะมอมไวน์ตัวเองถึงกับยิ้มเขิน“พอดีมนดีใจค่ะที่คุณพัทแวะมาหา เลยจะดื่มฉลองเสียหน่อย”“ดีใจขนาดนั้นเลยเหรอ” ไม่เชิงถาม แต่แค่สงสัยมากกว่าว่าการมาของเขาสำคัญกับมนธิสาขนาดนั้นเชียวหรือแน่นอนเขารู้ว่าเธอชอบเขามาตั้งแต่ครั้งแรกที่เจอกัน เพราะหญิงสาวที่อายุรุ่นราวคราวเดียวกับหลานสาว แสดงออกอย่างชัดเจน ทั้งสีหน้าแววตาและท่าทีกระตือรือร้นเวลาเจอเขา รวมทั้งค่ำคืนที่อีกฝ่ายเมามายในผับที่หัวหิน แล้วสารภาพความในใจพร้อมกับจูบเขาอย่างลืมตัวก่อนหน้านั้นเขาเคยคิดว่ามนธิสาก็คงเหมือนลูกสาวเศรษฐีทั่วไปที่เอาแต่ใจ ดื้อรั้น คงไม่เป็นโล้เป็นพาย และเขาก็ไม่อยากเสียเวลาด้วยทว่าระหว่างที่มนธิสาไปหาลีน่ากับหลานสาวที่บ้านของเขา ก็ได้เห็นความน่ารัก ซื่อตรงและจริงใจของอีก
ตอนพิเศษ : วาเลนไทน์นี้มีความหมาย“เมื่อไหร่จะเลิกทำหน้าบูดบึ้งเสียที แบบนี้แขกจะกล้าเข้าร้านไหม” พีชเอ่ยขึ้นอย่างเหลืออด เพราะตั้งแต่ก้าวเข้าร้านมาในร้าน มนธิสาก็ทำหน้าบูด ผ่านไปนับชั่วโมงก็ยังไม่เลิก“ก็คนมันเซ็งอะ”“โสดแล้วพาลเนาะ”“เออ หมั่นไส้คนมีคู่ว่ะ โดยเฉพาะพี่สะใภ้ตัวดีของฉัน โคตรน่าหมั่นไส้”“อิจฉาลีน่าทำไม กว่ายัยนั่นจะแฮปปี้มีความสุขได้ ปางตายน่ะ ยิ่งชีวิตวัยเด็กของลีน่า โอ๊ยน้ำเน่ายิ่งกว่าละครหลังข่าว”“ก็เข้าใจอยู่หรอก แต่แหม ตั้งแต่ดีกันกับพี่กริช หน้าตาระรื่นมาก วันๆ หัวเราะต่อกระซิกกันเหมือนคู่รักแรกรุ่น บางทีก็หมั่นไส้ไง”“เออ เห็นว่าเย็นนี้จะไปดินเนอร์กับพี่กริช ส่งชุดมาให้ฉันช่วยเลือกด้วยนะ” พีชตอกย้ำความหวานของลีน่ากับกริช“อือ เมื่อคืนก็ให้ฉันช่วยเลือก พอเลือกให้แล้วก็หาว่าชุดเรียบไป”“ฉันก็ช่วยเลือกไปแล้ว มันบอกโป๊ไป ไม่ผ่านว่างั้น”“นั่นแหละ ความลีน่า บางทีก็น่าโมโห”“ที่แกโมโหอยู่ตอนนี้เพราะโสดโว้ย ถามจริงคุณพัทไม่อะไรกับแกเลยเหรอ”“ก็อย่างที่เห็น เป็นผู้ใหญ่วางตัวดี น่านับถือ มีความสนิทสนมให้ แต่ในฐานะอาของน้องลัญจ์ และตั้งแต่ลีน่ากับน้องลัญจ์ย้ายกลับบ้านฉัน
“เดี๋ยวกินข้าวเสร็จก่อนค่อยว่ากัน” เธอตอบ เมื่อแม่บ้านกับเด็กรับใช้ยกอาหารเข้ามาวางบนโต๊ะพอดีหลังจากลูกหลับ ลีน่ากับกริชก็กลับห้องนอนตัวเอง ลีน่าแอบยิ้มขำเมื่อกริชใช้อาบน้ำค่อนข้างเร็ว ขณะที่เธออาบน้ำก่อน และคุยไลน์กับพีชและมนธิสาฆ่าเวลารออีกฝ่ายแต่ก็ไม่คิดว่าเขาจะอาบเร็วขนาดนี้“อาบเร็วไปนะ” ลีน่าว่า“ฉันกลัวเธอหลับก่อนน่ะสิ” เขาพูดแล้วทิ้งตัวลงนอนข้างเธอ ขณะที่ลีน่าวางโทรศัพท์ไว้บนโต๊ะ“ก็ไม่หลับหรอก คุยกันไว้แล้วนี่ ฉันไม่เบี้ยวหรอกน่า”“งั้น...เริ่มเลยไหม” คำพูดตรงไปตรงมาของเขาทำให้ลีน่าหัวเราะเบาๆ“คุณจะถามทุกอย่างไม่ได้นะ” เธอว่าแล้วยิ้มขำ“ก็ฉันชอบอะไรที่ชัดเจน และเธอก็ชอบอะไรที่ตรงไปตรงมานี่นา”“อือ แต่บางเรื่องก็ควรจะ...” ลีน่าพูดไม่ทันจบด้วยซ้ำ เขาก็ประคองใบหน้าสวยของเธอมารับจุมพิตอันดูดดื่มเสียก่อนจากนั้นเขาก็ไม่ได้ถามหรือขออนุญาตในเรื่องที่จะทำต่อไป เช่นถอดเสื้อชุดนอนเธอออกจากร่างอย่างรวดเร็ว หรือแม้แต่การเข้าไปในตัวเธออย่างเร่าร้อนมีแต่เสียงครวญครางหวานประสานเสียงพร่าต่ำของเขา ขณะโจนจ้วงเข้าหา จนเกิดเสียงเนื้อกระทบเนื้ออาจเพราะต่างคนต่างห่างหายจากเรื่องเซ็กซ์ไปนาน กร
บทส่งท้าย : สามีภรรยาเมื่อเด็กหญิงลัญจ์นาอายุครบหกเดือน กริชถูกลีน่าบังคับให้ไปตรวจดีเอ็นเอ แม้กริชจะยืนยันว่าเขามั่นใจว่าลูกของเขา แต่ลีน่าไม่ยอม สุดท้ายเขาก็ต้องไปตรวจ และผลตรวจก็ออกมาอย่างชัดเจนว่าเขากับเด็กหญิงลัญจ์นาเป็นพ่อลูกกันจริงๆลีน่าเลยพาพ่อลูกมาฉลองอายุครบหกเดือน ด้วยการพามาเที่ยวทะเลครั้งแรก ที่บ้านพักตากอากาศในหัวหินของตระกูลทิวากุลทรัพย์ซึ่งถือว่าเป็นการเที่ยวแบบจริงจังของลูกสาว เพราะตั้งแต่เกิดมา ลูกสาวออกนอกบ้านเฉพาะเวลาไปหาหมอเพื่อฉีดวัคซีนและตรวจสุขภาพเท่านั้นในตอนเย็นลีน่าจัดแจงแต่งตัวสวยให้ลูกสาว แล้วพาไปเดินเล่นชายหาด โดยมีกริชเป็นคนอุ้มลูกสาว“คุณอุ้มลูกมายืนตรงนี้ค่ะ เดี๋ยวฉันจะถ่ายรูปให้” ลีน่าชี้มือไปยังจุดที่มีคลื่นทยอยมาถึงกริชเดินไปยังจุดที่ลีน่าบอก และทำให้ลูกสาวยิ้มตามคำขอของลีน่าถ่ายไปหลายภาพ แต่ก็ยังไม่หยุด กระทั่งมีคนมามุง ลีน่าถึงรู้ตัว พร้อมกับเสียงซุบซิบที่ค่อนข้างดังแว่วเข้ามาในหู“พี่ผู้ชายเป็นดาราหรือเปล่า แต่กูไม่คุ้นหน้าเลยมึง แต่หล่อมากๆ”“อาจจะเป็นแค่คนหล่อมั้งมึง”“เสียดายมีลูกแล้ว”“มีเมียด้วยมึง”ลีน่าหยุดถ่ายรูป แล้วเดินไปหาสองพ่







