บทที่ 8

ประตูห้องประชุมถูกกระแทกเปิดออกและคาร์เมนก็ถลันเข้ามา ใบหน้าของเธอซีดเผือด ดวงตาเต็มไปด้วยน้ำตาและความโกรธแค้น ในมือของเธอกำรายงานทางการแพทย์ไว้แน่น

"นังอิซาเบลลา! นังปีศาจ!" เธอกรีดร้อง เสียงแหบพร่าด้วยความสิ้นหวัง "แกทำแบบนี้กับฉันได้ยังไง?!"

วินเซนต์จ้องมองเธอด้วยความตกใจ "คาร์เมน? คุณมาที่นี่ได้ไง"

"รายงานพันธุกรรมนี่ไง!" คาร์เมนฟาดเอกสารลงบนพื้น "ฉันไปที่โรงพยาบาลมาแล้วนะวินเซนต์! รายงานนั่นมันของปลอม! มันถูกปลอมแปลงขึ้นมา! ลูกของเราไม่ได้เป็นอะไรเลยสักนิด!"

ทั้งห้องตกอยู่ในความเงียบงัน

ฉันหันไปหาเธอ พร้อมรอยยิ้มเย็นชาที่ค่อยๆ ปรากฏบนใบหน้า "ดูเหมือนว่าในที่สุดคุณจะปะติดปะต่อเรื่องราวได้แล้วสินะ"

"เป็นแกนี่เอง!" คาร์เมนชี้นิ้วสั่นระริกมาที่ฉัน "แกปลอมรายงานนั่น! แกตั้งใจหลอกคุณวินเซนต์!"

"ถูกต้อง" ฉันยอมรับโดยไม่มีท่าทีละอายใจเลยสักนิด "ทั้งหมดมันคือแผนการ เป็นบททดสอบ เพื่อดูว่าธาตุแท้ของวินเซนต์เป็นผู้ชายแบบไหน"

วินเซนต์มองสลับไปมาระหว่างเราสองคนด้วยความสยดสยอง "อิซาเบลลา... คุณ... ทั้งหมดนี่คือการแสดงงั้นเหรอ?"

"การแสดงเหรอ?" ฉันหัวเราะเบาๆ "ไม่หรอกวินเซนต์ น้ำตาของคาร์