Short
เสียครั้งแรกไปแล้วไง ก็สอบติดได้เหมือนกัน

เสียครั้งแรกไปแล้วไง ก็สอบติดได้เหมือนกัน

Par:  สการ์เล็ตเฟลมComplété
Langue: Thai
goodnovel4goodnovel
10Chapitres
15.8KVues
Lire
Bibliothèque

Partager:  

Report
Overview
Catalog
Scanner le code pour lire sur l'application

ก่อนงานพรอมวันจบมัธยมปลายหนึ่งวัน อีธานก็ล่อลวงฉันขึ้นเตียง เขาทำรุนแรงและเอาแต่ตักตวงจากฉันตลอดทั้งคืน ในระหว่างที่ฉันทนความเจ็บปวดอยู่ ในใจกลับเต็มไปด้วยความหวานชื่น เพราะฉันแอบหลงรักอีธานมาสิบปีแล้ว ในที่สุดความปรารถนาก็เป็นจริง เขาบอกว่าหลังเรียนจบจะแต่งงานกับฉัน รอเขารับช่วงต่อตระกูลลูเซียโน่จากผู้เป็นพ่อแล้ว ก็จะทำให้ฉันกลายเป็นผู้หญิงที่ทรงเกียรติที่สุดของตระกูล วันต่อมา อีธานโอบฉันไว้ในอ้อมแขน แล้วสารภาพกับพี่ชายบุญธรรมของฉันว่าเราสองคนได้คบกันแล้ว ฉันนั่งเขินอายในอ้อมกอดของอีธาน รู้สึกว่าตัวเองเป็นผู้หญิงที่มีความสุขที่สุด แต่จู่ ๆ พวกเขาก็เปลี่ยนบทสนทนาเป็นภาษาอิตาลี ลูคัส พี่ชายบุญธรรม แซวอีธานว่า “สมแล้วที่เป็นนายน้อย ครั้งแรกก็มีดาวเด่นของห้องถวายตัวให้เองซะแล้ว” “รสชาติน้องสาวต่างสายเลือดของฉันเป็นยังไงบ้างล่ะ?” อีธานตอบอย่างไม่ใส่ใจว่า “ภายนอกดูใส ๆ แต่จริง ๆ แล้วอยู่บนเตียงน่ะร่านมาก” รอบข้างมีเสียงหัวเราะลั่นดังขึ้น “งั้นต่อไปฉันควรเรียกเธอว่าน้องสาวหรือว่าพี่สะใภ้ดี?” แต่อีธานกลับขมวดคิ้ว “เธอนับว่าเป็นพี่สะใภ้อะไรกันล่ะ? ฉันอยากจีบกัปตันเชียร์ลีดเดอร์ แต่กลัวว่าเธอจะรังเกียจว่าฝีมือฉันไม่ดี เลยเอาซินเธียมาซ้อมมือก่อนต่างหาก” “เรื่องที่ฉันนอนกับซินเธีย พวกนายอย่าให้ซิลเวียรู้ล่ะ ฉันกลัวว่าเธอจะไม่สบายใจ” แต่พวกเขาไม่รู้เลยว่า เพื่อที่ในอนาคตจะได้อยู่กับอีธาน ฉันได้แอบเรียนภาษาอิตาลีมานานแล้ว ได้ยินแบบนี้ ฉันก็ไม่พูดอะไร เพียงแค่เปลี่ยนการสมัครเข้ามหาวิทยาลัยจากสถาบันเทคโนโลยีแคลิฟอร์เนียเป็นสถาบันเทคโนโลยีแมสซาชูเซตส์อย่างเงียบ ๆ

Voir plus

Chapitre 1

บทที่ 1

ROSE

You know when they say, "Don't trust too much"? I think most times, they are supposed to drag me by my hair and scream it directly into my goddamn ears.

"I trust too much. I fucking do," I muttered under my breath.

I was not even angry. I swear I was not. Or should I be, when all the signs had been glaring at me for months and I had chosen to ignore them? In that moment, I was just disgusted. It felt as though my mind had been preparing me for this without me even realizing it, because I was supposed to fall to my knees and cry like a baby, which was what I always did in tough situations. But I was standing tall, my eyes staring straight at them, and my mind was doing all the talking.

"Yes, baby. Harder."

A chuckle mixed with a moan brought me back to reality, the same reality that had me standing at my husband's office door, trying to understand why they would choose to do this to me. Of course, they knew I would be deeply hurt. Who would not be? So why?

The question echoed in my ears, and the more it repeated, the more I wished I could find an answer. I peeped into the room again, my hand gripping the doorknob so tightly that my fingers hurt. My face twisted at the sight before me.

"I bet your boring wife can't make you feel this way," Maya said, hissing between her teeth. "I don't know why you got married to her. She's so boring, always tying her hair into a bun like the dummy she is."

"You know we were both drunk that night," Steve said. "And you were here when she showed up with that pregnancy result. What was I supposed to do? Let her give birth to that girl out of wedlock? My family would never allow it. It would dent the image of my family, and you know I can't afford that."

Steve explained himself like a man who had been given a job to justify what he had done, or die trying. My hand curled into a fist, and I felt even more sick. It was like a foul odor had been blown past me by a whirlwind.

Maya chuckled, pulling Steve's head closer to her chest as she traced her long, painted nails from his chin down to his chest like he belonged to her. I did not even care. I hissed again, and my hand started pulling the door closed. I told myself I was done watching them try to eat each other alive, but then I stopped, my body freezing as anger surged through my chest, making me feel as though I was suffocating at what I heard Steve spit out next.

"Most times, I'm made to doubt that cock-and-bull story. I can't drive the thought out of my head that she drugged me that night and pinned her pregnancy on me because of my family name and wealth."

Maya laughed. "You mean Annie is a bastard child?"

That was it. The last bit of my patience snapped.

They could decide to lick each other's asses while they fucked around and cheated on me, and I did not care. But bringing my daughter into their discussion with their immoral tongues and daring to call her a bastard? I was not going to take that.

The door swung open and slammed against the wall. For a split second, they separated, with Maya swiftly getting to her feet and trying to arrange her clothes.

"Rose, what are you doing here?" Maya's voice came out small and panicked as she tried to approach me.

I wanted to ask her the same thing. I remembered when she had pleaded with me to speak to Steve, my husband, about a secretary position at his office a year ago, and now she had gone behind my back to sleep with him. The thought made a small laugh escape my mouth, and I decided not to spare her another second of my time.

They cheated and talked trash about my daughter. That was the end. I did not care that I had nothing figured out in that moment. This was the last time they would have the chance to hurt me like this.

I walked toward Steve, his shirt loosened at the chest, a reminder of what I had just witnessed. I did not want to waste any more time. I reached for the ring on my finger, the same ring Steve had used to promise that he would love and protect our daughter and me three years ago when we got married. I pulled it off and slammed it against his chest. The ring clattered to the ground, and I did not flinch. I did not care anymore.

I looked straight into his eyes and said the one thing I had not even known I would ever say. "Steve Santios, I'm done with you. I'm done with this marriage."

"Rose, really? Don't let your pride get the best of you. You don't have anywhere to go. You don't even know anywhere around here. You only know me and Maya, your best friend..."

My mind was already made up. I was at the door, and I did not stop. I walked out and shut it behind me. The door did not open after me, and they did not chase after me, not that it would have changed my mind anyway.

Once outside the office building, I flagged down a taxi, and in less than thirty minutes, I was home. No, actually, it was the place I had known as home for the past three years. Anyway, it stopped being my home today. I moved as fast as I could toward the bedroom, and a few minutes later, I had a bag containing my few belongings in one hand. I walked out of the house without bothering to look around one last time, and soon I was in another taxi, heading to my daughter's school.

The moment Annie saw me, she ran into my arms. My anger increased when I remembered what those two had said about her in that office, and I inhaled deeply and whispered to myself that I was doing the right thing. I might have nowhere to go and no one to turn to, but that did not mean I would stay.

"Mama, are you okay?" Annie's tiny voice whispered in my ear, and a tiny tear slipped from my eye.

Within the hour, I was at the train station. The violent wind blew my hair across my face as I held Annie close, and we arrived three hours later. I did not need to count. I remembered the journey well enough, even after three years. Nostalgia hit me the moment I stepped off the train, and Annie clasped my right hand while I dragged my bag with the other. I felt like crying, but I dared not. I had to be strong, if not for anything else, then for my three-year-old daughter. Start life again here with Annie, I told myself. I did not have anyone in Vance, the great city, but I had my whole childhood here.

I was about to cross to the other side of the road to get a bike since that was the only means of transportation around here. Panicked voices filled the air, a motorcycle screeched around the corner, and before I could react, I was on the ground with Annie hugged tightly against my chest. A hand reached down and pulled me up, and I looked up to see the very eyes I never expected to see again. My heart stopped.

"Ry...der?"

Déplier
Chapitre suivant
Télécharger

Dernier chapitre

Plus de chapitres

commentairesPlus

P Lon LoveLove
P Lon LoveLove
อ่านได้ ที่ไหนบ้างคะ นอกจากในนี้
2025-10-02 17:09:16
0
0
Nk Time
Nk Time
เนื้อเรื่องมี 10 บทร่อคะ
2025-10-02 16:19:21
0
0
ปณิดา มารดี
ปณิดา มารดี
เติมเงินเข้าไปแล้วแต่ทำมัยปลดล็อคไม่ได้คะอ่านต่อไม่ได้เลยคะ
2025-10-02 14:50:21
1
3
อิงอร
อิงอร
สนุกมากค่ะ
2025-10-02 09:25:01
0
0
Amy Last
Amy Last
ชอบมากค่ะ อยากอ่านต่อ มีเหรียญเยอะมาก งงเหมือนกันทำไมกดอ่านต่อไม่ได้ เสียดาย
2025-09-30 15:38:27
3
0
10
บทที่ 1
“สมแล้วที่เป็นนายน้อย รสชาติน้องสาวบุญธรรมของฉันเป็นยังไงบ้างล่ะ?”“ภายนอกดูใส ๆ แต่จริง ๆ แล้วอยู่บนเตียงน่ะร่านมาก”“งั้นต่อไปฉันควรเรียกเธอว่าน้องสาวหรือว่าพี่สะใภ้ดี?”“เธอนับว่าเป็นพี่สะใภ้อะไรกันล่ะ? ฉันอยากจีบกัปตันเชียร์ลีดเดอร์ แต่กลัวว่าเธอจะรังเกียจว่าฝีมือฉันไม่ดี เลยเอาซินเธียมาซ้อมมือก่อนต่างหาก”ฉันที่ได้ยินคำพูดนี้ ตกตะลึงอยู่กับที่ หัวใจเจ็บแปลบราวกับถูกดึงรั้งลูคัสผู้เป็นพี่ชายบุญธรรมก็ชะงักไปเช่นกัน แต่ไม่นานเสียงหัวเราะก็ดังขึ้น“ก็ต้องเป็นอีธานเท่านั้น แม้กระทั่งคนที่จะมาเป็นคู่ฝึกบนเตียง ก็ยังเป็นผู้หญิงในฝันของคนอื่น นายนี่มีเสน่ห์เกินไปแล้ว!”“ไม่รู้ว่าหลังจากคนที่มาจีบซินเธียน้องสาวของฉันรู้เรื่องนี้แล้ว จะเสียใจมากแค่ไหน”อีธานหัวเราะเยาะ “ท่าทางเหลวไหลแบบนั้นของซินเธียน่ะ ยังจะต้องเหนื่อยตามจีบไปทำไม? ฉันแค่กระดิกนิ้ว เธอก็ขึ้นเตียงกับฉันแล้ว”“แต่รูปร่างของซินเธียไม่เลวจริง ๆ เพียงแต่น่าเสียดาย พอเทียบกับดาวโรงเรียนแล้ว หน้าอกของเธอยังเล็กไปหน่อย”“ดูละเอียดขนาดนี้ นายชอบซินเธียหรือไง? หรือว่านายยังชอบซิลเวียอีกด้วย?”อีธานหรี่ตามองลูคัสอย่างอันต
Read More
บทที่ 2
เอวาเพื่อนรักหันกล้องไปทางอีธานอีธานกับซิลเวียกำลังจูบกันอย่างดูดดื่มอยู่กลางฟลอร์เต้นรำโดยไม่สนใจใครทั้งสิ้น อีธานหลับตาแน่น เห็นได้ชัดว่าเขาทุ่มเทเต็มที่ฉันจึงเพิ่งรู้ตัวว่า เมื่อวานตอนที่เรามีอะไรกัน กระทั่งจูบกันก็ยังไม่มีเมื่อวานตอนที่ฉันกำลังมีอารมณ์ ก็เป็นฝ่ายขอจูบก่อน แต่กลับถูกอีธานหลบเลี่ยง“ขอโทษนะ ฉันไม่ชอบความรู้สึกเวลาจูบ น้ำลายมันทำให้ฉันรู้สึกขยะแขยง”ฉันเชื่อคำพูดของเขาจริง ๆแต่ตอนนี้เขากลับสามารถจูบกับซิลเวียอย่างลืมตัวต่อหน้าคนอื่นในงานพรอมได้ดูเหมือนว่าเขาไม่ได้เกลียดการจูบ เพียงแต่ไม่ชอบจูบกับฉันพอดูอีธานกับซิลเวียจูบกันในโทรศัพท์ ใจฉันก็เหมือนถูกแทงด้วยเข็มนับหมื่นเล่ม ความเจ็บปวดอัดแน่นจนแทบหายใจไม่ออกตอนบ่าย อีธานเพิ่งบอกพี่ชายบุญธรรมของฉันว่าอยากตามจีบซิลเวีย พอตกกลางคืนก็คบกับซิลเวียซะแล้วสมแล้วที่เป็นอีธาน ตั้งแต่เล็กจนโต อยากได้อะไรก็ต้องได้มาทุกอย่างหลังจากงานพรอมเริ่มอย่างเป็นทางการแล้ว อีธานก็เชิญซิลเวียเต้นรำเปิดงานอย่างเป็นธรรมชาติทั้งสองหมุนวนอยู่กลางฟลอร์เต้นรำ เป็นใครก็ต้องบอกว่าฉากนี้สวยงามทุกคนต่างพากันชื่นชมมีเพียงฉันที่ก
Read More
บทที่ 3
ฉันวางสาย และปฏิเสธข้อเสนอของเพื่อนรักที่จะมาอยู่เป็นเพื่อนฉันแต่ความทรงจำของเมื่อคืนมักจะวนเวียนอยู่ในหัวอ้อมแขนแข็งแรงที่โอบกอดกันอย่างแน่นหนา ลมหายใจร้อนรุ่มของเด็กหนุ่มยามอารมณ์พลุ่งพล่าน ยังมีคำหวานที่เขากระซิบข้างหูฉัน ทำให้ขาเตียงสั่นไหวตลอดทั้งคืนฉันสะบัดหน้าอย่างแรง พยายามลืมความทรงจำเหล่านี้ฉันขดตัวอยู่บนเตียง ม้วนตัวเองเป็นก้อนอีธานที่เคยดีกับฉันตอนเด็ก กับอีธานคนเลวในวันนี้ สลับกันไปมาไม่หยุดจนกระทั่งฟ้าใกล้สาง ฉันจึงค่อย ๆ หลับลึกไปตลอดทั้งคืน อีธานไม่ส่งข้อความมาหาฉันเลยสักข้อความเดียวเคยมีครั้งหนึ่งที่ฉันเมา อีธานติดต่อฉันไม่ได้ แทบจะร้อนใจจนเป็นบ้าเลยทีเดียวหลังจากนั้น เขาก็จะส่งฝันดีกับฉันทุกคืน เพื่อให้แน่ใจว่าฉันปลอดภัยและค่อย ๆ กลายเป็นนิสัยไปโดยปริยายที่แท้แล้ว นิสัยที่ติดมาหลายปีก็สามารถเปลี่ยนแปลงได้ในชั่วข้ามคืนแต่แบบนี้ก็ดีเหมือนกัน ไม่ช้าก็เร็ว สักวันหนึ่งเราก็จะไม่ได้เจอกันอีกแล้วฉันก็เคยคิดจะมีเรื่องกับเขา แม้จะไม่สนใจชื่อเสียงตัวเอง แต่ก็ไม่อยากให้อีธานมีความสุขแต่ธุรกิจของครอบครัวฉัน ยังต้องพึ่งพาคุณพ่อของอีธานอยู่ฉันรู้ว่าฉัน
Read More
บทที่ 4
หลังจากอีธานออกไปได้ไม่นาน ซิลเวียก็อัปเดตโพสต์ในทวิตเตอร์[แค่พูดถึงแพนเค้กลอย ๆ เช้าวันรุ่งขึ้นก็มาปรากฏอยู่ตรงหน้าซะแล้ว ขอบคุณสำหรับความชอบที่นายแสดงออกมาอย่างชัดเจนนะ ฉันถึงได้กล้าอวดอย่างภูมิใจ]รูปที่แนบมาคือแพนเค้กเมเปิลไซรัปที่เหมือนกับบนโต๊ะอาหารของฉันเป๊ะเลยเดิมทีพ่อครัวบ้านอีธานทำแพนเค้กไม่เป็น แต่เพราะฉันชอบกิน อีธานจึงให้เขาไปเรียนโดยเฉพาะอีธานเคยสัญญากับฉันว่า แพนเค้กเมเปิลไซรัปของเขา จะทำฉันกินแค่คนเดียวฉันปิดโทรศัพท์เงียบ ๆ แล้วเช็ดน้ำตาออกมองแม่บ้านที่กำลังเก็บเศษแพนเค้กที่อีธานทำตกพื้นอย่างลำบากน้ำผึ้งด้านบนติดลงบนพรมแล้ว ทำยังไงก็ไม่สะอาด“ไม่ต้องทำความสะอาดแล้ว ทิ้งไปเลย”ฉันให้แม่บ้านทิ้งพรมไปเลยถึงแม้ว่าพรมผืนนี้จะเป็นของขวัญที่อีธานเคยให้ฉันก็ตามไม่ใช่แค่พรมผืนนี้เท่านั้น ฉันจัดการเอาของทุกอย่างในบ้านที่อีธานเคยให้ออกมา เก็บใส่กล่องแล้วทิ้งทั้งหมดอย่างไรก็ตาม ของขวัญทุกชิ้นก็เหมือนกับแพนเค้กในวันนี้ ที่มอบให้ฉันแบบส่ง ๆ เท่านั้นหลังจากที่อีธานจากไปวันนั้น หลายวันต่อมาก็ไม่มีข่าวคราวอะไรอีกเลยสงครามเย็นทุกครั้งก่อนหน้านี้ ฉันมักเป็นฝ่ายยอม
Read More
บทที่ 5
ตอนอยู่ที่ขั้วโลกเหนือ ฉันจงใจทำให้ตัวเองยุ่งขึ้นมาดูแสงเหนือกับเอวา นั่งเรือสำรวจตามหาวาฬและแมวน้ำฉันจัดตารางกิจกรรมมากมายเพื่อเติมเต็มชีวิต ตัวฉันเองจะได้ไม่คิดถึงเรื่องที่ผ่านมาในเวลาว่างและยิ่งไม่ได้เอาช่องทางการติดต่อของอีธานเพิ่มกลับมาอย่างที่เขาขอด้วยแต่เอวาที่อยู่ข้าง ๆ ฉัน มักจะเอาทวิตเตอร์ของเขากับซิลเวียมาให้ฉันดูเป็นระยะ ๆฉันรู้ว่าพวกเขาไปเที่ยวสวิตเซอร์แลนด์กันอย่างมีความสุขแต่ที่แปลกก็คือเมื่อก่อนอีธานโพสต์ทวิตเตอร์น้อยมาก และก็ไม่ค่อยแชร์ชีวิตส่วนตัวแต่พักนี้เขาแทบจะโพสต์ทุกวันบางครั้งคือไปชมธารน้ำแข็งอาเล็ทช์จากมุมสูงบางครั้งคือไปมหาวิหารนักบุญเปโตรแม้ว่าฉันจะไม่ได้ติดตามเขาตลอดเหมือนเมื่อก่อนแต่ก็ยังมีเพื่อนหลายคนเป็นฝ่ายมาถามฉันว่าทำไมไม่ไปสวิตเซอร์แลนด์กับอีธานเพราะในรูปถ่ายพวกนี้ มีรูปคู่หลายรูปที่ข้างกายอีธานล้วนเป็นซิลเวียแต่เมื่อก่อน ที่ตรงข้าง ๆ เขาล้วนเป็นฉันฉันไม่รู้จะอธิบายยังไง จึงได้แต่บอกพวกเขาว่าฉันตอบรับคำชวนของเอวาแล้วทุกครั้งที่ได้ยินใครพูดถึงอีธาน หัวใจฉันก็เจ็บแปลบขึ้นมาแต่ฉันไม่หลีกเลี่ยงชื่อของอีธานอีกต่อไป ฉันพยา
Read More
บทที่ 6
วันที่กลับประเทศนั้น ตรงกับงานเลี้ยงฉลองการเรียนต่อของอีธานพอดีพ่อของเขาเป็นหัวหน้ามาเฟียคนปัจจุบัน และเมื่ออีธานเข้าเรียนมหาวิทยาลัย ก็คงจะค่อย ๆ เรียนรู้เพื่อสืบทอดตำแหน่งหัวหน้าต่อไปดังนั้นงานเลี้ยงครั้งนี้ที่ภายนอกเหมือนเป็นการฉลองการเรียนต่อของอีธาน แต่ความจริงแล้วก็เป็นเพียงงานเลี้ยงทางธุรกิจในอีกรูปแบบหนึ่งเท่านั้นธุรกิจของบ้านฉันยังมีบางส่วนที่ต้องพึ่งพาพ่อของอีธานอยู่ฉันไม่อยากให้พ่อแม่ลำบาก จึงตกลงไปร่วมงานเลี้ยงด้วยเพิ่งก้าวเข้ามาในห้องจัดเลี้ยง ฉันก็เห็นคนที่ไม่ได้เจอกันมานานทันทีอีธานสวมสูทที่ตัดอย่างพอดีตัว ดูโตและสุขุมกว่างานพรอมวันนั้นเสียอีกได้เจออีธานอีกครั้งหลังจากผ่านไปสองเดือน ความรู้สึกของฉันซับซ้อนมากฉันถึงขั้นไม่รู้ความคิดในใจตัวเองด้วยซ้ำเพียงแค่อยากหลบเลี่ยงเขาโดยสัญชาตญาณอีธานเหมือนจะรับรู้ได้ จึงหันหน้ามาสบตาฉันพอดีฉันรีบหลบสายตาเขาโดยไม่รู้ตัว อยากจะเดินหนี แต่กลับถูกเขาก้าวเร็ว ๆ มาคว้าข้อมือฉันไว้อีธานขมวดคิ้ว อ้าปากเหมือนอยากจะพูดอะไร แต่จู่ ๆ ซิลเวียที่อยู่ข้าง ๆ ก็กอดแขนเขา และยืนด้วยกันอย่างสนิทสนมซิลเวียยิ้มทักทายฉัน“เธอคื
Read More
บทที่ 7
ในงานเลี้ยงนี้ ในใจฉันอึดอัดอยู่ตลอด อยากให้มันจบเร็ว ๆ แล้วรีบจากไปแต่พอใกล้จะจบ ฉันกลับถูกแม่ของอีธานรั้งไว้“ซินเธีย ดีมากจริง ๆ ที่วันนี้หนูมาได้ ป้าคิดถึงหนูจังเลย”คุณป้าดึงฉันไปคุยไม่หยุด ซิลเวียไม่มีโอกาสพูดแทรกเลย จึงยืนอยู่ข้าง ๆ ด้วยสีหน้าไม่ดีมากเพราะเมื่อสักครู่เธอเพิ่งชวนแม่ของอีธานคุย แต่ท่าทีของคุณป้ากลับเย็นชามากคุณป้าไม่ได้สนใจความรู้สึกของซิลเวียเลย ดึงมือฉันวางทับลงบนมือของอีธาน แล้วกำชับว่า“พอขึ้นมหาวิทยาลัยแล้ว พวกเธอสองคนก็คือคนในครอบครัวที่ใกล้ชิดกันที่สุดนะ อีธาน ในฐานะผู้ชาย แกต้องดูแลซินเธียให้ดี ๆ อย่ารังแกจนเธอโกรธอีกล่ะ”อีธานชักมือกลับ แค่นหัวเราะเย็นชาทีหนึ่ง“ตอนนี้เธอไม่ต้องการให้ผมดูแลสักนิด จนถึงตอนนี้ก็ยังไม่ได้เพิ่มช่องทางการติดต่อของผมกลับมาเลย”ในน้ำเสียงของเขาถึงขั้นแฝงไปด้วยความน้อยใจเล็กน้อยซิลเวียเห็นแบบนั้น ก็รีบพูดแทรกขึ้นมา“คุณป้าคะ มหาวิทยาลัยที่หนูสมัครก็อยู่ที่ลอสแอนเจลิสเหมือนกัน หนูกับอีธานก็สามารถดูแลกันได้ค่ะ”“อีกอย่าง ซินเธียอยู่ที่เอ็มไอที ไกลจากพวกเรามาก ปกติก็ไม่สะดวกเจอกันบ่อย ๆ อยู่แล้วค่ะ”ซิลเวียพูดข่าวให
Read More
บทที่ 8
ตั้งแต่วันที่อีธานบอกว่าจะไม่มีวันยกโทษให้ฉัน ฉันก็ไม่เคยเจอเขาอีกเลยเอวาส่งทวิตเตอร์ที่อีธานกับซิลเวียประกาศคบกันอย่างเป็นทางการมาให้ฉันฉันมองแวบหนึ่งแล้วก็กดลบทิ้งทันทีคนที่ไม่เกี่ยวข้องอะไรกับฉันแล้ว มีอะไรให้น่าใส่ใจอีก?ฉันบอกเอวาเพื่อนรักว่า ต่อไปนี้อย่าส่งข่าวอะไรเกี่ยวกับอีธานมาให้ฉันอีกฉันคิดว่าฉันกับอีธานคงจะไม่ได้เจอกันอีกแล้วไม่คิดเลยว่าวันที่ออกเดินทางไปมหาวิทยาลัยวันนั้น ฉันดันซวยไปเจออีธานกับซิลเวียอีกอีธานก็เห็นฉันเหมือนกัน แต่เขาคงยังโกรธอยู่ เลยไม่ทักทาย ทำเป็นไม่เห็นฉัน แล้วหันหน้าหนีไปฉันเองก็หันหน้าหนี แล้วเดินไปยังเกทขึ้นเครื่องฉันสังเกตเห็นว่าอีธานเห็นฉันไม่ยอมเข้าไปทักก่อน ก็จ้องฉันเขม็งหนึ่งที ก่อนจะถูกซิลเวียดึงตัวไปเอวาก็จ้องพวกเขาแวบหนึ่ง แล้วลากฉันเดินไปต่อมา เวลาผ่านไปนานมาก ฉันกับอีธานก็ไม่ได้ติดต่ออะไรกันอีกเลยหลัก ๆ คือฉันบล็อกช่องทางการติดต่อของเขาทั้งหมดไปนานแล้ว และปฏิเสธไม่ให้เพื่อนคนไหนช่วยติดต่อแทนเขาด้วยไม่คิดเลยว่าพอเข้าสู่สภาพแวดล้อมใหม่ ฉันจะได้เพื่อนดี ๆ เยอะมากอย่างรวดเร็วฉันเข้าร่วมชมรมของมหาวิทยาลัย ออกไปทำโปรเจก
Read More
บทที่ 9
จนกระทั่งวันคริสต์มาส อีธานถึงกับเคาะประตูบ้านของเรา“คุณป้าครับ พ่อแม่ผมออกไปข้างนอกแล้ว ปีนี้มีผมฉลองคริสต์มาสคนเดียว ขอมาฉลองด้วยได้ครับ?”อีธานถามอย่างสุภาพ พ่อแม่ก็เกรงใจที่จะปฏิเสธ จึงเชิญเขาเข้ามาในบ้านอีธานนั่งลงข้าง ๆ ฉันอย่างเป็นธรรมชาติฉันอยากหลบ แต่แบบนี้ก็ดูจะชัดเจนเกินไป จึงได้แต่อยู่ที่เดิมคุณป้าที่มาฉลองคริสต์มาสด้วยกันที่บ้าน ยังไม่รู้ว่าความสัมพันธ์ของฉันกับอีธานแตกหักกันไปแล้ว จึงยังแซวพวกเราเหมือนเมื่อก่อนเดิมทีอีธานยังคุยกับทุกคนอย่างสนุกสนานแต่หลังจากที่ฉันยิ้มแล้วค่อย ๆ อธิบายทุกอย่างออกมาสีหน้าของอีธานก็ยิ่งดูไม่ดีขึ้นเรื่อย ๆพอถึงตอนกลางคืน ทุกคนกลับห้องไปนอนหมดแล้ว ฉันก็อยากกลับไป แต่ถูกอีธานรั้งไว้“เธอรีบปฏิเสธความสัมพันธ์กับฉันขนาดนี้เลยเหรอ?”ฉันเอียงคอสงสัย“พวกเราเป็นอะไรกันเหรอ?”ประโยคนี้ทำให้อีธานชะงักอยู่กับที่เขาอยากจะพูดอะไรบางอย่างอีก แต่จู่ ๆ โทรศัพท์ของฉันก็ดังขึ้นเป็นไมลส์ เพื่อนที่มหาวิทยาลัยของฉันที่เขาโทรมา ฉันไม่แปลกใจเลยสักนิดตั้งแต่รู้จักกันมา ก็เป็นที่รู้กันทั่วว่าไมลส์ตามจีบฉันอย่างกระตือรือร้นแต่ตอนนั้นฉัน
Read More
บทที่ 10
อีธานคงไม่ได้ใส่ใจฟังคำพูดของฉันเท่าไรนักหลายวันต่อมา ฉันมักจะเห็นอีธานอยู่ตามที่ต่าง ๆ เสมอฉันถึงกับสงสัยว่าเขากำลังตามสะกดรอยตามฉันหรือเปล่าแต่ฉันไม่อยากเจอเขาเลย คำชวนทั้งหมดของเขาฉันก็ปฏิเสธ แม้แต่ของขวัญที่เขาให้มา ฉันก็ส่งกลับคืนไปโดยไม่แตะต้องตอนนี้ ฉันกับไมลส์เพิ่งตกลงเป็นแฟนกันไมลส์ตั้งท่าเป็นศัตรูกับอีธานอย่างมากทุกครั้งที่เจอเขา ไมลส์จะรีบดึงฉันหลบไปไกล ๆ จากนั้นก็แสดงอาการหึงหวงและความเป็นเจ้าของที่มีต่อฉันออกมาอย่างไม่ปิดบังจนกระทั่งวันหนึ่ง อีธานดักทำร้ายไมลส์ที่นอกมหาวิทยาลัยไปยกหนึ่ง ในที่สุดฉันก็ทนไม่ไหว ตัดสินใจไปคุยกับเขาให้รู้เรื่องฉันไม่เข้าใจจริง ๆ ว่าเขาคิดอะไรอยู่ ตอนแรกก็ชัดเจนว่าเขาไม่อยากมีแค่ฉันคนเดียว อยากลองชิมรสชาติคนอื่นบ้างแต่ตอนนี้กลับมาทำเป็นมีความรู้สึกลึกซึ้ง มาก่อกวนชีวิตของฉันพอรู้จุดประสงค์ที่ฉันมาหา อารมณ์ของอีธานก็พลุ่งพล่านจนควบคุมไม่อยู่“ซินเธีย เธอสงสัยฉันงั้นเหรอ? ไม่ใช่ฉันที่สั่งให้คนไปทำร้ายเขา เป็นพวกลูกน้องของฉันที่อยากช่วยฉันสั่งสอนผู้ชายคนนั้นต่างหาก”ฉันมองอีธานอย่างจริงจัง แล้วพูดกับเขาอย่างตรงไปตรงมา“ไม่ว่า
Read More
Découvrez et lisez de bons romans gratuitement
Accédez gratuitement à un grand nombre de bons romans sur GoodNovel. Téléchargez les livres que vous aimez et lisez où et quand vous voulez.
Lisez des livres gratuitement sur l'APP
Scanner le code pour lire sur l'application
DMCA.com Protection Status