บทที่3 นางมาร

แปะ!

"ว้าย!"

"เยลลี่เป็นอะไรคะเห็นรีบเดินมาทางห้องชมรม"

พี่นัดพี่ปีสามเดินมาแตะไหล่ไม่ให้ซุ่มให้เสียงตกใจแทบแย่นึกว่าไอ้โรคจิตนั่น

"สวัสดีค่ะไม่มีอะไรค่ะพี่นัดหนูแค่ปวดฉี่ก็เลยรีบไปนิดนึงพี่นัดมีอะไรหรือเปล่าคะ?"

พี่นัดคือหนึ่งในผู้จัดการชมรมเชียร์คนที่รับฉันเข้าชมรม เป็นคนหน่วยก้านดีหน้าตาดีมากคนหนึ่งแต่ก็อย่างว่าแหละนะผู้ชายก็ชอบมองหน้าอกตู้มๆ ของผู้หญิงก่อนเสมอฉันเห็นเขาชำเลืองมองมันตั้งแต่วันแรกที่เจอจนถึงตอนนี้ก็ยังแอบมองอยู่

"ก็ พี่ว่าจะชวนไปนั่งเล่นคาเฟ่เปิดใหม่หลังเลิกเรียน มีเวลาว่างให้พี่หรือยังคะ ถึงคิวพี่หรือยังคะ?"

พี่นัดก็หล่อดีมีความมั่นใจกล้าได้กล้าเสียนิสัยออกจะนักเลงแต่พูดเพราะทุกคำ เสียอย่างหนึ่งมือไวไปหน่อยชอบแตะนั่นแตะนี่ถ้าเป็นผู้หญิงคงปล่อยให้พี่แกลากไปกินตับไปแล้วดูก็รู้ว่าเจ้าชู้หมาอยอกไก่เต๊าะไปทั่ว แต่เพราะยังมีจู๋ไงถึงไม่อยากให้พี่แกแตะต้องถ้าล้วงไปเจองูเข้าเรื่องใหญ่แน่

"วันนี้ไม่ซ้อมเชียร์เหรอคะ?" ฉันแหงนหน้ามองพี่นัดกระพือขนตาปลอมปริบๆ ให้รุ่นพี่เอ็นดู

"ไม่ซ้อมค่ะประธานเรียกเตรียมงานนิดหน่อย เยลลี่เจอประธานชมรมหรือยัง?"

พี่นัดยกมือขึ้นลูบผมเบาๆ เอื้อมมือจะคว้าไหล่แต่ฉันถอยห่างมือข้างนั้นจึงลดลง

"ยังไม่เจอเลยค่ะไม่รู้ทำไมคลาดกันตลอดเลย"

"มันมาดูเยลลี่ซ้อมอยู่นะมีบ่นบ้างตามประสาคนเจ้าระเบียบนั่นแหละว่าทำไมไม่รอมันกลับมาคัดเรื่องรับลีดตัวเมนตัวโยน พอบอกว่าติดต่อไม่ได้ถึงได้เงียบ"

"บ้านประธานเขาเป็นพวกตระกูลใหญ่โตคนในรั้วในวังหรือพี่นัด?"

เราสองคนเดินทอดน่องมาตามทางเดินท่ามกลางความสนอกสนใจของผู้ผ่านไปผ่านมาพี่นัดแกสายเปย์หล่อรวยไม่แปลกที่คนจะสนใจ

"ไม่ใช่ก็ใกล้เคียงค่ะเจ้ายศเจ้าอย่างกันทั้งบ้านแบบว่าพวกทหารรักษาการส่วนพระองค์น่ะ" 

คนเจ้าชู้ที่เข้ามาอยู่ในชมรมเชียร์ไม่มีอะไรมากไปกว่าการชอบมองสาวสวยนุ่งน้อยห่มน้อยฉีกแข้งฉีกขาหาเศษหาเลยไปวันๆ 

"อ่อ ถึงว่าหยุดไปต่างประเทศได้เป็นอาทิตย์ "

"แล้ววันนี้ว่าไงไปกินขนมในคาเฟ่กับพี่ไหมถึงคิวพี่หรือยังคะ?"

"พี่นัดก็ว่าไปนั่น หนูลดน้ำหนักอยู่กินเยอะไม่ได้หนูอยู่ข้างบนต้องถูกโยนด้วย"

"ตัวเราเล็กจะตายยังจะลดอีกเหรอ?"

"แต่เพื่อนบอกกว่าหนัก"

"ตัวเล็กนิดเดียวกำรอบเอวด้วยสองมือยังได้เลยมั้งเอาอะไรมาหนักคะ..อ้อมีอย่างนึงที่หนัก อิอิ"

"พี่นัดทะลึ่ง"

"โอ๋อย่างอนนะคะ ตกลงว่าไปกับพี่นะ "

"อื้อ ก็ได้ค่ะ"

เราสองคนคงเหมือนคนคบหากันท่าทางใกล้ชิดสนิทสนมยิ้มหยอกล้อกันเป็นภาพที่ใครๆ ต่างให้ความสนใจรวมถึง....

"ดีลอะไรกันคะหนุ่มสาว~จะออกไปกิน อะไรกันนะคะ? กินขนมหรือว่า..กินนม" 

ชะนีตราสามแม่ครัวสมาชิกชมรมเชียร์ ผู้หญิงแท้ต้องมีความอิจฉาริษยา

"น่าจะอย่างหลังมากกว่ามั้งเห็นมองเเต่นมไม่มองหน้า~ก็อย่างว่าแหละเนอะผู้ชายก็แบบนี้ทุกคน"

คนหนึ่งเปิดคนหนึ่งเสริมและอีกคนตบมุขกันเองทำงานกันเป็นทีมสมกับความเป็นทีมเวิร์คเสียจริง

"ไม่ใช่สิเว้นประธานชมรมสุดหล่อของพวกเราไว้คนนึงไงรายนั้นไม่สนใครไม่สนอะไรปลอมๆ ดูก็รู้ว่าเสริมมา"

ประธานที่ทุกคนพูดถึงป่านนี้คนคนเดียวที่ไม่เคยพบเจอพูดคุยก็มีแต่ฉันคนเดียวแล้วมั้ง

"พวกหนูๆ น่ะอิจฉาเบาๆ หน่อยผู้ชายเอ็นดูผู้หญิงน่ารักก็ถูกแล้ว ยิ่งหน้าตาน่ารักนิสัยน่ารักใครๆ ก็ชอบถ้าอยากให้ผู้ชายชอบก็ลดความนักเลงลงหน่อยนะคะผู้ชายเขาก็เลือกน้า~"

ความปากแซ่บของพี่นัดไม่แพ้เก้งกวางกับเขาเหมือนกันสินะขนาดเป็นคนอื่นยังสะดุ้งผู้ชายอะไรปากจัดชะมัด

"พี่นัด! หนูจะบอกประธานเบียร์ว่าพี่เอนเอียงใช้หน้าที่ในทางมิชอบรับภาระมาให้พวกเรา"

"ใช่พวกหนูจะให้พี่ประธานตัดสินใจใหม่จะให้เราเป็นฐานโยนคนนมโตขึ้นได้ยังไง"

สามสาวกระทืบเท้าหวีดเสียงแหลมเป็นผีขอส่วนบุญทำฉันขำในความปกป้องคนคุยของพี่แกอยากจะจับมาหอมแก้มขอบคุณแต่มันจะดูไม่งาม?

"น้องเขาโตแค่นมแต่ตัวเล็กนิดเดียวเอาอะไรมาหนักคะ พี่ไม่ใช่ลูกน้องประธานเชียร์นะคะจะได้ตัดสินเองไม่ได้ว่าควรเลือกใครวางตรงไหน"

"หึ่ยยย! ฝากไว้ก่อนเถอะ..ไปพวกเรา!"

สามสาวนุ่งสั้นผ่าหน้าสะบัดผมยาวฟึดฟัดออกไปจากวงสนทนาแสดงสีหน้าไม่พอใจอย่างชัดเจนสาวๆ พวกนี้น่ะมองออกง่ายจะตาย คนที่ไม่เก็บอารมณ์เหวี่ยงวีนออกหน้าออกตาแบบนั้นผู้ชายที่ไหนจะชอบสวยแต่บริหารสเน่ห์ไม่เป็นก็ต้องเป็นนางร้ายในสายตาคนอื่นอยู่อย่างนั้น

"ไม่เป็นไรแน่เหรอพี่นัด พวกนั้นน่ะรวยไม่ใช่เหรอถ้า..พี่มีปัญหากันเพราะหนูให้หนูอยู่ฐานก็ได้นะคะ"

ฉันแสร้งดัดเสียงเล็กทำหน้าเศร้าน้ำตาคลอเพียงเท่านั้นพี่นัดก็พ่ายแพ้อ่อนละทวยยื่นมือมาเช็ดน้ำตาให้

'หิหิ เสร็จโจร'

"หนูจะเป็นฐานได้ไงคะเยลลี่ตัวหนูแขนขาหนูเล็ก้กินไปอย่าคิดมากเลยค่ะไปเรียนกันไว้ตอนเย็นเจอกันที่รถนะคะ"

"...ค่ะ"

'หึ่ อีพวกชะนีขี้อิจฉารู้จักเยลลี่น้อยไปซะแล้วจะปั่นให้หัวหมุนเลยคอยดู'

แต่ต้องคอยระวังหลังด้วยว่าไอ้โรคจิตนั่นจะแอบโผล่มาตอนไหน มันบอกให้เซฟเบอร์ไว้ห้ามใครรู้ถ้าคนอื่นรู้เรื่องมัน มันก็จะบอกคนอื่นเรื่องฉันเป็นผู้ชายเหมือนกัน

...ชีวิตดีดีของฉันทำไมต้องมีมารมาผจญด้วย!

..

.