บทที่4 ยัยตัวร้ายกับคุณชายปากหมา

ตึ้งงง!!

"พี่เบียร์ไหนบอกว่าจะให้บูมเป็นตัวหลักลีดทำไมชมรมเชียร์มันถึงเต็มได้แล้วน้องจะไปอยู่ชมรมอะไร"

เสียงแหลมสูงของใครบางคนดังแหวกอากาศเข้ามาในห้องส่วนตัวโอ่โถงสุดแสนสะอาดเนี้ยบเรียบร้อยก่อนที่หน้าอกอวบจะโผล่มาให้เห็นก่อนเจ้าของเต้า ร่างสูงโปร่งเอวอ่อนอ้อนแอ้นเดินสะบัดก้นงอนฉับๆ เข้ามาทั้งที่สวมกระโปรงสั้นรัดรูปผ่าสูงแต่งหน้าจัดเต็มในชุดนักศึกษาปีสอง

"ทำไมไม่เคาะประตูบอกตั้งแต่เด็กยันโตเป็นควายเสียงแหลมแสบแก้วหูนี่ก็ด้วยหนวกหูชิบหาย!''

คนหน้านิ่งปรายหางตามองกระดุมเสื้อนักศึกษาสุดแสนจะสู้ชีวิตของคนน้องที่ตึงจนปริจากความใหญ่ของทรวงอกปลอม

"ไม่ต้องมาเฉไฉหนูก็เป็นแบบนี้มาตั้งนานแล้ว ทำไมแค่ไปทำนมมาต้องรังเกียจกันขนาดนี้เลย?"

"กูไม่ชอบ"

"ไม่ชอบนม?"

"ไม่ชอบมึงอ่ะ"

คนสวยอ้าปากสีสดฉ่ำวาวพะงาบๆ ค้างกลางอากาศ อยากด่าแต่พี่เบียร์คนโหดไม่อ่อนโยนไล่เตะตั้งแต่เด็กยันโต ต่อให้มีนมและสวมกระโปรงอยู่ก็ตาม

"พี่เบียร์! หยาบคายเกินไปแล้วนี่น้องบูมคนสวยไงคะ หนูก็เป็นเพียงผู้หญิงตัวเล็กๆ คนหนึ่งที่มีหัวใจ"

ร่างเพรียวกว่าเซถลาเข้ามาซบไหล่กว้างกลับถูกพี่สะบัดยกมือขึ้นปัดแป้งบนบ่าออกท่าทางรังเกียจเสมอต้นเสมอปลาย

"หัวใจบ้าอะไรกูเห็นแต่หัวนม" เสียงห้าวใหญ่เอ่ยขึ้นพลางมองกระดุมเสื้อคนน้องเผยออ้าที่หน้าอกอย่างไม่ใยดี

บูมหนุ่มลูกครึ่งอิตาลี่วัยยี่สิบปีลูกพี่ลูกน้องคนสนิทที่เข้านอกออกในบ้านประธานชมรมเชียร์ปีสี่อย่างเบียร์ได้มาตั้งแต่อ้อนแต่ออก

ร่างสูงโปร่งหุ่นนางแบบผมยาวหน้าสวยเฉี่ยวแบบลูกครึ่งบวกกับหน้าอกทรงโตยิ่งเสริมให้ดูเซ็กซี่ชอบความสวยงามมีแพลนจะแปลงเพศแต่ยังชอบร่วมรักตอนมีนมและมีงูอยู่

"อีพี่เบียร์! พี่จะมาทำร้ายจิตใจคู่หมั้นตาดำๆ ไม่ได้นะ อย่ามาเฉไฉหนูถามว่าทำไมไม่ให้หนูเป็นลีดตัวหลัก!"

"ไม่ใช่คู่หมั้นค่ะเพราะมึงเป็นผู้ชายพ่อแม่เราบอกว่าถ้ามึงเป็นผู้หญิงถึงจะให้หมั้นกัน"

"แต่จิตใจหนูเป็นผู้หญิงนะ"

"แต่มึงก็เตะบอลกับพวกกูได้ด้วยเหมือนกัน"

"หนูแค่จะเอานมไปอวดว่ามันเด้งดี"

"แต่มึงยังมีเคค่ะไอ้บูม เคเบ้อเร่อไซส์หกสิบไปแล้วมั้งลูกครึ่งนี่เนอะ วันก่อนถกกระโปรงฉี่กูนึกว่าบ้องข้าวหลาม"

ไม่ว่าจะทำอย่างไรคนพี่สุดหล่อหน้านิ่งก็สวนได้หมดความร้ายกาจของปากกระจับหล่อๆ นั่นแม้แต่ตุ๊ดแต๋วยังต้องยอมแพ้

"กรี๊ด!! พี่เบียร์จะแรงเพื่อหนูจะโกรธจะฟ้องคุณลุงคุณป้าจะบอกให้ที่บ้านจับเราหมั้นกันใหม่ไปเลย!" 

คนสวยกระทืบเท้าร้องกรี๊ดๆ เดินตามพี่ชายแต่งตัวทุกฝีก้าว บูมต้องกลับมาเรียนที่ไทยในการดูแลของเบียร์เพราะธุรกิจครอบครัวที่อิตาลี่มีปัญหามาอยู่บ้านหลังเดียวกันแต่คนละห้อง

ต้องเข้ามหาลัยปีสองกลางคันและเป็นคนชอบเต้นชอบเชียร์ลีดเดอร์จึงอ้อนวอนคนพี่ที่เป็นประธานเชียร์ใช้เส้นสายช่วยแต่ดูเหมือนคนพี่จะบอกปัดไปเพราะพึ่งได้ลีดเดอร์คนใหม่ไปหมาดๆ

"ใครจะหมั้นกับแรดอย่างมึงไม่ทราบ" เบียร์หยิบกุญแจรถเดินลงมาพร้อมกับร่างสาวสวยผมยาวตามมาติดๆ 

"เออจำไว้อย่ามาคุกเข่าขอหนูแต่งงานก็แล้วกันหนูจะแรดร่านให้เมืองไทยลุกเป็นไฟ!" เสียงแหลมเล็กหน้างอง้ำบ่นอุบ

"ปกติประเทศกูก็ร้อนเหมือนตกนรกอยู่แล้วมึงลองเดินออกนอกหลังคาบ้านสิ''

  "โว๊ะ! พี่ก็ว่าไปนั่น พี่ตอบมาก่อนว่าทำไมต้องรับยายนั่นมาเป็นตัวหลัก หนูบอกว่ารอหนูผ่าก่อนไงคะ"

"มึงจะผ่าตอนไหนไม่ทราบเห็นชอบถ่ายคลิปมาอวดตอนฝรั่งมุดกระโปรงโม๊กให้ดูอยู่เลยร้องครางอย่างกับเปรตถ้ามึงผ่าจะเอาข้าวหลามที่ไหนให้ผู้ชายอมคะ จะฟินได้เท่าตอนบ้องข้าวหลามน้ำแตกเร้อคิดดีๆ" 

เบียร์เดินขึ้นรถคันหรูตามมาด้วยร่างบางกว่าของสาวแซ่บก้าวขึ้นมานั่งข้างคนขับสุดหล่อ

"เห้อ อย่าพูดถึงสิเพราะแบบนี้ไงถึงไม่ผ่าสักที..แต่พี่บอกเออๆ รับปากหนูตอนกินเหล้ากันหลังเตะบอลว่าจะดูให้ไง"

"เขารับผู้หญิงแต่มึงเป็นผู้ชายไงบูม ผู้ชายที่เสือกไปทำให้นมใหญ่เท่าหัวหมาด้วย ตัวก็โตใครจะโยนมึงไหวห๊ะ แล้วอีกอย่างกูไปรับมึงกลับมาจากอิตาลีตอนที่ชมรมเชียเขารับคนไปแล้วยังจะมีหน้ามาถามกูอีกอีโง่!"

"พี่นี่มันปากหมาชะมัดหน้าตาท่าทางลุคคุณชายซะเปล่า ตัวเองก็ตอแหลแอ๊ปสุภาพบุรุษตอนอยู่นอกบ้านยังจะมีหน้ามาว่าน้องอีก"

"มึงไม่ใช่น้องกูคนที่ทำให้รักแรกของกูหันไปตกหลุมรักตุ๊ดหัวปักหัวปำแบบมึงกูไม่นับญาติเว้ย!"

"โอ้ย~ เรื่องตั้งแต่ปอหนึ่งยังจำได้อีกประสาท! เราเป็นลูกพี่ลูกน้องกันไงช่วยหน่อยน้าพี่เบียร์ช่วยบูมเข้ากลุ่มเชียร์หน่อย"

รถหรูสีดำทะยานออกนอกตัวบ้านเดินทางไปมหาวิทยาลัยไม่วายเสียงพูดคุยของสองหนุ่มชาวมหาลัยยังคงลับฝีปากกันอย่างเมามันลั่นรถ

"ก็เข้าไปสิแต่ต้องอยู่ฐานล่างนะแล้วก็ต้องใส่เกงเกงแบบผู้ชายด้วย" รถติดไฟแดงคนพี่เสนอขึ้นเพราะความดื้อด้านของน้องทำตนปวดหัว

"..ควยเถอะ"

ปากสีแดงสดสบถขึ้นเมื่อพี่ไม่ยอมตามใจ

"อีบูม!"

คนขับสะบัดหน้ามองคนพูดที่แกล้งไม่รู้ไม่ชี้

"หนูบอกกว่าสวยเถอะ พี่พูดอะไรเกรงใจนมหนูบ้างไหนจะเรียวขายาวเหมือนนางแบบนี่อีก~"

สองมือยกขึ้นขยำเต้านิ่มอวดคนขับรถสุดหล่อว่าตนคือสาวสวยจริงๆ นะ อ่อนโยนกับหญิงบ้างแค่อกหักตอนปอหนึ่งจะฝังใจอะไรขนาดนั้น

"ขาอย่างมึงกูเรียกแข้งทองได้เลยนะเมื่อวานมึงยิงไปสามประตู" คนพี่เอ่ยขัดขึ้นดับฝัน

"พี่อย่ามาบู้บี้ได้ไหมช่วยน้องก่อนเดี๋ยวน้องหาเมียให้คนปากหมาแบบพี่เอง นะ นะ น้า ~" มือเรียวยาวยื่นมาลูบเป้าคนพี่จนถูกจับเหวี่ยงออกไม่ใยดี 

"ปลอมตัวเป็นผู้หญิงเข้าไปสิจะได้ใส่ชุดเชียร์ผู้หญิงได้" ประธานชมรมเชียร์เสนอขึ้นโดยไม่คิดจริงจังแค่พูดขำๆ 

''แล้วจุ๊ดจู๋หนูล่ะ?" บูมถลกกระโปรงให้ดูชั้นในสีขาวที่มีงูใหญ่นอนสงบนิ่งอยู่ คนพี่ทำเพียงปรายตามองถอนหายใจใส่

"เห่อะ เรียกซะน่ารักจุดจู๋บ้าอะไรรักอันเท่าของม้า ..มึงอยากใส่กระโปรงเองก็หาทางจัดการเองกูช่วยแค่ให้เข้าชมรมได้ถ้ามึงไม่กลัวใครมองว่าเป็นเด็กเส้นอะนะ"

"พี่บอกคนอื่นว่าหนูเป็นคู่หมั้นไม่ได้เหรอแล้วไล่นังนั่นออกไป" เสียงแหลมเล็กยังคงออดอ้อนตื๊อ

"กูไม่หมั้นกับแรด! ในชมรมเชียร์ภาพลักษณ์กูดูยุติธรรมที่สุดแล้วจะทำแบบนั้นได้ไง" ประธานชมรมเชียร์ขับรถมาจอดลงหน้าคณะปลดเข็มขัดนิรภัยออกเตรียมตัวลงจากรถ

"เห่อะ ยุติธรรมตายล่ะเล่นบอลยังโกง" คนน้องเบะปากบ่นอุบเพราะรู้จักกันไปถึงตับไตใส้พุง

"ไม่ต้องมาสาระแน! วันนี้ไปผับกันเลี้ยงฉลองให้มึงแนะนำให้เพื่อนกูรู้จักด้วย" คนพี่วางแพลนไว้ให้น้องคนสนิทคนสวยยิ้มกว้างพยักหน้ารับหงึกหงัก

"พี่จะพาหนูไปเปิดตัวในฐานะว่าที่เมียเหรอคะ?" นิ้วเรียวยื่นมาเกาคางคนพี่ยั่วยวนกานอารมณ์แต่คนแก่กว่ากลับหันมาถลึงตาพูดรอดไรฟัน

"ฐานะตัวเหี้ย! ลงรถไปเรียนได้แล้วสายแล้ว!"

..