บทที่2 นมปลอมแต่งูจริง

อยากเป็นผู้หญิงแล้วก็…อยากเป็นเชียร์ลีดเดอร์นั่นคือความใฝ่ฝันของคนชื่อ เอื้ออารี เสรีรัก

ที่ผ่านมาอยากเข้าชมรมเชียร์ใจจะขาดแต่ไม่อยากใส่กางเกงแบบผู้ชายอยากใส่กระโปรงแต่งชุดเชียร์ของผู้หญิง จนกระทั่งอายุย่างเข้าวัยยี่สิบพรที่เฝ้าขอตลอดดูเหมือนจะเริ่มสัมฤทธิ์ผล

คลีนิกทำนมเปิดใหม่จัดแคมเปญทำนมฟรีเพื่อการโปรโมทร้านจึงได้สองเต้าคัพC มาครอบครองถึงมันจะไม่รู้สึกซ่านสยิวยามแตะต้องเท่าใดแต่นี่ก็คือเครื่องหมายแรกที่ถูกมองว่าเป็นผู้หญิง

เพราะวุ่นวายช่วงที่ต้องย้ายโรงเรียนเกิดความผิดพลาดของข้อมูลเพศสภาพขึ้นในงานทะเบียน จึงเป็นการถือกำเนิดเด็กใหม่ในนามนางสาว "เอื้ออารี เสรีรัก" หรือน้องเยลลี่ที่ใครๆ รู้จัก

พอได้เข้ามาในนามหญิงสาวนางหนึ่งก็พุ่งตรงเข้าไปสมัครชมรมเชียร์ลีดเดอร์ของมหาวิทยาลัยโดยไม่ต้องผ่านด่านประธานชมรมที่ลือนักหนาเรื่องขึ้นชื่อความเฮี้ยบดุเจ้าระเบียบเป็นเพอร์เฟคชั่นนิสที่คัดคนเข้าชมรมยากมากแต่เพราะเฮียแกไม่อยู่ไปธุระกับครอบครัวที่ต่างประเทศหนึ่งอาทิตย์จึงผ่านมาได้ง่ายๆ นั่นแหละคืออีกสาเหตุที่ถูกคนอื่นเขม่น

ชีวิตดีๆ ที่เหมือนเกิดใหม่ในวัยยี่สิบช่างเป็นการเริ่มต้นวัยผู้ใหญ่เต็มตัวได้อย่างมีความสุข ไม่คาดคิดเลยว่าจะได้เป็นได้ทำอย่างที่ฝันเหลือเพียงอย่างเดียว..

แค่สิ่งเดียวเท่านั้นที่สำคัญกว่าการหาแฟนหล่อรวยเลิศเลอก็คือ

กุกกัก แกร่ก 

ขาเรียวสวยภายใต้กระโปรงสั้นถลกขึ้นเปิดกางถ่างขา180องศาก้มหน้าปาดดอกกระเจียวสีชมพูให้เข้าที่เข้าทาง

"ฮึ้บ!"

แปะ แปะ

ใครว่าคนสวยไม่ลำบาก คนสวยนี่โคตรลำบากต้องบำรุงนั่นบำรุงนี่แต่งหน้านานมากแล้วยังต้องมานั่งจัดระเบียบพวงไข่ใหญ่ยาวของดอกกระเจียวไซส์56ที่มันคับหว่างขาพับเก็บแต๊ปพาดแอบไปกับรูตูดทุกครั้งก่อนออกจากบ้าน 

ถ้ามันปวดฉี่หรือมีอะไรไปกระตุ้นความบรรลัยก็พร้อมทุกเมื่อเชื่อวันตื่นขึ้นมาพร้อมกันทุกเช้าจะใหญ่ไปเพื่ออะไร ยามต้องพามันไปเข้าห้องน้ำนึกสภาพคนสวยๆ เอวบางๆ ยืนถือกระบอกไฟฉายกลางหว่างขานี่มันไม่ตลกนะ

ก็ชอบของใหญ่อยู่หรอกแต่ต้องไม่ใช่ของตัวเองอยากผ่าออกแต่ไม่พร้อมทั้งเรื่องเงินแล้วก็ติดเรื่องเรียนไหนจะชมรมเชียร์ที่ต้องออกแรงเต้นอีกถ้าผ่าคงได้พักยาว

รองเท้าผ้าใบสีขาวเสริมส้นที่แฟนคลับผู้ชายซื้อให้ทำให้ดูขายาวสวยขึ้นไปอีกกระเป๋าแบรนด์เนมสะพายข้างนี่ก็ด้วยใบละตั้งหลายพันมหาลัยที่นี่มีแต่สายเปย์สมคำล่ำลือจริงๆ

ตึก ตึก ตึก

ขาเรียวยาวก้าวเดินขึ้นรถไฟฟ้าห่างคอนโดไม่มากนัก กิจวัตรประจำวันของสาวมหาลัยคนสวยถึงแม้จะแออัดไปหน่อยเบียดคนบนรถไฟฟ้าก็ยังดีกว่าไปติดแหง่กบนท้องถนนเป็นไหนๆ

ทุกคนก็คงคิดไม่ต่างกันเพราะส่วนใหญ่มันก็เต็มแน่นทั้งขาไปขากลับ ตอนนี้แหละที่จะมีปัญหากับเต้านมคัพซีของตัวเองเพราะต่อให้ตัวบางๆ จะไม่เบียดแต่นมก็ล้ำหน้าเบียดชาวบ้านเสมอเช่นวันนี้

ขอโทษนะพ่อหนุ่มขอฝากหน่มน้มสักครู่เดี๋ยวมันก็ผ่านไปเอง..

แผ่นหลังกว้างในชุดนักศึกษาที่อยู่ในสุดถูกบดบี้ด้วยสองเต้าแอร์แบคประจำตัวอย่างจังแค่ยืนธรมดายังชิดกันแล้วนมโตไ ที่ล้าหน้าชาวบ้านจะไม่เบียดจนบี้ได้อย่างไร คนข้างหน้าดูเฉยอาจจะเพราะเคยชินหรือไม่ก็แอบฟินอยู่ก็เป็นได้

ปึ่กก 

โอ๊ะ!

ติ๊ด ติ๊ด ติ๊ด

เสียงประตูรถไฟฟ้าปิดลงพร้อมกับความแออัดเพิ่มอีกระดับ ร่างสูงใหญ่ด้านหลังประกบเบียดอีกทอดกลายเป็นไส้แซนวิซท่ามกลางคนตัวสูงทั้งสองไม่รู้จะขยับไปไหนแน่นไปหมด ร่างด้านหน้าหันคอ กลับมามองได้เพียงเล็กน้อยแต่ก็ยังเฉยอยู่

อึ้กก..

รถไฟเทียบชานชาลาทำคนด้านหลังยกมือรวบเอวเข้าไปกอดเฉียดดอกกระเจียวเพียงเส้นยาแดงผ่าแปด

ฟู้ววว~

คนหลังยกมือขึ้นกอดเอวฉันเองก็ยกมือขึ้นกอดคนข้างหน้าเช่นกัน

"ข ขะ ขอโทษค่ะ" ฉันพูดขอโทษเสียงอู้อี้จากความอึดอัดเอนไปเอนมาตามแรงเคลื่อนตัวของฝูงชน

ติ้ด ติ้ด ติ้ด

ปึ้งงง!

ยังไม่ทันได้ปล่อยมือรถไฟออกแรงกระชากอีกครั้งแขนเล็กจึงกระชับกอดร่างหนาเเน่นขึ้น

"อ๊ะ! '' ฉันอุทานขึ้นไม่ใช่รถขยับแต่คนข้างหลังลูบต้นขาของฉันแถมยังเอาเป้ามาสีก้นด้วย..

หรือว่าไอ้หมอนี่จะเป็นคนที่บอกให้ถอดเสื้อในวางไว้วันนั้นเพราะเหลือบไปเห็นชุดนักศึกษาแว้บๆ

ฟืดดด~ แฮ่กกก

'มะ มันหอบหายใจใส่หูไอ้บ้าเอ้ยน่ากลัวน่าขยะแขยงชะมัด มือสากชื้นเหงื่อของมันคืบคลานเข้าไปในกระโปรงสั้นช้าๆ'

 ฉันไม่ใช่คนเรียบร้อยขนาดนั้นแค่กลัวว่ามันจะเอาความลับเรื่องที่เป็นผู้ชายไปป่าวประกาศถ้ามันคือไอ้โรคจิตคนนั้น

 ที่ทำได้ในตอนนี้คืออดทนพยายามขยับตัวยุกยิกหลบมันจนกว่าจะถึงปลายทาง ลืมไปว่ามือข้างหนึ่งยังคงกอดร่างคนด้านหน้าเอาไว้แน่น

ปึ้กก!

หมั่บบ!

แขนที่โอบกอดร่างหนาเอาไว้ถูกกระชากแทรกคนรอบๆ เข้าไปกักขังไว้ในอ้อมกอดกว้าง ผู้ชายตัวสูงสวมแมสดำเกยคางบนผมพอดิบพอดีผู้ชายคนนั้นหันหน้าไปทางด้านหลังครู่หนึ่งคาดว่าคงจะรู้ว่าฉันโดนอะไรจึงหันไปมองไอ้ชั่วนั่นแล้วหันหน้ากลับมาตามเดิม

"ปากไม่มีหรือไง?"

"อะ..เอ่อ...คะ?"

"จะปล่อยให้มันจับทำไม?"

"อ่อ ขอ..ขอโทษค่ะ"

"..หน้าอกใหญ่เกินไป.."

"..ข ขอโทษค่ะ"

ตึก!ๆๆๆๆ

ไอ้บ้าจู่ๆ หัวใจก็เต้นแรง เจอผู้ชายหล่อตั้งมากมายแต่เป็นแฟนไม่ได้เพราะเเอ๊ปหญิงอยู่ มันอดอยากปากแห้งทั้งที่ระริกระรี้จนตัวสั่นที่มีผู้ชายล้อมหน้าล้อมหลัง

พึ่งถูกกอดใกล้ชิดแนบสนิทแบบนี้เป็นครั้งแรกเสียงก็หล่อตัวก็หอม ท่อนแขนใหญ่ประคองรัดเอวเข้าเบียดหน้าท้องแข็งๆ มัน...ตื่นเต้นเป็นบ้า

ติ้ด ติ้ด ติ้ด

ทันทีที่ถึงสถานีฉันรีบผละออกจากอกแกร่งโดยไม่พูดอะไรสักคำ จะอะไรเสียอีกล่ะ..

ดอกกระเจียวมันเบ่งบานขึ้นมาน่ะสิ!