บทที่ 1

"คุณอัน คุณแน่ใจหรือว่าต้องการยกเลิกข้อมูลประจำตัวทั้งหมดของคุณงั้นเหรอ หลังจากที่คุณยกเลิกแล้ว บุคคลนี้จะไม่มีตัวตนในโลกนี้อีก และทุกคนจะไม่สามารถตามหาคุณเจอเลยนะ"

อันยีเซี่ยเงียบอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะพยักหน้าอย่างแน่วแน่

"ค่ะ สิ่งที่ฉันต้องการก็คือไม่ให้ใครตามหาฉันเจอ"

ทางปลายสายนั้นรู้สึกประหลาดใจเล็กน้อย แต่ก็ตอบกลับทันทีว่า "ได้ค่ะ คุณอัน คาดว่าขั้นตอนการยกเลิกจะเสร็จสิ้นภายในครึ่งเดือน กรุณาอดทนรอหน่อยนะคะ"

หลังจากวางสายแล้ว อันยีเซี่ยก็หยิบโทรศัพท์มือถือออกมา และซื้อตั๋วเครื่องบินไปประเทศ F ของครึ่งเดือนข้างหน้า

ในขณะเดียวกัน ทางทีวีกำลังฉายงานแถลงข่าวของเซิ่งซื่อ กรุ๊ป

เมื่อสัปดาห์ที่แล้ว เซิ่งซืออวี้ ประธานของเซิ่งซื่อ กรุ๊ปได้เปิดตัวเครื่องประดับชิ้นหนึ่งโดยใช้เพชรและอัญมณีชั้นนำของโลกเพื่อทำเครื่องประดับชิ้นหนึ่งที่มีเอกลักษณ์เฉพาะตัวให้กับภรรยาของเขา ซึ่งมีการตั้งชื่อชื่อว่า

【รักเซี่ย】

เขาใช้ชื่อของอันยีเซี่ยมาตั้งชื่อให้มัน ก็เพื่อบอกกับคนทั้งโลกว่าเซิ่งซืออวี้จะรักอันยีเซี่ยตลอดไป

ทันทีที่ [รักเซี่ย] เปิดตัว ก็ทำให้เกิดกระแสฮิตบนโซเชียลต่างๆ ทันที ติดเทรนด์ตลอด ชาวเน็ตต่างก็กำลังพูดถึงความรักอันแสนหวานระหว่างทั้งสอง หลังจากการแถลงข่าวจบการเรียบร้อย ทางทีวีก็เริ่มฉายภาพที่นักข่าวสัมภาษณ์ผู้สัญจรไปมา

"สวัสดีค่ะ ไม่ทราบว่าคุณผู้ชายท่านนี้รู้เกี่ยวกับความรักแสนโรแมนติกระหว่างคุณเซิ่งและคุณนายเซิ่งหรือเปล่าคะ"

ผู้หญิงในชุดกระโปรงลายดอกไม้เอ่ยปากพูดด้วยความอิจฉาว่า "มีใครบ้างที่ไม่รู้เรื่องความรักของพวกเขาล่ะ ก่อนหน้านี้คุณเซิ่งเคยออกหนังสือเลิ่มหนึ่งมาก่อน ซึ่งเนื้อหาในนั้นล้วนเป็นข้อมูลที่เกี่ยวกับคุณนายเซิ่ง ที่เขาปลูกต้นเชอร์รี่เต็มลานของวิลล่าไว้ก็เพราะคุณนายเซิ่งชอบกินเชอร์รี่ ฉันก็เลยให้สามีของฉันคอยเรียนรู้ด้วย แต่แล้วเขากลับบอกว่าผู้ชายอย่างเขาทำไม่เป็น เทียบไม่ติดเลย น่าโมโหซะเหลือเกิน"

จากนั้นนักข่าวก็ถามคนอื่นๆ อีกสองสามคน

นักศึกษาหญิงสาวคนหนึ่งยืนอยู่หน้าไมโครโฟน ประสานมือไว้ด้านหน้าหน้าอกพลางพูดด้วยสีหน้ามีความสุขว่า "พวกเขาเป็นพระเอกกับนางเอกจากนิยายรักเลย คุณเซิ่งเป็นเจ้าชายขี่ม้าขาวที่รักเดียวใจเดียวสุดๆ เลย เมื่อสี่ปีก่อนที่คุณนายเซิ่งเกิดภาวะไตวาย ชีวิตตกอยู่ในอันตรายและต้องการการปลูกถ่ายไตอย่างเร่งด่วน ตอนนั้นคุณเซิ่งเป็นกังวลอย่างมาก หลังจากได้รู้ว่าไตของตนเองเข้ากับอีกฝ่าย เขาก็ไม่สนใจคำคัดค้านของทุกคน และขึ้นเตียงผ่าตัดเพื่อบริจาคไตให้คุณนายเซิ่งในวันนั้นเลย เขาบอกว่าคุณนายเซิ่งก็คือชีวิตของเขา ถ้าเธอไม่อยู่แล้ว งั้นเขาก็ไม่อยากมีชีวิตอยู่ต่อ ทำไมโลกนี้มีผู้ชายแสนดีอะไรเช่นนี้เนี่ย"

……

นักข่าวถามผู้คนไปจำนวนมาก และทุกคนล้วนแต่อิจฉาความรักระหว่างเซิ่งซืออวี้กับอันยีเซี่ย

ข่าวนี้ถูกฉายซ้ำแล้วซ้ำเล่ามาหลายครั้ง แต่อันยีเซี่ยกลับยกมุมปากพร้อมยิ้มเยาะ

ตั้งแต่เด็กจนโต คนที่ตามจีบเธอมีไม่น้อยเพราะหน้าตาของเธอ

แต่เนื่องจากพ่อแม่ของเธอหย่ากันตั้งแต่เนิ่นๆ ดังนั้นอันยีเซี่ยจึงไม่เคยคาดหวังอะไรกับความรักเลย เธอปฏิเสธคำสารภาพรักมากมาย "ขอโทษนะ ฉันไม่อยากมีแฟน และฉันไม่สนใจเรื่องความรักด้วย"

จนกระทั่งที่เธอได้พบกับเซิ่งซืออวี้ฃ

มันต่างจากคนอื่นๆ เขาตามจีบเธออย่างไม่ลดละเป็นเวลาสามปี หลังจากถูกเธอปฏิเสธครั้งแล้วครั้งเล่า เขากลับยิ่งไม่ยอมแพ้ ถึงขนาดเสี่ยงชีวิตไปร่วมการแข่งรถเพื่อชิงสร้อยคออันโปรดของเธอ จนเกือบสูญเสียชีวิตไปเลย

ในที่สุดเธอก็หวั่นไหว

หลังจากที่พวกเขาคบกัน ความรักของเขาที่มีต่อเธอก็ไม่ได้ลดลงเลยแม้แต่น้อย เขากลับยิ่งพยายามทำดีกับเธอให้ดีที่สุด และค่อยๆ ทำให้จิตใจที่แข็งกระด้างของเธออ่อนลง

แม้แต่เรื่องการขอแต่งงาน เขาถึงขนาดขอเธอแต่งงานไปห้าสิบสองครั้ง ก่อนที่เธอจะยอมตกลงที่เปิดใจให้อย่างกล้าหาญ และตกลงที่จะแต่งงานกับเขาในที่สุด

ในวันที่ขอเธอแต่งงาน อันยีเซี่ยมองไปยังแหวนบนนิ้วนางของตัวเองพลางพูดกับเซิ่งซืออวี้ด้วยน้ำตาคลอเบ้าว่า "เซิ่งซืออวี้ จากนี้ไปฉันจะพยายามเป็นภรรยาของคุณให้ดีที่สุด ไม่ว่าจะทุกข์หรือว่าจะสุขสันต์ จะไม่มีวันทอดทิ้งอีกฝ่ายเป็นอันขาด แต่มีข้อหนึ่ง คุณต้องจดจำเอาไว้ ฉันจะไม่ยอมรับการหลอกลวงใดๆ หากคุณโกหกฉัน ฉันจะหายตัวไปจากชีวิตของคุณตลอดไป!"

ความทรงจำที่สวยงามในอดีต ปัจจุบันกลับถูกชีวิตจริงอันโหดร้ายทำลายหมด จนกลายเป็นความว่างเปล่า

สามเดือนที่แล้ว เธอค้นพบว่าเซิ่งซืออวี้แอบมีผู้หญิงอยู่ข้างนอกเป็นเวลานาน ตอนกลางวันใช้เวลาอยู่กับตัวเอง พอตกค่ำก็ไปหาผู้หญิงคนนั้น หัวใจของเขาได้แบ่งแยกให้กับสองคนไปแล้ว

ตามอย่างที่ว่ากันว่าเลย ทำไมคนที่เอาใจใส่อย่างกระตือรือร้นตั้งแต่แรกนั้นเป็นฝ่ายที่เริ่มเย็นชาใส่ และคนที่เปิดใจให้ทีหลังนั้นกลับห้ามใจไม่ได้และยังกำลังมีใจให้อยู่...

อันยีเซี่ยยิ้มอย่างขมขื่น เธอปิดโทรทัศน์ จากนั้นพิมพ์ข้อตกลงการหย่าที่เธอเตรียมไว้มานาน และเซ็นชื่อในนั้นอย่างจริงจัง

เมื่อคำพูดที่เธอเคยพูดไปลอยๆ นั้นกลายเป็นเรื่องจริงขึ้นมา งั้นเธอจะทำตามที่ตัวเองเคยบอกไว้ และหายตัวไปจากชีวิตของเขาตลอดไป

หลังจากเซ็นชื่อเสร็จแล้ว เธอก็ใส่ข้อตกลงการหย่าลงในกล่องของขวัญอันประณีตก่อนห่อไว้

หนึ่งชั่วโมงต่อมา เซิ่งซืออวี้เปิดประตูเข้าไป

ก่อนที่เขาจะเปลี่ยนรองเท้า เขาก็รีบก้าวไปข้างหน้าเพื่อกอดเธอและกล่าวขอโทษด้วยน้ำเสียงแผ่วเบาว่า "เซี่ยเซี่ย ผมขอโทษ วันนี้ผมไปเอาเครื่องประดับเลยกลับมาช้าหน่อย และพลาดวันครบรอบแต่งงานของเรา ได้โปรดอย่าโกรธเลยนะจะได้ไหม"

เซิ่งซืออวี้หยิบกล่องที่แพ็ค [รักเซี่ย] ออกมาเพื่อง้อเธอ คอเสื้อเชิ้ตสีดำเปิดออกเล็กน้อย และกระดุมด้านบนสุดได้ปลดออกไว้

ทันทีที่เธอก้มศีรษะลงก็ได้เห็นรอยจูบและรอยขีดข่วนมากมายบนผิวหนังใต้คอเสื้อ ซึ่งทำให้ตาของอันยีเซี่ยรู้สึกเจ็บปวดมาก

ตกลงไปเอาเครื่องประดับหรือไปมีอะไรกับหลินจินกันแน่?

เกรงว่าเขาเพิ่งลงจากเตียงของหลินจินสินะ

เซิ่งซืออวี้กลับไม่ได้สังเกตเห็นความผิดปกติจากเธอ และใส่เครื่องประดับให้เธอด้วยความเอ็นดูในดวงตาของเขา เครื่องประดับนั้นสะท้อนแสงแวววาว ทำให้ใบหน้าที่สวยงามของเธอดูน่าดึงดูดยิ่งขึ้น

"เซี่ยเซี่ย คุณสวยมาก" เซิ่งซืออวี้ชื่นชมอย่างจริงใจ ดวงตาของเขาเต็มไปด้วยความประทับใจ

ทว่าอันยีเซี่ยไม่ได้แสดงท่าทียินดีใดๆ จากนั้นยื่นกล่องของขวัญที่เก็บข้อตกลงการหย่าจากโต๊ะให้เขาด้วยตาสีแดงก่ำ "นี่ให้คุณ"

เซิ่งซืออวี้ยังคงงุนงง "อะไรเหรอ"

อันยีเซี่ยกระตุกริมฝีปากแล้วพูดว่า "ของขวัญ คุณเตรียมของขวัญวันครบรอบแต่งงานให้ฉัน เพราะฉะนั้นฉันก็ต้องให้ด้วย"

ดวงตาของเซิ่งซืออวี้เป็นประกายในทันที และเขาก็รีบร้อนเตรียมตัวจะแกะมันออกอย่างกับสมบัติล้ำค่า

ทว่าอันยีเซี่ยหยุดเขาไว้ "ค่อยเปิดในครึ่งเดือนข้างหน้า"

"ทำไมล่ะ" เขารู้สึกสับสนเล็กน้อย

อันยีเซี่ยพูดชัดถ้อยชัดคำว่า "เพราะเปิดดูของขวัญชิ้นนี้ในครึ่งเดือนข้างหน้าจะมีความหมายมากกว่า"

เมื่อได้ยินดังนั้น เซิ่งซืออวี้ก็สะดุ้งอยู่ครู่หนึ่ง และไม่ถามคำถามใดๆ เพิ่มเติมอีก เขาแค่จับมือเธอแล้วจูบอีกฝ่ายเบาๆ

"เอาตามที่ที่รักบอกเลย ผมจะรอเซอร์ไพรส์นี้อยู่นะ"

หลังจากพูดอย่างนั้น เขาก็ฉีกกระดาษโน้ตแผ่นหนึ่งทันทีและเขียนข้อความไว้ก่อนติดบนกล่องของขวัญอย่างกับลูกสุนัขที่ว่าง่ายสอนง่าย

[ค่อยเปิดดูในครึ่งเดือนข้าหน้า]

อันยีเซี่ยมองดูเขาทำทั้งหมดนี้อย่างเงียบๆ

เซิ่งซืออวี้ หวังว่าเมื่อถึงวันนั้นคุณจะคิดว่ามันเป็นเซอร์ไพรส์จริงๆ