Short
เขาคลั่ง หลังขังฉันไว้ในห้องเย็น

เขาคลั่ง หลังขังฉันไว้ในห้องเย็น

By:  สายหลุดปล่อยใจCompleted
Language: Thai
goodnovel4goodnovel
9Chapters
11.4Kviews
Read
Add to library

Share:  

Report
Overview
Catalog
SCAN CODE TO READ ON APP

รักแรกของเสิ่นอวี้ถูกขังอยู่ในห้องทำงานโดยไม่ได้ตั้งใจ เพื่อเป็นการลงโทษฉัน เขาจึงจับฉันขังไว้ในห้องเย็นร้าง และให้ฉันใช้เวลานี้สำนึกผิด “หยวนหยวนต้องทรมานแค่ไหน คุณก็ต้องโดนแบบนั้นบ้าง จะได้หลาบจำเสียที!” เขาขังฉันไว้ข้างใน ให้ฉันเพียงชามน้ำหนึ่งใบ แต่เขาไม่รู้เลยว่า ห้องเย็นแห่งนี้ไม่ได้ถูกทิ้งร้าง ทันทีที่เขาจากไป ระบบทำความเย็นก็เริ่มทำงาน ร่างกายฉันสั่นเทาเพราะความหนาว ฉันร้องขอความช่วยเหลือสุดชีวิต บนประตูและผนังเต็มไปด้วยรอยฝ่ามือเปื้อนเลือดจากการดิ้นรนของฉัน เจ็ดวันต่อมา เขาต้องการให้ฉันกล่าวคำขอโทษจึงสั่งให้คนมาเปิดห้องเย็น แต่สิ่งที่ปรากฏต่อหน้าคือ ศพหนึ่งร่างที่แข็งทื่อจากความหนาวเย็น

View More

Chapter 1

บทที่ 1

我が子を奪われて以来、リオラ・アシュフォードは人が変わってしまった。

それが、平民街の住人たちの間ではもっぱらの噂だった。

一日目、彼女は自分のために卵を三つも使い、バターたっぷりのオムレツを作った。

以前のように、上等な小麦粉や卵をすべて夫のアルバート・アシュフォードのために取っておき、自分は硬い黒パンで我慢するようなことはしなかった。

二日目、彼女は大通りへ赴き、花柄の外套を新調した。

以前のように、擦り切れた服を何度も縫い直し、銅貨を貯めてはアルバートのために防寒用の膝当てを余分に作ってやるような真似はしなかった。

三日目、隣家の娘を連れ立って公立病院へ行き、銀貨二枚を払って自分の産後の肥立ちを良くする薬を処方してもらった。

だが、病院の待合室で突然、軍の副官に立ち塞がられた。

「奥様!アシュフォード総軍団長閣下が任務中に負傷されました。ずっとあなたのお名前を呼んでおられます!どうかお顔を見せてやってください!」

リオラは静かに彼を見つめた。その顔に、心配の色は微塵もなかった。

「彼が呼んでいるのは本当に『リオラ』?『フィオナ』の間違いではなくて?」

彼女は哀れむように微笑んだ。

「フィオナを探しに行きなさい。アシュフォード総軍団長閣下が会いたいのは彼女のはずよ。将校家族用の居住区の一番西の端、独立した屋敷だからすぐに見つかるわ」

言い終えると、隣家の娘の手を引いて立ち去ろうとした。

弱々しいが、落ち着き払った声が、背後から彼女を呼び止めた。

「リオラ」

副官は息を呑んだ。

「閣下、どうしてご自分で出てこられたのですか!」

アルバートは副官の制止など意に介さず、リオラの目の前まで歩み寄った。

血の気を失った顔に優しい笑みを無理やり浮かべ、リオラの頬に手を伸ばした。

「会いたかったのは君だよ、リオラ。怪我をしておきながら、妻ではなく別の女に会いに行く夫がどこにいる?そんなことを言うなんて、あの日、出産の時のことをまだ怒っているのかい」

リオラはその手を避け、静かに口を開いた。

「怒ってなどいないわ。

フィオナ・ハートウィンはあなたの親友の未亡人。総軍団長として彼女の世話をするのはあなたの責務よ。ましてや彼女は身重だったのだから。だからあなたの家族である私は、すべてを理解し受け入れるべきだわ。ええ、分かっている」

宙を掻いた己の手と、彼女の冷ややかな眼差しに、アルバートの胸に不安がよぎった。

かつてのリオラなら、彼の体の傷一つ一つに心を痛め、共に過ごす一分一秒を大切にしてくれたはずだ……

決して今のように、赤の他人のような冷たい態度をとるはずがない。

さらに何かを言いかけようとした時、リオラはすでに隣家の娘を連れ、真っ直ぐに病院を出て行こうとしていた。

すべてを目撃していた娘が、驚いたように声を潜めた。

「リオラさん、私の見間違いじゃないよね?アルバートさんは部隊の下級通信兵じゃなかったの?どうして総軍団長に?おめでとう、ようやく苦労が報われたね!」

リオラは胸の奥が締め付けられるような痛みを覚え、自嘲気味に唇を歪めた。

アルバートは下級通信兵などではない。

最初からずっと、帝国辺境の軍政を統括するアシュフォード総軍団長だったのだ。

半月前、リオラは突然破水して病院に運ばれたが、難産のため帝王切開の手術が必要になった。

所持金はわずか銀貨八枚。三十五枚もかかる手術費用など払えるはずがない。

絶望の淵に立たされていた彼女だったが、そこへ総軍団長の副官が現れ、強引に彼女を病室へと引き入れた。

「そこの御婦人、我が総軍団長閣下が、あなたの手術費用と、さらには産後の養生のための支度金として銀貨五十枚を出してもいいと仰せだ。ただし、一つ条件がある。あなたが産み落とすその子供を、フィオナ・ハートウィン夫人の養子として譲っていただきたい」

全身の血が瞬時に凍りついた。

目の前に現れたこのアシュフォード総軍団長こそ、下級通信兵であるはずの自分の夫ではないか!

視線が交差する。アルバートは眉をひそめた。

「リオラ?なぜ君が?」

彼に焦る様子はなく、むしろ安堵の溜め息をついた。

「君だったなら、話は早い。すぐに手術を受けなさい!フィオナは俺の幼馴染で、彼女が身籠っていたのは親友であるバスティアン・ハートウィンの忘れ形見だ。彼女にとって唯一の希望なんだ!もし目を覚まして、産まれた子が死んでいたと知ったら、絶対に耐えられない」

リオラは耳を疑った。

「その女のために、下級通信兵だと身分を偽って五年も私を騙していたのね!彼女の子供が死んだからといって、私の子供を奪おうというの?あなた、それでも人間の血が流れているの!」

アルバートは露骨に苛立ちを見せた。

「騒ぐな!子供の一人くらいだろう!また作ればいい!そんなに心の狭いことを言うな。家族として、俺の立場を思いやるのが君の務めだ!」

リオラは手術台に押さえつけられた。

フィオナが突然目を覚まし、どうしても赤ちゃんに会いたいと言い張ったため、アルバートは麻酔が効き始めるのを待つことすら許さず、即座に彼女の腹を裂くよう医者に命じた!

激痛の中で意識を失い、目を覚ましたリオラが最初にしたことは、子供を取り返そうとすることだった。

だが、アルバートは彼女を病室に閉じ込めた。

一日目、彼が特権を振りかざしただけで、リオラの親友は帝国商会を解雇された。

二日目、彼が手を回し、リオラの年老いた父親は城門の帳簿係の職を奪われ、採石場の苦役へと追いやられた。

三日目、彼の一言で薬屋が封鎖され、持病を抱えるリオラの叔父は二度と薬を買えなくなった……

多くの親戚や友人が人づてに伝言を寄越し、どうか助けてくれとリオラに哀願した。

アルバートが病室に入ってきた。

「子供を取り返すなどという考えを捨てさえすれば、彼らを見逃してやろう」

リオラの心は、完全に死んだ。

なぜ長年騙していたのかとアルバートを問い詰めることも、償いを求めて泣き叫ぶこともしなかった。

病院で体を休めた後、教皇庁の支部へ逃げ込み、神官の選抜試験を突破した。そして教皇庁の世俗を凌駕する特権を利用し、大司教から「聖務就任の通達書」を授かった。

それは、神官選抜に合格したため即日をもって見習い神官に任ずるという通達であり、帝国と教皇庁が結んだ法典に基づき、神に一生を捧げる誓いを立てた瞬間から、これまでの世俗の契約や婚姻関係は即刻解除されるというものだった。

手続きが終われば、彼女は教皇庁の馬車に乗り、嘘にまみれたこの結婚生活に終止符を打つ。

永遠に、アルバートの元から去るのだ。

Expand
Next Chapter
Download

Latest chapter

More Chapters
No Comments
9 Chapters
บทที่ 1
เสิ่นอวี้ที่วุ่นอยู่กับงานมาตลอดทั้งวันก้มลงมองนาฬิกา "นี่ก็สามวันแล้ว เฉินม่านยังไม่ยอมรับผิดอีกเหรอ?"“ผู้หญิงคนนี้ปากแข็งที่สุด!”เหลียงเมิ่งหยวน รักแรกของเขาเดินถือซุปไก่เข้ามา "เสิ่นอวี้คะ ช่างเถอะค่ะ เธอคงไม่ได้ตั้งใจหรอก""สามวันแล้ว ก็น่าจะพอหอมปากหอมคอแล้วนะ"สีหน้าของเสิ่นอวี้ดูอ่อนโยนลงทันทีที่เห็นหน้าเธอ "คุณก็เป็นคนจิตใจดีแบบนี้เสมอ ถ้าเฉินม่านได้สักครึ่งหนึ่งของความเข้าใจโลกของคุณก็คงจะดี""อย่าพูดแบบนั้นเลยค่ะ เธอแค่รักคุณมากเกินไปหน่อยเท่านั้นเอง"เมื่อได้ยินดังนั้น เสิ่นอวี้จึงหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาสั่งการลูกน้อง "เฉินม่านยอมรับผิดหรือยัง?""ยังครับ ข้างในเงียบมากเลยครับท่านประธานเสิ่น แบบนี้จะเกิดเรื่องอะไรขึ้นหรือเปล่าครับ?""จะเกิดเรื่องอะไรได้? ในเมื่อไม่ยอมรับผิด ก็ปล่อยให้เธออยู่ข้างในนั้นต่อไป!"เขาวางสายด้วยท่าทีเย็นชาเหมือนเดิม โดยมีเหลียงเมิ่งหยวนยืนยิ้มอย่างได้ใจอยู่ข้างๆเสิ่นอวี้ คุณไม่มีวันได้รับคำตอบจากฉันอีกต่อไปแล้ว เพราะว่า ฉันตายไปแล้วยังไงล่ะ!ฉันตายไปตั้งแต่วันเมื่อสามวันก่อนแล้วห้องเย็นร้างแห่งนั้น ทันทีที่พวกเขากลับไป ระบบไฟฟ้าก็ทำงานขึ้
Read more
บทที่ 2
ฉันมองเสิ่นอวี้เดินไปส่งเธอที่ห้องรับแขกด้วยสายตาเย็นชา ขณะที่เหลียงเมิ่งหยวนกำลังจะก้าวเข้าห้องไป สายฟ้าก็ฟาดผ่านท้องฟ้าลงมา เปรี้ยง! เสียงฟ้าร้องสนั่นหวั่นไหวทำเอาเธอหวีดร้องด้วยความตกใจแล้วโผเข้าซบในอ้อมกอดของเสิ่นอวี้ ร่างกายของเสิ่นอวี้แข็งทื่อไปชั่วขณะ แต่เหลียงเมิ่งหยวนกลับกอดเขาไว้แน่นไม่ยอมปล่อย "เสิ่นอวี้คะ ฉันกลัวจัง คุณอยู่เป็นเพื่อนฉันก่อนได้ไหมคะ?"มือของเซินอวี้นิ่งค้างอยู่ที่แผ่นหลังของเธอครู่หนึ่ง ก่อนจะค่อยๆ ตบเบาๆ เหมือนเป็นการปลอบประโลม "ตกลง" วินาทีนั้นฉันรู้สึกว่าตัวเองไม่ต่างอะไรกับตัวตลก เพราะฉันเองก็เป็นคนที่กลัวเสียงฟ้าร้องเหมือนกันยังจำได้ดีตอนที่ยังพักอยู่คนเดียว คืนหนึ่งฝนตกหนักมาก ทั้งฟ้าร้องและฟ้าผ่าซ้ำร้ายไฟในบ้านยังมาดับลงเสียอีก ฉันกลัวจนแทบจะร้องไห้ออกมา ตอนนั้นฉันโทรหาเขา หวังเพียงจะได้ยินคำปลอบโยนสักเล็กน้อยให้พออุ่นใจแต่เสิ่นอวี้พูดว่ายังไงน่ะเหรอ? “โตขนาดไหนแล้วยังจะกลัวเสียงฟ้าร้องเป็นเด็กๆ อีก เฉินม่าน อย่าใช้วิธีแบบนี้มาเรียกร้องความสนใจจากผมเลย คุณควรจะรู้ตัวนะว่าเป็นผู้ใหญ่แล้ว ต้องหัดพึ่งพาตัวเองบ้าง ทำตัวให้รู้เรื่องหน่อยได้ไ
Read more
บทที่ 3
คำพูดเพียงประโยคเดียวของเสิ่นอวี้เปรียบเสมือนการสั่งประหารชีวิตฉันซ้ำสอง เมื่อเป็นอย่างนั้นคนเฝ้าประตูจึงไม่กล้าพูดอะไรอีก จังหวะนั้นเองเหลียงเมิ่งหยวนก็เดินเข้ามา เมื่อได้ยินสิ่งที่เขาพูด มุมปากของเธอก็ยิ้มอย่างพอใจ "เสิ่นอวี้คะ ช่างเถอะค่ะ นี่ก็ผ่านมาหลายวันแล้ว ฉันเองก็ไม่ได้เป็นอะไรมากแล้วด้วย""ไม่ได้หรอก ในเมื่อเธอขังคุณไว้ในห้องทำงานตั้งนาน เธอก็สมควรได้รับบทลงโทษบ้าง" ใบหน้าของเหลียงเมิ่งหยวนมีรอยยิ้ม แต่คำพูดที่พูดออกมากลับดูเป็นคนดี "เสิ่นอวี้คะ แต่นี่มันจะไม่เกินไปหน่อยเหรอคะ? ยังไงเธอก็เป็นภรรยาของคุณนะ""เธอทำกับฉันแบบนี้... ก็คงเป็นเพราะฉันไม่ดีเองนั่นแหละที่คอยแต่จะรบกวนคุณจนทำให้เธอหึงหวง คุณปล่อยเธอไปเถอะนะคะ" เหลียงเมิ่งหยวนช่างสรรหาคำพูดมาปั้นแต่ง ฉากหน้าทำเป็นช่วยพูดให้ฉันพ้นผิด แต่ทุกคำกลับตอกย้ำความผิดของฉันให้จมดินและเสิ่นอวี้ก็ดันหลงกลติดกับแผนตื้นๆ ของเธอเสียทุกครั้ง"เหลียงเมิ่งหยวน คุณนี่มันใจอ่อนจริงๆ เอาเถอะ เห็นแก่หน้าคุณ ผมจะให้โอกาสเธอสักครั้ง!"สีหน้าของเหลียงเมิ่งหยวนชะงักไปทันที เธอคงคาดไม่ถึงว่าเสิ่นอวี้จะยอมตกลงง่ายๆ แบบนี้ "เป็นอะไรไป
Read more
บทที่ 4
เสิ่นอวี้โกรธจัด ตะคอกเสียงดัง "โกหก! เธอจะตายได้ยังไง!" เขาวิ่งพุ่งงพรวดเข้าไปข้างใน หลังแถวชั้นวางของนั้นมีร่างหนึ่งขดตัวอยู่ลางๆ ร่างของเสิ่นอวี้สั่นสะท้าน ฉันที่ลอยตามหลังเขามา แม้จะเตรียมใจไว้แล้ว แต่พอได้เห็นศพตัวเองอีกครั้งก็ยังอดรู้สึกใจคอไม่ดีไม่ได้ ดวงตาของฉันยังลืมค้าง จ้องมองเขาตรงหน้า ใบหน้าถูกปกคลุมด้วยเกล็ดน้ำแข็ง ปลายนิ้วทั้งสิบเต็มไปด้วยคราบเลือดที่แห้งกรัง บนพื้นและกำแพงเต็มไปด้วยร่องรอยการดิ้นรนเฮือกสุดท้ายของฉัน วินาทีที่สายตาประสานกัน เสิ่นอวี้ถึงกับเสียหลัก ก่อนจะทรุดเข่าลงต่อหน้าฉันเขายื่นมือที่สั่นเทาออกไปหมายจะสัมผัส แต่กลับไม่กล้า"ไม่ นี่ไม่ใช่เธอ เป็นไปไม่ได้!""ห้องเย็นนี่มันร้างไปแล้ว มันจะแข็งจนเย็นเฉียบขนาดนี้ได้ยังไง!" "พวกนายไปเช็กกล้องวงจรปิดมาเดี๋ยวนี้ ดูว่ามันเกิดเรื่องบ้าอะไรขึ้น!" เขาหันไปเห็นรอยฝ่ามือเปื้อนเลือดบนผนัง ริมฝีปากเขาค้างพะงาบขณะพยายามลุกขึ้นไปลูบคลำผนัง สลับกับหันกลับมามองฉันที่ซุกตัวอยู่ในมุมห้อง มือทั้งสองข้างถึงจะแข็งทื่อไปแล้ว แต่เนื้อยังฉีกขาด ปลายนิ้วทั้งสิบชุ่มไปด้วยเลือด เสิ่นอวี้เสียสติ แล้วพุ่งเข้ามาก
Read more
บทที่ 5
ด้วยฐานะของเสิ่นอวี้ ตำรวจจึงทำได้เพียงเกลี้ยกล่อมอยู่พักหนึ่ง ก่อนจะนำศพของฉันไปชันสูตรเดิมทีเสิ่นอวี้ไม่ยินยอม เขาแค่อยากรู้ว่าฉันเจอกับอะไรบ้าง สุดท้ายจึงจำใจตกลงฉันมองท่าทีเลื่อนลอยของเขาแล้วอดยิ้มอย่างขมขื่นไม่ได้ “เสิ่นอวี้ ถ้ารู้ความจริงเข้า อย่ามานั่งร้องไห้หน้าหลุมศพฉันล่ะ!”ข่าวการตายของฉันแพร่สะพัดอย่างรวดเร็ว เสิ่นอวี้นั่งเงียบอยู่ที่ทางเดิน ตอนนั้นเองเหลียงเมิ่งหยวนก็เดินเข้ามาเธอกอดเขาแน่น “เสิ่นอวี้คะ คนตายไปแล้วก็กลับมาไม่ได้ คุณต้องเข้มแข็งนะ”"คุณบอกผมทีว่าทำไม? ใครกันแน่ที่ไม่อยากให้เธอมีชีวิตอยู่?" “ผมแค่อยากให้เธอยอมอ่อนข้อลง ทำไมต้องลงเอยแบบนี้กับผมด้วย?”เมื่อได้ยินดังนั้น แววตาของเหลียงเมิ่งหยวนก็ฉายความอำมหิต ก่อนที่จะเซและล้มพิงอกเขา“เหลียงเมิ่งหยวน เป็นอะไรไป? เฉินม่านจากผมไปแล้ว คุณห้ามเป็นอะไรเด็ดขาดนะ!”“เสิ่นอวี้ ฉันเวียนหัวจัง”พูดจบเหลียงเมิ่งหยวนก็หมดสติไปในอ้อมแขนเขา เสิ่นอวี้ร้อนรนรีบอุ้มเธอไปส่งที่ห้องพักผู้ป่วยทันทีกว่าจะฟื้นขึ้นมาได้ เสิ่นอวี้กำลังจะลุกจากไป แต่เหลียงเมิ่งหยวนกลับคว้ามือเขาไว้แน่น "อย่าทิ้งฉันไปเลย ได้ไหมคะ?"เขา
Read more
บทที่ 6
เสิ่นอวี้ คุณไม่เชื่อฉันไม่เป็นไร ยังไงก็ต้องมีคนเชื่ออยู่แล้วก่อนที่รายงานชันสูตรจะออก ก็ไม่รู้ว่าใครเป็นคนปล่อยข่าวการตายของฉันออกไปคลิปวันที่เสิ่นอวี้อุ้มฉันแล้วตะโกนคลั่งอยู่ในโรงพยาบาล ถูกนำไปเผยแพร่ในอินเทอร์เน็ตชาวเน็ตต่างตกใจ!“ภรรยาท่านประธานบริษัท ถูกแช่แข็งตายในห้องเย็น? ล้อเล่นหรือเปล่า!”“ภรรยาเสียชีวิต สามีนั่นแหละมีพิรุธที่สุด แนะนำให้ตำรวจตรวจสอบดีๆ!”“ดูท่าทางโศกเศร้าของเขาไม่เหมือนการแสดงเลยนะ!”“ฉันว่าเขาแสดงเก่งมากกว่า! ภรรยาตัวเองต้องมาหนาวตายทั้งเป็นในห้องเย็นเชียวนะ!”“พระเจ้า! ฉันรู้จักห้องเย็นนั่น มันมีทางเล็กๆ เข้าจากหลังสวนได้ แต่แล้วใครกันล่ะที่ล่อคุณผู้หญิงเสิ่นเข้าไปที่นั่น?”“วงในบอกมาว่า เสิ่นอวี้เป็นคนส่งเธอเข้าไปข้างในด้วยตัวเองเพื่อเอาใจเมียน้อย!”“พีคมาก! สรุปเขาก็คือฆาตกรชัดๆ ยังมีหน้ามาทำตะโกนโวยวายในโรงพยาบาลอีกเหรอ?”ฝีปากของพวกชาวเน็ตนั้นร้ายกาจราวกับอาบยาพิษ ไม่ไว้หน้าเสิ่นอวี้เลยแม้แต่นิดเดียวฉันมองดูเขากดอ่านคอมเมนต์ด้วยมือสั่นเทา สีหน้าซีดเผือดเขาคงคาดไม่ถึงล่ะสิว่าชาวเน็ตจะวิจารณ์ได้ตรงจุดเป๊ะ และแฉธาตุแท้ของเขาออกมาแบบนี้
Read more
บทที่ 7
เสิ่นอวี้ชะงักไปในทันที เขามองไปที่ตำรวจอย่างไม่ยากจะเชื่อสายตา ขณะที่เหลียงเมิ่งหยวนที่อยู่ข้างๆ กลับเอามือปิดปากหลังรู้ความจริง "เฉินม่านท้องเหรอ เป็นไปได้ยังไง! คุณตำรวจคะ พวกคุณจำผิดหรือเปล่า? เสิ่นอวี้ คุณกับเฉินม่านไม่ได้มีความรู้สึกต่อกันไม่ใช่เหรอ คุณเคยบอกว่าไม่เคยแตะต้องตัวเธอเลยด้วยซ้ำ!""งั้นเด็กในท้องเธอก็คือ..."เธอทำท่าเหมือนค้นพบความลับบางอย่าง แล้วรีบเอามือปิดปากไว้ทันทีใบหน้าของเสิ่นอวี้ดูไม่สู้ดีนัก "ไม่ใช่ เด็กเป็นลูกของผมเอง"ใบหน้าของเหลียงเมิ่งหยวนซีดเผือด และฉันก็หัวเราะออกมา ใช่แล้ว เด็กคนนี้คือลูกของเสิ่นอวี้ วันนั้นประจวบเหมาะกับเหลียงเมิ่งหยวนไปดูคอนเสิร์ตกับคนอื่น และโพสต์ลงโซเซียล แล้วเสิ่นอวี้เห็นเข้าเขาจึงโกรธ และคืนนั้นก็ดื่มหนักอีกด้วย วันนั้นเขาดุดันเป็นพิเศษ ฉันถูกเขาทำจนเรี่ยวแรงหายไปหมด แถมยังลืมกินยาด้วย ผลก็คือติดเลยตอนนี้พอนึกย้อนกลับไปฉันนี่มันโง่จริงๆ ทั้งที่เห็นชัดๆ ว่าเขาใช้ฉันเป็นเครื่องระบายอารมณ์ใคร่ แต่ฉันก็ยังโง่งมยอมอยู่กับเขาต่อไปและในตอนนั้นเอง เสิ่นอวี้ก็ดูเหมือนจะนึกอะไรออก เขาเงื้อมมือตบหน้าตัวเองอย่างแรงทีนึง"เสิ่นอวี้
Read more
บทที่ 8
แต่เสิ่นอวี้ไม่สนใจ "ไปศาลเหรอ? ติดคุกมันดูสบายไปสำหรับแก!""โยนมันเข้าไป!"ไม่ว่าเขาจะอ้อนวอนแค่ไหน เสิ่นอวี้ก็ไม่ยอมปล่อย สั่งขังเขาไว้ในห้องเย็น และให้คนเฝ้าเพียงไม่กี่ชั่วโมงข้างในนั้นก็เงียบสนิท ไร้ซึ่งเสียงเคลื่อนไหวใดๆเมื่อมองดูชายที่ถูกแช่จนร่างแข็งทื่อ เสิ่นอวี้ก็สั่งการด้วยสีหน้าเรียบเฉย "ไปพาตัวเหลียงเมิ่งหยวนมา"เหลียงเมิ่งหยวนคงคาดไม่ถึงว่า สุดท้ายแล้วแผนการทั้งหมดของเธอจะมาพังทลายลงในก้าวสุดท้ายทันทีที่ถูกเสิ่นอวี้ลากตัวมาที่ห้องเย็น เธอก็สั่นเป็นเจ้าเข้าแค่ดูจากสีหน้าก็รู้แล้วว่า การตายของฉัน เธอไม่มีทางปฏิเสธความเกี่ยวข้องได้!"เสิ่นอวี้ คุณเป็นอะไรไปคะ?""เหลียงเมิ่งหยวน วันนั้นที่คุณถูกขังล๊อกจากข้างนอก เป็นฝีมือของเฉินม่านจริงๆ เหรอ?"คำถามที่ถามออกมาอย่างกะทันหันทำเอาเธอถึงกับอึ้งไปเหลียงเมิ่งหยวนตอบอึกอัก "ฉันไม่โทษเธอหรอกค่ะ เฉินม่านคงไม่ได้ตั้งใจ!""เสิ่นอวี้ เรื่องมันก็ผ่านไปนานขนาดนี้แล้ว คุณจะรื้อฟื้นขึ้นมาถามอีกทำไมคะ?"เสิ่นอวี้ยิ้มกว้างหัวเราะออกมา "ถามทำไมน่ะเหรอ?""ก็ทำในสิ่งที่ผมอยากจะทำยังไงล่ะ!"“บางคนรู้หน้าไม่รู้ใจ ผมนี่ดูคนผิดจริ
Read more
บทที่ 9
“ฉันว่าแล้วเชียวต้องมีมือที่สาม เสิ่นอวี้คนนี้มันตัวอันตรายจริงๆ!”“หิวแสงขนาดนั้น ดูครั้งเดียวก็รู้ว่าสันดานต่ำ!”“พวกผู้ชายนี่แยกแยะนังชะนีแอ๊บแบ๊วไม่ออกกันหรือไง? ถึงได้ยอมฆ่าภรรยาตัวเองเพื่อยัยแรดนี้ ฉันอยากรู้จริงๆ ว่าเสิ่นอวี้จะโดนคุกกี่ปี!”“คนรวยแบบเขา แค่ใช้เงินเดินเรื่องไม่นานก็ได้ออกมาแล้ว!”ชาวเน็ตนี่เก่งจริงๆ เดาทางที่เสิ่นอวี้จะทำได้ทันทีเขาจ้างทนายความชื่อดัง และด้วยความที่เรื่องนี้มันมีประเด็นความขัดแย้งระหว่างสามีภรรยาเข้ามาเกี่ยวในทางกฎหมายเขาอาจมีส่วนผิดอยู่บ้างแต่ก็ไม่มากนัก เพราะเหลียงเมิ่งหยวนต่างหากที่เป็นต้นเหตุทางอ้อมที่ทำให้ฉันตายด้วยเหตุนี้ หลังจากเสิ่นอวี้จ่ายเงินประกันตัวจำนวนมหาศาล เขาก็ได้ออกจากที่คุมขังทันทีฉันไม่อยากเจอหน้าเขาเลย แต่ก็คาดไม่ถึงว่าเสิ่นอวี้จะกอดโถอัฐิของฉันมาถึงที่หน้าหลุมศพฉันได้แต่จนใจและอดทนไว้แต่คนอย่างเขายังมีหน้ามาสลักคำว่า “ภรรยาผู้เป็นที่รัก” บนหน้าหลุมศพ ทั้งที่เขาเป็นคนทำให้ฉันลงเอยแบบนี้!เสิ่นอวี้ คุณอย่ามาบีบน้ำตาหน้าหลุมศพฉันเลย ฉันกลัวว่าคุณจะทำทางไปเกิดใหม่ของฉันมัวหมองฉันส่ายหน้าพร้อมถอนหายใจ ช่างเถอะ
Read more
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status