บทที่ 2

ตอนที่2 🦋หนุ่มบาร์โฮสต์

บรรยากาศบนโต๊ะ VVIP เต็มไปด้วยความครึกครื้นหนุ่ม ๆ บาร์โฮสต์ แต่ละคนทำหน้าที่เอนเตอร์เทนได้อย่างไร้ที่ติ พวกเขาคอยรินเครื่องดื่ม ชวนคุยและบางจังหวะก็ป้อนผลไม้ให้สองสาวจนหมวยลี่เริ่มผ่อนคลายความเกร็งลงบ้าง

"คุยกันตั้งนาน หมวยยังไม่รู้จักชื่อทุกคนเลย" หมวยลี่เอ่ยขึ้นพร้อมรอยยิ้มหลังจากจิบเครื่องดื่มไปอึกใหญ่

"ผมชื่อ ไทเกอร์ครับ" หนุ่มล่ำฝั่งซ้ายแนะนำตัวพร้อมขยิบตาให้

"ส่วนผม คอปเตอร์ครับ" หนุ่มน่ารักฝั่งขวารีบรายงานตัวตาม

หนุ่ม ๆ คนอื่น ๆ ทยอยแนะนำตัวกันไปจนครบ จนกระทั่งมาถึงชายหนุ่มคนสุดท้ายที่นั่งอยู่ฝั่งตรงข้าม

เขาเป็นคนเดียวที่ดูนิ่งขรึมกว่าใครเพื่อน ทว่ากลับมีออร่าบางอย่างที่ดึงดูดสายตาอย่างน่าประหลาด โครงหน้าหล่อคมคายราวกับสลักเสลามาอย่างประณีต ดวงตาเรียวยาวดุจพญาเหยี่ยวคู่นั้นทอดมองตรงมาที่เธออยู่ก่อนแล้ว

"ผม... ชื่อเพลิงกัลป์ครับ เรียกสั้น ๆ ว่าเพลิงก็ได้"

ทันทีที่ประสานสายตากับนัยน์ตาคมที่แฝงแววเจ้าเล่ห์คู่นั้น หัวใจของหมวยลี่ก็พลันกระตุกและเต้นแรงขึ้นมาอย่างควบคุมไม่ได้

น้ำเสียงทุ้มต่ำและรอยยิ้มมุมปากของเขาดูอันตรายแต่กลับน่าค้นหาอย่างบอกไม่ถูก แถมหมวยลี่ยังแอบสังเกตเห็นว่า หนุ่ม ๆ บาร์โฮสคนอื่นบนโต๊ะดูจะมีความนอบน้อมและเกรงใจชายที่ชื่อเพลิงคนนี้เป็นพิเศษ

แต่แท้จริงแล้วเพลิงกัลป์ คือเจ้าของสถานบันเทิงหรูแห่งนี้ และที่ต้องลงมา ก็เพราะเด็กในร้านขาดกะทันหัน เขาเลยต้องมาด้วยตัวเอง

"หนุ่มโฮสต์จำเป็นต้องหล่อขนาดนี้ไหมอ่าาา~” ฮันนี่แซวก่อนจะหันไปหาหมวยลี่แล้วแอบกระซิบเสียงดัง “ยัยหมวย! หล่อลากไส้ขนาดนี้ แกจีบเลยดิ! รุกเลยแก!”

"ฮันนี่! พูดอะไรเนี่ย... น่าอายชะมัดเลย!" หมวยลี่รีบตอบปฏิเสธเสียงหลง หน้าแดงลามไปจนถึงใบหู

"เขินล่ะสิ" ฮันนี่หัวเราะ ก่อนจะหันไปสั่งเพลิงกัลป์อย่างนึกสนุก "พี่เพลิงคะ ฮันนี่ว่าพี่เพลิงย้ายฝั่งไปนั่งข้างยัยหมวยดีกว่าค่ะ ไปค่ะ... ไปปราบยัยกวางน้อยหน่อย"

เพลิงกัลป์หัวเราะในลำคอเบา ๆ ชายหนุ่มลุกขึ้นเปลี่ยนฝั่งเดินมานั่งลงบนโซฟาตัวเดียวกับหมวยลี่ทันที

ยามที่เขาทรุดตัวลงนั่งข้างกาย ระยะห่างที่ลดน้อยลงทำเอาหมวยลี่แทบหยุดหายใจ ยิ่งได้มองในระยะประชิด ชายคนนี้ก็ยิ่งหล่อเหลาจนน่าใจหาย ผิวพรรณ คิ้ว ไหนจะจมูกนี่อีก และที่สำคัญ คือกลิ่นกายของเขาหอมสะอาดมากกกกกก! มันหอมรัญจวนใจจนเธอแทบเคลิ้มไปเลยละ

'บ้าชะมัด! เราดันชอบเขาซะแล้วหมวยเอ๊ย!'

"น้องหมวยพิงมาได้นะ เหลือที่อีกเยอะ"

เพลิงกัลป์ยิ้ม ท่อนแขนแกร่งพาดไปกับพนักโซฟาด้านหลังคล้ายกับกำลังโอบกอดร่างเล็กไว้กลาย ๆ ชายหนุ่มคอยปรนนิบัติเอาใจให้อย่างแสนดี สายตาเจ้าชู้ทอดมองดวงหน้าหวานไม่วางตา

"คะ... คือ หมวยนั่งไม่ค่อยถนัดค่ะ" เธอบอกปัดเสียงสั่น

"เอ่อ...พี่เรียกว่าหมวยเฉย ๆ ได้ไหมครับ?" เพลิงเอ่ยถาม พลางจ้องมองคนข้างกายนิ่ง

"อะ อ่อ...ได้ค่ะ" หมวยลี่ตอบอย่างเขิน ๆ

"หมวยเพิ่งเคยมาเที่ยวแบบนี้เหรอครับ?" เพลิงกัลป์ชวนคุยด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน

"ใช่ค่ะ... ปกติหมวยมาผับทั่วไปกับฮันนี่แค่สองคน ไม่เคย... ไม่เคยมีผู้ชายมานั่งแบบนี้" หมวยลี่ตอบตามความจริง

เพลิงกัลป์หลุดหัวเราะออกมาอย่างชอบใจ แววตาฉายความเอ็นดู มือหนายื่นไปลูบกลุ่มผมนุ่มของเด็กสาวเบาๆ

"น่ารักจัง... มิน่าล่ะ ท่าทางถึงดูตื่น ๆ เหมือนกวางน้อยหลงฝูงเลย"

ฝ่ามืออุ่นที่ลูบหัวทำเอาหัวใจของหมวยลี่เหลวเป็นน้ำ เธอเขินจนแทบละลายจมหายลงไปกับโซฟา

"..."

"แล้ว... ปกติหมวยชอบดื่มอะไรเป็นพิเศษไหมครับ?อยากลองสูตรพิเศษของพี่ไหม... เดี๋ยวพี่ชงให้ทาน รับรองว่าหวาน... แต่อาจจะทำให้เมาจนกลับบ้านไม่ถูกเลยนะ"

เพลิงกัลป์ขยับใบหน้าหล่อเหลาเข้าไปกระซิบชิดใบหูบาง แววตาคมกริบทอประกายระยิบระยับอย่างนึกสนุกที่ได้หยอกเย้าแม่กวางน้อยหลงฝูงให้จนมุม

"หมวยชอบเที่ยว... แต่ดื่มไม่ค่อยเก่งค่ะ"

หมวยลี่เอ่ยเสียงอ้อมแอ้มพยายามขยับตัวถอยห่างจากลมหายใจอุ่นร้อนของคนตัวโตเล็กน้อยเพื่อรักษาชีวิตตัวเอง

"จริงเหรอครับ...?" เพลิงกัลป์ลากเสียงยาว นัยน์ตาคมกริบกวาดมองใบหน้าหวานสลับกับเรียวปากอิ่มสีระเรื่ออย่างเปิดเผย "แล้ว... หมวยเคยทำอะไรมาบ้างแล้ว?"

"หมายถึงอะไรคะ?" หมวยลี่ขมวดคิ้วมุ่นด้วยความมึนงง ท่าทางใสซื่อไม่ได้แกล้งทำของเธอ ทำให้เขาหลุดขำ

"ก็แบบว่า... อายุสิบเก้าแล้ว หมวยเคยลองทำอะไรที่ผู้ใหญ่เขาทำกันบ้างหรือยัง"

น้ำเสียงต่ำพร่าและแววตาเจ้าเล่ห์ที่ส่งมา จงใจส่อความหมายไปทางเรื่องใต้ร่มผ้าอย่างชัดเจน ปลุกกระแสความร้อนวูบวาบให้แล่นพล่าน

"..."

หมวยลี่หน้าร้อนผ่าว เบิกตากว้างแอบคิดลึกไปถึงไหนต่อไหนจนหัวใจแทบระเบิด คลับคล้ายคลับคลาเหมือนกำลังโดนเสือหนุ่มแทะโลมด้วยคำพูด ทว่าพอเห็นแม่สาวน้อยเขินจนตัวบิด คนเจ้าเล่ห์ก็หัวเราะในลำคอเบา ๆ แล้วแกล้งเฉไฉเป็นคนดีทันที

"ฮ่า ๆ... พี่หมายถึง เคยดื่มค็อกเทลแบบแรง ๆ ไหม หมวยคิดไปถึงไหนหืม... หน้าแดงใหญ่เลยแฮะ" ชายหนุ่มยกนิ้วขึ้นจิ้มแก้มเนียน ที่เวลานี้แดงดั่งลูกมะเขือเทศ

"บ้าเล่า! หมวยไม่ได้คิดอะไรแบบนั้นสักหน่อย!"

หมวยลี่เสียงสั่น มือบางยกขึ้นกุมแก้มตัวเองไว้แน่น นึกเข่นเขี้ยวในใจที่โดนหนุ่มบาร์โฮสสุดฮอตคนนี้ปั่นหัวจนเสียอาการ ทั้งที่รู้ว่าเขาจงใจแกล้งส่งบทลามกมาให้เธอคิดลึกตั้งแต่แรกแท้ ๆ แต่เธอกลับไม่มีปัญญาเถียงสู้คารมแพรวพราวของเขาได้เลยสักนิด

"แล้วหมวยอยากลองไหม...? แบบที่ผู้ใหญ่เขาทำกัน"

น้ำเสียงทุ้มต่ำที่กระซิบชิดใบหู ทำเอาหมวยลี่อึ้งไปครู่หนึ่ง หัวใจดวงน้อยเต้นแรงอย่างบ้าคลั่ง

เด็กสาวละสายตาจากใบหน้าหล่อเหลาแล้วหันไปมองรอบ ๆ เห็นฮันนี่กำลังสนุกสนาน หัวเราะต่อกระซิกอยู่กับหนุ่มๆ โฮสต์คนอื่น ก่อนที่เธอจะค่อย ๆ ช้อนสายตาขึ้นสบกับคนข้างกายอีกครั้ง

จะว่าไป... อายุเธอก็ปานนี้แล้ว แต่กลับยังไม่เคยผ่านประสบการณ์รักหรือลองเรื่องทำนองนั้นอย่างที่ว่าเลยสักครั้งในชีวิต

แอลกอฮอล์ที่เริ่มปลุกปั่นทำให้ความคิดดื้อรั้นผุดขึ้นมา... เธอก็อยากรู้และอยากลองอยู่เหมือนกัน มันจะเป็นความรู้สึกแบบไหนกันนะ แล้วทำไมผู้ใหญ่ถึงชอบกันนัก

"แบบไหนคะ? จูบหรือมีเซ็กซ์กัน?"

คำถามตรง ๆ ที่หลุดออกมาจากปากบาง ทำเอาเพลิงกัลป์ถึงกับชะงักไป ชายหนุ่มจ้องมองดวงหน้าหวานที่ขึ้นสีระเรื่อก่อนจะหลุดหัวเราะออกมาเบา ๆ อย่างชอบใจ

"แล้วหมวยอยากลองแบบไหน จูบ? หรือมีเซ็กซ์กัน?"

ในตอนแรกเขาแค่คิดว่าเธอคือกวางน้อยขี้อายที่เคี้ยวง่าย ทว่าบทจะกล้าขึ้นมา แม่สาวน้อยคนนี้กลับสู้สายตาเขาได้อย่างน่าอัศจรรย์

หมวยลี่หน้าร้อนผ่าวจนแทบระเบิด เธอรู้สึกมวนท้องน้อยแปลก ๆ คล้ายกับว่ากระแสไฟบางอย่างกำลังวิ่งพล่านประท้วงและเรียกร้องบางอย่างอยู่

"ถ้าหมวยบอกว่า... อยากลองทั้งสองอย่างเลยล่ะคะ?" เสียงหวานเอ่ยกระซิบตอบแผ่วเบาราวกับเสียงยุง ทว่ากลับดังชัดเจนในความรู้สึกของเขา

เพลิงกัลป์นัยน์ตาวาวโรจน์ขึ้นมาทันที มุมปากหยักยกยิ้มกริ่ม ชายหนุ่มใช้นิ้วเรียวยาวเชยคางมนขึ้นมา พลางก้มลงกระซิบชิดเรียวปากบางที่กำลังสั่นระริก

"ถ้าอยากลอง งั้นเราไปต่อกันข้างบนไหม?"

คำชวนเชิญอันโจ่งแจ้งและแฝงความหื่นกระหายแสนดิบเถื่อนทำเอาหมวยลี่สั่นสะท้านไปทั้งร่าง แต่ความอยากรู้อยากลองที่บดบังปัญญาทำให้เธอพยักหน้ารับอย่างเผลอตัว

เพลิงกัลป์ไม่รอช้า ชายหนุ่มโอบเอวคอดให้ลุกขึ้นเดินออกจากโต๊ะวีไอพีไปทันที โดยหันไปส่งสายตาเป็นสัญญาณให้ลูกน้องดูฮันนี่ให้ดี