MasukShare
ตอนที่ 8 อยากรู้
Terakhir Diperbarui:
2025-02-12 20:52:31“ขอบคุณมากนะคะคุณลุงคุณป้า อาหารอร่อยมากค่ะ”
“ถ้าอร่อยหมอพั้นช์ก็มาทานบ่อยๆ สิจ๊ะ เลิกงานแล้วกลับมาพร้อมป้าเลยก็ได้นะ มาทานแล้วค่อยกลับคอนโด”
“พั้นช์เลิกงานไม่ตรงเวลาหรอกค่ะ ไม่อยากให้ทุกคนรอเอาไว้ถ้าช่วงที่งานไม่เยอะ พั้นช์ค่อยแวะมาทานข้าวด้วยนะคะ”
“ได้จ้ะ บ้านนี้ต้อนรับหมอพั้นช์ตลอด”
“พั้นช์ไปก่อนนะคะ” หญิงสาวยกมือไหว้เจ้าของบ้านอีกครั้งเมื่อได้ยินเสียงรถมาจอด
“จะกลับคอนโดเลยไหม หรือจะให้ผมไปส่งที่ไหน” นิโคไลถามอย่างเอาเรื่องเพราะไม่รู้ว่าวันนี้หญิงสาวคิดจะหนีเขาไปนอนที่ไหนอีก
“กลับคอนโดค่ะ”
“ได้ยินแล้วนะธนัท กลับคอนโด” พูดจบเขาก็กดปุ่มเพื่อให้ม่านกั้นระหว่างผู้โดยสารและคนขับ
“อันที่จริงคุณไม่ต้องส่งฉันที่คอนโดก็ได้นะ ส่งแค่ปากซอยก็ได้เดี๋ยวฉันนั่งแท็กซี่ไปเอง”
“ผมรับปากแม่ไว้แล้วยังไงผมก็ต้องส่งคุณให้ถึงที่”
“ฉันไม่พูด คุณไม่พูดคุณป้าไม่รู้หรอก”
“ผมเป็นคนรักษาคำพูดน่ะ ไม่เหมือนคนบางคน”
“ฉันรักษาคำพูดตลอด”
“ผมก็ไม่ได้ว่าคุณนี่ครับ”
“แต่หน้าคุณมันฟ้อง”
“ผมว่าคุณร้อนตัวมากกว่า ถ้าคุณคิดว่าตัวเองไม่ได้ทำอะไรผิดพลาดก็ไม่เห็นต้องหลบหน้าผมเลย”
“ก็บอกแล้วไงว่าไม่ได้ได้หลบ ลูกน้องคุณดูไม่ดีเองแล้วมาหาว่าฉันหนี”
“ถ้าอย่างนั้นพรุ่งนี้คุณต้องให้ผมไปรับ”
“ได้สิ”
“กี่โมง”
“เจ็ดโมงเช้า ถ้าช้าแม้แต่วินาทีเดียวจะมาหาว่าฉันหนีไม่ได้นะ”
“แล้วคืนนี้คุณต้องไปโรงพยาบาลกลางดึกไหม”
“ไม่ วันนี้ใช่เวรฉัน”
“เวรคุณวันไหนบ้าง”
“คุณไม่ต้องรู้หรอกน่า”
“ก็ผมจะคอยรับส่งไง ถ้าไม่รู้จะเตรียมตัวทันไหมล่ะ””
“เอาเป็นว่าวันไหนเป็นเวรของฉันแล้วฉันจะบอกตกลงไหม” พัณณ์ชิตาคิดว่าเขาคงรับส่งเธอไม่กี่วันเดี๋ยวก็คงเบื่อไปเอง
“ตกลง”
“นี่คุณ ฉันถามหน่อยเถอะ คุณไม่คิดบ้างเหรอว่าสิ่งที่คุณทำอยู่นี่มันไร้สาระมากเลยนะ”
“ไม่เลย ผมทำเพื่อหลาน”
“ฉันรู้เรื่องของคุณหมดแล้วนะ เพราะฉะนั้นคุณมั่นใจได้เลยว่าจะไม่เกิดเรื่องแบบนั้นอีกอย่างแน่นอน” หญิงสาวอยากให้เขามั่นใจว่าจะไม่มีทางเกิดเรื่องแบบนั้นอีก เพราะเธอติดตามอาการของทารกน้อยกับคุณหมอไอรดาอยู่ตลอดและตอนนี้ทารกก็ไม่ได้อยู่ในขั้นวิกฤติหรือต้องกังวลอะไรเลย
“คุณรู้ได้ยังไง”
“แม่คุณเล่าให้ฉันฟัง”
“แม่เล่าให้ฟังแค่ไหน” น้อยครั้งที่เขาจะพูดถึงเรื่องนี้ให้คนอื่นฟังเพราะถือเป็นเรื่องภายในครอบครัว
“ก็เล่าว่าคุณสูญเสียลูกจากการคลอดก่อนกำหนด แต่ไม่ได้ลงรายละเอียดมาก” พัณณ์ชิตาอยากให้เขาเปิดใจคุยเผื่อจะหายเครียดได้บ้าง
“อือ ผมเสียลูกไปจริงๆ ก่อนหน้านั้นไม่กี่วันเขาเหมือนอาการจะดีขึ้นนะ เริ่มหายใจเองได้ ผมก็เลยวางใจ แต่อีกสองวันต่อมาเขาก็เริ่มซึมแล้วจู่ๆ ก็หยุดหายใจ”
“ถ้าฉันเป็นคุณก็คงเสียใจมากเหมือนกัน และก็คงให้หมอชันสูตรจะได้รู้สาเหตุ พอครั้งต่อไปจะได้หาทางป้องกัน”
“ผมก็ชันสูตรนะ แต่หมอก็ไม่ได้บอกอะไรแค่บอกว่าเกี่ยวกับหัวใจ”
“ไม่นะคะ คุณป้าบอกว่าภรรยาของคุณบอกหมอไม่ให้ชันสูตรเพราะสงสารลูก”
“คุณเอาอะไรมาพูด” นิโคไลมองหน้าหญิงสาว เขาไม่เชื่อว่าอดีตภรรยาจะทำแบบนั้น
“ฉันก็พูดตามที่ได้ยินมา คุณจะมาทำหน้ายักษ์ใส่ฉันทำไมกันล่ะ ถ้าคุณอยากรู้ว่ามันจริงไหมคุณก็ไปถามภรรยาคุณดูเองสิ”
ชายหนุ่มได้แต่นิ่งเพราะเขาไม่รู้ว่าทำไม่มารีนาอดีตภรรยาของเขาถึงทำแบบนั้น
“บางทีมันก็ถูกของเธอนะ”
“ถ้าคิดว่าเธอทำถูกแล้วคุณจะทำหน้าเครียดทำไมล่ะ”
“มันคาใจ”
“คุณก็ถามเธอสิ คนเป็นสามีภรรยากันมันต้องคุยกันได้ทุกเรื่อง เพราะถ้าเป็นฉัน ฉันจะไม่ยอมให้อะไรมันค้างคาใจจนฉุดเราไม่ให้เดินไปข้างหน้า” เพราะพัณณ์ชิตาเป็นคนที่กล้าได้กล้าเสีย ถ้าอยากรู้อะไรก็ต้องรู้ให้ถึงที่สุด การรู้อย่างครึ่งๆ กลางๆ และเก็บมาคิดเองแบบนี้ไม่ใช่นิสัยของเธอ
“ผมเลิกกับเธอได้เกือบห้าปีแล้ว”
“ฉันเสียใจด้วยนะคะ และก็ขอโทษที่พูดไม่ดีกับคุณ” หญิงสาวรู้สึกผิดที่พูดกับเขาไปแบบนั้น เพราะเธอไม่รู้ว่าเขากับภรรยาเลิกกันแล้ว
“ผมไม่คิดมากแล้ว เราไปกันไม่ได้ก็เลิกกันแค่นั้นเอง แต่ที่ผมยังติดใจอยู่ก็คือเรื่องลูก” นิโคไลไม่หลงเหลือความรักให้กับมารีนาแล้วเขาจึงไม่เสียที่เลิกกับเธอ
“ฉันไม่รู้นะว่าระบบโรงพยาบาลที่ประเทศคุณเป็นยังไง แต่ที่ประเทศไทยตามโรงพยาบาลจะเก็บประวัติคนไข้ห้าปีก่อนจะทำลายทิ้ง”
“ถ้าได้ประวัติมาแล้วมันจะมีอะไรเปลี่ยนไปไหมล่ะ” นิโคไลไม่รู้ว่าตอนนี้เขาควรจะทำยังไงดี
“มันคงไม่มีอะไรเปลี่ยน แต่มันจะทำให้ความกลัวและความกังวลที่คุณมีอยู่ตอนนี้หายไปและคุณก็จะได้เลิกตามฉันไงล่ะ”
“ที่พูดมาทั้งหมดก็เพื่อตัวเองใช่ไหม”
“ก็แล้วแต่คุณจะคิดเลยนะ ถ้าคุณตามฉันจนหลานคุณออกจากโรงพยาบาลแล้วคุณคิดว่าเรื่องลูกของคุณจะจางหายไปไหมล่ะ”
“ถ้าผมได้ประวัติมา คุณจะช่วยดูไหมล่ะ” ชายหนุ่มเองก็อยากรู้และจะได้หลุดพ้นจากกังวลที่ตนเองเป็นอยู่ตอนนี้
“ฉันไม่ได้เชี่ยวชาญขนาดนั้น แต่จะหาคนที่พอรู้เรื่องช่วยดูให้ได้” พัณณ์ชิตาก็อยากช่วยเขาอย่างเต็มที่
“ขอบคุณมาก”
“อย่าเพิ่งขอบคุณเลยค่ะ ฉันไม่รู้ว่าถ้าได้แฟ้มมาแล้วเรื่องมันจะเป็นยังไงต่อ”
“แค่คุณคิดจะช่วยผมก็ดีใจแล้ว” นิโคไลรู้สึกแบบนั้นจริงๆ ที่ผ่านมาเขาไม่เคยขอความช่วยเหลือจากใครและเคยมีใครเสนอจะช่วยเหลือเขา ทุกคนต่างเข้าหาเขาเพื่อผลประโยชน์ของตนเองด้วยกันทั้งนั้น
“งั้นฉันไปได้แล้วใช่ไหม”
“พรุ่งนี้ผมมารับนะ หวังว่าเราจะได้เจอกันที่นี่ไม่ใช่ที่โรงพยาบาล”
“ฉันไม่ใช่เด็กนะคะ ดีเสียอีกมีคนรับส่งฉันจะได้ไม่ต้องเหนื่อยขับรถเองไงล่ะ” พัณณ์ชิตาพยายามมองโลกในแง่ดีเอาไว้ก่อน
“ดีครับ เพราะช่วงนี้ผมก็ไม่มีอะไรทำอยู่เหมือนกัน” นิโคไลรอจนกระทั่งหญิงสาวเดินเข้าไปในคอนโดแล้วบอกธนัทกลับ
ระหว่างชายหนุ่มก็เอาแต่คิดว่ามารีนามีเหตุผลอะไรที่ไม่ให้หมอชันสูตรต่อ เธอไม่อยากรู้เหมือนเขาเหรอว่าทำไมอยู่ดีๆ ลูกถึงจากไปแบบนั้น แค่เพียงสงสารลูกมันฟังดูไม่ขึ้นเท่าไหร่
มารดาของเขาไม่เคยบอกเรื่องนี้กับเขาเลยคงเป็นเพราะไม่อยากให้เขาเก็บไปคิดมาก แต่ในเมื่อเขารู้แล้วเขาก็จะหาคำตอบว่าเพราะอะไรลูกสาวของเขาถึงเสียชีวิต แม้มันจะกลับไปแก้ไขอะไรไม่ได้แต่มันก็จะปลดล็อกความรู้สึกของเขาอย่างที่คุณหมอคนสวยพูดไว้
Bab terbaru
หมอของมาเฟีย ตอนที่ 40 ตอบจบ (END)
“หมอพั้นช์ลางานตั้งหลายวันครั้งนี้จะไปเที่ยวไหนคะ” พยาบาลหน้าห้องตรวจถามคุณหมอสาวที่มักจะใช้วันหยุดไปกับการท่องเที่ยวและมีของฝากติดไม้ติดมือมาเป็นประจำ“ครั้งนี้คิดว่าจะพักผ่อนอยู่บ้านจริงๆ ค่ะ เจอกันวันจันทร์หน้านะคะ” พัณณ์ชิตาอยากให้เวลากับนิโคไลบ้างเพราะที่ผ่านมาเธอทำแต่งานหนักมาโดยตลอดพัณณ์ชิตาบอกพยาบาลที่หน้าห้องตรวจก่อนจะรีบมาขึ้นรถซึ่งนิโคไลมารออยู่ก่อนแล้ว“เหนื่อยไหมครับ” ชายหนุ่มส่งน้ำเย็นให้เธอ เขาทำแบบนี้ทุกครั้งที่มารับคนรัก“ไม่ค่ะ ขอบคุณค่ะ” หญิงสาวรับน้ำมาดื่มจากนั้นทั้งสองคนก็ไปทานอาหารเย็นด้วยกันที่ร้านประจำซึ่งตั้งอยู่ไม่ห่างจากเพนท์เฮาส์“ผมขอทำงานต่ออีกนิดนะครับ” นิโคไลบอกคนรักเมื่อมาถึงบนห้อง“ได้ค่ะ”พัณณ์ชิตากลับมายังห้องนอนยังไม่ทันได้เข้าห้องน้ำก็มีข้อความจากหมอปิญชาน์แจ้งผลการตรวจเลือดและนั่นก็ทำให้เธอยิ้มออก ไม่ใช่แค่ผลจากหมอปิญชาน์ แต่เธอยังไม่ตรวจที่อื่นมาแล้วเมื่อตอนบ่าย หญิงสาวยิ้มด้วยความดีใจที่ทุกอย่างมันผ่านไปได้ เธออาบน้ำอย่างสบายใจจนลืมไปว่านิโคไลก็รอฟังผลเลือดอยู่เหมือนกันเมื่อนึกได้ว่ายังไม่ได้บอกข่าวดีกับเขาก็รีบอาบน้ำและแต่งตัวอย่างรวดเร็ว แต
หมอของมาเฟีย ตอนที่ 39 เราจะผ่านไปด้วยกัน
วันนี้พัณณ์ชิตามาเจาะเลือดที่คลินิกของหมอปิญชาน์หลังจากที่ทานยาครบ 28 วันแล้ว ไม่ว่าผลการตรวจเลือดจะออกมายังไงนิโคไลก็ยังยืนเหมือนเดิมว่าเขาจะแต่งงานกับเธอซึ่งเหลือเวลาอีกไม่ถึงครึ่งเดือนแล้ว “เดี๋ยวพี่จะเอาเลือดไปส่งเอง พั้นช์ไปรอฟังผลที่บ้านก็ได้นะ” “นานไหมครับหมอ” นิโคไลถาม “ไม่เกิน 2 ชั่วโมงครับ” “ถ้าผลเป็นลบก็หยุดยาแล้วมาตรวจซ้ำอีกครั้งหลังจากวันนี้อีกสองเดือน” “แล้วถ้าผลเป็นบวกล่ะครับ” “ถ้าผลเป็นบกต้องตรวจเพิ่มว่าระดับเชื้อมีมากน้อยแค่ไหนจากนั้นก็จะเริ่มทานต้านเชื้อครับ แต่ผมว่าดูแล้วโอกาสที่จะติดเชื้อแทบไม่มีเลย พั้นช์ก็อาการปกติดี” “ขอบคุณครับหมอชาน์” “พั้นช์ออกไปรอข้างนอกก่อนได้ไหม พี่ขอปรึกษาอะไรคุณนิคสักหน่อย” ปิญชาน์บอกคุณหมอรุ่นน้อง “ขอพั้นช์ฟังด้วยไม่ได้เหรอคะ” “มันเป็นเรื่องของผู้ชายพั้นช์อย่าฟังเลย” “ก็ได้ค่ะ” พัณณ์ชิตาเดินออกไปแล้วปิญชาน์ก็ให้คำแนะนำเพิ่มเติมกับนิโคไลเพราะรู้ว่าผู้ชายทุกคนนั้นมีความต้องการในเรื่องอย่างว่า “ขอบคุณค
หมอของมาเฟีย ตอนที่ 38 ขออยู่คนเดียวสักพักได้ไหม
“เป็นอะไรหรือเปล่าพั้นช์” นิโคไลถามคนรักทันทีที่เธอขึ้นมานั่งบนรถ “มีเรื่องเครียดนิดหน่อยค่ะ” “ผมช่วยอะไรได้ไหมครับ” “ใครก็ช่วยไม่ได้หรอกค่ะ” “ผมไม่รู้ว่าปัญหามันคืออะไร ถึงผมช่วยไม่ได้แต่ให้กำลังใจพั้นช์ได้ใช่ไหมครับ” เขาจับมือเล็กๆ ขึ้นมาแล้วจูบไปบนหลังมือเบาๆ “ขอบคุณค่ะนิค เรารีบกลับเถอะค่ะพั้นช์เหนื่อยมากอยากนอนพักแล้ว” “พั้นช์หลับเลยก็ได้นะครับ” พัณณ์ชิตาหลับตาลงช้าๆ เธอไม่ได้เหนื่อยอย่างที่พูดเลยสักนิดแต่เธอกำลังเครียดกับปัญหาที่ตนเองกำลังเผชิญอยู่และก็ไม่รู้เลยว่าจะเริ่มพูดกับเขายังไง “ที่รักถึงแล้วถ้าไม่ไหวให้ผมอุ้มไปนะ” “ไม่เป็นค่ะนิค พั้นช์ไหว” พอมาถึงบนห้องก็รีบอาบน้ำและเข้านอนซึ่งนิโคไลก็เข้าใจว่าคนรักเหนื่อยจากการทำงานจริงๆ เพราะเมื่อเช้าเธอบอกเขาว่าวันนี้มีผ่าตัดถึงสามเคสด้วยกัน ชายหนุ่มนั่งทำงานต่ออีกพักใหญ่ก่อนจะอาบน้ำและเข้านอนตามเธอไป พัณณ์ชิตายังนอนไม่หลับเพราะเอาแต่คิดถึงเรื่องที่เกิดขึ้น ระหว่างรอผลเลือดหนึ่งเดือนนี้เธอต้องหาทางอยู่ห่างจากเขาให้ม
หมอของมาเฟีย ตอนที่ 37 เห็นแก่ตัวเกินไปหรือเปล่า
อีกไม่ถึงสองเดือนก็จะถึงงานแต่งงานแล้ว การเตรียมงานเป็นไปตามแผนที่คิดไว้ ทั้งสองคนเลือกไปถ่ายพรีเวดดิ้งที่ภูเก็ตเพราะที่นั่นเป็นจุดที่ทั้งสองตกลงใช่ชีวิตร่วมกัน ตอนนี้ทุกอย่างเตรียมพร้อมไว้หมดแล้วเหลือแค่รอเวลาเพียงเท่านั้น พัณณ์ชิตายังคงทำงานอย่างเดิมแต่ก็วางแผนไว้แล้วว่าหลังแต่งงานเธอจะรับขึ้นเวรให้น้อยลงเพราะอย่างแบ่งเวลาให้กับครอบครัว ซึ่งเรื่องนี้นิโคไลก็ให้เธอเป็นคนตัดสินใจเอง ส่วนเขาก็ยังคงทำงานที่บริษัทของตนเองและบิดาที่ย้ายออฟฟิศมาไว้ที่ตึกฝั่งตรงข้ามกับโรงพยาบาล “หมอพั้นช์ไหวไหมคะ” พยาบาลประจำห้องผ่าตัดถามเธอขึ้นเพราะวันนี้พัณณ์ชิตาผ่าตัดไปถึงสามเคสและเคสสุดท้ายเป็นที่ค่อนข้างหนักเพราะคนไข้มีเชื้อ HIV แต่ทุกอย่างก็ผ่านไปด้วยดี” “ไหวค่ะพี่ไก่” “หมอพั้นช์อึดมากๆ เลยนะคะ” “พี่ไก่เหมือนกันนะคะ ถ้าไม่ได้พี่พั้นช์ก็คงแย่” เพราะพี่ไก่หรือปัทมานั้นเป็นพยาบาลที่คอยส่งเครื่องมือให้เธอในห้องผ่าตัด ทั้งสองทำงานเข้าขากันดี บางครั้งเธอแทบไม่ต้องบอกพี่พยาบาลก็หยิบเครื่องมือมารออยู่แล้ว “พี่ดูตารางผ่าตัดแล้ว เดือนนี้หมอพั
หมอของมาเฟีย ตอนที่ 36 เพราะเขารวยกว่าผมใช่ไหมล่ะ
กลับมาถึงเมืองไทยชีวิตของพัณณ์ชิตาก็ดำเนินต่อไปตามปกติ ในทุกๆ วันนิโคไลจะคอยตามรับส่งจนใครๆ ต่างก็พากันอิจฉา แม้ว่าต้องทำงานบริษัทของตนเองและบิดาแต่นิโคไลก็บริหารเวลาได้ดี “พั้นช์ครับ ผมแต่งตัวโอเคไหม” “หล่อแล้วค่ะ” พัณณ์ชิตามองคนรักที่วันนี้เขาเลือกสวมเสื้อเชิ้ตสีขาวต่างจากวันปกติที่มักจะสวมแต่สีโทนมืด “มันดูเข้ากับคุณไหม” “เข้าสิคะ นิคคะคุณไม่จำเป็นต้องแต่งตัวให้เข้ากับพั้นช์หรอกนะคะ แต่แบบเดิมก็ดีอยู่แล้ว” “ผมอยากเปลี่ยนตัวเองบ้าง เบื่อแล้วสีมืดๆ ดูไม่สดชื่นเลย แล้วผมก็อยากดูดีในสายตาของเพื่อนคุณ”วันนี้พัณณ์ชิตานัดทานอาหารกับเพื่อนซึ่งบังเอิญว่าเข้ามาประชุมวิชาการกันที่กรุงเทพหญิงสาวจึงนัดทานอาหารเย็นกับทุกคนและเธอก็ตั้งใจจะบอกข่าวดีให้เพื่อนๆ ได้ทราบ“เราต้องเตรียมการ์ดไปให้เพื่อนๆ ไหมครับ”“พั้นช์เอาใส่กระเป๋าไว้แล้ว ไปกันเถอะค่ะ”“เดี๋ยวสิ ลืมอะไรหรือเปล่า”“ไม่นะคะ หญิงสาวเปิดกระเป๋าถือของตนเองเช็กแล้วว่าด้านในมีการ์ดแต่งงาน โทรศัพท์รวมทั้งกระเป๋าเงินอยู่ครบแล้ว“ผมไม่ได้หมายถึงของในกระเป๋า”“แล้วหมายถึงอะไรล่ะคะ” หญิ
หมอของมาเฟีย ตอนที่ 35 ไม่คิดว่าจะเป็นแบบนี้
สายของวันใหม่พัณณ์ชิตาถึงรู้สึกตัวตื่น เมื่อคืนทั้งเธอและคนรักต่างกระโจนเข้าหากันครั้งแล้วครั้งเล่า หญิงสาวไม่คิดมาก่อนว่าตัวเองจะมีเรี่ยวแรงตอบสนองเขาได้มากขนาดนั้น เธอไม่รู้ว่ามันมากไปหรือเปล่าเพราะไม่เคยมีประสบการณ์กับคนอื่นมาก่อน แต่ถ้าถามว่ามีความสุขไหมคุณหมอสาวก็ตอบได้อย่างไม่อายเลยว่ามันมีความสุขมาก สุขจนนึกว่าทุกอย่างเป็นความฝัน เธอนึกไม่ออกเลยว่าเมื่อวานถ้านิโคไลกลับมาไม่ทันจะเกิดอะไรขึ้นกับเธอบ้าง ถึงแม้จะยิงอังเดรไปแล้วแต่ก็ยังมีลูกน้องของเขาที่รออยู่ทางด้านนอกอีกอย่างน้อยสองคน “โทรศัพท์” พัณณ์ชิตานึกได้ว่าเมื่อวานได้อัดเสียงสนทนาไว้ จึงรีบลุกขึ้นอย่างรวดเร็วแต่ก็ต้องทรุดลงข้างเตียงเพราะขาเธอแทบมีแรงอีกทั้งยังปวดร้าวไปทั้งตัว “โอ๊ยยย...” “พั้นช์ คุณเป็นอะไรหรือเปล่า” นิโคไลที่เดินขึ้นมาบนห้องนอนพอได้ยินเสียงก็รีบเข้ามาพยุงเธอขึ้นมานั่งบนเตียง “นิคคะ โทรศัพท์ของพั้นช์อยู่ที่ห้องรับแขก ช่วยไปเอาให้หน่อยได้ไหมคะ” “ผมเห็นแล้วแต่แบตมันหมดตอนนี้ชาร์ตอยู่ เดี๋ยวผมเอามาให้แบตน่าจะเต็มแล้ว” พัณณ์ชิตานั่ง
Anda juga akan menyukai
เมียเด็กจอมมาเฟีย (NC35+)
อัญญาณี14.0K DibacaBAD PRISON ขังรัก
อยู่ในตะเกียงแก้ว10.0K Dibacaสิงขร [มาเฟียร้ายรัก]
ชะนีติดมันส์5.5K Dibacaสัญญารักมาเฟียร้าย
โซลสตาร์ seoulstar24.8K Dibacaกรงรักทายาทมาเฟีย (25+)
โนเนจัง3.9K Dibacaมังกรพ่ายรัก (Bad Dragon)
ลภัสลัล1.3K Dibacaไคล์ทินคลั่งรัก
วารินทร์ทิพย์1.7K Dibacaพลาดรักมาเฟีย
โนเนจัง13.8K Dibaca
