LOGINนั่งตบยุงกันมาพักใหญ่จนถึงเวลาหนึ่งทุ่มตรง
“หิวอะพี่ชา” น้องส้มสายกินเลื่อนดูโทรศัพท์รอเวลาลงเวร พอเห็นของกินทั้งหลายต่อมหิวก็ทำงานได้ตลอด “อีกแค่ชั่วโมงเดียวก็ลงเวรแล้วเธอ” น้องบีช่วยเตือนสติคนชอบกินจุบจิบแต่น้องส้มหาได้ฟังไม่ ยังหันมาอ้อนเธอเสียอีก “หูย อีกเป็นชั่วโมงไม่ไหวหรอก หิวอะ อยากกินชาเขียวอะพี่ชา ส้มขอลงไปซื้อที่ร้านน้ำxxxหน้าโรง’บาลได้ไหมคะ” “โทรสั่งก็ได้นี่จ๊ะ แก้วเดียวเขาก็ส่งไม่ใช่เหรอ” ไม่ใช่ว่าไม่อนุญาต เพียงแต่ว่าเขามีบริการนำส่งอยู่แล้วไม่จำเป็นเลยสักนิดที่จะต้องเสียเวลาลงไปซื้อเอง “ก็เผื่อว่าได้อย่างอื่นมาด้วยไง” ของกินเรียงรายที่หน้ารั้วโรงพยาบาลฝั่งทางเข้าแผนกฉุกเฉินมีมากกว่าเครื่องดื่มคือเป้าหมายของน้อง “อ๋อ… ประเด็นคือจะไปหาของกินอย่างอื่นด้วย” เด็กวัยกำลังกินกำลังโตเสียจริง ยอมใจน้องผู้ช่วยในวัยยี่สิบสามขวบ “ได้ไหมคะ” ส่งสายตามาอ้อนเธออีก “รีบไปรีบมานะ งั้นพี่เอาชานมไข่มุกเหมือนเดิม” เห็นว่าไม่มีคนไข้เลยอนุญาตให้ไปด้วยกันสองคนปล่อยเธอนั่งเงียบเหงาอยู่ที่หน้าเคาน์เตอร์พยาบาลเพียงลำพัง นั่งเงียบ ๆ อ่านเอกสารที่ได้มาจากการประชุมพยาบาลควบคุมการติดเชื้อวันนี้ จู่ ๆ คนที่อยู่เวรเช่นเดียวกันกับเธอเพียงแต่เธอไม่ได้โทรตามมาดูคนไข้ก็เปิดประตูเข้ามาในแผนกแล้วเดินมาดเข้มตรงเข้ามาหาเธอที่เคาน์เตอร์พยาบาล ตาสบตากันนิ่งชั่วขณะ มารอบนี้เขาไม่มีหน้ากากปิดจมูกปิดหน้าปิดตามาพร้อมและเธอเองก็เช่นกัน ริมฝีปากบางขบเม้มเข้าหากันเล็กน้อย ถอนหายใจเบา ๆ ก่อนเอ่ยถามตามมารยาท “คุณหมอต้องการให้ช่วยอะไรหรือเปล่าคะ” ร่างสูงที่ยืนนิ่งอยู่หน้าเคาน์เตอร์เลิกคิ้วขึ้นนิด ๆ พร้อมมุมปากหยักได้รูปนั่นเธอเห็นว่ามันกระตุกขึ้นมาชั่วครู่เช่นกัน แต่นั่นไม่ชวนปวดประสาทเท่ากับคำพูดคำจาที่เขาตอบเธอกลับมาคนละเรื่องคนละราว “ยินดีที่ได้รู้จักอย่างเป็นทางการนะครับคุณพยาบาลนันทิชา สุวัฒนา” นัยน์ตาคมหรี่จ้องมองมาที่ป้ายชื่อของเธอพร้อมเรียกขานเธอเสียเต็มยศก่อนที่เขาจะเงยหน้าขึ้นมองสบตาเธออีกครั้งด้วยแววตาที่ทำให้เธอรับรู้ได้ทันใดว่าเขากำลังคิดอะไรอยู่ บทสนทนาส่งท้ายก่อนที่จะฟันเขาแล้วทิ้งในวันนั้นล่องลอยมาอีกครั้ง ‘ผม… ดิน’ ‘คุณดูน่าสนใจดีนะ ผมคิดว่าบางทีเราสองคนควรทำความรู้จักกันให้มากกว่านี้’ ‘มันคือวันไนต์ ขอบคุณนะคะ หลังจากนี้ไปเราคงไม่ได้เจอกันอีก ขอตัวก่อนนะคะ’ สูดลมหายใจเข้าปอดลึก ๆ ใบหน้าสวยเชิดรั้นขึ้นนิด ๆ ก่อนจะตอบกลับเขาด้วยน้ำเสียงเรียบนิ่งเช่นกันกับเขา “ยินดีที่ได้รู้จักเช่นกันค่ะคุณหมอปฐวี” พร้อมกับส่งยิ้มให้เขา ปฐวีจดจ้องมองใบหน้าเนียนละออเล็กน้อยก่อนจะเคลื่อนตัวเข้ามายืนกอดอกพิงหน้าเคาน์เตอร์พยาบาลแล้วถามคำถามพยาบาลประจำแผนกศัลยกรรมทางเดินปัสสาวะต่อ “ชื่อเล่นผมคงไม่ต้องแนะนำซ้ำอีกรอบใช่ไหม” มาเพื่อกวนตี… แล้วแบบนี้ คงไม่คิดจะมาเพื่อสร้างสัมพันธภาพอย่างเดียว “เอาที่คุณหมอสบายใจเลยค่ะคุณหมอปฐวี” ก็แล้วแต่เขาอยากแนะนำ อยากบอกก็สิทธิ์ของเขา เพราะถึงยังไงเธอก็คงเรียกขานยามมีปฏิสัมพันธ์กันด้วยชื่อจริงเขาอยู่ดี ว่าแล้วก็ลุกออกจากที่นั่งเดินไปด้านหลังหยิบเอกสารนู่นนี่นั่นประหนึ่งว่าวุ่นวายไม่อยากพูดคุยกับเขาในเรื่องที่ไม่เกี่ยวกับเรื่องงาน แต่เขายังยืนอยู่ที่เดิมกอดอกจ้องมองมาที่เธอนิ่ง ๆ นันทิชาถอนหายใจหนัก ๆ หนึ่งที ใจอยากจะร้องตะโกนออกมาว่า อึดอัดโว้ย… แต่ก็ได้แค่คิด หงุดหงิดใจเหลือเกินกับท่าทีของอีกฝ่าย วันนั้นเธอมั่นใจว่าชัดเจนแล้วว่าไม่ต้องการสานต่อไม่ต้องการเกี่ยวข้องใด ๆ กับเขาอีก คิดไปคิดมาก่อนที่น้อง ๆ ของเธอจะกลับมาไหน ๆ ก็ไหน ๆ ขอคุยกันตรง ๆ เสียตั้งแต่วันนี้จะได้ไม่ลำบากใจที่ต้องมาทำงานร่วมกันต่อไปในภายภาคหน้า หันขวับกลับมามองคนที่ยืนจ้องเธออยู่ก่อนจะสะดุดกึกกับสายตาเมื่อเห็นชัดว่าอีกฝ่ายกำลังมองมาที่เธอก็จริง แต่สายตาเขาไม่ได้โฟกัสอยู่ที่ใบหน้า ใบหน้าสวยซับสีเลือดขึ้นมาเล็กน้อยก่อนจะเอ่ยถามเขาเสียงห้วน “คุณมองอะไร” ปฐวีค่อย ๆ ช้อนสายตาขึ้นมองคนที่ทำตาวาวใส่เขาก่อนจะเลิกคิ้วขึ้นนิด ๆ ตอบกลับหน้านิ่ง ๆ “แล้วคุณคิดว่าผมมองอะไร” โอ๊ย… หัวจะปวดกับผู้ชายคนนี้ วันนั้นที่ดีลกันเขาพูดแทบจะนับคำได้ ‘ได้ครับ’ ‘ตกลง’ แม้กระทั่งตอนที่เข้าด้ายเข้าเข็มกันอีกฝ่ายยังมีแค่พยางค์สั้น ๆ ไม่กี่ประโยค ‘ชอบไหม’ ‘เสียวไหม’ แค่นั้น แต่นี่อะไร มันคือการเอาคืนเธอแบบเต็มรูปแบบใช่ไหมตอนพิเศษ 4 4 ปีผ่านไป “ข้าจะฟันเจ้า” ว่าแล้วเด็กหญิงวีนัสในวัยห้าขวบก็ถือดาบเข้าโรมรันฟันตูคู่ต่อสู้ขอตนอย่างเป็นจริงเป็นจัง ในขณะที่คู่ต่อสู้ผู้เป็นเด็กชายกลับไม่สามารถต้านทานแรงหญิงแกร่งอย่างเธอได้ “นี่แน่” ในที่สุดสายรุกก็สามารถปราบคู่แข่งได้ เมื่อชีตาร์เสียหลักล้มลงดาบพลาสติกที่อยู่ในมือของเด็กหญิงก็ทำท่าฟันแทงไปทั่วตัวของเพื่อนเล่นรัว ๆ จนฝ่ายพลาดท่าถึงกับออกปากร้องขอชีวิต “พอแล้ว” คนที่ไม่ชอบเล่นรุนแรงหากแต่ว่าไม่อยากขัดใจเพื่อนเล่นก็เลยตามเลยคิดว่าพี่วีนัสคงพาเล่นไม่นาน แต่ทว่านี่คือเล่นกันมาสักพักวิ่งไล่ฟันดาบกันแบบเมามันโดยที่คนพี่สร้างสถานการณ์สมมุติว่าเราเป็นนักสู้ที่ต่างเข้ามาแย่งชิงเจ้าหญิงแสนสวยที่ถูกพี่วีนัสจับตัวมา เจ้าหญิงที่ว่านั่นคือตุ๊กตาบาร์บี้และหุ่นทรานสฟอร์เมอร์อย่างละตัว แต่ตอนนี้ไม่ไหว ชีตาร์บอกตัวเองว่าสู้เขาไม่ได้ “เบาลูกเบาวีนัส” ผู้ใหญ่ทั้งสี่ที่นั่งมองอยู่ห่าง ๆ คนที่กังวลมากสุดเห็นจะเป็นคุณแม่วัลภาของน้องวีนัส ออกปากปราบลูกสาวให้อ่อนโยนกับน้องอีกสักนิด จากที่เลี้ยงดูมาควบคู่กันทั้งคู่ดูเหมือนจะสลับความเป็นชายหญิงกันเสียอย่างงั้น
“อาบพร้อมที่รักได้ไหมคะ”เคยแผ่วเสียที่ไหน ต้นตระการมองหน้าคนอ้อนก่อนจะยกมือขึ้นมาหยิกแก้มหยอกเย้าแฟนด้วยนึกเอ็นดู นี่แหละนะที่เขาว่ากันว่าคนมีความรักโลกทั้งใบมันก็มักจะเป็นสีชมพูแบบนี้ในทุกช่วงเวลา สองสายตาประสานกันแน่นิ่งก่อนทุกอย่างจะเกิดขึ้นไวมากเมื่อต้นตระการย่อตัวลงช้อนเอาร่างของแฟนขึ้นจากพื้นแล้วก้าวดุ่ม ๆ พาเข้าไปในห้องน้ำอย่างรวดเร็วพอเธอถูกวางลงบนพื้นให้ยืนทรงตัวเอง ร่างสูงของแฟนหนุ่มวัย 33 ปีก็บดเบียดเรือนกายเข้าหาเธอแนบชิด สายตาจดจ้องมองกันนิ่ง ๆ หากแต่ฉายแววแห่งไฟปรารถนาอย่างเปิดเผย ชุดที่เธอสวมใส่ถูกมือนุ่ม ๆ ของหมอศัลย์ฯ ปัสสาวะค่อย ๆ ถอดมันออกจากตัวเธอทีละชิ้นทีละชิ้นจนกระทั่งเหลือเพียงชุดชั้นในเซ็กซี่ที่เธอตั้งใจใส่มาเพื่อเอาใจเขาโดยเฉพาะ ต้นตระการกวาดสายตามองด้วยความพึงพอใจ มือใหญ่ค่อย ๆ ลากนิ้วไล้ไปตามเนินอกแผ่วเบาทำเอาคนถูกสัมผัสถึงกับหายใจไม่ทั่วท้อง“ชอบไหมคะ”ถามว่าเขินอายแค่ไหน ในวัย 46 ปีที่ต้องมาทำอะไรแบบนี้ แต่ทำยังไงได้มีแฟนเด็กก็ต้องทำตัวให้เด็กตาม อะไรที่มีอิทธิพลกับการใช้ชีวิตคู่ในยืนยาวได้สิ่งนั้นเธอก็จะทำเพื่อคนรัก หนึ่งในนั้นก็คือเรื่องของรสนิยมท
ตอนพิเศษ 32 เดือนผ่านไป“น่ารัก น่าชังมาก ๆ เลยหลานย่า”ยามนี้คุณย่าวัลภาออกอาการเห่อหลานหนักมาก เด็กนมแม่ร้อยเปอร์เซ็นต์อย่างน้องชีตาร์ยามนี้กลายเป็นเด็กมิชลินแขนขาเป็นมัด ๆ เนื้อแน่นน่าขยำเป็นที่สุด “มีสักคนสิคะน้าวัน หมอต้น”ยามนี้คู่รักต่างวัยเหลือบมองหน้ากัน ฝ่ายชายยิ้มอบอุ่นให้กำลังใจหวานใจพร้อมกับเคลื่อนมือขึ้นมาโอบประคองไหล่แฟนเอาไว้อย่างเข้าอกเข้าใจกันและกัน“ถามว่าอยากมีไหม มันก็อยากมีนั่นแหละ แต่ตอนนี้น้า 46 แล้ว”ใครจะไปคิดว่าสาวโสดอย่างเธอจะกลายมาเป็นสาวแซ่บมีสามีในวัย 46 ปี จากที่เคยตั้งปณิธานเอาไว้ว่าจะอยู่เป็นโสด สวย รวยความสุขไปตลอดชีวิตแต่ทว่าพอเจอเหตุการณ์ คลั่งรักวาเลนไทน์ เมื่อปีที่ผ่านมาของพ่อหนุ่มคุณหมอฮอตเนิร์ดยอมรับเต็มปากเต็มคำเลยว่าติดใจแรกเริ่มเพียงแค่อยากแอบแซ่บกับเขาพอให้รู้สึกกระชุ่มกระชวยกับประสบการณ์เรื่องอย่างว่าในวัยทอง แต่พอได้พูดคุยได้เรียนรู้นิสัยใจคอกันมากขึ้นความรู้สึกจากใคร่มันค่อย ๆ กลายเป็นชอบ หลงใหล และสุดท้ายก็รู้ใจตนเองว่าอยากอยู่ใกล้เขาในทุกกิจกรรมไม่ใช่เพียงแค่กิจกรรมเรื่องเซ็กซ์เท่านั้น“ไม่ใช่ปัญหาเลยนะครับ ทุกวันนี้การแพทย์ก
ยืนคุยกันนานสักพักเสียงเคาะประตูห้องดังขึ้นอีกครั้ง คราวนี้เป็นเพื่อนพ้องน้องพี่ที่แผนกรวมตัวกันเพื่อมาเยี่ยมเธอและลูกชาย เสียงจอแจดังขึ้นต่างกรูกันเข้ามาห้อมล้อมรุมถ่ายรูปเด็กแก้มยุ้ยที่นอนหลับปุ๋ยหลังจากดูดนมแม่ไปได้สักพัก“ดูท่าแล้วน่าจะเลี้ยงง่ายเหมือนกันนะหลานป้า”อรนรินทร์ยกมือขึ้นเขี่ยแก้มยุ้ย ๆ ด้วยนึกเอ็นดู“ต้องดูต่อไปอีกยาว ๆ ค่ะพี่เอิญ ตอนนี้วิทยายุทธยังไม่แก่กล้ามาก”ว่าแล้วก็หัวเราะขำ ๆ พอนันทิชามองเห็นสายตาของพี่หัวหน้าแผนกเธอที่จดจ้องมองลูกชายนิ่ง ๆ ก็อดแซวอย่างเสียมิได้“แล้วพี่เอิญกับอาจารย์พัฒน์ละคะ เมื่อไหร่จะมีข่าวดีน้า”ทุกครั้งที่แซวพี่หัวหน้าเธอเพียงแค่หัวเราะอารมณ์ดีตอบรับพร้อมกับถ้อยความที่ว่ากำลังพยายามกันอยู่ แต่คราวนี้ก็ไม่เข้าใจเช่นกันทำไมเธอสัมผัสได้ว่ามันดูแตกต่างจากทุกรอบที่เคยเอ่ยเย้าพี่เขา แววตาที่มองขึ้นสบตาเธอชั่วขณะหนึ่งนั้นมันมีความเคร่งเครียดอยู่ในนั้นพอสมควรเธอมั่นใจว่าเธอสัมผัสได้แบบนั้นจริง ๆ พี่เอิญเพียงแค่ยิ้มนิด ๆ แต่ทำไมถึงมองเหมือนฝืนยิ้มเสียมากกว่า“รีบ ๆ ตามมานะคะน้องชีตาร์อยากมีเพื่อนเล่น”แต่คำตอบที่ดูไม่แคร์ไม่สนใจก็ทำเอา
ตอนพิเศษ 26 เดือนต่อมา“อุแว้ อุแว้ ….”“โอ๋ ๆ ลูกพ่อ”เป็นเสียงที่ทำเอาเขาน้ำตาไหลอย่างห้ามใจเอาไว้ไม่อยู่ วินาทีแรกที่เห็นหน้าลูกในห้องผ่าตัดด้วยกันกับภรรยาก็ว่าร้องหนักปล่อยโฮแบบไม่เก็บทรงให้พี่ ๆ ในห้องผ่าตัดคลอดเขาเอ็นดูแล้ว พอมาถึงห้องพักผู้ป่วยหลังคลอดสัมผัสแรกที่ได้อุ้มลูกเอาไว้ในอ้อมแขน น้ำตาก็ไหลออกมาอีกครั้งจนถูกมารดาแซวว่าตอนนี้น้ำตาเขาเลอะเต็มสองแก้มน้อย ๆ เนื่องมาจากก้มหอมก้มดมแก้มลูกอยู่ซ้ำ ๆ ไม่ยอมวางทั้ง ๆ ที่ยังอุ้มลูกไม่ถนัดเท่าใดนัก“อุ้มดี ๆ สิตาดิน”คุณปรารถนาเอ็ดบุตรชายเบา ๆ ไม่ได้อยากขัดขวางสายสัมพันธ์พ่อแม่ลูกเลยสักนิด แต่นั่งมองลูกอุ้มหลานชายเดินไปเดินมารอบเตียงแม่ของหลานเธอทีไรใจหายใจคว่ำลุ้นระทึกไปตามกัน“อุ้มดีแล้วครับ”ว่าแล้วคนอาบน้ำร้อนมาก่อนก็เดินเข้าไปใกล้ ๆ ช่วยจัดท่าทางการอุ้มให้เหมาะสมพร้อมพิจารณาใบหน้าของเจ้าตัวขาวอวบในอ้อมแขนลูกชายด้วยความเอ็นดู “ดู ๆ แล้วหลานย่าหน้าเหมือนทางแม่มากกว่านะ”“ใช่ค่ะคุณแม่ ป้าช่อบอกเหมือนชาตอนเด็ก ๆ เลยค่ะ”นันทิชาตอบรับยิ้ม ๆ คนที่ตื่นเต้นมาก ๆ อีกคนก็คงจะเป็นคุณป้าของเธอที่รบเร้าให้พี่ชายวีดีโอคอลมาเพื่
เขาใช้คำว่า เรา เพราะไม่ใช่แค่เธอที่งดชานมไข่มุก “สบายมากค่ะ” ต่างรู้ดีนั่นแหละว่าของโปรดเธอนั้นมีน้ำตาลและคาเฟอีน เป็นเครื่องดื่มที่คนท้องควรหลีกเลี่ยงทุกวันนี้เครื่องดื่มบำรุงที่เธอสนใจมากที่สุดคงจะเป็นนม และที่น่ารักมากกว่านั้นคือ การที่สามีเธองดเป็นเพื่อน นับจากนี้ไปอีกเกือบหกเดือนเธอไม่ได้กินชานมไข่มุกของโปรด ในขณะที่สามีเธอ เขาก็งดกินเช่นกัน พอบอกไม่ต้องทำอะไรเพื่อเธอถึงขนาดนั้นแต่เขาก็ยืนยันว่าจะงดอยู่แล้วเช่นกันเพื่อสุขภาพในภายภาคหน้า งดหวาน งดแป้งเกินปริมาณที่ควรได้รับในแต่ละวัน เพราะนับจากนี้ต่อไปเราสองคนกำลังจะมีอีกหนึ่งชีวิตเข้ามาเติมเต็มให้รู้สึกรักตัวเองขึ้นไปอีก อยากมีชีวิตยืนยาวต่อไปเรื่อย ๆ อีกเพื่อได้อยู่กับคนที่เรารัก “เก่งมาก” บรรยากาศการรับประทานอาหารเย็นของเราทั้งสองเป็นมาแบบนี้ในทุก ๆ วันตั้งแต่ที่เรากลายมาเป็นคู่ชีวิต เป็นความสุขที่เธออิ่มเอมทั้งใจและอิ่มท้องจากอาหารจานอร่อยของสามี เห็นเขาน่ารักแบบนี้ พอได้มีโอกาสรู้จักกับมารดาของเขายิ่งรู้เลยว่าเขาเป็นผู้ชายอารมณ์ดีมีความสุขแบบนี้เหมือนใคร แม่ย่าของเธอเป็นหญิงสูงวัยที่น่ารัก ใส่ใจสุขภาพไม่ต่างกั







![เมียพลาดของคนเถื่อน [ซีรีส์ คนเถื่อน 4/4]](https://www.goodnovel.com/pcdist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)