บทที่ 4 หมอปฐวี (1)

บทที่ 4

หมอปฐวี

“คุณ!”

ทั้งสองยืนนิ่งจ้องสบตากันชั่วขณะราวกับโลกทั้งใบหยุดหมุน มีเพียงแค่เราสองยืนมองจ้องตากันอยู่ตรงนี้ เป็นปฐวีที่เอ่ยขึ้นมาเสียก่อนดึงเอาสติหลุดลอยของนันทิชากลับคืนมาเข้าร่าง

“จิ้มได้หรือเปล่าครับ”

อะไรคือจิ้มได้? แต่คงฟื้นคืนสติกลับมาได้ไม่เต็มเต็งเท่าใดนักถึงได้ฟังประโยคคำถามของเขาไม่เข้าใจ สมองพานคิดไปไกลมากกว่างานที่อยู่ตรงหน้าเสียอีก

“คะ”

ดวงตาคมกริบมีประกายวูบวาบขึ้นมานิด ๆ ก่อนที่เขาจะขยายความของประโยคคำถามให้เธอเข้าใจมากยิ่งขึ้น

“ใส่ได้หรือเปล่าครับสายสวนคาปัสสาวะ”

นันทิชากะพริบตาปริบ ๆ มองตามร่างสูงที่เคลื่อนย้ายจากตรงหน้าเธอไปหยุดยืนที่ข้างเตียงคนไข้แทน สูดลมหายใจเข้าปอดลึก ๆ เรียกสติตนเองกลับคืนมา ทิ้งทฤษฎีโลกกลมของเธอเอาไว้เสียก่อนตอนที่ยังหน้าสิ่วหน้าขวานต้องช่วยคนไข้

“ไม่ได้ค่ะ ใส่ไปได้แค่เศษหนึ่งส่วนสามของสายแค่นั้นแล้วก็มีแรงดันออกมาเหมือนเดิมก็เลยไม่กล้าดันต่อค่ะ”

เขาพยักหน้าเข้าใจก่อนจะเรียกขอดูแฟ้มประวัติคนไข้ หมอใหม่ที่มีชื่อว่าปฐวีสนใจก้มลงอ่านข้อความในเอกสารพร้อมกับซักประวัติคนไข้เพิ่มเติม ยามนี้เธอจึงมีโอกาสได้สำรวจคนที่เธอไม่คาดคิดว่าจะได้เจอกันอีก

เชื่อแล้วว่าทฤษฎีโลกกลมนั้นมันมีอยู่จริง

ถึงไม่เห็นกรอบใบหน้าทั้งหมดแต่เพียงแค่ประสานสายตาที่ทรงพลังของเขาเธอก็มั่นใจว่าระบุตัวไม่ผิดอย่างแน่นอน

เป็นผู้ชายที่มีแววตาร้อนแรงมาก มีอานุภาพทำลายล้างให้หลอมละลายได้สูงลิบลิ่ว สายตาคู่นี้ที่โลมเลียทั่วร่างเปลือยเปล่าของเธอในวันนั้นสมองสั่งการให้ไม่คิดถึงมันอีก แต่เพียงแค่ได้สบตากันอีกครั้งอุณหภูมิร่างกายของเธอก็เพิ่มระดับขึ้นมาโดยอัตโนมัติ อาการร้อนวูบ ๆ วาบ ๆ มาพร้อมกับคอแห้งกระหายน้ำเสียอย่างนั้น

“เตรียมเครื่องอัลตราซาวด์ให้ผมด้วยครับ”

หลังจากซักประวัติคนไข้เรียบร้อยแพทย์ใหม่ที่เซอร์ไพรส์เธอแบบจัดหนักหันมาออกคำสั่งกับเธอ ไม่นานเครื่องอัลตราซาวด์เข้าประจำที่ เขาจัดการตรวจอัลตราซาวด์คนไข้อย่างละเอียดจนได้บทสรุปที่ชัดเจน

“จากภาพอัลตราซาวด์ผมเห็นนิ่วในกระเพาะปัสสาวะขนาดสามเซนติเมตร ตอนนี้ที่คุณปัสสาวะไม่ออกก็เพราะว่าก้อนนิ่วมันเคลื่อนมาอุดตรงท่อปัสสาวะตรงนี้พอดี”

เขาชี้นิ้วบอกให้ญาติและคนไข้เห็นภาพก้อนนิ่วที่เคลื่อนมาอุดตำแหน่งของท่อปัสสาวะ

“แล้วต้องทำยังไงคะคุณหมอ”

ญาติสอบถามคุณหมอหนุ่มด้วยอาการร้อนรนไม่ต่างจากคนไข้

“การรักษาคงต้องใช้วิธีส่องกล้องเข้าไปเพื่อกรอ แล้วก็ขบนิ่วให้แตกเป็นชิ้นเล็ก ๆ แล้วให้หลุดออกมากับน้ำปัสสาวะครับ”

นันทิชาเชื่อว่ารายนี้น่าจะจบลงด้วยการถูกเข็นเข้าห้องผ่าตัดเพื่อทำการส่องกล้องคล้องนิ่วนอกเวลาทำการในเวลานี้เป็นแน่แท้

“ตามที่หมอบอกเลยครับ ส่องก็ส่อง ตอนนี้ผมปวดท้องมาก ฉี่ไม่ออก”

คนไข้ยังปวดท้องไม่คลาย ดิ้นทุรนทุรายเพราะปัสสาวะไม่ออก เขาคุยรายละเอียดขั้นตอนกับคนไข้เข้าใจอย่างละเอียดและจบท้ายด้วยการเขียนคำสั่งเพื่อการส่องกล้องขบนิ่วให้พยาบาลเวรอย่างเธอประสานงานต่อ

“มาวันแรกก็ฮอตสุด ๆ”

หลังจากเสร็จสิ้นกระบวนการส่งคนไข้ไปที่ห้องผ่าตัดเรียบร้อยสามพี่น้องผู้ร่วมชะตากรรมเวรพิเศษนอกเวลาถึงสองทุ่มเพิ่งจะมีโอกาสได้หย่อนก้นลงเก้าอี้ อดบ่นคุณหมอใหม่สุดฮอตที่เจอดีตั้งแต่คนไข้รายแรกอย่างเสียมิได้

“แต่ให้อภัยได้ค่ะเพราะว่าคุณหมอหล่อมาก”

น้องบีเป็นปลื้มคนหล่อ

“ใช่ ๆ นี่ขนาดไม่เห็นหน้าเต็ม ๆ เห็นแค่ตายังหล่อน่ากินขนาดนี้ โอ๊ยแค่พูดถึงส้มก็ใจสั่นเลยอะ หล่อสุด ๆ หล่อวัวตายควายล้ม ดาเมจคุณหมอคือแรงมาก หมอต้นคือตกกระป๋องไปเลยเนอะพี่ชา”

นันทิชาได้แต่แค่นยิ้มบาง ๆ ไม่ตอบรับความอวยคนหล่อของน้องสาวเธอทั้งสอง ก่อนจะหันมายกหูโทรศัพท์ติดต่อประสานงานไปที่แผนกผู้ป่วยใน ส่งเวรคนไข้เพิ่มเติมเพื่อให้พยาบาลในแผนกผู้ป่วยในตึกศัลยกรรมทางเดินปัสสาวะเตรียมรับคนไข้หลังทำส่องกล้องขบนิ่วต่อไป

เวลาผ่านไปเป็นชั่วโมงโชคดีมากที่หลังจากเกิดเหตุชุลมุนส่งห้องผ่าตัดด่วนของคนไข้รายนั้น แผนกของเธอก็โล่งไม่มีคนไข้เข้ามาใช้บริการอีก นึกถึงคำสั่งนายแพทย์คนใหม่เจ้าของนัยน์ตาร้อนแรงผู้นั้น เขาออกคำสั่งเอาไว้ว่าถ้ามีคนไข้มาตรวจรักษาที่แผนกหากเขายังไม่เสร็จหัตถการส่องกล้องขบนิ่วกับเคสนี้ รายไหนที่ด่วนให้ส่งต่อไปที่ห้องฉุกเฉินแล้วค่อยให้แพทย์เวรห้องฉุกเฉินโทรมาปรึกษาเขาอีกที

ก็ดูมั่นดี