Beranda / โรแมนติก / หมอสูติฯเย็นชา / ตอนที่ 7 หนูรู้ว่าแม่รักเขา

Share

ตอนที่ 7 หนูรู้ว่าแม่รักเขา

last update Tanggal publikasi: 2025-02-25 23:16:53

 

“อย่านะไมเคิล ช่วยด้วย ช่วยด้วย”

“ฉันว่าเธอเก็บเสียงของเธอไว้ครางดีกว่านะเดซี่”

หญิงสาวยังตะโกนไม่ยอมหยุดจนไมเคิลต้องถอดปลอกหมอนแล้วเอามายัดปากเพราะเสียงของเธอกำลังจะทำให้เขาหมดอารมณ์

เดนิสาดิ้นขลุกขลักและพยายามเบี่ยงหน้าหลบเมื่อไมเคิลโน้มตัวลงมา ริมฝีปากของเขาเลยจูบลงไปบนหมอนแทนที่จะเป็นแก้มเนียนสวยของลูกเลี้ยง

“อย่าทำเป็นเก่งหน่อยเลย ฉันรับรองได้เลยว่าถ้าได้เป็นเมียฉันแล้วเธอจะติดใจ”

ไมเคิลพูดแล้วยิ้มอย่างผู้ชนะ เขาก็ดึงเสื้อของเธอขึ้นไปกองบนเนินอก แววตาที่มองร่างของลูกเลี้ยงเต็มไปด้วยความต้องการ

เดนิสาเห็นแล้วตัวสั่นเทาเธอไม่รู้เลยว่าจากนี้จะสู้หน้ากับคนอื่นได้ยังไง เมื่อตนเองมีสามีคนเดียวกับแม่ผู้ให้กำเนิด

ใบหน้าของพ่อเลี้ยงขยับเข้ามาใกล้ใบหน้าของอีกครั้ง เขาใช้มือบีบปลายคางของหญิงสาวไว้แล้วประกบริมฝีปากลงมาบนริมฝีปากอวบอิ่มของเธออย่างจาบจ้วง เดนิสาพยายามสะบัดหน้าหนี น้ำตาเธอไหลพรากเมื่อคิดว่าตนเองจะต้องเป็นของผู้ชายคนนี้แล้วจริงๆ

“ปล่อยเดซี่เดี๋ยวนี้นะไมเคิล”

เสียงตะโกนห้ามทำไมเคิลปล่อยมือออกจากคางของลูกแล้วหันกลับไปมอง เขาตกใจจนทำอะไรไม่ถูกเมื่อเห็นว่าตอนนี้ภรรยามองด้วยสายตาที่โมโหสุดขีด

“ฉันบอกให้ปล่อยลูกสาวฉันเดี๋ยวนี้” สุนิสาย้ำอีกครั้งและนั่นทำให้ไมเคิลมีดึงสติของตัวเองกลับมา เขาทรุดลงที่ปลายเตียงอย่างคนพ่ายแพ้

“เดซี่หนูเป็นยังไงบ้าง มันทำอะไรลูกบ้าง” สุนิสารีบวิ่งเข้ามาดูอาการของลูกสาวที่ร้องไห้และสั่นไปทั้งตัวด้วยความกลัวอย่างสุดขีด

เธอค่อยๆ แก้มัดที่ข้อมือออกและดึงปลอกหมอนออกจากปาก

“แม่ไมค์บ้าไปแล้ว ไมค์จะข่มขืนหนู เขาต้องบ้าไปแล้วแน่ๆ” เดนนิสาฟ้องมารดาขณะที่มารดาของเธอกอดไว้แน่นด้วยความห่วงใย

“หนูไม่เป็นอะไรใช่ไหม มันยังไม่ทำอะไรหนูใช่ไหม”

“ไม่ค่ะ แต่หนูกลัวไมค์เปลี่ยนไปไมค์ไม่ใช่คนเดิมอีกแล้ว” เดนิสาร้องไห้อย่างหนักสุนิสาเองก็ทั้งสงสารและเห็นใจลูกสาวที่ต้องมาเจอเหตุการณ์แบบนี้

“หนูไม่เป็นไรจริงๆ ใช่ไหมไปหาหมอไหม ไปแจ้งความไหม”

“แม่ขาหนูกลัว”

“เราต้องไปแจ้งความนะเดซี่”

“ถ้าเราแจ้งความไมค์ก็จะต้องถูกจับใช่ไหมคะแม่”

“ใช้สิ เขาทำผิดเขาก็ต้องถูกจับ”

“สุ เดซี่ผมขอโทษ ผมผิดไปแล้ว” ไมเคิลพูดกับสองแม่ลูกเขากลัวความผิด กลัวว่าสุนิสาจะแจ้งความและมีอีกสิ่งหนึ่งที่เขากลัวมากที่สุดก็คือกลัวสุนิสาจะไม่รักเขาอย่างเดิม เขาคงอยู่ไม่ได้ถ้าชีวิตนี้ไม่มีสุนิสา

“แต่คุณทำผิดนะไมเคิล”

“ผมขอโทษ ผมกินเหล้ามากไปหน่อย ผมสัญญาจะไม่ให้เกิดเรื่องแบบนี้อีก"

“แล้วถ้าวันไหนคุณกินเหล้าอีกคุณจะไม่ทำแบบนี้กับลูกฉันเหรอ”

“เดซี่ฉันขอโทษ ฉันจะไม่ทำแบบนี้กับเธออีก” ไมเคิลมองหน้าลูกเลี้ยงด้วยความสำนึกผิด

เดนิสารู้ว่าเขาดื่มไปมากจึงเป็นแบบนี้แต่เธอก็กลัวเกินกว่าจะอยู่ใกล้กับเขาตอนนี้เธอไม่กล้าจะมองหน้าของเขาเลยด้วยซ้ำ

“คุณออกไปก่อนนะไมค์ ฉันขอคุยกับลูกของฉันตามลำพัง”

“เดซี่ฉันขอโทษฉันไม่ได้ตั้งใจจริงๆ นะ แต่เธอก็เห็นว่าวันนี้ฉันเมามาก”

“หนูไม่อยากคุยกับคุณแล้วไมค์คุณออกไปจากห้องหนูเดี๋ยวนี้” เดนิสาตะโกนลั่น

เมื่อไมเคิลออกไปจากห้องแล้วสุนิสาก็สำรวจร่างกายของลูกสาวอีกครั้ง

“หนูเจ็บตรงไหนบ้าง มันทำอะไรหนูหรือเปล่า” เธอถามอีกครั้งด้วยความห่วงใย

“ก็อย่างที่แม่เห็นเขามัดข้อมือหนูไว้เขาถอดเสื้อหนูออกแล้วแม่ก็กลับมาพอดี” หลังจากรับสายจากไมเคิลแล้วสุนิสาก็ขอตัวตัวกลับเพราะรู้สึกว่าไมเคิลกำลังเมาและเธอกลัวว่าเขาจะหกล้มเหมือนครั้งก่อนแต่ไม่คิดเลยว่าจะมาเจอเขากำลังจะทำร้ายลูกสาวของตนเองแบบนี้

“เขายังไม่ได้ทำอะไรแน่นะลูก”

“แม่คะเราจะเอายังไงกันต่อ”

“เราจะต้องแจ้งความ”

“ถ้าแจ้งความเขาก็จะต้องถูกจับใช่ไหมคะ”

“เขาทำผิดเขาก็ควรได้รับความผิดแล้วแม่ล่ะคะ แม่จะทนเห็นเขาอยู่ในคุกได้เหรอ”

“แม่รักหนูมากกว่าใครทั้งหมด เขาทำผิดกับหนูมากแม่ยอมให้เขาลอยนวลไปไม่ได้หรอกนะ”

“แม่คะ หนูกลัว”

“ถ้าเขาเข้าคุกหนูก็ไม่ต้องกลัวอะไรอีกแล้ว”

“แต่แม่คิดว่าคนอย่างไมค์จะยอมอยู่ในคุกนานๆ เหรอคะหนูกลัวว่าถ้าเขาออกจากคุกแล้วเขาจะมาแก้แค้นที่หนูอีก”

“แล้วหนูจะปล่อยให้เขาไปแบบนี้เหรอ”

“หนูไม่รู้ค่ะแม่หนูสับสน หนูรู้ว่าแม่กับไมค์รักกันมาก”

“ใช่จ้ะ แม่รักเขามากแต่แม่ก็รักหนูมากที่สุดเหมือนกันนะเดซี่ เอาล่ะคืนนี้ดึกแล้วแม่ว่าหนูนอนดีกว่านะพรุ่งนี้เราค่อยคุยกัน”

“แม่นอนกับหนูได้ไหมคะ”

“ได้สิลูก แม่ขอตัวไปอาบน้ำแล้วแม่จะกลับมา”

ตลอดทั้งคืนเดนิสาก็นอนไม่หลับเธอตื่นขึ้นมากรีดร้องกลางดึกจนมารดาต้องกอดไว้แน่น พอรุ่งเช้าสุนิสาก็ถามลูกสาวอีกครั้งว่าจะแจ้งความจับไมเคิลขึ้นหรือเปล่า

เดนิสาที่นอนคิดมาทั้งคืน เธอรู้ว่าสิ่งที่ไมเคิลทำมันผิดแต่ก็รู้อีกว่ามารดาของตนรักไมเคิลมากเพราะตอนที่บิดาของเธอเสียชีวิตใหม่ๆ ก็ได้เขาคอยช่วยเหลือประคับประคองจนสามารถตั้งตัวได้

“แม่ขาหนูไม่อยากอยู่ที่นี่”

“ถ้าหนูไม่อยู่ที่นี่แม่ก็จะไม่อยู่เหมือนกันจ้ะ เราจะย้ายไปอยู่ที่อื่นกันนะ”

“หนูไม่ได้หมายความแบบนั้น”

“แล้วหนูหมายความว่ายังไง”

“หนูอยากกลับไปอยู่กับคุณยายค่ะ”

“แต่หนูยังต้องเรียนนะเดซี่”

“แม่ช่วยทำเรื่องให้หนูย้ายกลับไปเรียนที่เมืองไทยได้ไหม”

“ได้สิ เราจะกลับไปเมืองไทยด้วยกันนะเดซี่”

“หนูจะให้แม่อยู่กับไมค์ที่นี่”

“หมายความว่ายังไงเดซี่”

“แม่คะ หนูรู้นะคะว่าแม่รักไมค์ เขาดีกับเรามากแต่เรื่องนี้หนูทำใจไม่ได้ถ้าจะต้องอยู่ร่วมบ้านกับไมค์”

“หนูจะทิ้งแม่ไว้ที่นี่เหรอ”

“หนูไม่ได้ทิ้งแม่นะคะ แต่หนูอยากให้แม่ใช้ชีวิตกลับไมค์อย่างมีความสุข” เดซี่คิดมาแล้วทั้งคืนจึงพูดออกไปแบบนี้

“แล้วหนูล่ะลูกทำไมหนูต้องเสียสละแบบนี้”

“หนูไม่ได้เสียสละอะไร หนูแค่จะกลับไปอยู่กับยาย หนูอยากลืมเรื่องราวที่เกิดขึ้นที่นี่”

“หนูคิดดีแล้วใช่ไหม”

“หนูคิดดีแล้วค่ะ หนูรักแม่นะคะ”

“แม่ก็รักหนูและไม่อยากแยกกับหนู”

“หนูรู้ค่ะแม่ ถึงจะอยู่ห่างกันก็ไม่ได้หมายความว่าเราไม่รักกันนี่คะ หนูอยากให้แม่เข้าใจหนู”

“แม่เข้าใจแต่แม่คงคิดถึงหนูมาก เราไม่เคยห่างกันเลยนะ”

“หนูก็คงคิดถึงแม่เหมือนกันค่ะ”

เมื่อตัดสินใจได้แล้วสุนิสาก็คุยกับไมเคิลถึงเรื่องที่เกิดขึ้นซึ่งชายหนุ่มเองก็มีท่าทีรู้สึกผิดอยู่มาก

“เดซี่ผมขอโทษ ขอโทษจริงๆ นะ” ไมเคิลขอโทษเดนิสาอีกครั้ง

หญิงสาวได้แต่ยิ้มแห้งๆ และยังไม่กล้ามองหน้าของไมเคิลอย่างเคย เธอกลัวที่จะอยู่ใกล้ๆ เขา

ระหว่างรอทำเรื่องที่มหาวิทยาลัยเดนิสากับมารดาก็ย้ายออกไปอยู่ที่โรงแรมเพราะหญิงสาวยังหวาดระแวงเวลาอยู่ใกล้ๆ กับไมเคิล

เดนิสากลายเป็นคนเก็บตัวและหวาดผวาทุกครั้งเวลาที่ได้ยินเสียงผู้ชาย สุนิสาพาลูกสาวไปปรึกษากับจิตแพทย์ซึ่งเขาก็เห็นด้วยที่เดนิสาจะย้ายกลับมาอยู่ที่เมืองไทย ระหว่างนี้หญิงสาวต้องรับประทานยาคลาดเครียดเพื่อช่วยให้ผ่อนคลายและนอนหลับ

Lanjutkan membaca buku ini secara gratis
Pindai kode untuk mengunduh Aplikasi

Bab terbaru

  • หมอสูติฯเย็นชา   ตอนที่ 37 ไม่ต้องกลัว (ตอนจบ)

    เดนิสาตื่นเต้นที่ได้กลับมายังประเทศอังกฤษถึงแม้ว่าจะเคยอยู่ที่นี่มานานกว่า 15 ปี แต่การกลับมาครั้งนี้ก็อาจจะต่างจากทุกครั้งหญิงสาวมีติณณภพเดินจะเข้ามาในบ้านหลังเล็กที่ครั้งหนึ่งเดนิสาเคยกลัวและไม่คิดจะกลับมาเหยียบที่นี่อีกเลย “มือเย็นเชียวกลัวเหรอเดซี่”“นิดหน่อยค่ะ” เดนิสาตอบพลางพยักหน้าเพราะตั้งแต่เกิดเรื่องเธอกับไมเคิลก็ยังไม่เคยเจอกันเลย ผ่านมาเกือบจะครึ่งปีแล้วแต่ความทรงจำก็ยังชัดเจน“อาหมอคะ หนูคิดว่าลืมทุกอย่างได้แล้วแต่มันไม่ใช่แบบนั้นเลย พอกลับมาสถานที่เดิมหนูก็ยังคิดถึงเรื่องเดิมอีก” เดนิสาพูดเสียงสั่น“เดซี่หนูไม่ต้องกลัวนะ อาอยู่กับหนูตลอดเราจะผ่านมันไปด้วยกันนะ อาจะคุยกับแม่ของเดซี่จากนั้นเราจะรับกลับ”“หนูไม่รู้ว่าวันนี้เขาจะอยู่บ้านหรือเปล่า”พอทั้งสองเดินผ่านประตูบ้านเข้าไปมารดาของหญิงสาวเห็นก็รีบเข้ามากอดลูกสาวด้วยความดีใจ“เดซี่”“แม่ชา หนูคิดถึงแม่ค่ะ” เดนิสาร้องไห้และกอดมารดาแน่นกว่าทั้งสองจะผละออกจากกันก็นานพอสมควร“หนูสบายดีไหม”“สบายดีค่ะ แม่ล่ะคะผอมไปหรือเปล่า”“ช่วงนี้แม่ออกกำลังกายทุกวันจ้ะลูก”“แม่คะหนูลืมแนะนำเลยค่ะคนนี้อาหมอติณณ์ค่ะ”“สวัสดีครับคุณน้า”“ส

  • หมอสูติฯเย็นชา   ตอนที่ 36 มากไปตามอายุ nc

    เดนิสาอยู่ร่วมงานปาร์ตี้ริมสระว่ายน้ำจนถึงเที่ยงคืนก็เริ่มรู้สึกว่าตัวเองเมามาก เธอคิดว่าคงวดื่มต่ออีกไม่ไหวหญิงสาวจึงไลน์บอกให้ติณณภพมารับหน้าบ้านพัก“ดื่มไปเยอะเหรอเดซี่หน้าแดงหมดแล้ว”“ค่ะ แต่หนูยังไม่เมานะคะหนูยังเดินตรงและก็ยังจำได้ว่าอาหมอเป็นแฟนของหนู เดนิสาเดินเซจนชายหนุ่มต้องช่วยประคองกลับมาจนถึงบ้านพักของเขา“นั่งรอตรงนี้นะคนเก่งเดี๋ยวอาไปหาผ้าเย็นๆ มาเช็ดตัวให้”“ค่าอาหมอ” เดนิสารับคำขณะที่มองแผ่นหลังของชายหนุ่มด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความรักติณณภพกับมาพร้อมด้วยผ้าขนหนูและกะละมังใบเล็กก่อนจะเช็ดไปตามซอกคอและลำตัวของเธออย่างแผ่วเบาหลังจากเช็ดตัวจนเสร็จเขาก็เอากะละมังไปเก็บในห้องครัวโดยมีเดนิสาเดินตามหลังมาด้วย เขาเปิดตู้เย็นแล้วหยิบน้ำดื่มส่งให้เธอ“ขอบคุณนะคะอาหมอ”“ดีขึ้นไหม ปวดหัวไหม”“ค่ะอาหมอ หนูไม่มามากขนาดนั้นหรอกค่ะก็แค่มึนๆ เองค่ะ”“งั้นไปนอนนะพรุ่งนี้จะได้มีแรงเที่ยว” “หนูยังไม่ง่วงเลย อาหมอง่วงหรือยังคะ”“อานอนมาทั้งวันแล้ว ไม่ง่วงเลยสักนิด” ติณณภพเดินเข้ามาจนชิดและกอดเธอไว้อย่างหลวมๆ สายตาที่เขาจ้องลงมานั้นทำให้เดนิสาขนลุกไปทั้งตัว เพราะในแววตาของคุณหมอ

  • หมอสูติฯเย็นชา   ตอนที่ 35 ขอแค่อ้อมกอดอุ่นๆ

    เมื่อวางสายจากคนรักแล้วเดนิสาก็ไปกระซิบบอกอรอินทร์ว่าติณณภพตามมาหาและเธอจะออกไปค้างกับเขาที่บ้านพักและจะรีบกลับมาในตอนเช้า“แล้วเดซี่ไม่ไปเที่ยวกับอาหมอเหรอ”“แต่เราอยากเที่ยวกับเพื่อนด้วยอาหมอก็ไม่ว่าอะไร คืนนี้อิ๊นซ์นอนคนเดียวได้แน่นะ”“คนเดียวที่ไหนล่ะยังมียายปลาอีกคนที่พักห้องเดียวกับเรา ถ้ายัยปลาถามเดซี่จะให้เราบอกไปตามตรงไหม แต่เราว่าไม่ต้องห่วงหรอกเพราะดูแล้วยายปลาน่าจะเมาจนไม่รู้เรื่องแล้ว”“ไหนว่าคืนนี้จะไม่กินเหล้ากัน”“ตอนแรกก็ตกลงกันแบบนั้นแหละ แต่ก็ไม่มีใครทนได้พวกนั้นล่ะกินเหล้าเก่งจะตาย”“แล้วอิ๊นซ์ล่ะ”“ไม่ต้องห่วงเลยเราโตมากับพี่ชายนะเรื่องกินเหล้าแค่นี้เราสบายมาก เดซี่รีบไปเถอะเดี๋ยวอาหมอจะรอนาน”“พรุ่งนี้เข้าเจอกันนะ”“อือ”เดนิสาเดินผ่านกลุ่มเพื่อนมายังหน้าบ้านซึ่งไม่มีใครสนใจใครเพราะทุกคนกำละสนุกกับกิจกรรมตรงหน้าเมื่อเดินออกมากก็เห็นติณณภพมายืนรออยู่แล้ว“คิดถึงอาหมอจังเลยค่ะ” เดนิสาเข้าไปกอดโดยไม่สนใจว่าจะมีใครเห็นเพราะตรงนั้นมืดมาก“อาก็คิดถึงเดซี่” ติณณภพดึงคนรักมากอดแล้วหอมไปยังไรผมด้วยความคิดถึง“ขับรถมาเหนื่อยไหมคะ”“ก็มีบ้าง”“อาหมอถึงกี่โมงคะ” หญิงสาวชวนค

  • หมอสูติฯเย็นชา   ตอนที่ 34 ไม่อยากให้อยู่ห่าง

    ก่อนสอบปลายภาคเดนิสาและติณณภพไม่ได้เจอกันเลย หญิงสาวขออ่านหนังสืออยู่ที่บ้านของตนเองขณะที่ติณณภพก็รับขึ้นเวรมาขึ้น เขารับทั้งเวรออกตรวจและเวรที่ปรึกษาซึ่งบางครั้งก็มีเคสคลอดด่วนที่เขาต้องไปทำคลอดในเวลากลางคืน ที่เขาทำแบบนี้เพื่อตนเองจะได้ไปเที่ยวกับเดนิสาอย่างสบายใจเพราะเพื่อนหมอก็จะมาออกตรวจแทนตนเองในช่วงนั้นด้วย แต่ก็มีอีกเหตุผลหนึ่งคือเขาไม่อยากอยู่ว่างเนื่องจากปกติแล้ววันเสาร์และวันอาทิตย์เดนิสาจะมาขลุกอยู่ที่บ้านของเขาตลอด แต่พอเธอไม่อยู่ติณณภพก็รู้สึกเหงาวันนี้เป็นการสอบวันสุดท้ายของเดนิสาหญิงสาวโทรศัพท์มาบอกติณณภพว่าตนเองสอบเสร็จแล้วและกำลังจะเดินทางไปเที่ยวหัวหินกับเพื่อนๆ“เดินทางปลอดภัยนะเดซี่”“ขอบคุณค่ะ เราเจอกันกันอีกทีเย็นวันอาทิตย์นะคะ”“อีกตั้งหลายวันเลยนะ”“สามวันเองค่ะ”“เฮ้อ ไม่อยากให้ไปเลย”“หนูชวนอาหมอแล้วอาหมอไม่มาเอง”“อาอยากให้หนูใช้ชีวิตกับเพื่อนให้เต็มที่สนุกให้เต็มที่ เพราะเราย้อนเวลากลับมาได้”“ค่ะ หนูจะใช้ชีวิตวัยรุ่นให้สนุกเต็มที่เลยค่ะ หนูจะขึ้นรถแล้วนะคะ อาหมอตั้งใจทำงานนะคะถ้าถึงแล้วหนูจะไลน์บอก”“ได้จ้ะ ดูแลตัวเองด้วยนะเดซี่ แล้วก็อย่าลืมทาครีมกันแดด

  • หมอสูติฯเย็นชา   ตอนที่ 33 ผู้หญิงที่โชคดี

    ระหว่างรอให้ถึงเวลาที่หนังจะฉายเดนิสากับติณณภพก็ไปทานอาหารกลางวันและดินเล่นเพื่อฆ่าเวลาขณะที่เดินผ่านร้านขายยาเดนิสาก็หยุดเดินและดึงแขนติณณภพไว้“มีอะไรหรือเปล่าเดซี่”“หนูจะซื้อยาแต้มสิวค่ะ”“หนูไม่มีสิวนี่เดซี่จะซื้อไปทำไม” เขามองหน้าเนียนใสของคนรักที่ไม่มีสิวเลยสักเม็ด“โมเดลฝากซื้อค่ะ”“อาหมอรออยู่ตรงนี้ก่อนนะคะ”“เข้าไปด้วยกันก็ได้” ติณณภพเดินตามหญิงสาวเข้ามาในร้านขายยาที่อยู่ในห้างสรรพค้าเดนิสาได้ยาแต้มสิวแล้วแต่ก็ยังไม่ยอมออกจากร้าน หญิงสาวเดินวนไปมาจนติณณภพสงสัย“เดซี่จะซื้อย่างอื่นเพิ่มใช่ไหม”“ใช่ค่ะ อาหมอออกไปก่อนได้ไหมคะ”“ของที่หนูจะซื้อเป็นความลับเหรอ”“เป็นความลับของเพื่อน”“อาไปรอข้างนอกก็ได้” ติณณภพคิดว่าเธอคงจะอึดอัดถ้าเขายืนอยู่ด้วย“อาหมอคะ” เดนิสารั้งแขนเขาไว้ขณะที่เขากำลังจะเดินออกไปนอกร้าน“มีอะไรครับเดซี่ หน้าดูไม่ดีเลยหรือว่ามไม่สบายหรือปวดท้องเมนยังไม่หาย” เขาถามคนรักด้วยความเป็นห่วง“เปล่าค่ะ หนูหายเป็นเมนตั้งแต่เมื่อวานแล้ว แต่หนูมีของอยากซื้อแต่หนูไม่กล้าซื้อ”“จะซื้ออะไรเดี๋ยวอาซื้อให้”“อาหมอสัญญาก่อนว่าจะไม่บอกใคร” “อาสัญญา” “เพื่อ

  • หมอสูติฯเย็นชา   ตอนที่ 32 เวลาของเรา

    หลังจะขออนุญาตคุณยายราตรีแล้วติณณภพก็รู้สึกสบายใจขึ้นมาก ช่วงนี้เขาพยายามรีบเคลียร์งานและออกตรวจแทนเพื่อนๆ หมอให้มากที่สุดเพื่อจะได้เพิ่มวันหยุดของตัวเองให้มากขึ้น เขาวางแผนจะพาเดนิสาไปเจอกับมารดาของเธอที่อังกฤษ และอาจจะเที่ยวที่นั่นต่ออีกหลายวัน ก่อนจะกลับมาทำงานระหว่างนี้เดนิสาก็ขับรถไปเรียนเอง ทำให้ติณณภพไม่ค่อยเป็นห่วงมากเท่าไหร่ในทุกเย็นเขาเลิกงานที่โรงพยาบาลแล้วก็จะโทรหาหญิงสาวจากนั้นก็ไปออกตรวจที่คลินิกของเพื่อน จะกลับมาถึงบ้านอีกทีก็สองทุ่มครึ่ง จึงไม่ค่อยได้เจอเดนิสาเท่าไหร่แต่ทั้งสองก็ยังโทรศัพท์หากันทุกวันจนกระทั่งถึงวันเสาร์ซึ่งปกติแล้วเดนิสาจะต้องมาที่บ้านของชายหนุ่มหลังจากทานอาหารกลางวันแต่วันนี้หญิงสาวรีบมาตั้งแต่เช้าเพราะเธออยากจะเจอกับเขามาก“สวัสดีค่ะ อาหมอทำอะไรอยู่คะ”“อารดน้ำต้นไม้ใกล้จะเสร็จแล้วเข้ามาก่อนสิ” ติณณภพรีบไปเปิดประตูให้คนรัก“หนูไม่กวนอาหมอใช่ไหม”“ไม่เลย เดซี่มีอะไรหรือเปล่าวันนี้ถึงมาแต่เช้า”“หนูมีเรื่องจะคุยกับอาหมอนิดหน่อย”“เรื่องอะไรล่ะ ไปคุยกันในบ้านนะ” ติณรภพจับมือคนรักแล้วพากันเดินเข้ามายังห้องรับแขก“หนูลืมบอกอาหมอว่าหลังสอบเสร็จหนูจะไปเที

  • หมอสูติฯเย็นชา   ตอนที่ 31 จริงจัง

    เย็นวันอาทิตย์ขณะที่เดนิสากำลังคุยกับคุณยายราตรีเรื่องการไปเที่ยวกับเพื่อนๆ เสียงออดที่หน้าประตูก็ดังขึ้น เดนิสาคิดว่าคนที่มากดน่าจะเป็นมารดาของติณณภพแน่ๆ หญิงสาวรีบเดินออกไปเปิดประตูและก็เป็นจริงอย่างที่เธอคิดเพราะบิดามารดาของเขามาพร้อมกับกระเช้าผลไม้ใบใหญ่“สวัสดีค่ะคุณพ่อคุณแม่ คุณยายอยู่ข้างในค

  • หมอสูติฯเย็นชา   ตอนที่ 28 ประสบการณ์จากหน้าจอ nc

    ติณณภพยิ้มมุมปากเมื่อเข้ามาในห้องนอนของตนแล้วไม่เจอเดนิสา เขาเดินตรงไปยังห้องน้ำที่อยู่ด้านในสุด เมื่อได้ยินเสียงหญิงสาวกำลังอาบน้ำเขาก็รีบเดินเข้าไปด้านในทันทีเดนิสาอาบน้ำเสร็จพอดีขณะที่กำลังหันมาหยิบผ้าเช็ดตัวก็ต้องตกใจเมื่อเห็นว่าตอนนี้ติณณภพนั้นเข้ามายืนอยู่ทางด้านหลัง“ว้าย อาหมอเข้ามาได้ยังไ

  • หมอสูติฯเย็นชา   ตอนที่ 20 แค่เปิดใจ

    ห้องนอนแขกของติณณภพมีขนาดเท่ากับห้องนอนของคุณยายที่บ้านทำให้เดนิสารู้ว่ามีอะไรอยู่ตรงไหนบ้าง“อาหมอคะคืนนี้หนูขอนอนที่นี่เลยได้ไหม”“ได้สิจะเอาอะไรเพิ่มไหม” ติณณภพที่กำลังหยิบผ้าห่มและหมอนลงมาจากตู้ก็ถามขึ้น“ไม่เป็นไรค่ะแค่นี้หนูก็นอนได้ แต่ทำไมห้องนี้มันถึงสะอาดจังคะ”“อาให้แม่บ้านทำความสะอาดทุกส

  • หมอสูติฯเย็นชา   ตอนที่ 17 คนเดิม

    เดนิสาชะเง้อคอมองไปที่หน้าร้านไม่ถึง 20 นาทีติณณภพก็เดินเข้ามาในร้าน“อาหมอกำลังเดินมาแล้ว” เดนิสาพูดขณะที่ก้มหน้าตักอาหารเข้าปากทำเหมือนว่ายังเห็น“เดซี่” ติณณภพเรียกเดนิสาที่ก้มหน้าก้มตากินโดยไม่สนใจ“สวัสดีค่ะอาหมอ โมเดล อิ๊นซ์นี่อาหมอติณณ์”“หมอสวัสดีค่ะอาหมอ” สองสาวยกมือไหว้“อาหมอคะนี่เพื่อนข

Bab Lainnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status