MasukShare
ตอนที่ 79 : พระสนมเอก
Tanggal publikasi:
2026-08-10 06:12:18ตอนที่ 79 : พระสนมเอก
รุ่งเช้าหลังเหตุการณ์แท้งของพระสนมอวิ๋น ข่าวก็แพร่สะพัดไปทั่วพระราชวังเร็วกว่าสายลม
จากคดีแพทย์ธรรมดา กลับกลายเป็นคดีที่โยงถึงตำหนักของพระสนมเอก ผู้เป็นสตรีที่ได้รับความโปรดปรานมากที่สุดในวังหลัง
ทุกสายตาจับจ้องไปยังตำหนักเฟิ่งอวิ๋น
หลินเยว่ถูกเรียกเข้าเฝ้าฮองเฮาแต่เช้าตรู่
ภายในพระตำหนัก บรรยากาศเคร่งเครียดกว่าทุกครั้ง ขุนนางฝ่ายใน หัวหน้าขันที หมอหลวง และผู้ดูแลตำหนักต่างอยู่พร้อมหน้า
พระสนมเอกก้าวเข้ามาด้วยฉลองพระองค์สีแดงเข้ม พระพักตร์สงบนิ่ง แต่แววพระเนตรเย็นเฉียบ
พระนางถวายคำนับฮองเฮา ก่อนตรัสด้วยน้ำเสียงมั่นคง
"หม่อมฉันขอถวายความบริสุทธิ์"
"เครื่องหอมที่ส่งไปยังตำหนักพระสนมอวิ๋น เป็นเครื่องหอมที่ใช้ประจำตำหนักของหม่อมฉัน"
"ไม่เคยมีสมุนไพรต้องห้าม"
ฮองเฮาทรงทอดพระเนตรนิ่ง
"หมอหลวงหลินพบคราบสมุนไพรขับเลือดในเครื่องหอม"
พระสนมเอกเงยพระพักตร์ขึ้น
"หม่อมฉันไม่ทราบ"
"แต่หม่อมฉันกล้ายืนยันว่า ตำหนักของหม่อมฉันไม่มีผู้ใดกล้าทำเรื่องเช่นนั้น"
คำตอบหนักแน่นจนหลายคนเริ่มคล้อยตาม
ขณะเดียวกัน ขุนนางฝ่ายพระสนมเอกก็เริ่มเคลื่อนไหว
ชายวัยกลางคนผู้หนึ่งก้าวออกมา
"ทูลฮองเฮา"
"หมอหลวงหลินเป็นผู้ตรวจพระสนมอวิ๋นก่อนเกิดเหตุ"
"เป็นผู้กล่าวหาว่าเครื่องหอมมีปัญหา"
"แต่ยังไม่มีผู้ใดยืนยันคำพูดของนาง"
ขุนนางอีกคนกล่าวเสริม
"หากปล่อยให้หมอหลวงชั้นต้นกล่าวหาเจ้านายในวังหลวงได้โดยไร้หลักฐาน วันหน้าระเบียบราชสำนักจะอยู่ที่ใด"
เสียงเห็นด้วยดังขึ้นเป็นระยะ
จางหมิ่นยืนอยู่ด้านหลัง สีหน้าสงบนิ่ง แต่ในใจกลับยิ้มเย็น
ทุกอย่างกำลังดำเนินไปตามที่เขาคาด
หากทำให้หลินเยว่กลายเป็นผู้ใส่ร้ายพระสนมเอกได้ ต่อให้ฮ่องเต้ทรงโปรดปรานเพียงใด นางก็ยากจะยืนอยู่ในวังต่อไป
ฮองเฮาหันพระพักตร์มาทางหลินเยว่
"เจ้ามีสิ่งใดจะกล่าว"
หลินเยว่ประสานมือ
"หม่อมฉันกล่าวตามหลักฐานที่ตรวจพบ"
"แต่ยังไม่สรุปว่าเป็นผู้ใดลงมือ"
ขุนนางผู้หนึ่งหัวเราะ
"กล่าวหาพระสนมเอกทั้งที่ยังไม่มีตัวคนร้าย"
หลินเยว่ตอบอย่างสงบ
"หม่อมฉันกล่าวว่าเครื่องหอมมีสมุนไพรผิดปกติ"
"มิได้กล่าวว่าพระสนมเอกเป็นผู้ใส่"
คำตอบนั้นทำให้หลายคนเงียบลง
เพราะนางแยกเรื่อง "หลักฐาน" ออกจาก "ผู้กระทำ"
อย่างชัดเจน
ขณะเดียวกัน เซียวอวี้เฉินก็ก้าวออกมาจากแถวขุนนาง
"คดีนี้ยังไม่ควรตัดสิน"
"เหตุใด"
ขุนนางฝ่ายพระสนมเอกถามทันที
อ๋องเจ็ดตอบด้วยน้ำเสียงเรียบ
"เพราะยังไม่มีการตรวจเส้นทางของเครื่องหอม"
ทุกคนหันมองพระองค์
เซียวอวี้เฉินกล่าวต่อ
"เครื่องหอมถูกส่งจากตำหนักหนึ่ง ไปยังอีกตำหนัก ผ่านขันที ผ่านคลัง ผ่านคนส่งของหลายคน"
"ผู้ใดจะรับรองได้ว่า ไม่มีผู้ใดแตะต้องระหว่างทาง"
คำพูดนั้นทำให้สีหน้าพระสนมเอกผ่อนคลายลงเล็กน้อย
แม้พระองค์มิได้ช่วยนางโดยตรง
แต่ก็ทำให้คดีต้องสืบต่อ
ฮองเฮาพยักพระพักตร์
"อ๋องเจ็ดกล่าวมีเหตุผล"
"ให้เวลาสามวัน"
"หากหาหลักฐานไม่ได้ จึงค่อยพิจารณาความผิด"
หลินเยว่ถวายบังคม
"หม่อมฉันรับพระบัญชา"
...
ตลอดทั้งวัน
หลินเยว่กับเซียวอวี้เฉินเริ่มตรวจเส้นทางของเครื่องหอมทุกขั้นตอน
จากตำหนักเฟิ่งอวิ๋น
ไปยังคลังเก็บของฝ่ายใน
ผ่านเรือนแจกจ่าย
ก่อนถึงตำหนักพระสนมอวิ๋น
ทุกจุดถูกบันทึกไว้ในเวชระเบียนและบัญชีรับส่ง
หลินเยว่ตรวจกล่องไม้ที่ใช้บรรจุเครื่องหอม
ตรวจเชือกผูก
ตรวจตราประทับ
และตรวจคราบผงที่ติดอยู่ตามรอยต่อของฝากล่อง
จู่ ๆ นางก็หยุดมือ
"ท่านอ๋อง"
เซียวอวี้เฉินเดินเข้ามา
"พบอะไร"
หลินเยว่ชี้ไปที่เชือกป่าน
"เชือกเส้นนี้ถูกแก้ออกแล้วผูกใหม่"
พระองค์ขมวดคิ้ว
"แน่ใจหรือ"
หลินเยว่พยักหน้า
"ปมเชือกเดิมอยู่คนละทิศ"
"และมีรอยกดเก่ากับรอยกดใหม่ซ้อนกัน"
นางเปิดฝากล่องอีกครั้ง
ด้านในมีเศษผงเครื่องหอมติดอยู่เพียงบางมุม
แต่บริเวณก้นกล่องกลับมีผงละเอียดคนละสีซ่อนอยู่ตามร่องไม้
หลินเยว่ใช้นิ้วแตะเบา ๆ
"ผงนี้ไม่ใช่ส่วนผสมเดิม"
เซียวอวี้เฉินมองตาม
"หมายความว่า"
"เครื่องหอมถูกสับเปลี่ยน"
หลินเยว่ตอบทันที
"ไม่ใช่ที่ตำหนักพระสนมเอก"
"แต่ระหว่างการขนส่ง"
ทั้งสองสบตากัน
ในที่สุด
พระสนมเอกอาจไม่ใช่ผู้ลงมือ
แต่มีคนใช้ชื่อของพระนางเป็นเครื่องมือ
เซียวอวี้เฉินกล่าวเสียงต่ำ
"เช่นนั้น"
"เราต้องหาคนส่งเครื่องหอม"
หลินเยว่เปิดบัญชีส่งของ
ชื่อหนึ่งถูกวงไว้ด้วยหมึกแดง
"หลิวซุ่น"
ขันทีผู้รับผิดชอบนำเครื่องหอมจากคลังไปยังตำหนักพระสนมอวิ๋น
ทั้งสองรีบพาองครักษ์ไปยังเรือนพักของหลิวซุ่น
แต่เมื่อไปถึง
ประตูกลับเปิดอ้า
ห้องว่างเปล่า
มีเพียงรองเท้าคู่หนึ่งตกอยู่หน้าประตู
องครักษ์คนหนึ่งวิ่งมารายงานด้วยสีหน้าตื่นตระหนก
"ท่านอ๋อง"
"พบศพแล้ว"
เซียวอวี้เฉินหันขวับ
"ที่ใด"
องครักษ์กลืนน้ำลาย
"ในบ่อน้ำหลังเรือน"
หลินเยว่รีบวิ่งตามไป
เมื่อมองลงไปในบ่อน้ำ
ร่างของหลิวซุ่นลอยคว่ำหน้าอยู่กลางน้ำ
ผู้ชายคนเดียว
ที่อาจอธิบายได้ว่าเครื่องหอมถูกสับเปลี่ยนอย่างไร
ได้กลายเป็นศพเสียแล้ว
Bab terbaru
หมอหญิงทะลุมิติ เปิดสำนักแพทย์ ตอนที่ 126 : ผู้ป่วยที่ถูกปล่อยกลับ
ตอนที่ 126 : ผู้ป่วยที่ถูกปล่อยกลับคืนนั้น หลินเยว่แทบไม่ได้หลับหลังหมอหลวงเจิ้งสั่งปล่อยผู้ป่วยอาการไม่หนักห้ารายกลับบ้าน นางให้เซียวอวี้เฉินส่งคนติดตามไปเฝ้าดูเงียบ ๆ พร้อมกำชับซ้ำแล้วซ้ำเล่าว่า ต้องสังเกตว่าแต่ละบ้านใช้น้ำจากที่ใด มีใครแตะแผลหรือไม่ มีใครเริ่มมีไข้หรือไม่ และมีการใช้ผ้าร่วมกันหรือไม่เซี่ยชิงเห็นนางนั่งอยู่หน้าโต๊ะบันทึกจนดึก จึงเอาน้ำอุ่นมาให้"ท่านหัวหน้า ดื่มน้ำสักหน่อยเถิดเจ้าค่ะ"หลินเยว่รับถ้วยมา แต่ไม่ได้ยกดื่มทันที ดวงตายังคงมองแผนผังตรอกหลังตลาดตะวันออกที่วาดอย่างเร่งรีบ บนกระดาษมีชื่อบ้าน จุดบ่อน้ำ เส้นทางตลาด และเครื่องหมายวงกลมสีแดงที่แทนผู้ป่วยแต่ละราย"ห้าคนที่ถูกปล่อยกลับ อยู่คนละตรอกหรือไม่"เซี่ยชิงเปิดสมุดตอบ"สองคนอยู่ตรอกหลังตลาดตะวันออก หนึ่งคนอยู่ตรอกขายฟืน หนึ่งคนอยู่ใกล้สะพานหิน และอีกคนอยู่บ้านเช่าหลังโรงย้อมผ้าเจ้าค่ะ"หลินเยว่วางถ้วยลง"ถ้าเป็นพิษจากยาอย่างเดียว คนในบ้านที่ไม่ใช้ยาจะไม่ป่วย แต่ถ้าเป็นการติดเชื้อจากแผล ผ้า น้ำ หรือสัมผัสใกล้ชิด คนในบ้านจะเริ่มมีไข้ภายในหนึ่งถึงสองวัน"เซี่ยชิงหน้าซีด"ท่านคิดว่าจะเกิดจริงหรือเจ้าคะ"หลิน
หมอหญิงทะลุมิติ เปิดสำนักแพทย์ ตอนที่ 125 : ไม่ใช่แค่พิษ
ตอนที่ 125 : ไม่ใช่แค่พิษเรือนแยกโรคหลังสำนักแพทย์หลวงเต็มไปด้วยกลิ่นน้ำต้ม ผ้าสะอาด สมุนไพร และความหวาดกลัวตั้งแต่เช้าจนถึงยามบ่าย ผู้ป่วยแผลดำจากตลาดตะวันออกเพิ่มขึ้นไม่หยุด จากสิบกว่ารายกลายเป็นสามสิบ จากสามสิบกลายเป็นเกือบห้าสิบ บางคนถูกพยุงมา บางคนถูกหามมา บางคนยังเดินได้แต่ไข้สูงจนตาลอย บางคนแผลคล้ำเหมือนถูกยากัดเนื้อ และบางคนแผลเล็กเพียงปลายนิ้วกลับมีรอยดำลามอย่างผิดธรรมชาติหลินเยว่ยืนอยู่หน้าโต๊ะบันทึกผู้ป่วย สมุดหลายเล่มถูกเปิดเรียงกัน เซี่ยชิงจดจนข้อมือแทบแข็ง ซูหนิงกับพยาบาลฝึกหัดเดินสลับเข้าออกเรือนแยกไม่หยุดเสียงหนึ่งดังขึ้นจากมุมซ้าย"ผู้ป่วยรายที่สี่สิบเอ็ดเจ้าค่ะ ไข้สูง แผลดำที่ข้อมือ ใช้ยาทาตลาดตะวันออกสองครั้ง"อีกเสียงดังจากด้านขวา"รายที่สี่สิบสอง ไข้สูง อ่อนแรง แผลดำที่ข้อเท้า ใช้ยาทาครั้งเดียว"ซูหนิงรีบเดินเข้ามา สีหน้าเคร่งเครียด"ท่านหัวหน้า รายที่สี่สิบสามไม่มีประวัติใช้ยาเจ้าค่ะ"หลินเยว่เงยหน้าขึ้นทันที"แน่ใจหรือ"ซูหนิงพยักหน้า"เจ้าค่ะ เขาเป็นชายแก่ขายฟืน อยู่ตรอกหลังตลาดตะวันออก มีแผลถลอกเล็กที่หลังมือ เขาบอกว่าไม่ได้ซื้อยา เพราะไม่มีเงิน ลูกชายยืนย
หมอหญิงทะลุมิติ เปิดสำนักแพทย์ ตอนที่ 124 : แผลประหลาดในตลาด
ตอนที่ 124 : แผลประหลาดในตลาดยามเช้ายังไม่ทันสว่างเต็มที่ ประตูเรือนรักษาชั่วคราวหลังสำนักแพทย์หลวงก็ถูกเคาะรัวจนคนเฝ้าเวรสะดุ้งตื่นเสียงร้องจากด้านนอกดังปนกับเสียงลมหอบและเสียงคนพยายามพยุงกันเข้ามา"หลินหมอหญิง ช่วยด้วย""แผลของพ่อข้าดำไปหมดแล้ว""ลูกข้าไข้ขึ้นทั้งคืน""ข้าแค่ทายาแผลถลอก เหตุใดจึงเป็นเช่นนี้"ซูหนิงรีบออกไปเปิดประตู เมื่อเห็นภาพตรงหน้า นางชะงักจนลมหายใจสะดุดชาวบ้านเจ็ดแปดคนยืนรวมกันอยู่หน้าประตู บางคนพยุงคนแก่ บางคนอุ้มเด็ก บางคนเดินกะเผลกด้วยขาที่พันผ้าเก่าไว้ ทุกคนมีสีหน้าแตกตื่นเหมือนเพิ่งหนีจากภัยร้ายสิ่งที่ทำให้ซูหนิงหน้าซีดคือแผลของพวกเขาบางรายเป็นเพียงรอยถลอกที่แขน แต่ขอบแผลกลับคล้ำดำผิดปกติ ผิวรอบ ๆ บวมแดงและร้อนจัด
หมอหญิงทะลุมิติ เปิดสำนักแพทย์ ตอนที่ 123 : ตามล่าพ่อค้ายา
ตอนที่ 123 : ตามล่าพ่อค้ายาฝุ่นบนถนนสายเก่าด้านตะวันตกของเมืองหลวงยังไม่ทันจางดี องครักษ์ของเซียวอวี้เฉินก็ออกจากประตูเมืองไปแล้วสามกลุ่มกลุ่มแรกตามเส้นทางเกวียนสมุนไพรกลุ่มที่สองตรวจร้านยานอกเมืองกลุ่มที่สามปลอมตัวเป็นพ่อค้ารับซื้อสมุนไพร เดินทางไปยังจุดพักม้าและโรงเตี๊ยมเล็ก ๆ ที่พ่อค้ายามักใช้หลบสายตาราชการเซียวอวี้เฉินยืนอยู่หน้าประตูเมือง ดวงตาคมมองรอยล้อเกวียนบนดินแห้ง"เขาหนีเร็วเกินไป"องครักษ์คนสนิทกล่าว"เหมือนรู้ล่วงหน้าว่าจะถูกตามพ่ะย่ะค่ะ"เซียวอวี้เฉินตอบเสียงเย็น"ไม่ใช่เหมือน เขารู้"เขาหันกลับไปมองกำแพงเมืองสูงใหญ่"ในคลังหลวงมีคนช่วยออกใบผ่านทาง ในประตูเมืองมีคนปล่อยผ่าน ในสำนักแพทย์มีคนรีบใช้ยา ทั้งหมดไม่ใช่เรื่องบังเอิญ"องครักษ์ก้มศีรษะ"จะให้จับเจ้าหน้าที่คลังหลวงทั้งหมดหรือไม่พ่ะย่ะค่ะ""จับคนที่ลงนามก่อน แต่อย่าให้ข่าวแพร่ ข้าต้องการรู้ว่าพ่อค้ายานั้นติดต่อใครก่อนออกเมือง""พ่ะย่ะค่ะ"ขณะเดียวกัน ในห้องตรวจยาของสำนักแพทย์หญิง หลินเยว่ไม่ได้ออกไปตามคนร้ายด้วยตนเองนางอยู่กับสิ่งที่คนร้ายทิ้งไว้ขวดผงสมานชีพน้ำล้างแผลของฉู่เซิงเศษผงจากถ้วยทดลองและชิ้นเนื้
หมอหญิงทะลุมิติ เปิดสำนักแพทย์ ตอนที่ 122 : ผลข้างเคียง
ตอนที่ 122 : ผลข้างเคียงเสียงร้องของฉู่เซิงดังอยู่ในเรือนทำแผลตลอดครึ่งคืนแผลที่น่องซึ่งเมื่อวานยังเป็นเพียงแผลติดเชื้อเล็ก ๆ บัดนี้ขอบแผลกลับคล้ำลงอย่างน่ากลัว เนื้อบางส่วนแห้งแข็งเหมือนถูกไฟกัด รอบแผลบวมแดงลามออกไป ผิวร้อนจัดจนซูหนิงแตะเพียงเบา ๆ ก็รีบชักมือกลับหลินเยว่ยืนอยู่ข้างเตียง ใบหน้าเย็นสงบ แต่ดวงตาแข็งกร้าว"ยานี้ไม่ได้ช่วยสมานแผล มันกัดเนื้อ"หมอหลวงหลิวยืนอยู่มุมห้อง ใบหน้าซีดเผือด เขาอ้าปากเหมือนจะอธิบาย แต่ทุกครั้งที่มองแผลของฉู่เซิง คำพูดก็เหมือนติดอยู่ในลำคอหลินเยว่หันไปถามเสียงเรียบ"ท่านใช้ปริมาณเท่าใด"หมอหลวงหลิวกลืนน้ำลาย"เพียงเล็กน้อย""เล็กน้อยของท่านคือเท่าใด"เขาเงียบเซี่ยชิงเปิดสมุดบันทึกเสียงดัง"ไม่มีบันทึก ไม่มีเวลา ไม่มีปริมาณ ไม่มีชื่อผู้จ่ายยาเจ้าค่ะ"หลินเยว่มองหมอหลวงหลิว"นี่คือเหตุผลที่ยาใหม่ต้องถูกควบคุม"ฉู่เซิงร้องครางอีกครั้ง"ขา...ข้าปวดมาก..."หลินเยว่หันกลับไปทันที"เตรียมน้ำต้มเย็นเพิ่ม ผ้าสะอาด มีดเล็ก คีม และถาดรับเนื้อตาย"ซูหนิงหน้าซีดแต่รับคำหนักแน่น"เจ้าค่ะ"หมอหลวงหลิวสะดุ้ง"เจ้าจะทำอะไร"หลินเยว่ตอบโดยไม่มองเขา"ตัดเนื้อตาย
หมอหญิงทะลุมิติ เปิดสำนักแพทย์ ตอนที่ 121 : ทดลองยา
ตอนที่ 121 : ทดลองยารุ่งเช้าวันถัดมา ยาสมานชีพทั้งสิบสองขวดถูกวางอยู่ในห้องตรวจยาชั่วคราวหลินเยว่สั่งปิดประตูหน้าต่างครึ่งหนึ่งเพื่อกันลมแรง แต่ยังเปิดช่องให้แสงส่องเข้ามาชัดเจน บนโต๊ะมีผ้าขาว กระดาษบันทึก ถ้วยกระเบื้อง น้ำต้มเย็น น้ำอุ่น มีดเล็ก เข็มคีบ และกล่องไม้สำหรับเก็บตัวอย่างเซี่ยชิงยืนอยู่ข้างนาง มือถือพู่กันพร้อมจดทุกคำซูหนิงกับอวี้หลันยืนอยู่ด้านหลัง ทั้งสองถูกสั่งให้สังเกต แต่ห้ามแตะต้องยาโดยไม่รับอนุญาตหลินเยว่หยิบขวดแรกขึ้นมาขวดกระเบื้องสีดำเล็ก ๆ ดูเรียบร้อยเกินไป ปิดผนึกอย่างดี มีกลิ่นสมุนไพรหอมเย็นลอยออกมาตั้งแต่ยังไม่เปิด แต่กลิ่นขมลึกที่ซ่อนอยู่ภายในทำให้นางไม่สบายใจ"เริ่มบันทึก"เซี่ยชิงรีบก้มลงเขียนหลินเยว่กล่าวช้า ๆ"วันที่หนึ่งของการตรวจยาสม
