หมอหญิงทะลุมิติ เปิดสำนักแพทย์ のすべてのチャプター: チャプター 1 - チャプター 10

ตอนที่ 1 : ตื่นมาในเกี้ยวขายตัวหลินเยว่ลืมตาขึ้นท่ามกลางความมืด กลิ่นอับชื้นของผ้าเก่า กลิ่นไม้ผุ และกลิ่นเหงื่อคนปะปนกันจนทำให้นางแทบอาเจียนสิ่งแรกที่รับรู้ไม่ใช่ภาพตรงหน้า แต่เป็นความเจ็บเจ็บที่ข้อมือเจ็บที่ไหล่เจ็บที่ท้ายทอยราวกับถูกของแข็งฟาดอย่างแรงนางพยายามขยับตัวตามสัญชาตญาณของคนที่เคยผ่านห้องผ่าตัดฉุกเฉินนับไม่ถ้วน ทว่าเพียงขยับปลายนิ้ว เชือกหยาบที่มัดข้อมือไว้ก็เสียดสีกับผิวจนแสบ ปากถูกอุดด้วยผ้าก้อนหนึ่งแน่นหนา ลมหายใจผ่านจมูกได้เพียงเล็กน้อย ร่างกายหนักอึ้งคล้ายเพิ่งได้รับยากดประสาทไม่ใช่โรงพยาบาลไม่ใช่ห้องผ่าตัดไม่ใช่รถพยาบาลก่อนหมดสติ นางจำได้ชัดเจนว่าตนเพิ่งออกจากห้องผ่าตัดฉุกเฉิน หลังยืนผ่าตัดติดต่อกันเจ็ดชั่วโมง คนไข้ชายวัยกลางคนถูกแทงเข้าช่องท้อง เสียเลือดมาก ม้ามแตก ลำไส้ฉีก นางกับทีมแพทย์ยื้อชีวิตเขาจนสัญญาณชีพกลับมาคงที่หลังเปลี่ยนชุด ล้างมือ และเดินออกจากโรงพยาบาล ฝนตกหนัก ถนนลื่น ไฟหน้ารถบรรทุกสาดเข้าตา เสียงเบรกดังสนั่นจากนั้นก็มีแต่ความมืดหลินเยว่พยายามสูดหายใจลึก แต่มีกลิ่นยาสลบจาง ๆ ติดอยู่ในลำคอ นางขมวดคิ้วทันที แม้สมองยังหนักอึ้ง แต่ประสบการณ์ท

ตอนที่ 3 : เข็มแรกในโลกโบราณเสียงลมกลางคืนพัดผ่านตรอกตะวันออกจนตะเกียงน้ำมันแกว่งไหวผู้คนที่เพิ่งปิดประตูบ้านต่างเปิดประตูออกมาอีกครั้งเพราะเสียงเอะอะหน้าตรอกชายร่างสูงในชุดสีดำยังคงนอนนิ่งอยู่บนพื้นดินเลือดสีแดงเข้มไหลออกจากแผลบริเวณสีข้างซ้ายอย่างต่อเนื่อง เปียกเสื้อจนแนบติดกับลำตัว ก่อนหยดลงบนพื้นเป็นทางยาวหลิวซื่อรีบเดินตามหลินเยว่ออกมา เมื่อเห็นเลือดจำนวนมากก็หน้าซีดทันที"แม่นางหลิน เขายังมีชีวิตหรือ"หลินเยว่คุกเข่าลง ใช้นิ้วแตะชีพจรที่ลำคอยังเต้นอยู่แต่เบาและเร็วผิดปกตินางก้มลงฟังเสียงหายใจการหายใจยังสม่ำเสมอ แม้จะอ่อนแรงหลินเยว่ใช้มือกดลงบนแผลทันทีเลือดอุ่นไหลซึมผ่านปลายนิ้วคนรอบข้างเริ่มถอยหลังชายชราคนหนึ่งกล่าวเสียงสั่น"ปล่อยไว้เถิด""บาดเจ็บหนักเช่นนี้ ไม่มีทางรอด"หญิงอีกคนรีบพูดเสริม"หากเขาตายในตรอก พวกเราจะถูกทางการสอบสวน""ใช่ รีบลากออกไปเถอะ"หลิวซื่อเองก็เริ่มลังเลนางกระซิบเบา ๆ"แม่นางหลิน หากช่วยไม่ได้จริง อย่าฝืนเลย"หลินเยว่เงยหน้าขึ้นดวงตาของนางนิ่งจนทุกคนเงียบลง"เขายังไม่ตาย""ตราบใดที่ยังมีชีพจร ข้าจะไม่ปล่อยให้เขาตาย"น้ำเสียงนั้นหนักแน่นราว

ตอนที่ 5 : ศพหน้าสำนักแพทย์เสียงตะโกนว่า "หมอหญิงฆ่าคน" ดังก้องไปทั่วตรอกตะวันออกเพียงชั่วพริบตา ผู้คนจากบ้านเรือนใกล้เคียงก็กรูกันออกมา ม่านประตูถูกเปิดออก หน้าต่างไม้ถูกแง้ม เด็กเล็กถูกผู้ใหญ่ดึงให้หลบไปด้านหลัง แต่ทุกคู่ตายังจับจ้องมายังแคร่ไม้หน้าสำนักแพทย์บนแคร่นั้นมีชายวัยกลางคนผู้หนึ่งนอนแน่นิ่ง ใบหน้าซีดออกคล้ำ ริมฝีปากม่วงดำ เสื้อผ้าด้านหน้ามีคราบอาเจียนแห้งติดเป็นดวง กลิ่นเหม็นเปรี้ยวปนกลิ่นสุราลอยออกมาอย่างชัดเจนหญิงชราที่เมื่อครู่ยังด่าทอหลินเยว่รีบถลันไปข้างแคร่ ร้องไห้โฮขึ้นทันที"ลูกแม่ เจ้าตายอนาถเหลือเกิน"ชายสี่คนที่หามศพมารีบตะโกนเสริม"ทุกคนดูไว้ นี่คือผลจากการให้หมอเถื่อนรักษา""หญิงผู้นี้ไม่มีใบอนุญาต ไม่มีตำรา ไม่มีอาจารย์""เมื่อวานยังใช้เข็มเย็บคน วันนี้ก็รักษาคนตายแล้ว"เสียงซุบซิบดังขึ้นรอบด้านบางคนที่เคยเห็นหลินเยว่ช่วยเด็กกับชายบาดเจ็บยังลังเลแต่บางคนจากตลาดที่เพิ่งมาถึงเริ่มมองนางด้วยสายตาหวาดกลัว"จริงหรือ""นางเพิ่งเปิดสำนักแพทย์ก็มีคนตายแล้วหรือ""วิธีรักษาของนางประหลาดนัก ไม่เหมือนหมอทั่วไปจริง ๆ"หลิวซื่อหน้าเสีย รีบออกมายืนข้างหลินเยว่"พวกเจ้

ตอนที่ 7 : คนไข้คลอดยากข่าวสุราพิษยังไม่ทันสงบ เมืองชิงเหอก็เหมือนถูกคลื่นลูกใหม่ซัดเข้าใส่อีกครั้งคนในตลาดยังพูดถึงศพของหลี่ซานอยู่ บางคนว่าหลินเยว่เป็นหมอหญิงใจกล้าที่กล้าตรวจศพต่อหน้าทุกคน บางคนว่ามีคนวางแผนใส่ร้ายนาง บางคนก็ยังลังเล ไม่กล้าตัดสินว่านางเป็นหมอดีหรือหมอเถื่อนแต่สำหรับหลินเยว่ สิ่งเหล่านั้นถูกเก็บไว้ด้านหลังชั่วคราวในสำนักแพทย์ตรอกตะวันออก นางกำลังตรวจอาการชายที่ดื่มสุราพิษแล้วรอดชีวิต อาการเขายังอ่อนแรง คลื่นไส้ และมึนศีรษะเป็นพัก ๆ นางกำชับญาติให้เขาดื่มน้ำสะอาดทีละน้อย พักผ่อนมาก ๆ และห้ามแตะสุราอีกเด็ดขาดหลิวซื่อยืนช่วยอยู่ข้าง ๆ มือถือผ้าสะอาดที่เพิ่งต้มเสร็จเฉินอวี้นั่งพิงผนังด้านใน ใบหน้าซีดเล็กน้อยเพราะฝืนเดินมากเกินไป แต่ดวงตายังจับจ้องหลินเยว่เงียบ ๆตั้งแต่กลับจากโกดังร้าง คำพูดของเขายังวนอยู่ในใจนาง"เจ้ารู้มากเกินไปแล้ว หมอหญิง"หลินเยว่ยังไม่ได้คำตอบว่าเขาเป็นใครแต่ยังไม่มีเวลาบีบถามเพราะเสียงฝีเท้ากระหืดกระหอบดังขึ้นจากหน้าตรอก"หมอหลิน""ช่วยด้วย"ชายวัยยี่สิบปลาย ๆ วิ่งเข้ามาในสำนักแพทย์อย่างเสียสติ ใบหน้าเต็มไปด้วยเหงื่อ เสื้อผ้าเปียกชื้นราว

ตอนที่ 9 : บุตรชายพ่อค้าใหญ่รถม้าของตระกูลสวี่เคลื่อนออกจากตรอกตะวันออกอย่างเงียบเชียบหลินเยว่นั่งอยู่ภายในรถ มือข้างหนึ่งจับกระเป๋าผ้าเล็กที่ใส่เครื่องมือพื้นฐานของนางไว้ ส่วนอีกมือวางบนหัวเข่าอย่างสงบด้านนอก เสียงล้อบดถนนหินค่อย ๆ เปลี่ยนจากขรุขระเป็นเรียบขึ้นเรื่อย ๆนั่นหมายความว่ารถม้าออกจากย่านคนจนเข้าสู่เขตบ้านเรือนของผู้มีฐานะแล้วหลินเยว่เลิกม่านขึ้นเล็กน้อย มองออกไปด้านนอกสองข้างทางไม่ใช่บ้านไม้เก่าหลังคารั่วอีกต่อไป แต่เป็นกำแพงสูง ประตูใหญ่ และโคมไฟสีแดงที่แขวนเรียงรายอย่างเป็นระเบียบ กลิ่นเหม็นจากท่อระบายน้ำถูกแทนที่ด้วยกลิ่นดอกไม้และควันธูปจาง ๆเมืองเดียวกันแต่ผู้คนกลับอยู่คนละโลกคนในตรอกตะวันออกต้องชั่งใจว่าจะซื้อข้าวหรือซื้อยาส่วนคนที่นี่สามารถเชิญรถม้าหรูมารับหมอในยามค่ำคืน พร้อมเสนอค่ารักษาหนึ่งพันตำลึงได้โดยไม่กะพริบตาหลินเยว่ปล่อยม่านลงนางไม่อิจฉาแต่จำไว้หากสำนักแพทย์ตรอกตะวันออกจะยืนอยู่ได้ นางต้องรู้จักโลกทั้งสองฝั่งนี้ให้ดีรถม้าหยุดลงหน้าคฤหาสน์หลังใหญ่บ่าวที่มารับนางรีบเปิดม่าน"หมอหลิน ถึงแล้วขอรับ"หลินเยว่ก้าวลงจากรถเบื้องหน้าคือคฤหาสน์ตระกูลส