LOGIN“จริงเหรอคะ” ใบหน้าเปื้อนยิ้มที่เต็มไปด้วยความสุขภีร์เองก็พลอยมีความสุขไปด้วย“ครับ เข้าไปอาบน้ำแต่งตัวก่อนเดี๋ยวอีกหนึ่งชั่วโมงพวกเขาก็คงเดินทางมาถึง” มือหนาโอบรอบเอวคอดประคองเดินเข้าไปในบ้าน“แล้วอาหารกับพวกเครื่องดื่มล่ะคะ คุณเตรียมหมดแล้วเหรอ”“ผมสั่งมาหมดแล้วครับ อีกครึ่งชั่วโมงพวกเขาจะเอามาส่ง
สามเดือนถัดมาวันนี้เป็นวันที่ปลายฟ้าต้องขึ้นแสดงคอนเสิร์ตในงานเทศกาลดนตรีนานาชาติของเยอรมันหลังจากที่ฝึกซ้อมกันมาหลายเดือน“ตื่นเต้นเหรอครับ” ปลายฟ้าที่นั่งกุมมือตัวเองแน่นตลอดตั้งแต่ออกจากบ้านจนตอนนี้มาถึงสถานที่จัดงาน ภีร์ที่จอดรถสนิทจึงหันมาเอ่ยถามขึ้น“นิดหน่อยค่ะ ฉันกลัวว่าจะทำออกมาได้ไม่ดีพอ”
ตอนที่ 33 ขอบคุณที่เกิดมา“อือ..อื้อ” สิ้นเสียงคำตอบภีร์ก็กระโจนใส่ร่างบางราวเสือเจอเนื้อชิ้นโปรดที่ยืนเฝ้าอยู่เนิ่นนาน บัดนี้ถึงเวลาเจ้าของชิ้นเนื้ออนุญาตให้ลิ้มรสได้จึงไม่รีรอที่จะเขมือบเข้าปากภีร์จัดการถอดชุดนอนปลายฟ้าจนเธออยู่ในสภาพเปลือยเปล่า ก่อนจะหันกลับมาปลดเปลื้องเสื้อผ้าของตัวเองพลางซุกคล
“ขยับเข้ามาอีกก็ได้ เดี๋ยวคุณก็ตกเตียงหรอก” ร่างบางที่นอนขดตัวอยู่ใต้ผ้าห่มนอนชิดขอบเตียงอีกด้าน เว้นระยะห่างจากภีร์ไกลพอสมควร“ผมไม่ทำอะไรคุณหรอกฟ้า..ถ้าคุณไม่ยินยอม อากาศหนาวนอนใกล้กันอุ่นจะตาย..มา”“อ๊ะ!” ปลายฟ้าร้องเสียงหลงเมื่อมือหนาดึงเธอเข้ามากอด ใบหน้าทั้งสองห่างกันไม่ถึงสิบเซน“หายกลัวหรือย
ตอนที่32 เรื่องเล่าหลอกเด็กมื้อค่ำบรรยากาศที่เงียบสงัดยามค่ำคืนพระอาทิตย์ที่ลับขอบฟ้าไปและมีแสงไฟหลากสีสว่างขึ้นแทน บ้านเรือนที่ตั้งอยู่ไม่ห่างกันต่างกำลังมีความสุขกับครอบครัวในมื้อค่ำ ภีร์และปลายฟ้านั่งทานอาหารที่ช่วยทำขึ้นมาอย่างมีความสุข“คุณกลัวผีไหม” อยู่ ๆ ภีร์ก็ถามขึ้นเมื่อเห็นว่าปลายฟ้านั้
“เห็นนั่งชมวิวเงียบ ๆ ช่างสังเกตเหมือนกันนะเนี่ย แล้วชอบไหมครับ”“ชอบค่ะ บรรยากาศดีมากเลยนะคะ”สองวันต่อมาเช้าวันจันทร์ที่สดใสกับอุณหภูมิ 13 องศา ปลายฟ้าตื่นแต่เช้ามืดมาเตรียมอาหารเช้าสำหรับเธอและภีร์เล่นเคย วันนี้เป็นวันที่สามที่ทั้งสองเดินทางมาเยอรมันและวันนี้เป็นวันแรกที่ทั้งสองต้องเริ่มไปทำหน้า
“ต่อให้คุณพูดอะไรมันก็ไม่ได้มีผลอะไรกับฉันนี่คะเพราะมันเป็นเรื่องส่วนตัวของคุณ ไม่ได้เกี่ยวอะไรกับฉัน”“ในเมื่อคุณบอกว่ามันไม่เกี่ยวอะไรกับคุณถ้าอย่างนั้นคุณพอจะบอกกับผมได้ไหมว่าคุณเป็นอะไร ทำไมคุณถึงคอยแต่จะหลบหน้าผม ไม่ยอมคุยกับผม คุณคิดว่าผมดูไม่ออกหรือไงปลายฟ้าว่าคุณจงใจหลบหน้าผม”“ฉันไม่มีเหตุผ
ตอนที่15 เข้าใจผิด“ท่าทางของมึงตอนนี้ลุงแก่อายุ 80ปีที่ไม่เคยมีแฟนยังดูรู้เลยไอ้ภีร์ว่ามึงรักเขา ต่อให้มึงปฏิเสธอีกกี่สิบครั้งหาเหตุผลอีกร้อยเหตุผลมาอ้าง สุดท้ายใจมึงเองที่รู้ดีที่สุด” เวย์พูดขึ้นที่ตลอดหลายวันที่ผ่านมาเห็นสีหน้าท่าทางของเพื่อนเหมือนคนคิดไม่ตกอยู่ตลอดเวลา“ไม่มีผู้หญิงคนไหนกล้าเอาช
“สวัสดีค่ะคุณลุงหนูชื่อมินนี่ค่ะเป็นลูกป่ะป๊าภีร์และเป็นลูกศิษย์ของครูปลายฟ้าด้วยค่ะ” คำพูดแนะนำตัวเองจากเด็กน้อยเรียกรอยยิ้มจากทุกคนที่อยู่ภายในห้องได้เป็นอย่างดี“ไม่เจอกันแป๊บเดียวลูกศิษย์ของครูเก่งขึ้นเยอะเลยนะคะ” คำชมจากคุณครูคนโปรดทำให้เด็กน้อยยิ้มกว้างยิ่งขึ้น ก่อนที่จะพูดในสิ่งที่ทำให้ครูสาว
“ไม่เป็นไรค่ะแค่คุณหมอปลอดภัยก็ดีแล้ว” รอยยิ้มที่ดูจริงใจของคนพูดที่บ่งบอกว่าไม่ได้เสียใจในสิ่งที่ตัดสินใจไปแม้ตัวเองจะต้องเจ็บทำให้ภีร์รู้สึกซาบซึ้งและนับถือใจของปลายฟ้า“ตั้งแต่ฟื้นขึ้นมาคุณเคยคิดไหมว่าถ้าวันนั้นคุณไม่รอดคุณจะทำยังไง”“สิ่งที่ฉันคิดในวันนั้นกับสิ่งที่ฉันคิดเมื่อฟื้นขึ้นมามีอยู่สิ่







