Se connecterบทที่ 9
น้องคุณ กับ พี่เสือ
หลังจากที่ผมเผลอหลับไป ผมก็ตื่นขึ้นมาอีกทีในช่วงบ่ายของวันก็พบว่าตัวเองนอนอยู่ในอ้อมกอดของพี่เสือที่นอนด้วยกันบนเตียงนอนในห้องของผม
"พี่เสือ" ผมเรียกชื่อเขาเบา ๆ เพื่อให้เขาคายอ้อมแขนออก
"หืม ตื่นแล้วเหรอครับ"
"ใช่ น้องปวดฉี่"
"หึ ให้พี่พาไปไหม :) " คนผีทะเล
"ไม่ต้อง ผมโตแล้ว" ไม่ใช่เด็กสามขวบเหมือนเมื่อก่อนเสียเมื่อไหร่
"น้องหิว" หลังจากที่เขายอมปล่อยผมออกจากอ้อมแขนแข็งแรงผมก็เข้าไปจัดการธุระส่วนตัวจนเสร็จ แล้วออกมาบอกว่าผมหิว
"น้องคุณอยากกินอะไร"
"อยากกินข้าวผัดกุ้ง" จริง ๆ แล้วผมอยากกินก๋วยเตี๋ยวต้มยำของร้านประจำมากกว่าแต่นี่ก็บ่ายแก่แล้วร้านของพี่เขาคงขายหมดไปแล้ว
"โอเคเดี๋ยวพี่ทำให้กิน"
"เดี๋ยวน้องช่วย"
"หึ ช่วยอยู่เฉย ๆ ดีกว่าหมูน้อย" เนี่ยเมื่อไหร่จะเลิกเรียกผมว่าหมูน้อยสักที ผมไม่ได้อ้วนเหมือนตอนเด็ก ๆ แล้วนะ
"ฮึ"
ผมนั่งดูพี่เสือทำอาหารอยู่เงียบ ๆ ปีนี้พี่เสืออายุ 27 ปีแล้ว เขาดูโตมากกว่าที่ผมเจอเขาครั้งแรกจนผมนึกไม่ออกเลยว่าพี่เสือตอนอายุ 14 ปี ตัวขนาดไหน :) ตอนนี้พี่เสือสูงเกือบ 190 เซนติเมตร ร่างกายแข็งแรวเต็มไปด้วยมัดกล้ามแน่น ๆ สมกับเป็นอัลฟ่าสายเลือดบริสุทธิ์ที่น่าเกรงขาม ส่วนผมเหรอยังสูงไม่ถึง 165 ด้วยซ้ำแต่คุณม้าบอกว่าเดี๋ยวผมก็สูงขึ้นอีกนิดหน่อย : (ส่วนมากผมก็ใช้ชีวิตที่บ้านของพี่เสือเป็นส่วนใหญ่ และถึงแม้ว่าเวลาส่วนใหญ่จะเจอเฮียสิงมากกว่าพี่เสือก็เถอะ แต่ในหนึ่งอาทิตย์พี่เสือพยายามเคลียร์ทุกอย่างเพื่อหาเวลามาอยู่กับผม กิจกรรมที่ทำร่วมกันก็คือปลูกต้นไม้ในโรงเรือนของพี่เสือนั่นแหละแล้วก็มาอาบน้ำให้ลูก้าต่อ หรือบางวันพี่เสือจะพาผมออกไปข้างนอก จากนั้นก็จะกลับมานอนดูการ์ตูนเป็นเพื่อนผมในห้อง
"เหม่ออะไรฮะหมูน้อย"
"น้องกำลังคิดว่าทำไมพี่เสือถึงแก่ไวจังเผลอแป๊บ ๆ พี่เสือก็จะ 30 แล้ว"
"เพ้อเจ้อ เรานั่นแหละเมื่อไหร่จะโตสักทีตัวสูงเลยลูก้ามานิดเดียวเอง" คำว่าเตี้ยถึงพูดอ้อม ๆ ก็เจ็บนะ "กินข้าวได้แล้ว"
"อร่อยเหมือนเดิม :) "
"หึ"
"พี่เสือ"
"ครับ"
"ปิดเทอมนี้น้องไปบ้านใหญ่นะ"
"หืม" ปกติทุกปิดเทอมผมจะอยู่กับพี่เสือก่อนอาทิตย์นึงก่อนไปบ้านใหญ่ แต่เทอมนี้เป็นเทอมเล็กหยุดแค่สามอาทิตย์ผมกะจะกลับไปอยู่กับน้องชายทั้งสองคนของผม "เดี๋ยวพี่แวะไปหา"
"ทำใจไว้เลย" คุณป๋ากับเจ้าครามเจ้าคลีนคงเล่นสงครามประสาทกับพี่เสือแน่
"เหอะ วันเกิดปีนี้อยากได้อะไร"
"น้องไม่อยากได้อะไร แค่ทานข้าวเย็นด้วยกันเฉย ๆ ก็พอ"
"ไม่อยากอธิษฐานแล้วเป่าเทียนแล้วเหรอ"
"น้องโตแล้วเถอะ" และอีกอย่างผมไม่อยากได้อะไรเพิ่มแล้วแค่มีอยู่ทุกวันนี้ก็พอแล้ว แต่... "น้องขอแค่พี่เสืออยู่กับน้องตลอดไปก็พอ"
ฟอด! ฟอด!
"เห้อเมื่อไหร่น้องจะโตนะ" พี่เสือจับผมหอมแก้มซ้ายขวาก่อนจะพึมพำออกมาเบา ๆ "พี่ไม่หนีหมูอ้วนไปไหนหรอก ดื้อ ๆ แบบนี้จะหาได้จากไหน"
"แก่แล้วเจ้าเผด็จการแบบพี่เสือก็หาที่ไหนไม่ได้เหมือนกัน"
"เดี๋ยวเถอะหมูน้อย"
วันเวลาผ่านไปเร็วมาก อันนี้คือคำที่คุณมี้ของพี่เสือมักบ่นให้ผมฟัง แต่ผมว่าเวลามันก็เดินของมันปกตินั่นแหละ เพราะวันนี้เป็นวันเกิดครบรอบ 17 ปีของผม อีกสามอาทิตย์ผมก็ปิดเทอมเล็กแล้ว งานวันเกิดของผมถูกจัดขึ้นเล็ก ๆ ตามที่ผมเคยบอกกับพี่เสือไว้ พวกเราสองครอบครัวมาทานอาหารเย็นด้วยกันคุณป๋ากับคุณม้ามาพร้อมกับเจ้าครามและเจ้าคลีน ท่าฝั่งพี่เสือก็มีเฮียสิงเฮียต่ายและคุณพ่อกับคุณมี้ พวกเราทานอาหารมื้อใหญ่ร่วมกัน จากนั้นพี่เสือก็นำเค้กก้อนเล็กมาให้ผมเป่าผมและอธิษฐานพอผมเป่าเทียนเสร็จทุกคนก็ทยอยมอบของขวัญให้ผมจนถึงคนสุดท้าย
"พี่เสือ"
"ปีนี้มีคนบอกพี่ว่าไม่อยากได้ของขวัญ" พี่เสือที่นั่งอยู่ข้างผมพูดขึ้นก่อนจะกุมมือผมไว้ข้างนึง กระตุกเบา ๆ ให้ผมหันไปหา
"น้องบอก"
"งั้นขอขวัญปีนี้ถือว่าพี่ขอมอบให้ตัวเองแล้วกัน" ความเย็บไล่ไปตามนิ้วนางก่อนที่วัตถุสีเงินจะถูกเจ้าของคำพูดดันไปจนสุดโคนนิ้วก่อนที่พี่เสือจะกุมมือผมขึ้นไปจูบหนึ่งครั้งบนแหวนทองคำขาวฝังเพชร "พี่ขอหมั้นน้องไว้ก่อนนะ ถ้าน้องเรียนจบแล้วเราค่อยจัดงานแต่งกันนะครับ" พี่เสือคนบ้ามาขอกันดื้อ ๆ แบบนี้นี่นะ
"ฮือ ๆ พี่เสืออ่ะ นี่ทุกคนรู้กันหมดเลยใช่ไหมครับ"
"หึ เด็กอะไรขี้แยจัง" ปลายนิ้วแกร่งเช็ดน้ำตาให้ผมอย่างแผ่วเบา "เรื่องนี้พวกผู้ใหญ่เขาคุยกันแล้ว น้องตกลงไหม ถ้าตกลงสวมแหวนวงนี้ให้พี่บ้าง" ผมรับแหวนที่เหมือนกับที่เขาสวมให้ผมมาถือไว้ ก่อนจะมองทุกคนบนโต๊ะอาหารที่ส่งยิ้มยินดีมาให้ แล้วหันกลับไปมองใบหน้าคมของเขาอีกครั้ง
"ถ้าน้องไม่ตกลงล่ะ"
"พี่คงต้องเหี่ยวแห้งตาย"
อะแฮ่ม! คุณป๋าถึงกับกระแอมออกมาขัด
"คิก ใครจะใจร้ายปล่อยให้คนแก่แห้งตาย" พูดจบผมก็สวมแหวนลงบนนิ้วแกร่งเหมือนกับที่เขาสวมให้ผม "น้องจำที่พี่เสือบอกได้นะ" ว่าเขาจะอยู่กับผมตลอดไป
"แน่นอนสิใครจะทิ้งให้หมูอ้วนอยู่คนเดียว"
"วันนี้น้องมีความสุขที่สุดเลย" ผมกอดพี่เสือหนึ่งทีพร้อมกับสูดกลิ่นหอมเฉพาะตัวของเขาจนเต็มปอด และผละไปกอดคุณป๋าคุณม้าและทุก ๆ คน วันเกิดปีนี้ของผมดีจังเลยยยย
พิเศษ14 กุมภา"พี่เสือออออ""หืม" อัลฟ่าตัวสูงที่กำลังนั่งทำงานอยู่ในห้องนั่งเล่นเงยหน้ามองเด็กซนที่วิ่งเข้ามาหาพร้อมกับดอกไม้และก็ช็อกโกแลตเต็มอ้อมแขน ตาคมมองเลยไปทางลูกน้องที่ช่วยเด็กซนขนของพวกนี้เข้ามาเป็นเชิงถาม"วันนี้วันวาเลนไทน์เพื่อน ๆ ที่โรงเรียนเลยเอาของมาให้น้องคุณครับ" น้องคุณวัย 15 ปีเนื้อหอมไม่เบา กลิ่นอัลฟ่าที่ติดของเหล่านั้นมาสร้างความหงุดหงิดให้กับพี่เสือไม่น้อย"เหม็นสาบ เอาไปทิ้ง""พี่เสือ เพื่อนอุตส่าห์ให้น้องมานะ""ไอ้ทิศเอาไปทิ้ง" "พี่เสือของน้องนะ" เมื่อเห็นว่าคนพี่เอาจริงน้องเลยทำเสียงดุใส่พี่ทันที"เหอะ งั้นไม่อยากได้ของขวัญจากพี่เหรอ" เมื่อเห็นท่าทีของน้องคนมากเล่ห์เลยพูดเรื่องของขวัญของตัวเองขึ้นมา"ชิ พี่เสือจำได้หรือเปล่าเถอะว่าวันนี้วันอะไร" ปกตินอกจากวันเกิดของน้องพี่เสือก็จำเทศกาลต่าง ๆ ไม่ได้ด้วยซ้ำ นับภาษาอะไรจะจำว่าวันที่ 14 กุมภา คือวันวาเลนไทน์"ปีนี้อยากได้อะไรตามใจทุกอย่างเลย""ไม่ได้เตรียมของขวัญไว้ให้ก็บอกน้องมาเถอะ""...""ชิ เบื่อพี่เสือ" ว่าจบน้องก็เดินหนีพี่เสือขึ้นไปบนห้อง"แล้วของพวกนี้ละครับน้องคุณ""เอาไปทิ้งในห้องพี่เสือเลย เอาให้พี่
ตอนพิเศษ 6 น้องคุณวัย 20 ปี (ต่อ)"พี่รักน้องนะ หมูน้อยของพี่เสือ""หึ น้องก็รักพี่เสือ""งั้นพี่ต่อนะครับเด็กดี""คะ ครับ" ตอบรับคนพี่เสียงสั่น"หึ แฉะแล้วนี่ครับเด็กดี" นิ้วร้อนแวะไปทักทายช่องทางสีหวานก่อนที่ร่างสูงจะก้มมาจูบน้องอย่างตะกละตะกลามลิ้นร้อนแทรงเข้าไปในปากหวานอย่างชำนาญก่อนจะกวาดต้อนให้คนน้องจนมุมและเกี่ยวกระหวัดลิ้นเรียวจนแทบพันกัน กวาดต้อนไปมาเมื่อคนน้องเริ่มสู้กลับ แต่พอรับรู้ว่าน้องเริ่มหายใจไม่ออกจะผละออกให้น้องได้โกยอากาศเข้าไปในปอด โดยไม่ปล่อยให้เสียเวลาลิ้นร้อนก็ลงมาทักทายยอดอกสีสวยของน้องต่อ รังแกจนร่างบางบิดเล้าด้วยความเสียวเพราะกลัวว่าอกอีกข้างของน้องจะเหงานิ้วแกร่งที่ไม่ได้รังแกช่องทางด้านล่างของน้องก็ถูกส่งมาทักทายยอดอกอีกข้างของน้องไม่ให้น้อยหน้า"อ๊า น้องเสียว" มือบางเริ่มอยู่ไม่สุขเจ้าตัวเลยทำได้แค่ยึดโซฟาไว้แน่น ก่อนจะแอ่นอกให้คนพี่รังแกได้เต็มที่"ฮึม""อ๊า อ๊า" ร่างบางหลุดคางออกมาเรื่อย ๆ เมื่อคนพี่เริ่มเพิ่มจำนวนนิ้วแกร่งเข้าไปทักทายช่องทางสีหวานมากขึ้น จากหนึ่งเป็นสองจากสองเพิ่มเป็นสามทำให้ร่างบางที่ห่างหายจากเรื่องบนเตียงไปอาทิตย์กว่าเผลอปลดปล่อยออ
ตอนพิเศษ 5น้องคุณในวัย 20 ปีน้องคุณกับชีวิตนักศึกษาต่างแดนปีที่สามกำลังมุ่งมั่นในการเรียนมากที่สุดเพราะตัวน้องวางแผนไว้ว่าจะเรียนแค่สามปีครึ่งเท่านั้น เพราะพี่เสือบินมาหาน้องเกือบทุกอาทิตย์ทำให้น้องเป็นห่วงความปลอดภัยและสุขภาพของพี่เสือไม่ได้ น้องเลยต้องรีบเรียนรีบจบ ด้วยความที่เป็นแกล้งให้พี่เสือสัญญาว่าจะมาหาบ่อย ๆ ในวันนั้น ทำให้ตัวน้องต้องมารับกรรมในวันนี้ คือพี่เสือดื้อไม่ยอมมาหาน้องเดือนละครั้งตามที่น้องขอ แต่กลับบินมาหาน้องเกือบทุกอาทิตย์ ช่วงสองปีก่อนน้องเลยยื่นคำขาดให้พี่เสือเลือกว่าจะอยู่ทำงานที่ไหนเป็นหลักพี่เสือเลยเลือกมาทำงานที่นี่แล้วให้พี่พายัพกับที่ทิศส่งเอกสารมาให้ตรวจทางเมลถ้ามีเอกสารสำคัญพี่ทิศจะตามเอามาให้เซ็น ส่วนพี่เสือจะกลับไปช่วงที่มีประชุมใหญ่ก็ประมาณสองสามเดือนครั้งเมื่อประชุมเสร็จก็รีบบินกลับมา"หมูน้อยทำอะไรอยู่ครับ" อัลฟ่าวัยสามสิบนิด ๆ ที่พึ่งบินมาถึงก็รีบเข้ามาวอแวคู่หมั้นด้วยความคิดถึง รอบนี้เขาไม่ได้เจอน้องตั้งห้าวันแน่ะคิดถึงน้องจะแย่ และพี่ทิศแอบฟ้องน้องคุณว่าพี่เสือหงุดหงิดตลอดที่นู่นทำให้ไม่มีใครกล้าเข้าหน้าเลย "อ่านหนังสือสอบครับ" ตอนนี้น้องคุณ
ตอนพิเศษ 4น้องคุณหนีออกจากบ้านพอน้องคุณเข้ามาในห้องโดยมีลูก้าวิ่งตามมาด้วย น้องก็ได้ยินเสียงรถสองคันวิ่งออกไปจากรั้วบ้านร่างน้อยจึงไปหยิบเป้ออกมาแล้วหยิบเสื้อผ้าสองสามชุดออกมาจากตู้เสื้อผ้าแล้วจัดการยัดใส่กระเป๋า โดยไม่ลืมหยิบกระเป๋าตังใบน่ารักกับโทรศัพท์มือถือใส่ลงไปในกระเป๋าด้วย"ลูก้าน้องจะหนีออกจากบ้าน" ร่างน้อยบอกกับเจ้าเสือขาวอย่างหมายมั่น ก่อนจะเดินลงไปชั้นล่างโดยมีเจ้าเสือขาวเดินตามไปด้วย "ลูก้าไปกับน้องไม่ได้" น้องโกรธพี่เสือลูก้าไม่ได้โกรธกับน้องเสียหน่อย ดังนั้นลูก้าจะหนีออกจากบ้านพร้อมกับน้องไม่ได้"น้องคุณจะไปไหนครับ" พอก้าวพ้นจากบันไดขั้นสุดท้ายน้องก็พบกับเฮียสิงและเฮียต่ายที่วิ่งหน้าตั้งเข้ามาในบ้าน"น้องจะหนีพี่เสือออกจากบ้าน" น้องยืนยันเจตนาของตัวเองให้สองเฮียที่พึ่งวิ่งเข้ามาฟัง กระต่ายกับสิงเลยหันไปมองหน้ากันแล้วก็นึกอะไรสนุก ๆ ออก คนอย่างเฮียเสือต้องโดนเอาคืนบ้าง"งั้นเฮียหนีออกไปด้วย" กระต่ายเสนอตัว"แต่เฮียต่ายไม่ได้โกรธพี่เสือนะ" น้องค้าน"ไม่เฮียก็โกรธที่เฮียเสือ ที่ทำให้น้องคุณโกรธแบบนี้โอเคไหมให้เฮียไปด้วยเดี๋ยวเฮียไปเก็บเสื้อผ้าแป๊บ" พูดจบก็ไม่รอให้น้องได้
ตอนพิเศษ 3น้องคุณหนีออกจากบ้านชีวิตพี่เสือในรั้วมหาวิทยาลัยในปีที่สาม อัลฟ่าวัยรุ่นที่ใช้ชีวิตเต็มที่ เวลาที่เหลือจากการเรียนและร่วมกิจกรรมของมหาวิทยาลัย ก็เข้าไปเรียนรู้งานจากคุณพ่อพอเสร็จจากงานที่บริษัทก็ใช้ชีวิตแบบเด็กวัยรุ่นเต็มที่ ส่วนวันเสาร์อาทิตย์ก็ไปอยู่กับน้องคุณ ชีวิตของพี่เสือวนอยู่ในลูปนี้ตั้งแต่เริ่มเข้ามหาวิทยาลัยใหม่ ๆ และแน่นอนว่าอัลฟ่ารูปหล่อโปรไฟล์ดีอย่างเขาย่อมเนื้อหอมเป็นธรรมดา ยิ่งลุคของพี่เสือดูอบอุ่นแล้วด้วย พวกสาว ๆ และโอเมก้าย่อมเข้าหาไม่ซ้ำหน้า คู่นอนของพี่เสือแต่ละคนจะรู้ขอบเขตของตัวเอง และพี่เสือมักจะเปลี่ยนคู่นอนไม่บ่อยนักแต่คู่นอนแต่ละคนของพี่เสือจะรู้ตัวดีว่าควรทำตัวอย่างไง"เฮียเสือช่วงนี้ไม่ตอบแชทน้องนนท์เลยนะ" โอเมก้าปีหนึ่งคู่นอนของพี่เสือคนล่าสุดรีบวิ่งเข้ามาหาร่างสูงทันทีที่ก้าวเข้ามาในร้านเหล้าหลังมหาวิทยาลัย"ช่วงนี้ฉันไม่ค่อยว่าง" อัลฟ่าที่โดดเด่นที่สุดในร้านตอบคู่นอนคนล่าสุดของเขาอย่างไม่ใส่ใจ ช่วงนี้เขาต้องกลับบ้านเกือบทุกวันเพราะน้องคุณติดมาม้ากับปาป๋าของตัวเอง จนอัลฟ่าที่นอกลู่ไปบ้างกลัวใจว่าที่พ่อตาจะอุ้มลูกชายสุดที่รักกลับไปไว้ที่บ้านให
ตอนพิเศษเฮียสิงกับคนเลี้ยงสิงโตหลังจากวันที่น้องคุณช่วยชะเอมจากแม่ใหม่ โอเมก้าน่าสงสารอย่างชะเอมก็ถูกให้มาเป็นคนเลี้ยงสิงโตของเฮียสิง เฮียสิงถึงจะไม่ปกติ? ไปบ้างในความคิดของชะเอม แต่เฮียสิงก็เป็นคนดีเหมือนอย่างที่น้องคุณบอก เมื่อรู้ว่าเฮียเสือกับน้องคุณจัดแจงเรื่งของคุณแม่ตัวเองให้เรียบร้อยชะเอมในวัย 19 ปี ก็ตั้งใจทำงานเต็มที่ แต่พอเฮียสิงรู้ว่าเขายังดรอปเรียนไว้ก็บังคับให้เขากลับไปเรียนให้จบแถมยังออกค่าใช้จ่ายให้หมด แลกกับการที่หลังเรียนจบชะเอมต้องมาทำงานกับเฮียอีก 5 ปี ต่อจากนั้นชะเอมก็เลือกกางของตัวเองเอง"ชะเอม" ร่างบางที่กำลังวุ่นวายอยู่กับลูกสิงโตวัยหกเดือนจำต้องเงยหน้าขึ้นมามองคนที่เข้ามาหา"ครับเฮีย""ลูน่าหลับแล้วใช่ป่ะ" อัลฟ่าในชุดเสื้อฮาวายหันมองซ้ายขวาดูลูสิงโตสีขาวที่สวบขากางเกงเขาไปเมื่อวานไม่รู้ว่าเพราะน้องคันเขี้ยวหรืออย่างไรสิงเลยขอรักษาระยะกับการเข้าหาลูน่าสักพัก"ไม่หลับครับ แต่เข้ามาเถอะเมื่อวานน้องแค่คันเขี้ยว" สิงโตของเฮียสิงมีสองตัวเป็นตัวผู้กับตัวเมีย ตัวผู้ชื่อซันซัน ส่วนตัวเมียชื่อลูน่า ทั้งสองตัวเป็นสิงโตวัยใกล้เคียงกัน"น่าน้อยใจจริง ๆ เป็นสิงโตของฉันแท้







