บทที่ 7

มุมมองของซิดนีย์

ฉันหยุดหัวเราะไม่ได้เลย เมื่อได้รับออเดอร์พิเศษครั้งที่สี่ของวันนั้น

โดยปกติแล้ว อเทลิเย่จะได้รับออเดอร์เป็นจำนวนมากในแต่ละวัน และพนักงานของเราก็จะดูแลออเดอร์พวกนี้ แต่ถ้ามีออเดอร์เครื่องประดับแบบสั่งทำพิเศษ ออเดอร์พวกนั้นก็จะส่งตรงมาถึงฉัน

บนหน้าจอมีออเดอร์สั่งทำเครื่องประดับสองชิ้นจากผู้ช่วยของมาร์ค ซึ่งมีระบุในช่องสอบถามความชื่นชอบว่าให้ดู 'โดดเด่น' จากเครื่องประดับชิ้นไหน ๆ ของเรา จากนั้นเขาก็ลงท้ายด้วยคำว่า 'บอกราคามาเท่านั้น'

นับเป็นเรื่องปกติ มีแค่มาร์คเท่านั้นที่ทะนงตัวถึงขนาดทำให้คำขอฟังดูเป็นการดูถูกเหยียดหยามได้ ผู้ช่วยของมาร์คเป็นคนสั่งออเดอร์นี้ แต่ฉันแน่ใจว่าออเดอร์นี้ทำขึ้นในนามของมาร์ค ผู้ช่วยของเขาไม่มีปัญญาซื้อเครื่องประดับแบบสั่งทำพิเศษของอเทลิเย่ให้กับตัวเองได้หรอก

ฉันนั่งหมุนตัวอยู่บนเก้าอี้พร้อมกับผิวปาก "ได้เวลากอบโกยเงินอีกหลาย ๆ ล้านแล้วสิเนี่ย"

ฉันหันกลับไปที่หน้าจอโน้ตบุ๊ก อ่านประโยคสุดท้ายนั่นอีกครั้ง แล้วฉีกยิ้มกว้างกว่าเดิม "โอ๊ย จะตั้งใจตั้งราคาเลยค่ะ"

ทีแรก ฉันก็สงสัยนะว่าเขาจะซื้อของขวัญให้ใคร แต่แล้วก็มีเพียงเบลล่าเท่านั้นที่แวบเข้ามาในหัว "ว้ายยย" ฉันร้องกรี๊ดพลางเช็ดน้ำตาปลอม ๆ ที่พยายามจะไหลออกมาจากดวงตา เขาต้องการมอบเครื่องประดับแบบสั่งทำให้เธอพร้อมกันถึงสองชิ้นเลยเหรอ? น่ารักจริง ๆ เลย

ไม่มีวันไหนที่จะทำให้ฉันมีความสุขได้เท่ากับวันที่ได้รับออเดอร์จากมาร์คอีกแล้ว ได้เวลากอบโกยเงินของเขาเข้ากระเป๋าแล้วสิ เพราะอย่างไรเสีย ฉันก็ไม่ได้ค่าเลี้ยงดูจากเขาอยู่แล้ว

ในขณะที่ฉันกำลังนั่งหมุนเก้าอี้เล่น และคิดว่าจะเรียกเงินจากมาร์คเท่าไหร่ดีอยู่นั้น ฉันก็อดที่จะสังเกตเห็นสีบนผนังที่ดูสวยสะอาดและราคาแพง โทรทัศน์แบบฝังบนผนังรุ่นใหม่ล่าสุด เก้าอี้สุดหรูหรา...

ฉันหยุดหมุนตัวบนเก้าอี้และกวาดตามองไปรอบ ๆ ทุกสิ่งทุกอย่างดูเหมือนได้รับการดูแลเป็นอย่างดี ฉันรู้สึกอบอุ่นใจด้วยความขอบคุณ ถึงแม้ว่าฉันจะไม่ได้อยู่ที่นี่เป็นเวลานาน แต่เกรซก็ยังทำหน้าที่ดูแลบ้านให้ฉันอย่างไม่ขาดตกบกพร่อง เธอดูแลธุรกิจทั้งสองอย่างได้อย่างมีประสิทธิภาพด้วยตัวเอง ทั้ง ๆ ที่เธอควรปล่อยมือจากอเทลิเย่ไปได้ และมุ่งความสนใจไปที่แผนกแฟชั่นที่เธอจัดการดูแลได้เป็นอย่างดีด้วยซ้ำ

จากนั้น ฉันก็จดจำวันเกิดของเธอที่กำลังจะมาถึงได้ และคิดว่านี่คงเป็นเวลาที่เหมาะสม ที่ฉันจะมอบเครื่องประดับที่ทำขึ้นเป็นพิเศษให้ เพื่อเป็นของขวัญสำหรับการทำงานหนักและความช่วยเหลือรวมถึงเป็นของขวัญวันเกิดในเวลาเดียวกัน

ตอนนี้มีรายการเครื่องประดับที่สั่งทำพิเศษเพิ่มเข้าไปในคำสั่งซื้อที่รอดำเนินการอยู่ ฉันจึงตัดสินใจลงมือทำ

ขั้นแรกฉันลงมือร่างแบบเครื่องประดับสี่ชิ้นแรก ซึ่งเป็นของขวัญรับปริญญาสำหรับลูกสาวของลูกค้า ของมาร์ค และของเกรซ ซึ่งเครื่องประดับของเกรซนั้นดูโดดเด่นมาก จากนั้นฉันทำเป็นโมเดลสามมิติสำหรับเครื่องประดับทั้งสี่ชิ้น ฉันใส่ใจและให้เวลาเป็นพิเศษในการเลือกสีและอัญมณีสำหรับเกรซ เพราะฉันต้องการให้มันดูสมบูรณ์แบบที่สุด

หลายชั่วโมงต่อมา ฉันก็ทำการออกแบบเครื่องประดับทั้งสี่ชิ้นเสร็จ ฉันจึงเอนตัวพักบนเก้าอี้อยู่ครู่หนึ่ง พร้อมกับยิ้มชื่นชมผลงานของตัวเอง

ฉันพักสมองครู่หนึ่ง จากนั้นสั่งพิมพ์สิ่งที่ฉันออกแบบเอาไว้ แล้วเดินไปยังห้องปฏิบัติงาน พนักงานที่นั่นต่างทักทายฉัน ซึ่งฉันตอบรับการทักทายของพวกเขาด้วยรอยยิ้ม

ฉันสวมชุดเครื่องแบบสำหรับปฏิบัติงาน แล้วเริ่มลงมือทำงาน

หลายชั่วโมงต่อมาฉันถอดหมวกนิรภัยออกแล้วเปิดเครื่อง ฉันถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่ และเอามือพัดหน้าให้ตนเอง

ฉันยืดเส้นยืนสายในขณะเดินออกไปที่ประตู ฉันหยิบขวดน้ำใบเล็ก ๆ ขึ้นมา แล้วดื่มไปเกือบครึ่งขวด ข้างนอกมืดแล้ว และฉันได้บอกลาพนักงานไปเมื่อหลายชั่วโมงก่อน

มันเป็นเช่นนี้เสมอ ฉันมักจะติดลมทุกครั้งที่ทำการออกแบบเครื่องประดับเหล่านี้

ฉันเดินกลับเข้าไปข้างใน เลือกจี้มาให้เกรซชิ้นหนึ่ง หรี่ตามองสิ่งที่ฉันออกแบบอย่างชื่นชม ฉันยิ้ม ความรู้สึกที่ทำได้สำเร็จผุดวาบขึ้นมาในตัวฉัน เป็นความรู้สึกที่ทั้งแปลกใหม่และคุ้นเคย ฉันถอนหายใจอย่างพึงพอใจ ฉันไม่ได้มีความรู้สึกแบบนี้มานานแล้ว

ฉันตบหลังให้ตัวเองในขณะตรวจดูของที่เหลือด้วย ฉันเก็บข้าวของพวกนั้นไว้ในกล่องเครื่องเพชรอย่างปลอดภัย ก่อนจะเลิกทำงานในวันนั้น

ฉันสวมเสื้อคลุมและหยิบกระเป๋าถือขึ้นมา ฉันปิดไฟในห้องควบคุมแล้วเดินไปที่ประตู และใช้โหมดไฟฉายจากโทรศัพท์ส่องไปตามพื้นที่การทำงานที่มืดมิดอยู่ในตอนนี้

ฉันกรีดร้องออกมาเล็กน้อย หยุดเดินอย่างกะทันหัน กระเป๋าถือของฉันตกลงบนพื้น แล้วมีเสียงกระแทกมือของฉันดังโครม ในขณะที่มีการกระแทกประตูให้เปิดออกอย่างกะทันหัน พร้อมกับมีเงาดำวิ่งเข้ามา

“ซิดนีย์!"

ฉันทิ้งไหลลู่ลงและเกือบจะนั่งทรุดลงกับพื้น ฉันถอนหายใจด้วยความโล่งอก

“เกรซ!” ฉันเรียกชื่อเธอด้วยน้ำเสียงตักเตือน ฉันส่องไฟฉายไปที่ใบหน้าของเธอ เธอยิ้มกว้าง เห็นได้ชัดว่าเธอมีสีหน้าตื่นเต้นเป็นอย่างมาก "ตื่นเต้นอะไรหนักหนาเนี่ย?” ฉันถามในขณะที่เธอเดินเข้ามาใกล้ ๆ

“มากับฉันนี่" เธอจับมือฉันแล้วลากตัวออกไปข้างนอก

“เธอต้องไม่เชื่อแน่ ๆ เลย ฉันเจอผู้ชายโคตรหล่อที่บาร์ด้วย" เธอพูดพึมพำในขณะที่ฉันล็อกประตู "แล้วรู้อะไรไหม? เขาเป็นคนอิตาเลียน" เธอกระโดดตัวลอยทันทีที่พูดจบ เท้าของเธอลอยขึ้นจากพื้นถึงสองสามนิ้วเลย

เธอคว้ามือฉันมาจับไว้ทันทีที่ฉันล็อกประตูเสร็จ "ฉันกลับมาพาตัวเธอไปเป็นพิเศษเลยนะ เพื่อนหญิงพลังหญิงต้องช่วยกัน จริงไหม?!”

ฉันหัวเราะให้กับความเล่นใหญ่ของเธอ ความตื่นเต้นทั้งหมดนี้เป็นเพราะเธอเจอหนุ่มอิตาเลียนสุดหล่ออย่างนั้นเหรอ? แต่ฉันก็ดึงเธอเข้ามาใกล้ ๆ แล้วหอมแก้มเธอ

“มาเร็ว"

“เธอไม่ต้องกลัวว่าจะไม่มีชุดสวย ๆ ใส่นะ เพราะฉันเอาชุดมาให้แล้ว เราจะได้ไม่ต้องเสียเวลากลับไปที่บ้านก่อน" เธออธิบายในขณะที่เรามุ่งหน้าไปที่รถของเธอ

“ว้าว" ฉันยิ้มในขณะที่ยกกระโปรงที่เธอเอามาชูขึ้นไปในอากาศ ฉันไม่คิดว่าฉันเคยเห็นกระโปรงที่สั้นและเซ็กซี่ขนาดนี้มาก่อนนะ

“สวยเลิศแน่นอนจ้ะ เพื่อนคนนี้มั่นใจ"

เธอหันกลับมาจากที่นั่งด้านหน้า จากนั้นเธอก็หันไปข้างหน้าแล้วติดเครื่องยนต์

ในขณะที่เธอรีบขับรถไปที่บาร์แห่งนั้น ฉันก็พยายามสวมกระโปรงสั้นตัวนั้นอยู่ในพื้นที่เล็ก ๆ ตรงเบาะหลัง พร้อมทั้งสวมเสื้อกล้ามแบบเรียบ ๆ ที่เธอนำมาด้วย ฉันฉีดน้ำหอมที่พกเอาไว้ในกระเป๋า มันมีกลิ่นหอมฟุ้งไปทั่วรถ จนเราทั้งคู่ถึงกับไอแค่ก ๆ แล้วหัวเราะกันคิกคัก

เมื่อเราขับรถมาถึงบาร์แห่งนั้น ฉันก็สวมรองเท้าส้นสูงสีดำที่ฉันใส่ไปทำงาน แล้วดึงเสื้อผ้าให้เข้าที่

ภายในบาร์พลุกพล่านไปด้วยผู้คนมากมาย มีแสงไฟนีออนที่ช่วยบดบังผู้คนไร้กังวลใด และปล่อยให้พวกเขาโยกตัวไปตามจังหวะเพลงฮิปฮอปอย่างไร้สติและบ้าคลั่ง

ฉันพยักหน้าตามจังหวะเพลงโดยไม่รู้ตัวในขณะที่เราเดินเข้าไป เกรซกวาดตามองไปรอบ ๆ คิ้วของเธอขมวดเข้าหากัน

“โอ๊ย" เธอทำหน้ามุ่ย "หาไม่เจออะ"

“สุดหล่อนั่นอะเหรอ?” ฉันต้องส่งเสียงตะโกนให้เธอได้ยินท่ามกลางเสียงเพลงที่ดังกระหึ่ม

เธอพยักหน้าแต่ยังคงกวาดตามองไปรอบ ๆ

ฉันแตะไหล่เพื่อให้เธอหันมามอง "อย่ากังวลไปเลย เพื่อนรัก" จากนั้นฉันก็ชูมือขึ้นไปในอากาศ "ช่างหัวหนุ่มอิตาเลียนนั่นปะไร" ฉันส่ายเอวแล้วขยิบตาให้เธอ "เรามาเต้นกันให้สุดเหวี่ยงกันคืนนี้เถอะ"

ทันใดนั้น ใบหน้าของเธอก็สว่างวาบขึ้นมา แล้วชูมือขึ้นไปในอากาศเช่นกัน เราทั้งคู่เดินเต้นกันไปจนถึงพื้นที่วาดลวดลาย ก่อนหน้านั้นได้หันไปคว้าเครื่องดื่มจากสาวชงเหล้ามาคนละแก้วแล้ว

เกรซดื่มแบบรวดเดียวหมดแก้ว ในขณะที่ฉันยกมือขึ้นเหนือหัวพร้อมกับโยกย้ายไปตามเสียงเพลง และส่งเสียงประกอบเป็นระยะ ๆ

ฉันดื่มเครื่องดื่มที่เหลือจนหมด แล้ววางแก้วใบนั้นไว้บนโต๊ะที่อยู่ใกล้ ๆ จากนั้นไม่นานดีเจเป็นเปลี่ยนจังหวะเพลง ซึ่งยิ่งทำให้ฉันบ้าคลั่งเข้าไปกันใหญ่

ฉันส่ายหัวไปมาในอากาศ เส้นผมปลิวสะบัดอยู่รอบ ๆ ใบหน้า ฉันได้ยินเสียงหัวเราะคิกคักของเกรซ ในขณะที่เธอส่ายเอวและยกก้นขึ้นเป็นครั้งคราว

“ไปเลยค่ะสาว!” ฉันกรีดร้องพร้อมทั้งเริ่มเต้นท่าของตัวเอง ฉันไม่ฝืนทำตัวแข็งอย่างที่เคยทำในปีก่อน ๆ แล้วโยกตัวไปตามจังหวะเพลง

เราทั้งคู่ต่างหัวเราะกันคิกคักในขณะที่มีไฟสปอตไลต์ส่องมาที่เรา มีคนล้อมวงยืนดูเราพร้อมกับส่งเสียงโห่ร้องให้กำลังใจ ในขณะที่มีบางคนก็เข้ามาแจมกับเราด้วย

ฉันเงยหน้าขึ้นด้วยความรู้สึกอิสรเสรี ฉันไม่อยากจะเชื่อเลยว่าฉันได้ทิ้งสิ่งเหล่านี้ไป เพื่อแลกกับสิ่งที่เรียกกว่าการแต่งงาน

จู่ ๆ เกรซก็มายืนอยู่ข้างฉัน เธอยื่นหน้าเข้ามาใกล้ฉัน ฉันถึงกับสะดุ้งเมื่อเธอตะโกนใส่หูฉันว่า "เดี๋ยวกลับมานะ ไปเข้าห้องน้ำแป๊บ"

ฉันพยักหน้าแล้วมองดูเธอรีบเร่งไปตามทางเดิน

ฉันหันหน้าไปดูผู้ชายคนหนึ่งตรงนั้น เขามีท่าเต้นที่เจ๋งไม่เบา

ในที่สุดก็ได้มีความสุขและมีอิสระ ฉันปล่อยตัวปล่อยใจจนไม่ทันสังเกตเห็นดวงตาดุดันคู่หนึ่งจ้องมองฉันจากทางด้านหลัง ฉันไม่ทันได้มองเวลาตอนที่ผู้ชายที่ฉันกำลังเต้นด้วยนั้น หยุดเต้นแล้วถอยหนีออกไปจากฉัน ดวงตาของเขาจับจ้องอยู่ตรงบริเวณเหนือหัวฉัน

“เต้นสิ!” ฉันตะโกนถามตอนสังเกตเห็น "หยุดทำไมล่ะ?”

เขาไม่ตอบอะไรฉัน เขาแค่มองอะไรที่อยู่ข้างหลังฉัน ผู้คนรอบ ๆ ตัวเขาก็มองอะไรที่อยู่ข้างหลังฉันเช่นกัน

ในขณะที่ยังโยกย้ายตามเสียงเพลงอยู่นั้น ฉันก็หันไปมองตามสายตาของพวกเขา

ฉันกรีดร้องออกมาดังลั่นด้วยความตกใจ เมื่อมีนิ้วที่แข็งแรงมาจับข้อมือฉันไว้ แล้วดึงฉันออกไปจากแสงไฟ

“ปล่อยนะ!” ฉันกรีดร้องและพยายามดึงมือออกจากไอ้บ้าที่ไหนไม่รู้ แต่มือนั้นจับเอาไว้แน่นมาก

“หยุดนะ"

ฉันตัวแข็งทื่อ เสียงนั้นฟังทุ้มและสงบนิ่งอย่างมาก ซึ่งตรงกันข้ามกับการจับที่แข็งแรงของเขามาก

ฉันสะบัดหัวด้วยความโกรธเกรี้ยว แล้วสายตาก็พลันไปสบเข้ากับสายตาที่ร้อนรุ่มของมาร์ค "มาทำอะไรที่นี่?"