LOGINShare
บทที่ 249
Latest chapter
หย่าครั้งนั้น ฉันเกิดใหม่ในเส้นทางของตัวเอง บทที่ 407
แม่ฝู่รีบส่ายหน้าปฏิเสธ “ไม่อยู่บ้านค่ะ พวกคุณกลับไปเถอะ”“คุณนายฝู่ ก่อนมาพวกเราได้ตรวจสอบกล้องวงจรปิดตามแยกต่าง ๆ แล้ว พบว่าหลังคุณกู้อวี่หนิงกับคุณฝู่ออกจากงานประมูลก็ตรงกลับบ้านเลย โปรดให้ความร่วมมือกับเจ้าหน้าที่ด้วยครับ”“พวกคุณจะหาเธอไปทำไมคะ?”“เธอตกเป็นผู้ต้องสงสัยฐานยุยงส่งเสริมให้ผู้อื่นกระทำผิด ต้องคุมตัวไปสอบปากคำครับ” ตำรวจพูดเสียงเข้มแม่ฝู่พูดด้วยความใจเย็น “เป็นไปไม่ได้ ต้องมีคนใส่ร้ายเธอแน่”“คุณนายฝู่ครับ ถ้าไม่มีหลักฐานและหมายจับ พวกเราก็คงมาที่นี่ไม่ได้หรอกครับ รบกวนให้ความร่วมมือด้วย”ขณะแม่ฝู่กำลังจะแก้ตัวต่อ ฝู่เฉินซีก็เปิดประตูทางเข้าห้องใต้ดินทันที “กู้อวี่หนิงอยู่ในนี้ครับ”ตำรวจหันมองหน้ากัน ก่อนจะรีบลงไปจับกุมโดยไม่รีรอเมื่อกู้อวี่หนิงถูกคุมตัวขึ้นมา สีหน้าเธอก็ดูย่ำแย่ หัวไหล่สั่นไหว พยายามจะคว้าตัวฝู่เฉินซีไว้ “เฉินซี ช่วยฉันด้วย!”แต่ฝู่เฉินซีกลับมองเธอด้วยสายตาเย็นชาตลอดเวลา “คุณรู้เห็นอะไรก็บอกตำรวจเขาไปให้หมดเถอะ”กู้อวี่หนิงรู้ชะตากรรมแล้วว่าฝู่เฉินซีคงไม่ช่วยเธอแน่ จึงหันไปมองแม่ฝู่ด้วยความเจ็บปวด “แม่คะ ช่วยหนูด้วย”แม่ฝู่รีบเดินเข้าไปห
หย่าครั้งนั้น ฉันเกิดใหม่ในเส้นทางของตัวเอง บทที่ 406
เวินจ่านแค่นเสียงฮึในลำคอ “คนที่คิดทำร้ายคนอื่นก็ควรต้องชดใช้กรรม เธอว่าจริงไหม?”“เธอคิดจะให้ฉันรับผิดแทนสินะ?” บนหน้าผากของกู้อวี่หนิงพลันเต็มไปด้วยเม็ดเหงื่อผุดซึมเธอลืมไปได้ยังไงกัน วันนั้นเธอไม่ได้บอกเวินจ่านแค่เรื่องที่ซูย่างพูดเท่านั้น แต่ยังบอกเรื่องหลักฐานที่ซูย่างมีอยู่ในมืออีกด้วยเวินจ่านน่าจะรู้ตัวแล้วว่าซูย่างคิดเล่นงานตนเอง ซึ่งวิธีเดียวที่จะเอาตัวรอดในสถานการณ์คับขันเช่นนี้ ก็คือการผลักใครสักคนออกไปรับผิดแทน เหมือนตอนที่ทำกับฝู่หยาฮุ่ยนั่นเองเวินจ่านหัวเราะเบา ๆ “กู้อวี่หนิง เธอความจำเสื่อมแล้วหรือไง? อะไรคือรับผิดแทนฉัน คนที่ทำผิดกฎหมายตั้งแต่แรกมันก็เธอไม่ใช่เหรอ เธอเป็นคนวางแผนเรื่องนี้ทั้งหมด ฉันไม่เห็นจะรู้เรื่องด้วยสักนิด”“นี่เธอ!”“กู้อวี่หนิง ยอมเป็นแพะรับบาปให้ฉันแต่โดยดีเถอะนะ” ใบหน้าของเวินจ่านยังคงประดับด้วยรอยยิ้มงดงาม ขณะเดินออกไปจากงานประมูลอย่างไม่รีบร้อนกู้อวี่หนิงเดินเข้าไปในลานจอดรถ สีหน้าของฝู่เฉินซีดูย่ำแย่ รอจนเธอก้าวขึ้นรถแล้วเขาถึงถามว่า “คุณรู้เรื่องเกาะซงอู้ด้วยเหรอ?”หัวใจของกู้อวี่หนิงเย็นวาบ นึกไม่ถึงเลยว่าคนที่เธอคิดพึ่งพามากที่
หย่าครั้งนั้น ฉันเกิดใหม่ในเส้นทางของตัวเอง บทที่ 405
ผู้เฒ่าหยางเดินจากไปแล้ว ส่วนเวินจ่านพร้อมด้วยกู้อวี่หนิงก็กำลังจ้องมองแผ่นหลังของซูย่างเขม็ง พวกเธอคิดไม่ถึงเลยว่าตนเองจะถูกปั่นหัวได้ถึงขนาดนี้"อย่าเพิ่งไป!"ในจังหวะที่ซูย่างและซูเมี่ยนกำลังจะเดินออกไป เวินจ่านก็ตะโกนเรียกเสียงดัง "ซูย่าง!""คุณเวินยังมีอะไรอยากพูดกับฉันอีกเหรอคะ งานประมูลจบแล้วนะ""ไม่ต้องเตือนฉันหรอก ฉันรู้ว่างานประมูลจบแล้ว คิดไม่ถึงเลยจริง ๆ ว่าเธอจะแผนสูงขนาดนี้ ฉันนับถือเธอเหลือเกินที่ปั่นหัวฉันซะอยู่หมัด แต่ฉันอยากรู้แค่ว่าใครเป็นคนบอกเธอเรื่องเกาะซงอู้นั่น? ใช่หรงอวี้หรือเปล่า?" เวินจ่านกวาดสายตามองหรงอวี้ผู้อยู่ด้านข้างแวบหนึ่งทั่วทั้งเมืองหนานเฉิงคนที่จะมีข้อมูลลับสุดยอดระดับนี้ นอกจากหรงอวี้แล้วก็ไม่น่ามีคนที่สอง ส่วนผู้เฒ่าหยางได้มาอย่างไรนั้นเธอไม่รู้ แต่เธอมั่นใจว่าข่าวในมือของซูย่างต้องเป็นหรงอวี้ให้มาแน่นอนซูย่างยิ้มเยาะตนเอง "คุณเวิน ตกลงนี่คุณกำลังถามฉัน หรือกำลังสอบปากคำฉันกันแน่? อีกอย่างทำไมฉันต้องบอกคุณด้วย?"เธอมองฝ่ากลุ่มคนไปทางกู้อวี่หนิง ก่อนพูดประโยคหนึ่งซึ่งแฝงความหมายลึกซึ้งเอาไว้ว่า "คุณกู้ การร่วมมือครั้งนี้ราบรื่นดีจังเลยนะค
หย่าครั้งนั้น ฉันเกิดใหม่ในเส้นทางของตัวเอง บทที่ 404
"ความหมายของเธอก็คือ ที่เขาบอกพวกเราแบบนั้นก็เพราะต้องการสับขาหลอกสินะ?" ซูเมี่ยนถามซูย่างพยักหน้า "ที่ดินที่เขาต้องการคือเกาะซงอู้ต่างหากค่ะ"เป้าหมายของชายชรามีเพียงเกาะซงอู้มาตั้งแต่แรก ข้อมูลลับระดับนี้เธอไม่รู้ว่าผู้เฒ่าหยางไปสรรหามาได้อย่างไร แต่ก็รู้ดีว่าคงได้มาไม่ง่ายแน่"แต่เกาะซงอู้ถูกใครก็ไม่รู้ประมูลตัดหน้าไปแล้วนี่" ซูเมี่ยนพูดด้วยความเสียดายซูย่างส่ายหน้า "ไม่ต้องเสียดายหรอกค่ะ"งานประมูลจบลงแล้ว ผู้คนส่วนใหญ่ทยอยเดินออกจากงานขณะที่ซูย่างกับซูเมี่ยนกำลังจะกลับ จู่ ๆ คนที่ประมูลเกาะซงอู้ไปเมื่อครู่ก็เดินเข้ามาหาซูย่าง พร้อมถอดหน้ากากอนามัยและแว่นกันแดดออกซูเมี่ยนตะลึงงัน นี่มันหลินลู่ซีไม่ใช่เหรอ!"ย่างย่าง เมื่อกี้ฉันแสดงเนียนไหม ตอนแรกเธอให้งบมาสี่พันล้าน แต่ฉันใช้ไปแค่สามพันห้าร้อยล้านเองนะ สงสัยต้องเลี้ยงข้าวฉันแล้วมั้ง""ได้สิ" ซูย่างยิ้มอ่อนโยนด้านหลัง เวินจ่านลุกพรวดขึ้นด้วยความตกใจ เธอคิดไม่ถึงเลยว่าเรื่องราวจะเป็นเช่นนี้ผู้เฒ่าหยางเองก็เห็นภาพนี้เช่นกัน แววตาจึงทอประกายเย็นยะเยือกด้วยความแค้นใจฝ่ายฝู่เฉินซีกับกู้อวี่หนิงก็มีสีหน้าตกตะลึง พวกเขาแ
หย่าครั้งนั้น ฉันเกิดใหม่ในเส้นทางของตัวเอง บทที่ 403
เวินจ่านไม่มีเวลามาสนใจเรื่องอื่นใด ด้วยกำลังนึกถึงเกาะป้านเยว่ แม้จะไม่เข้าใจว่าทำไมอยู่ดี ๆ ซูย่างถึงยอมรามือ แต่ตอนนี้ เกาะป้านเยว่ก็ตกเป็นของเธอแล้วภายใต้เสียงเคาะค้อนครั้งสุดท้าย เกาะซงอู้ก็ตกเป็นของผู้หญิงที่อยู่ในมุมมืดฝู่เฉินซีมองตามไปด้วยความประหลาดใจ เขารู้สึกว่าเสียงของผู้หญิงคนนั้นคุ้นหูมาก แต่ก็นึกไม่ออกว่าเคยได้ยินที่ไหนงานประมูลกำลังจะปิดฉากลง ก่อนงานจบ ซูย่างลุกไปเข้าห้องน้ำเพิ่งจะล้างมือเสร็จ ก็ได้ยินเสียงของกู้อวี่หนิงคาดคั้นขึ้นว่า "ทำไมอยู่ดี ๆ เธอถึงยอมแพ้ไปแบบนั้นล่ะ? ปล่อยให้ฉันต้องรับผิดชอบเกาะจูชุ่ยหน้าตาเฉย ฉันอุตส่าห์ตั้งใจปั่นราคาเพื่อเธอเชียวนะ"ซูย่างหัวเราะหยัน "กู้อวี่หนิง ถ้าฉันเป็นเธอคงไม่หน้าด้านมายืนพูดแบบนี้หรอก ฉันให้เธอไปบอกเวินจ่านว่าสิ่งที่ฉันต้องการคือเกาะจูชุ่ย แล้วเธอได้บอกหล่อนแบบนั้นหรือเปล่า?""ฉะ...ฉันก็ต้องบอกสิ ฉันบอกเรื่องนี้กับหล่อนแล้วนะ" กู้อวี่หนิงถอยหลังไปก้าวหนึ่ง"โกหก! ฉันนึกว่าเมื่อผ่านพ้นเรื่องครั้งก่อนแล้ว เธอจะตาสว่างและยอมร่วมมือกับฉันซะอีก แต่ดูท่าฉันคงประเมินเธอสูงเกินไปหน่อย"สีหน้าของซูย่างเย็นชาลงเรื่อย ๆ
หย่าครั้งนั้น ฉันเกิดใหม่ในเส้นทางของตัวเอง บทที่ 402
ราคาที่สูงลิ่วถึงขั้นนี้ แม้แต่ผู้เฒ่าหยางก็ทำได้เพียงถอนหายใจพลางส่ายหน้า คล้ายเริ่มถอดใจแล้วซูเมี่ยนขมวดคิ้วมุ่น ทำท่าจะยกป้ายประมูล แต่ซูย่างกลับห้ามไว้ “ไม่ต้องค่ะ”ซูเมี่ยนมองเธอด้วยความสงสัยอยู่ครู่หนึ่ง แต่สุดท้ายก็ตัดสินใจเชื่อน้องสาว วางป้ายลงและนั่งเฝ้าดูด้วยความสงบนิ่ง“สามพันเจ็ดร้อยห้าสิบล้านครั้งที่หนึ่ง!” สิ้นเสียงค้อนเคาะลง ที่ดินเกาะป้านเยว่ก็ตกเป็นของเวินจ่านทันทีกู้อวี่หนิงเบิกตาโตจ้องมองซูย่าง ขณะรู้สึกได้ถึงความไม่ชอบมาพากลในที่สุดหากเกาะป้านเยว่เป็นทางผ่านของเส้นทางเดินเรือสายใหม่อย่างที่ซูย่างพูดจริง แล้วซูย่างจะยอมปล่อยให้หลุดมือไปได้ยังไง?คนที่รู้สึกถึงความผิดปกติเช่นเดียวกันก็คือเวินจ่าน เพียงแต่เสียงค้อนเคาะลงแล้วเธอถึงเพิ่งรู้สึกตัว จึงรีบหันไปมองหน้าหรงอวี้ แต่ก็เห็นเพียงอีกฝ่ายมีสีหน้าเป็นปกติเท่านั้นไม่ได้การ! เธอต้องมองข้ามอะไรไปแน่ ๆ !ทำไมซูย่างถึงดูไม่ได้เจ็บใจเลยสักนิด?ทำไมซูย่างถึงไม่แย่งชิงที่ดินผืนนี้ต่อไปล่ะ?ก็แค่เงินสามพันเจ็ดร้อยห้าสิบล้านเท่านั้น เกาะป้านเยว่มีพื้นที่ใหญ่กว่าเกาะจูชุ่ยถึงเท่าตัว ซูย่างคงไม่มีทางยอมแพ้เพราะเงิน
You may also like
เกิดใหม่อีกครั้งกับยัยขี้เหร่
เฉียวเหมย65.6K viewsรักร้ายจอมทระนง
หิมะที่ปลิดปลิว350.4K viewsสตรีขี่ม้าออกศึก
ปาเย่วเซิ่งเซี่ย1.4M viewsแต่พี่ไม่ได้ชอบเธอ | wanna be yours
ACHICHI65.9K viewsonly you อ้อนรัก
paiinara10 viewsพันธะร้ายพ่ายรักภรรยาชั่วคราว
Duangkwan2.5K viewsสลับร่างป่วนหัวใจ
เดย์ไลลา75 viewsเด็กของเฮีย
นิยายของเนม18.5K views
