Share

บทที่ 309

Penulis: ลมใต้รู้ใจ
เธอแว่วเสียงสนทนาของชาวต่างชาติดังมาจากนอกห้องน้ำว่า "ผู้หญิงจีนคนนั้นเก่งชะมัด ไม่น่าเชื่อเลยนะว่าจ
Lanjutkan membaca buku ini secara gratis
Pindai kode untuk mengunduh Aplikasi
Bab Terkunci

Bab terbaru

  • หย่าครั้งนั้น ฉันเกิดใหม่ในเส้นทางของตัวเอง   บทที่ 395

    “คงไม่ได้หรอก แต่เธอต้องคิดดูให้ดีว่าระหว่างเป็นผู้กระทำผิดกับเป็นผู้สมรู้ร่วมคิดมันต่างกันยังไง ซึ่งนั่นก็ไม่ใช่แค่เรื่องความหนักเบาของการถูกลงโทษด้วย” น้ำเสียงของซูย่างหนักแน่นเคร่งขรึม“ฉันยอมพูดแล้ว!”“บอกมาเถอะ เดี๋ยวเรื่องอื่นฉันสืบเอง”กู้อวี่หนิงหลับตาลง หัวไหล่ไหวระริก “เวินจ่านเป็นคนบงการทั้งหมด!”“งั้นฝู่หยาฮุ่ยก็เป็นแพะรับบาปคนแรก ส่วนเธอก็เป็นคนที่สองสินะ?” ซูย่างสังหรณ์ใจตั้งแต่แรกแล้วว่าเรื่องราวคงไม่ได้ง่ายดายอย่างที่เห็น และก็ตามคาด เพียงลองถามดูความจริงก็เปิดเผยกู้อวี่หนิงพยักหน้า “ฉันว่าก็น่าจะใช่นะ?”เธอผงกศีรษะแล้วพูดต่อ “แถมเวินจ่านก็เป็นคนประหลาดมากด้วย”หลายวันที่ผ่านมา จ้าวเสี่ยวชีรู้สึกทรมานใจอยู่ตลอด ทั้งอาจทรมานใจเพราะหลินลู่ซี และก็อาจทรมานใจเพราะแฟนหนุ่มที่จู่ ๆ ก็โผล่มาคนนั้นของเธอ หรือไม่ก็อาจเป็นเพราะคำถามเหล่านั้นที่เธอถามเขาและตัวเขาเองก็ตอบไม่ได้จ้าวเสี่ยวชีเดินเข้าไปในบาร์ บาร์เฉินเซ่อคือสถานที่ซึ่งเขากับหลินลู่ซีเคยพบเจอกันโดยไม่คาดฝัน และในช่วงหลายวันนี้ เขาก็มาที่บาร์แห่งนี้ทุกวัน จนกลายเป็นความยึดติดที่น่าฉงนชนิดหนึ่งแต่คืนนี้เมื่อเข

  • หย่าครั้งนั้น ฉันเกิดใหม่ในเส้นทางของตัวเอง   บทที่ 394

    ซูย่างคร้านจะเสียเวลาพูดให้มากความ จึงหยิบซองเอกสารในกระเป๋าออกมาวางลงบนโต๊ะ ก่อนเลื่อนไปตรงหน้ากู้อวี่หนิงพร้อมกล่าวเสียงเย็นชา “ดูซะสิ”“นี่มันอะไรกัน?” กู้อวี่หนิงกลืนน้ำลายด้วยความฝืดคอ ปลายนิ้วสั่นระริกขณะเปิดซองเอกสาร หยิบรูปภาพจำนวนหนึ่งออกมาจากด้านใน มันคือรูปภาพจากกล้องวงจรปิด เป็นภาพเธอตอนกำลังขับรถของฝู่หยาฮุ่ยและที่ด้านบนสุดของซองเอกสาร ยังมีปากกาบันทึกเสียงอยู่อีกด้าม เธอเปิดมันออกด้วยความหวาดกลัว ก่อนกดปุ่มเล่น“กู้อวี่หนิงเป็นคนมาหาซือเฉิงเอง เธออ้อนวอนขอให้เขาช่วย ไม่ใช่แค่ซือเฉิงเท่านั้น แต่พวกเราทั้งตระกูลต่างก็รับปากเพราะเห็นแก่ซือเฉิง...”“ตอนแรกเธอใช้ให้ซือเฉิงไปตามหารถยนต์ของประธานหลิน จากนั้นก็ให้จงใจขับชน เมื่อประธานหลินทำเรื่องตรวจระบบประสาทที่โรงพยาบาลเรียบร้อย พอมีใบรับรองแพทย์ฉบับนี้ ตระกูลหลินก็ต้องกล้ำกลืนความขมขื่น เดิมทีผมนึกว่าเพียงเท่านี้ก็หมดเรื่อง สุดท้ายกลายเป็นว่าเป้าหมายของเธอไม่ใช่ตระกูลลู่ แต่เป็นคุณต่างหาก...”“เรื่องหลังจากนั้นคุณเองคงรู้ดี วันนั้นหลังคุณไปถึง ผู้หญิงคนนั้นก็อยู่ด้วย เธอแอบฟังอยู่ในห้องน้ำตลอดเวลา...”สุ้มเสียงของประธาน

  • หย่าครั้งนั้น ฉันเกิดใหม่ในเส้นทางของตัวเอง   บทที่ 393

    “ไม่ใช่ค่ะ!” ฝู่หยาฮุ่ยขัดจังหวะขึ้นมาในทันใด “การแสดงความรักอาจไม่เหมือนกันก็จริง แต่สายตาคนเรามันหลอกกันไม่ได้”เธอทิ้งตัวลงพิงหมอนอีกครั้ง “แม่คะ หนูไม่มีทางรับผิดแทนยัยนั่นแน่ แม่ทำใจซะเถอะ”“แก แกนี่มัน... ไม่มีหัวคิดจริง ๆ ” แม่ฝู่คว้ากระเป๋าเดินจากไปด้วยความฉุนโกรธฝู่หยาฮุ่ยมองแผ่นหลังที่เดินจากไปของมารดาด้วยความโศกเศร้า ท่านเดินจากไปอย่างเด็ดเดี่ยว ไม่แม้แต่จะหันกลับมามองสักนิดฝู่หยาฮุ่ยรู้สึกเหนื่อยเหลือเกิน นี่คือครั้งแรกที่คนที่เธอเคียดแค้นไม่ใช่ซูย่างฝู่หยาฮุ่ยหลับตาลง ภายในใจหนาวเหน็บ มารดาไม่เหมือนเดิม ส่วนพี่ชายก็เปลี่ยนไปแล้วเช่นกัน“อะไรนะ? ฆ่าตัวตาย?” ซูย่างเบิกตาโตด้วยความตกตะลึงเมื่อได้ยินข่าวการพยายามฆ่าตัวตาย เธอไม่อยากเชื่อเลยว่าคนที่รักตัวกลัวตายอย่างฝู่หยาฮุ่ยจะลงมือทำร้ายตัวเองได้ลงคอจริง ๆ ?ซูเมี่ยนพูดต่อด้วยท่าทีสงบนิ่ง “ทางโรงพยาบาลจิตเวชมาเจอเข้า ก็เลยรีบส่งตัวไปกู้ชีพที่โรงพยาบาล ตอนนี้คนตระกูลฝู่ไปรวมตัวอยู่ที่โรงพยาบาลกันหมดแล้ว เว้นแค่กู้อวี่หนิงคนเดียวเท่านั้น”ซูย่างพยักหน้าอย่างเข้าใจ เพราะเธอรู้ซึ้งดีที่สุดว่าแม่ฝู่ยึดติดกับหลานคนนี้มาก

  • หย่าครั้งนั้น ฉันเกิดใหม่ในเส้นทางของตัวเอง   บทที่ 392

    นี่เป็นครั้งแรกที่เธอดูเด็ดเดี่ยวถึงขนาดนี้ “หนูเชื่อว่าอีกไม่นานซูย่างต้องสืบหาความจริงได้แน่นอน ในเมื่อยัยนั่นหาลู่ซือเฉิงเจอแล้ว เดี๋ยวก็คงพบคำตอบในที่สุด ถึงตอนนั้นแม่จะช่วยกู้อวี่หนิงยังไงคะ?”แววตาของแม่ฝู่ยิ่งทวีความเย็นชามากขึ้น “เรื่องอื่นแกไม่ต้องยุ่ง ออกจากโรงพยาบาลเมื่อไหร่ก็รีบไปรับสารภาพซะ นั่นคือสิ่งที่แกควรทำ”“หนูไม่ทำ! ยังไงหนูก็ไม่ทำ!” เสียงของฝู่หยาฮุ่ยแหบพร่าและอ่อนระโหย หลังกลั้นใจพูดถ้อยคำเหล่านั้นออกมา เธอก็ไม่เหลือเรี่ยวแรงจะพูดอะไรอีกใช่แล้ว เวลานี้เธอตัดสินใจอะไรไม่ได้สักอย่าง เว้นแต่เรื่องความตายของตนเองเท่านั้นฝู่หยาฮุ่ยไม่เคยคิดมาก่อนเลยว่าจะมีวันที่มารดาบีบคั้นเธอถึงขั้นนี้ บีบคั้นให้เธอยอมรับผิด“หยาฮุ่ย เรื่องนี้ไม่ได้ขึ้นอยู่กับแก แม่กับพี่แกตัดสินใจกันแล้ว ต่อให้แกต้องติดคุกจริง ๆ พวกเราก็จะทำทุกวิถีทางเพื่อช่วยแกออกมาให้ได้” สีหน้าของแม่ฝู่ดูยากจะคาดเดาความรู้สึกภายใต้แสงไฟสลัวฝู่หยาฮุ่ยแค่นหัวเราะเย็นชา “แม่คะ แม่ยอมทำทุกวิถีทางเพื่อปกป้องกู้อวี่หนิงมากกว่ามั้ง?”“จะพูดยังไงก็เรื่องของแก แต่เรื่องนี้ก็เป็นอันว่ากันตามนี้” แม่ฝู่ตัดบทฝู่ห

  • หย่าครั้งนั้น ฉันเกิดใหม่ในเส้นทางของตัวเอง   บทที่ 391

    ยาในขวดกว่ายี่สิบเม็ด เธอกลืนลงท้องไปทั้งหมดฟองน้ำลายสีขาวฟูมปาก สติสัมปชัญญะเริ่มพร่าเลือน ไม่รู้ควรทำอย่างไรดีความเจ็บปวดแสนสาหัสกระตุ้นประสาทสัมผัสให้ตื่นตัว ริมฝีปากแดงขบแน่นเจ็บ มีเพียงความเจ็บปวดเท่านั้น“เจ็บเหลือเกิน...”เสียงของเธอสั่นเครือ แทบฟังไม่ได้ศัพท์เวลาค่อย ๆ ล่วงเลยไป เบื้องหน้าพร่ามัว ชีวิตคล้ายดั่งเส้นไหมที่ถูกดึงออกไปทีละเส้นพลังชีวิตที่เหลืออยู่เพียงน้อยนิดถูกกระตุ้นขึ้นมา เลือดไม่อาจไหลย้อนกลับ ความเจ็บปวดยังคงรุนแรงแต่เธอกลับรู้สึกสับสนงุนงงเป็นครั้งแรกในชีวิต ไม่รู้ว่าควรจะทำอย่างไรต่อไปดีเธอนั่งอยู่บนเตียง เหม่อลอยเนิ่นนาน สัมผัสได้ถึงอุณหภูมิร่างกายที่ค่อย ๆ ลดต่ำลงนานจนกระทั่งดวงดาวพร่างพราวเต็มท้องฟ้า ฝู่หยาฮุ่ยรู้สึกปวดศีรษะตุบ ๆ นี่คือความทรมานที่ไม่รู้จะอธิบายอย่างไรฟื้นขึ้นมาอีกที เธอก็มาอยู่ที่โรงพยาบาลหลินเฉิงแล้วหลังฝู่หยาฮุ่ยค่อย ๆ ได้สติ ก็รู้สึกเพียงเจ็บแสบในลำคอ ร่างกายอ่อนล้าไร้เรี่ยวแรงแทบขยับตัวไม่ไหวใบหน้าของเธอซีดเซียวขณะเหม่อมองเพดานสีขาวโพลน ก่อนจะเหลือบไปเห็นแม่ฝู่อยู่ข้างกาย“ทำไมถึงทำเรื่องโง่ ๆ แบบนี้ฮะ? รู้ไห

  • หย่าครั้งนั้น ฉันเกิดใหม่ในเส้นทางของตัวเอง   บทที่ 390

    "ไอ้คนขี้ขลาด! ไอ้คนตาขาว! ทำไมคราวที่แล้วถึงไม่ยอมตอบคำถามฉันฮะ?"ขอบตาของหลินลู่ซีแดงเรื่อ คืนนั้นเมื่อกลับขึ้นห้อง เธอก็รู้สึกไม่เป็นตัวของตัวเองมาตลอด คิดแล้วคิดอีกก็ยังไม่เข้าใจความรู้สึกที่แท้จริงของจ้าวเสี่ยวชีสักทีวันนี้เธอใจลอย รู้ตัวอีกทีก็มาถึงที่นี่แล้ว"ลู่ซี ไม่ใช่ว่าผมไม่อยากตอบคุณนะ แต่ผมไม่รู้จะตอบยังไงต่างหาก"จ้าวเสี่ยวชีคอตก หยิบถ้วยชามาวางลงตรงหน้าหลินลู่ซี ก่อนรินน้ำอุ่นให้เธอหลินลู่ซีถามย้ำอย่างไม่ยอมแพ้ "แล้วนายจะไปบอกให้ฉันเลิกกับแฟนดื้อ ๆ แบบนั้นทำไมล่ะ?"นิ้วมือของจ้าวเสี่ยวชีสั่นระริก "ก็เพราะพวกเรา...นั่นหมายความว่าคุณเป็นคนของผม และผมก็เป็นคนของคุณแล้วไง""สรุปว่านายชอบฉันเหรอ?"จ้าวเสี่ยวชีเงยหน้าขึ้น มองหลินลู่ซีด้วยความตกตะลึง ไม่รู้ควรตอบอย่างไรดีแต่หลินลู่ซีกลับส่ายหน้าพูดว่า "คำถามเดิมนะ สรุปว่าที่พูดออกมาแบบนั้นเป็นเพราะอยากรับผิดชอบ หรือว่าเป็นเพราะชอบฉันกันแน่?"ผ่านไปเนิ่นนาน จ้าวเสี่ยวชีก็ยังไม่พูดอะไรสักคำแต่เมื่อหลินลู่ซีทำท่าจะถอดใจ เขาก็พูดขึ้นทันที"ลู่ซี อย่าเพิ่งไป ผมไม่รู้ว่าตอนนี้มันเรียกว่าชอบได้ไหม แต่เวลาไม่เห็นหน้าคุ

Bab Lainnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status